debebat intelligi ẜm eū de donatione in caſu licito facta. puta ſi rex habuiſſet decimas in feudum ab antiquo uel ius patronatus in illis eccleſijs. ⁊ nota bene iſta verba. videtur enī ꝙ indubio debeamus ſēper preſumere donationeꝫconfirmatā fuiſſe factā in caſu al̓s habili ⁊ adillū caſū habilē referenda ſit confirmatio ⁊ eſtrationale. nā confirmatio ex ꝓprio ſignificatodenotat firmitatē actus ꝯfirmati. quia dicitura con quod eſt ſimul ⁊ firmo quaſi ſimul firmocuꝫ primo donatore. ergo debet intelligi de donatiōe facta ī caſu habili ſi fieri poteſt. vt ſic cōfirmatio intelligatur ī ſuo ſignificato ⁊ nō trāſeat in ſpecieꝫ donationis. naꝫ aliud eſt donare⁊ aliud eſt confirmare vt in. c. inter dilectos. defi. inſtru. quod tenebis menti. ¶ Sꝫ quero iuxta predicta nunquid talis confirmatio facta īforma cōi ſaltī tribuat iuſtū titulū preſcribendiin caſu quo titulus eſt neceſſarius ad p̄ſcriptionē. iſte tex. in v̓. ceteꝝ. a cōtrario facit ꝙ ſic duꝫdicit ꝙ non effluerat tātū tēpus ⁊cͣ. Inn. taciteſenſit oppoſitū. ⁊ ad tex. ſupplet maxīe. tn̄ hocaperte non dicit ſꝫ Hoſti. tꝫ contrariū. nam ẜmeū ſi cōceſſio ſolius epiſcopi īualida tribuit iuſtā cauſaꝫ preſcribendi vt in. c. cura. ⁊ quod ibinoͣ. de iu. pa. fortius hoc habet inducere confirmatio pape. ⁊ dicit abbas hoc multū notandūpro religioſis habentibus multas ſimiles confirmationes. ſed Pe. tenet contrariuꝫ vt talisꝯfirmatio nō ſufficiat ad preſcribendū. Ego cōcordando dicerē ꝙ aūt apparebat de validitate tituli confirmati. ⁊ tunc confirmatio non tribuit titulū preſcribēdi. ratio manifeſta eſt quiaerratur in iure. nā ſi donatio prima aperte eſtnulla putarē ꝯfirmatiōeꝫ n̄ valere. qꝛ errat̉ ī iure. ſꝫ error iuris īpedit preſcriptionē vt. sͣ. dixi.⁊ ex his puto ꝙ ī cāu hꝰ. c. cōfirmatō n̄ p̄ſtabattitulū p̄ſcribēdi. ⁊ forte ꝓpt̓ hͦ papa ī fi. dixit ꝙnullū p̄iudiciū ꝑ illā ꝯfirmatōeꝫ irrogabat̉ iuri ep̄ali. nec ob. v̓. ceteꝝ. qꝛ ponit v̓ba narratiuapartis. ⁊ ponderatur ibi ad maiorem aggrauationem partiſ ꝙ tantum tempus nonduꝫ efflufiuerat ⁊cͣ. Si aūt nō apparet titulus ꝯfirmatꝰvt ſepe cōtīgit. puta qꝛ mōaſteriū nō hꝫ niſi hācꝯfirmationē pape ⁊ ſatis veriſil̓r pōt p̄ſume̓ ꝙpreceſſit titulus habil̓. ⁊ hoc caſu puto ꝯfirmationē preſtare cām preſcribēdi. qꝛ hic eſt errorfacti ⁊ nō iuris. ⁊ ſic debēt diſtīgui opi. ꝯͣrie preall̓. nec ē v̓uꝫ ſimplicit̓ dictū Hoſti. ꝙ conceſſioſoliꝰ epiſcopi tribuat cām preſcribendi. ſed dꝫintelligi qn̄ errabat̉ ī facto vt qꝛ ꝑs putabat capitulū ꝯſenſiſſe. qd̓ tn̄ nō ꝯſēſerat. vbi aūt erraretur in iure. vtputa qꝛ ꝑs crederet ſolam confeſſionē ep̄i ſufficere. tal̓ cōceſſio nō preſtaret titulū preſcribendi vt ē gl. noͣ. in. c. ij. de his q̄ fi. aprela. ⁊ noͣ. in. c. de quarta. d̓ preſcrip. nec credoHoſti. ſēſiſſe ꝯͣriū. idē puto vbi ꝓbabilit̓ poteſtdubitari de validitate prioris tituli. nā tūc n̄ ſolū ex ꝯfirmatōe. ſꝫ ex titulo inutili pōt cāri preſcriptio. ar. ī. l. r̄gl̓a. ff. d̓ iurꝭ ⁊ facti igno. ⁊ vide
tur tex. noͣ. in. c. cū dilectus. d̓ cōſue. ⁊ hͨ noͣ. quiaputo veriſſia. ¶ In gl. in fi. noͣ. ſing. glo. quamquotidie ſoleo allegare. cuius ē ſēſus ꝙ libelluſſeu petitio hꝫ ſe vt ſubiectū. ſn̄ia v̓o vt p̄dicatū.nā ſn̄ia dꝫ eē ꝯformis libello. vt in. c. licꝫ hely.de ſimo. ⁊ fatuꝰ reputat̉ iudex ꝗ ꝓnunciat ſuꝑnō petitis. l. fi. C. de fideicōmiſ. liber Et ex gl.⁊ ex tex. no ꝙ vbi n̄ apparet de petitiōe. qꝛ actaꝓpt̓ antiꝗtatē ſūt ꝑdita. debemꝰ ex v̓bis ſētētiepreſume̓ qualitatē petitōis. ideꝫ vbi v̓ba libelliſunt dubia. ¶ 2º. noͣ modū ⁊ praticā ſētētiandiſuꝑ īterdicto vti poſſidetꝭ. Inn. vltra iſtoſ duoſītellectus glo. pōit alios duos ītellectus .ſ. ꝙ h̓fuit actū ꝯfeſſoria. ſꝫ certe iſte ītellectus nō applaudet lr̄e. nā ꝯfeſſoria ē actio real̓. vn̄ hꝫ ſe incorporalibus. ſic̄ rei vēdicatio in corporalibusvt īſti. de actio. §. i. vn̄ papa hic ꝓnūciaſſꝫ iusdecimādi ꝑtinere ad ep̄m qd̓ nō fecit. ſꝫ ſimpliciter ꝓhibuit vt hoſpitalarij vlteriꝰ n̄ īpedirētep̄m. Alius ītellectus Inno. ē ꝙ fuit hic actuꝫactione de dolo nō ad decīas ꝯſequēdaſ ſꝫ ad īter eē qd̓ paſſus ē ep̄s ex dolo iſtoꝝ hoſpitalioruꝫ. ar. in. l. cū quis. ff. de dolo. vbi tex. noͣ. dicitꝙ ſi quis ꝑſuaſit doloſe colono meo vt de poſſeſſione abiret poſſuꝫ agere contra ipſum action de dolo ad intereſſe. ſic hic potuit age̓ epiſcopus ex perſuaſione doloſa quam ipſis ruſticis hoſpitalarij fecerunt ⁊ iſte ītellectus eſt verus in ſe. ſed nullo modo congruit petitiōi ſeuſententie. ideo tene lectu. glo. ꝙ hic fuit actuminterdicto vti poſſidetis contra iſtos moleſtatores. Sꝫ extra glo. op. videtur enī hic papamfuiſſe diminutū. qꝛ ſuper eccleſijs petitꝭ nihil ꝓnonciauit contra iura ſuperius all̓. Sꝫ dicuntdoc. ꝙ illa pars ſentētie fuit h̓ deciſa. qꝛ n̄ faciebat ad titulū ſil̓is. deciſio. ī. c. veniens. d̓ p̄ſcrip.¶ Naliquibus oīcHocaſDn̄i p̄diorū cogi pn̄t vt p̄dia colēdadent talibꝰ a ꝗbꝰ ſine cōtradictōe eccleſia poſſitdecīas ꝯſeꝗ. hͦ. d. vſqꝫ ad. §. ille. qui nō ſumat̉ꝓpt̓ breuitatē. pͥma ꝑs pōit exceſſū. quem ſcd̓ocorrigi mādat ibi volētes. ¶ pͥº. noͣ ex iſto tex.ar. ꝙ mixtura chriſtianoꝝ hn̄tiū varios ritꝰ nōvr̄ a iure r̄probata. ⁊ v̓. ritꝰ. d̓notat mores ī ſp̄ualibꝰ. nā ī ꝗbuſdā locis vt in īſula Cretenſi ⁊ inīſula Cypri. ſtꝭ greci ꝑmitti cū chriſtiāiſ. Iē reperiūtur ī aliꝗbꝰ locis armini ⁊ Indi. ꝗ cēſeturchriſtiani. ſꝫ hēant varios ritꝰ ⁊ diuerſos a nobiſ. ꝯͣ qd̓ tn̄ fc̄it quia cum ſint he̓tici. ⁊ ꝑ ꝯn̄s excōicati ſūt vitādi ⁊ puniēdi. jͣ. de hereti. ad abolēdā. ⁊. c. excōicamus. poteſt dici ꝓut dicit glo.noͣ. xx. di. c. i. ꝙ papa eos tolerat ī ritibꝰ eorum¶ 2º. nō ꝙ rōe oneris adiecti ī ꝯͣctu reſ vr̄ mīuſvalere. nā onus vr̄ ꝑs p̄cij. vt dicit tex. noͣ. ī. l. fūdi partē. ff. de ꝯtra. ēp. ⁊ ꝑ hͦ īfero ꝙ ſiꝗs vēditprediū cū onere retro vēdēdi ſi poſtmodū allegatur paruitas p̄cij ad īferēdū ꝯͣctū ficticiuꝫ⁊ vſurariū nō dꝫ extimari verus valor rei. ſꝫ d̓bet hr̄i reſpectꝰ ad onus īpoſitū. nā tāto miuus
v 2