in. c. tua. jͣ. e. tenuiſſe ꝯͣriū .ſ. reſpcū pͥme deciſiōisdiſtinguit .n. ibi vtꝝ colonus colat prediū in aliena ꝑrochia tanqͣꝫ partiarius. ita ꝙ ſi nihil naſcit̉nihil eſt ꝑcepturus. aut colit nūmis ſeu pro certꝭmēſuris frugū ꝑcipiēdis oīno ſiue naſcātur ibifructꝰ ſiue nō. vt in pͦ cāu colonus ſoluat vnamdecimā tm̄ .ſ. eccleſie p̄diali. qꝛ portō ſua cū ſubmittat̉ fortune ⁊ dei miſericordie potiꝰ ē in fructu qͣꝫ ī lucro. nā abſurdū vr̄ ꝙ is ad quem ex debito ꝑueniūt fructus teneat̉ duas decimas ſoluere. ſꝫ ī 2º. cāu cū colonꝰ n̄ ē ꝑtiariꝰ decīa debetur eccl̓ie ꝑrochiali. nā ꝑ hoc n̄ defraudat̉ eccl̓iap̄dialis cū ꝯſequat̉ priꝰ integrā decimā. qꝛ colono hoc cāu ſoluat̉ vel in nūmis vel ī fructibꝰ prius decīatis. ⁊ dicit Io. an̄. ꝙ licet ſua opi. videatur conſona iuri ⁊ eꝗtati. tn̄ qꝛ de ſcō nō ꝯſeruatur ſatis pōt teneri ẜꝫ eū opi. Inn. ⁊ Hoſti. quāvr̄ aꝑte ſequi h̓ do. an. hn̄s ꝓ abſurdo ꝙ colonꝰteneat̉ ſoluere decīas duas. idē dicit Pe. cuꝫ limitatione. nā dicit ꝙ ſi cā lucri ꝗs cōducit alienapredia dꝫ prius ſoluere decimā p̄dialeꝫ ⁊ deumde reſiduo detractis expenſis dꝫ ſoluere decīaꝫperſonalē. arg. c. paſtoralis. jͣ. eo. Mihi vid̓t̉ ꝙopi. Io. an. nullo mō ſit conſona iuri vel equitati. pͦ qꝛ de iure diuino ſolū ꝑcipit̉ vna decima exfrugibus terre. vt dixi. sͣ. ſuper rubrica. Itē iſtetex. nō facit difficultatē niſi reſpc̄ū alteriꝰ eccl̓ie.nā dubiuꝫ dūtaxat erat an p̄diali an̄ perrochialidebeat̉. ⁊ difficultas oriebatur ex variis opinionibus ſcōrum patrū. ſꝫ nulla reꝑitur aucͣtas q̄hoc canſētiat colonū d̓bere ſoluer̄ duas decīas⁊ aliꝗ patres ſenſerūt ꝓ eccleſia ꝑrochiali aliquiꝓ p̄diali. vt in iuribꝰ hic allegatis in glo. Iteminſpecto iure diuino ꝙ decima ſoluebat̉ tribuileuitice nō erat aliqua difficultas. naꝫ ſatis fuiſſꝫcolonū ſoluere illis leuitis. ſꝫ difficuitas fuit orta ex diſpoſitiōe iurꝭ humani quo fuit ſancitumvt p̄diales deberēt̉ eccl̓e p̄diali ꝑſonaleſ prochiali. que ꝗdē diſpō non dꝫ magis onerare iſtumcolonū qͣꝫ ſit obligatus ex diſpoſitione diuina.ideo ꝓ fundam̄to ꝯclude ꝙ is ad quē fructꝰ vl̓certa ꝑs ꝓuenit ex debito ſolū artat̉ ad vnicamdecimā. ſꝫ reſtat videre ꝓpter diſpoſitionē iuriſpoſitiui cui d̓beat̉ ⁊ in hoc ſequor opi. gl. iſtiusInn. ⁊ Hoſti. vt d̓beat̉ eccl̓ie p̄diali moueor qꝛvbi certa res ꝑticipat de diuerſis naturis ſeu qͣlitatibus attribuēda eſt illi ad quā magis acciditſicut dicimꝰ ī hermafrodito. l. q̄rit̉. ff. de ſta. ho.⁊. iiij. q. iij. hermaſcodito. ad ideꝫ qd̓ noͣ. glo. ncͣ.ī. l. i. ff. de ſuꝑficie. ⁊ bar. in. l. cōtem ferro. §. quimaximos. ff. de publi. ſed in cāu nr̄o hec decīamulto magis accidit ad p̄dialē qͣꝫ ad ꝑſonalem.ꝓbo apertiſſime per. c. ad decīas. de reſti. ſpo. li.vi. vbi dr̄ ꝙ de iure cōi nemo pōt capere decīamī ꝑrochia alteriꝰ eccl̓e. ſed integra decīa ſpectatad illā eccleſiā. ſcd̓o ⁊ fortius ī oneribꝰ realibꝰnō inſpicimus cultorē ſꝫ poſſeſſorē. ⁊ locū vbiſunt ſite res. vt in. l. forma. ff. de cenſi. ⁊ in. l. imꝑatores. ff. de publica. ⁊ in. c. de terris. sͣ. eo. ergoꝑſona coloni nō hꝫ īmutare onus reale. nec ob.

ſi dicat̉ ꝙ eccleſia ꝑrochialis fraudabit̉ ī oꝑibꝰiſtius qꝛ dico nullā eſſe frandē. nā colonus tenetur ſoluere deo ⁊ eccleſie loco dei. vn̄ ſatis eſt ꝙſoluitur eccleſie de qua iura magis ſenſerūt. necmultū refert q̄ eccleſia hēat cū oēs cēſeātur vnaeccl̓ia vl̓is. xxiiij. q. i. c. loquit̉. ⁊ hanc opi. tenerēēt in eo qui cā lucri cōducit p̄dia aliena. nā cumoēs fructus ꝑtineant ex debito ad eū ⁊ ſubmiſitſe fortune ⁊ miſericordie dei. ſatis ē ꝙ ſoluat decīam ex oībus frugibus ad eum ꝑuenientibus.nam quiſque ſeminat cauſa lucri. al̓s ſequeret̉ꝙ dn̄s fundi ꝗ propriis manibus illuꝫ colit tene̓tur ſoluere duas decimas. qd̓ eſt ꝯͣ mētē inris diuini ⁊ humani. ¶ In glo. iij. ibi ſit preſcripta ⁊aduerte. nam licet doc. ſimpl̓r tranſeant tn̄ gl. nōeſt vera quo ad cāuꝫ iſtius. c. licet v̓a ẜm intellectum ſuū. nam gl. precedēs habuit pro cōſtati ꝙiſta decima de iure cōi eſſet debita eccleſie prediali. ⁊ iō conſuetudo ꝯͣria tāqͣꝫ ꝯͣ ius deberet eſſepreſcripta .ſ. tꝑe. xl. annorū. vt ī. c. fi. de cōſue. ſꝫhoc fundamētū glo. eſt falſum vt patꝫ ex p̄dictiſqꝛ nullo iure ille caꝰ reꝑitur deciſus. vt dr̄ ī tex.ad idem. c. ad apl̓ice. jͣ. e. iō cōſuetudo in cāu diſponēs nō eſt ꝯͣ ſed p̄ter ius. qͣre ſufficit tp̄s. x. annorū vt dicit gl. noͣ. ī. c. fi. de cōſue. li. vi. ⁊ noͣ Io.an. in ſil̓i. in. c. certificari. sͣ. de ſepul. in varietateportionis debebit ep̄o vel eccleſie ꝑrochiali. prohoc dcm̄. c. ad apl̓ice. in fi. vbi ſolū requiritur cōſuetudo diu obtēta ⁊ nō preſcripta. nā tp̄s. x. an.eſt diuturnū. vt ī. l. de ꝗbꝰ. ⁊ ꝙ ibi noͣ. ff. de legi. ⁊ī. l. i. ⁊. ij. C. de ſerui. ⁊ aqua. ⁊. C. de p̄ſcrip. lon.temp. in ru. ⁊ nigro. ¶ In glo. fi. noͣ tria ex iſtaglo. p̄ ꝙ iura ep̄alia vel parrochialia pn̄t cum titulo preſcribi per alium ep̄m ſeu preſb̓rm licetſint hec iura infra limites. ⁊ vid̓ circa hoc qd̓ latius dixi ī. c. fi. sͣ. de pro. Scd̓o noͣ ꝙ ſicut limesep̄atuū ſeu ꝑrochiaꝝ nō pōt p̄ſcribi ita nec iuraadherentia limiti ne ex hoc oriatur cōfuſio limitum ⁊ hoc tenebis mēti. ¶ Tertio noͣ glo. ꝓ ſignificato huiꝰ v̓. difficile. nam qnqꝫ importat difficultatē qn̄qꝫ īpoſſibilitateꝫ ſed ex ꝓprio ſignificato vr̄ īportare difficultatem ſicut dictio vix. vtꝓbatur in. c. ij. de cogna. ſpi. li. vi. ⁊ vide ex. cuꝫgl. ſuꝑ. v̓. vix in. c. ij. de cogna. ſpi. li. vi. ⁊ vide qd̓le. ⁊ noͣ. in. c. principatus .i. q. i. in glo.PRRohibemus pōcNōlaicus trāſferre decīaꝫ ī aliū laicū ēt ſieū titulo illā poſſideat. h. d. cuꝫ glo. pͦ ponit̉ ꝓhibitio. ſcd̓o pena. ibi ſiꝗs. ¶ Noͣ pͦ ꝙ laici dicunt̉decimas detinere cū ꝑiculo ſuaꝝ aīaꝝ. ⁊ ſi tex. intelligitur de poſſeſſoribus ſeu detinētibꝰ ſine titulo. tūc clarū ē ꝙ peccāt mortaliter. qꝛ occupātbona eccleſie. ſi aūt intelligit̉ de detinentibus infeudū ab antiquo. iuxͣ noͣ. in. c. qͣꝫuis. sͣ. eo. tuncdic ꝙ detinēt cū ꝑiculo nō tn̄ cū aperto peccato.ſed periculū vr̄ īminere. qꝛ timendum eſt ne deꝰꝓuocetur cū ex neceſſitate illa conceſſio fuit eisfacta. ad idem. c. cum apoſtolica. sͣ. de his q̄ fi. aprela. vbi laici dicunt̉ male detinere licꝫ recipiāt