tex. ꝙ magis delinquit ꝗ delinquendi auctoritatem vſurpat. quia vr̄ pertinaciter defendere peccatum. ad hoc. c. inter dilectos. jͣ. d̓ exceſ. p̄la. fac̄c. cū quidā d̓ iureiu. cū ſua maͣ. ¶ Noͣ 2º. ꝙ nullus p̄latoꝝ pōt laico decimā cōcedere vel oblatōes. iſta eīꝫ ſunt iurꝭ ſpūalis. cuius laicꝰ non eſtcapax. vt ī. c. maſſana. ⁊ ſacroſācta. sͣ. d̓ elec. videtex. in. c. hāc conſuetudinem. x. q. ij. Et ex hͦ ⁊ extex. īfero ep̄ꝫ nō poſſe ꝯcedere dn̄o domus vbieſt pictura alicuiꝰ ſācti vt de illis oblationibusdiſponat ad libitum. ¶ Noͣ ibi laico in ſeculo r̄manenti. ar. a cōtrario ſenſu ꝙ laico nō exn̄ti ī ſeculo pōt eccleſia ſeu decima vel oblatio cōcedivtputa ſi eſt laicus cōuerſus ⁊ religioſus. ⁊ hocadmittūt docto. ſi ꝯcedit̉ eccl̓ia ruralis ad ſuſtētatōeꝫ ip̄iꝰ. vl̓ pōt ītelligi ẜm eos ī iſtis fratribushieroſolymitanis. ꝗbꝰ cōcedūtur eccl̓ie ⁊ decīeqͣꝫuis ꝯceſſio fiat potiꝰ ordini eoꝝ qͣꝫ ꝑſonis. dꝫtn̄ ꝑ fratres ſuos clericos vl̓ alios eccleſias r̄ge̓⁊ gubernare. Et noͣ. iſtud dcm̄ ꝓ iſtis fr̄ibꝰ ſāctiIohānis ꝗ ſunt laici. tn̄ nō dicūt̉ eē ī ſeculo ſedqͣſi r̄ligioſi. vt iuſte teneāt eccl̓ias ⁊ ꝑcipiāt decimas. debēt tn̄ eccl̓ias r̄gere ꝑ clericos ⁊ nō ꝑ ſemetipſos. ad hͦ. c. ii. ⁊ qd̓ ibi noͣ. d̓ eta. ⁊ quali.¶ Itē ex dcīs doc. noͣ ꝙ laicꝰ cōuerſꝰ ē capax iurꝭſpūalis. d̓ qͦ vide bonā glo. ī. c. ex eo. d̓ elec. li. vi.Inno. ⁊ alios doc. ī. c. ij. d̓ īſti. ⁊ dic vt ibi noͣ.¶ In glo. ij. ī fi. noͣ bene hāc gloſam que quotidie ſolet allegari. ⁊ maxime noͣ eā īquātū dic̄ ꝙfructus decimaꝝ pn̄t ꝯcēdi ex cā laico in tp̄s vite ſue. ⁊ ex eo ꝙ allegat. c. ij. d̓ loca. vr̄ velle fructꝰ decimaꝝ poſſe laico locari ſeu vēdi ī tp̄s viteſue d̓ qͦ ſatꝭ poſſꝫ dubitari pͥma frōte. ꝗa cōceſſioq̄ fit ad tp̄s vite hōis pōt appellari largo mō ꝑpetua. vt eſt tex. iūcta gl. x. q. ij. ꝑpetua. fac̄. l. i. ff.ꝓ ſocio. ſꝫ cōceſſio tanti tꝑis nō pōt fieri d̓ decimis. cū trāſferatur vtile dn̄ium. fac̄ qd̓ dixi poſtdocto. sͣ. eo. ad hec. ſꝫ nō reperio hanc glo. ꝑ aliquē morderi. poſſet eā ſaluando dici ꝙ ꝓpt̓ dubiū tꝑis cū poſſet decede̓ laicꝰ īfra modicū tp̄snō videat̉ cōceſſio ꝑpetua ſꝫ potiꝰ tꝑalis. hoc tn̄verum eſt ꝙ ſine auctoritate ſuperioris nō poterit ad tātū tp̄s ꝯcedi. cle. i. d̓ re. eccle. n̄ alie. ⁊ vid̓qd̓ noͣ. ī. c. veniēs d̓ tranſac. ¶ In glo. ſi. ī fi. alijexponūt ſuſpendat̉ .i. excōicet̉. ⁊ hͦ ẜm Io. an. ſip̄latus intendebat cōferre laico ius ſpūale. Egocredo poſſe dici ꝙ d̓ rigore poſſit iſte deponi etexcōicari donec emēdauerit. vt pͥma pena ſit ꝑpetua. ſcd̓a tꝑalis. ⁊ ſic illa dictio donec pōt r̄ferri ad excōicatōem. hoc ꝓbo per ſimile. xij. q. ij.monemꝰ. vbi pꝫ ꝙ p̄latus alienās indebite remeccl̓ie. dꝫ deponi ⁊ excōicari donec eccl̓iam reddiderit indēnem. facit. c. ſi quis p̄ſbiteroꝝ. ⁊ qd̓ibi noͣ. sͣ. d̓ re. eccle. nō alie. ⁊ hoc vr̄ ſonare v̓buꝫſuſpēdat̉ poſitū ī tex. ⁊ ita credo dicēdū eſſe ī caſu preſenti. Abbas.Stat̉ ꝯſuetuUm ſini quian coloiꝰluat decimā eccl̓ie ī cuiꝰ ꝑrochia ſitaſūt p̄dia. an eccl̓ia vbi audit diuīa ⁊ ꝑcipit eccle-

ſiaſtica ſacram̄ta. hͦ dic̄. pͦ ponit̉ cōſultatio. ſcd̓orn̄ſio. ibi ſane. ¶ Noͣ pͦ ꝙ auctoritates ſcōꝝ patrū valēt multū ēt ī deciſionibꝰ cāꝝ. qͣꝫuis n̄ ſuerit romani pontifices. fac̄ ad hoc c. cū apl̓ica. dehis q̄ fi. a p̄la. cū ſi. ⁊ vide qd̓ le. ⁊ noͣ. xx. di. ī ſū.⁊ ī. c. i. ¶ Scd̓o noͣ ꝙ vbi dat̉ opīonū cōflictusdifficile ē ꝓferre ſnīaꝫ. ⁊ ī hoc caſu recurrēdumē ad cōſuetudinē loci. nam cōſuetudo interp̄tat̉legē dubiā. vt ī. c. cū dilectꝰ. d̓ ꝯſue. ⁊. l. mīme ⁊. l.ſi de īterpretatōe. ff. d̓ legi. hͦ veꝝ qn̄ opi. hīc indeſūt ꝓbabiles. al̓s aūt pōt quis ſeꝗ opi. ſingularēꝯtēnendo cōem. vt noͣ. dic̄ Iohan. an. ī. c. i. d̓ conſti. vbi ſing. dic̄ ꝙ ſi cōis opi. ē euidēter falſa. velpōt cōuinci rōe ꝓbabili. pōt iudex eam cōtēner̄ꝓ hoc adduco tex. noͣ. ī. l. i. C. de vete. iu. enu. vbidr̄ ꝙ ex multitudine auctoꝝ non oportet nos iudicare. ꝗa ſepe ſnīa vniꝰ etiam deterioris poteſtplures ⁊ meliores ī aliqͣ ꝑte ſuperare. ¶ Noͣī v̓bo ⁊ attēdēdum. ꝙ ī re dubia recurrēdum ēad rōes naͣles. Nā deficiēte iure ſcripto debēꝰrecurrere ad rōem naturalē. vt eſt tex. cū gl. ī. c.cōſuetudo .i. di. ⁊ ī. l. ſcire. §. ſufficit. ff. d̓ excu. tu.Noͣ. Io. an. ī. c. paſtoralis d̓ fide īſtru. fac̄. c. 2º.requirꝭ ī fi. sͣ. de appel. ¶ Oppo. ꝯͣ tex. vr̄ enimꝙ hec qō non fuerit difficilis ꝓut papa aſſerit.nā ī pluribꝰ iuribꝰ ſancitū eſt. vt decīe p̄diales d̓beant̉ eccl̓ie vbi ſūt p̄dia. ꝑſonales vero eccleſievbi ꝗs ꝑcipit diuina. vt ī. c. fi. sͣ. d̓ ꝑrochi. xvi. q. i.c. queſti. ⁊. c. ſi ꝗs laicꝰ. So. ꝓpt̓ hec ꝯͣria glo. ij.dic̄ ꝙ facile erat ſolue̓ hāc qōeꝫ ꝓpoſitā. ſꝫ certegl. loquit̉ ꝯͣ tex. cū tex. dicat ꝙ n̄ erat facile darern̄ſum. iō dicit Io. an. ꝙ gl. ⁊ ſequaces nō viderunt dubium qōnis. nam cōtentio oriebat̉ ſuꝑparte coloni. nā ſi iudicat̉ ꝓ eccleſia p̄diali fraudat̉ eccl̓ia ꝑrochialis. q̄ dꝫ hr̄e decimā eoꝝ quelucrat̉ ſuꝰ ꝑrochianꝰ. vt ī dcō. c. queſti. ⁊ ibi tex.ꝓprie loquit̉ ī colono. naꝫ pars coloni acceditſibi rōe operaꝝ ⁊ nō rōe terre. cū non ſit ſua. Siv̓o iudicat̉ ꝓ eccl̓ia ꝑrochiali ſequitur diminutio iurꝭ eccl̓ie p̄dialis. nā iure diſponēte dꝫ habe̓decimā oīuꝫ frugū q̄ colligūtur infra ſuā ꝑrochiam. vt ī. c. tua. jͣ. eo. ⁊. c. fi. de ꝑrochi. vn̄ ꝓpter colonū alienum non dꝫ eccl̓ia priuari ſuo iure. ar.ī. l. qd̓ nr̄m ē. ff. de re. iurꝭ. Et ꝓpter has difficultates ⁊ ſil̓es papa non immerito dixit hic nō eēfacile dare certum rn̄ſum ſed recurrendum adcōſuetudinē. Ipſe v̓o Io. an. ceſſante conſuetudine dic̄ ꝙ pͦ debet̉ decīa eccl̓ie p̄diali ſine deductōe ſūptuū. vt ī. c. tua. ij. jͣ. eo. dr̄ſiduo tāqͣꝫ d̓ lucro debet̉ decīa eccl̓ie ꝑrochiali detractꝭ priꝰ expenſis que detrahūtur regulariter in decimis ꝑſonalibꝰ. vt ī. c. paſtoralis. jͣ. eo. adducit ſil̓e. namſi ꝗs donat aduocato oēs fructꝰ alicuiꝰ agri. pͥꝰſoluet ille decimā eccl̓ie p̄diali. ⁊ reſiduū tanqͣꝫde lucro puro ſoluet decimam eccl̓ie ꝑrochialiAd idem qd̓ noͣ. Hoſti. in. c. a nobis. jͣ. eo. vbi dicit ꝙ ſi ruſticꝰ ex aceruo non decimato donꝫ mihi. ix. corbes frumēti debeo prius ſoluere eccleſie prediali decimam. ⁊ de reſiduo eccl̓ie ꝑrochiali. Poſtmodū id̓ Io. an. r̄citat Inno. ⁊ Hoſti.