valꝫ p̄diū. ⁊ ita pluries in fcō rn̄di. qd̓ noͣ qꝛ ml̓ti errāt. ⁊ vide qd̓ dixi ī. c. ad nr̄aꝫ. de emp. ⁊di. ſic limito glo. ī. c. cōqueſtꝰ. jͣ. de vſur. ¶ 3º. nōꝙ rōe decīe vr̄ eccl̓ia hr̄e qͦddā ius ī fūdo. vn̄ p̄tcōpelle̓ dn̄m vt fūdū det talibus excolēdū vt inlr̄a. ¶ Noͣ ibi cū ītegritate. ꝙ nō ſuffic̄ aliꝗd dare noīe decīe ꝓut tenuit mgr̄ ſn̄iaꝝ vt refert gl.ī. c. i. e. ti. li. vi. ſꝫ oportꝫ ꝙ ſoluat̉ cū ītegritate. ⁊nō ſoluēs ītegre vr̄ peccae̓ mortalit̓. qd̓ colligit̉ex eo qꝛ pōt ad hͦ cōpelli ꝑ excōicatōeꝫ ⁊ excōicatio nō fert̉ piſi ꝓ mortali vt ī. c. nullꝰ. ⁊. c. nēo.xi. q. iij. ¶ Noͣ ī. §. ille. ꝙ decīe hodie ſūt ſoluēde neceſſario ex lege diuīa. aꝑtiſſime vult gͦ iſtetex. ꝙ illa. l. diuīa edita ī veteri teſtamento circaſolutōeꝫ decīaꝝ neceſſario ſit hodie ſeruāda innouo teſtamēto. qd̓ ē aꝑte ꝯͣ illos theologos ꝗtenuerūt ⁊ tenēt ꝙ hodie decīa ī nouo teſtamētoſit ī libertate ip̄iꝰ ꝯſtituta vt ſic nō teneat̉ ꝗsſoluere ſi nō velit de qͦ dic vt ſtatī latius dicā cūglo. fi. ¶ In glo. i. ibi nō nocet eccl̓ie vult dice̓ꝙ ſi trāſferēs fūdū ī aliū ⁊ paciſcat̉ vt ip̄ē teneatur ad decīaꝫ ⁊ n̄ poſſeſſor hͦ pactū nō p̄iudicateccl̓ie qͦ minꝰ poſſit pete̓ a poſſeſſore. rō qꝛ hͦ eſtonus reale ⁊ ſic ip̄a res ſeꝗt̉ poſſeſſorē vꝫ tn̄ pactū ī p̄iudiciū paciſcētiū qꝛ ſi poſſeſſor ſoluit tenet̉ ille ꝗ ſe obligauit ad cōẜuandū illū īdēnē. ⁊ſic loꝗt̉. §. pactū. all̓. ī glo. ꝓ ꝯͣrio. ¶ Sꝫ opp. ꝯͣtex. nā ſi hͦ ē verū nō refert a ꝗbus p̄dia colēdatraderēt̉. nā a iudeis ⁊ ſarracenis eccl̓ia extorquet decīas p̄diales vt ī. c. de terris. ⁊ qd̓ ibi dixi. sͣ. e. noͣ Io. an. ī addi. ſpe. ſuꝑ ℟ica de iudeisgͦ multo fortius poterat eccl̓ia pete̓ ab iſtis xp̄ianis lꝫ ẜm eoꝝ ritus decimā nō ſoluerēt. So.fatēdū ē ꝯͣriū. ſꝫ qꝛ nō poterāt iſti de facili conpeſci ꝑ eccl̓iā qꝛ nō curabāt de excōicatōe ideoad hͦ p̄iudiciū fcī euitādi emanauit ꝓuiſio de qͣh̓. ¶ In glo. fi. in fi. noͣ. bene iſtā glo. ad quā qͦtidie fit reiſſio. ꝯcludit .n. ꝙ decīe hodie ſūt ip̄cepto ēt ex diſpōe legis diuīe ⁊ qd̓ nō vꝫ ꝯͣria conſuetudo ēt ſi diminuit quotā decīe niſi talis cōſuetudo eēt a papa approbata. ⁊ ad iſtū tex. ī fi.ꝗ pōderat cōſuetudinē loci reſpōdet ꝙ loꝗt̉ incāu. c. cū ſint hoīes. ⁊. c. ad apl̓ice. sͣ. e .ſ. vt valeat ꝯſuetudo vtꝝ decīa debeat̉ eccl̓ie ꝑrochiali l̓p̄diali nō aūt vꝫ vt nullo mō debeat̉ vl̓ vt decīaītegre nō ſoluat̉. ⁊ idē Inn. h̓ ꝗ loꝗt̉ ī hͦ clariusqͣꝫ glo. ¶ Alij ⁊ 2º. ītelligūt tex. ī ꝯſuetudīe apꝓbata a papa ⁊ ī hͦ noͣ iſtū tex. ẜm hāc lec. ꝙ vꝫꝯſuetudo approbata a papa minuēs qͦtā decīeputa vt ſoluat̉ duodecīa vl̓. xx. ꝑs ꝓut viget inmultis locis. ⁊ hͦ hēo ꝓ īdubitato ſi apparet deapprobatione pape ꝑ ea q̄ dixi ī. c. a nobis. sͣ. e.Sꝫ dubito nūꝗd ſufficit taciturnitas ip̄ius. nāꝙ nō ſufficiat multū faciūt iura antiqͣ q̄ habēt̉ īdecretis ⁊ iſta q̄ habēt̉ ī hͦ volumine. Itē iuranoua ī. vi. ⁊ nouiſſima ī cle. in ꝗbus papa ſemꝑmādat ītegrā decimā ſolui. ⁊ ſic vr̄ ꝙ taciturnitas pape hodierna nō ſit diſpēſaº. ſꝫ hꝫ locū illd̓multa ꝑ patiētiā tolerāt̉ ⁊cͣ. ut in. c. cuꝫ iā dudūin fi. de p̄bē. ſꝫ ꝓ conͣria ꝑte q̄ videt̉ benignior ⁊

equior ſaltī vt tot hoīes nō dānent̉ pōt dici ꝙcū papa expreſſe nō reprobet talē ꝯſuetudinemlocoꝝ iura ſua habēt locū in locis vbi ꝓ maioriꝑte decīe ītegre ſoluūt̉. facit. c. i. de conſti. li. vi.Alij fuerūt ī opi. ꝙ lr̄a iſta ꝓcederet ẜm cōſuetudinē Theotonicoꝝ ꝗ ꝓ decīs ſoluūt certasmēſuras ſiue coloni aliquid recolligāt ſiue non⁊ rōne īcertitudinis cuꝫ eccl̓ia pōt ſe habere addānū vel lucꝝ talis cōſuetudo ē tolerāda. ⁊ noͣbene hāc opi. q̄ fuit Uincen. ⁊ nō reperio ꝑ aliquē reprobatā. facit enī ꝓ conſuetudine q̄ ē Uenetijs vbi in uita nō ſoluūt̉ decīe ꝑſonales. ſedī morte ſoluit̉ decima de oībus mercātijs localibus ⁊ alijs mobilibus. nā pōt ſe habere eccl̓iaad lucrū ⁊ ad dānū. qꝛ ſi ille reperit̉ ditatus inmorte eccl̓ia ſentit lucꝝ. ſi depauperatus ſentitdānū. Hoſti. ītellexit iſtū. §. ī prin. in decīs p̄diauis. qꝛ ille debent̉ lege diuina ⁊ cū ītegritate.¶ Scd̓aꝫ ꝑteꝫ intellexit ī ꝑſonalibꝰ dicēs ꝙ ꝑſonales nō ſūt ī p̄cepto niſi ꝓut ꝯſuetudo ſe hꝫhoc veꝝ niſi ī loco nō eēt p̄diales vl̓ modice ⁊ſacerdos īdiguerit. nā tūc ꝑrochianꝰ pōt ꝯpelli ad ſoluēdū decimā ꝑſonalē iuxͣ illd̓ pſal. Sumite pſalmū ⁊ date tympanū. ⁊cͣ. i. ſumite ſpūalia ⁊ date tꝑalia miniſtris eccl̓iaꝝ. ſꝫ Inno. sͣ. e.ſuꝑ ℟ica hanc opi. dānat. dicit .n. ꝙ dicētes decimas perſonales non eē de iure diuino ſūt qͣſiheretici ⁊ mirāt̉ de nouis theologis conͣriū aſſerentibus. nā ſi de his que ꝓducit humus terre debet deus honorari fortius in his q̄ ꝓducitoꝑa ⁊ induſtria hominis tāqͣꝫ dignior pro hocall̓. qd̓ hr̄ Gene. c. iiij. ⁊ Deutē. xij. vbi vr̄ lr̄a hͦvelle. hāc opi. vr̄ approbare Io. an̄. ꝗ dicit ꝙ hͨlr̄a nō intendit ꝑ cōſuetudinē diminuere deciasdebitas a iure diuino. ſed potius aggrauare ſolutionē decimaꝝ vt ſit ſēſus lr̄e ꝙ decime p̄diales ⁊ ꝑſonales que debēt̉ lege diuina neceſſarioſūt ſoluende. ⁊ nō ſolū ille. ſed ēt que debent̉ loci conſuetudine approbata. ſꝫ certe iſte intellectus iudicio meo multū ē lr̄e amicꝰ. hāc opi. pꝰmulta ſequit̉ do. An. in. c. prochianos. sͣ. e. vbidicit ꝙ multos theologos cōſuluit ſuꝑ hoc tā īcōfeſſione qͣꝫ exͣ ⁊ ꝙ nunqͣꝫ reperit vnū ꝗ ſibi faceret cōſcīam ſuꝑ ſolutōe decīaꝝ. ſꝫ ip̄e hoc dānat ⁊ dicit tales nō ꝓcul ab hereſi fore cum oēsdoc. eccl̓ie ꝗ fuerunt ſancti ⁊ doctiſſimi viri Auguſtinus. Hieronymus. Ambroſius tenuerūtcōtrarium vt habet̉. xvi. q. i. reuertimini. ⁊. c. decīe. ea. cā. q. vij. c. ꝗcūqꝫ. ⁊. c. maiores. de ꝯſe. di.v. qͣdrageſima. ⁊ dicit ſe credere eos qͣſi damnatos ꝗ volūt credere iſtis aſſerētibus oppoſitū.Sed vide opi. Hoſti. sͣ. e. in. c. a nobis. q̄ mihi ꝓſalute cōmuni multum placeret ſi eſt vera. dicitenim ibi ꝙ in locis in quibus decime etiā p̄diales nō ſoluunt̉ ſi non vendicantur ⁊ nō ſoluūt̉nō peccāt non ſoluentes. vr̄ .n. papa cū eis diſpēſare ſaltim quo ad preteritas decimas. ⁊ ꝓ hacopi. facit. c. nō eſt. sͣ. e. dū mandat nō ſoluentesexcōicari ſi neglexerūt. gl. tn̄ ī. c. i. jͣ. e. ī. vi. videt̉hͦ reprobare. qꝛ eccl̓ia quotidie clamat ut decīe