diuīa. vt ī. c. tua. jͣ. eo. vnde pn̄t vēdicari ẜꝫ vnamopi. vt noͣ. in. d. c. tua. ⁊ dixi. sͣ. eo. ꝯmiſſū. vl̓ ſaltīdecima ſoluitur vt debitū. vt ī. c. ꝑochianos. jͣ. e.ſꝫ ī ſolutōe debiti nō hr̄ reſpectꝰ ad īopiā debitoris niſi poſt ceſſionem. vt dixi in. c. ij. sͣ. de pign.Ego puto ꝙ iſte teneat̉ ſoluere. ſꝫ eccleſia tenet̉ſibi r̄mittere tātā ꝙ poſſit viue̓. cū eccleſia d̓ ſuisteneat̉ ſibi ꝓuidere. ꝓ hoc qd̓ noͣ. in ſil̓i glo. ī. c.ꝗcunqꝫ. xvj. q. vij. vbi dicit ꝙ ſi ꝗs tāto tꝑe nonſoluit decimas ꝙ ſi vellet integre ſatiſface̓ oporteret vēdere oīa bona ſua ꝙ lꝫ teneat̉ ip̄e hoc facere. eccleſia tn̄ dꝫ ſibi r̄mittere vn̄ poſſit viuerecredo ēt vbi eſſet tāta īopia ꝙ fama ꝑiret ſi decimā ſolueret ꝙ nō teneat̉ ad ſolutōeꝫ. quia in talineceſſitate oīa ſunt cōia. vn̄ licite ſine vitio furtipōt ſb̓trahe̓ d̓ bonis alteriꝰ. vt noͣ. ī. c. ſicut. xlvij.di. ⁊ ī. c. ſiꝗs ꝑ neceſſitatē d̓ furtꝭ. Et ex hoc poſſꝫſolui qō de paupe̓ nūꝗd teneat̉ ſoluere decimāde ſibi donatꝭ. cū illa ſunt ſibi lucrū de oī lucro licite acꝗſito teneat̉ ꝗs ſoluere decimā. vt in. c. extrāſmiſſa. jͣ. eo. ſed diſtingue vt. sͣ. hodie tn̄ decīeꝑſonales nō ſūt ī ꝯſuetudiue. ¶ Ultīo hic q̄rit̉de. q. quotidiana. pone ꝙ aliꝗs multo tꝑe p̄diūpoſſidens ex quo nō ſoluit decimā illud venditnūꝗd eccleſia poſſit petere decimaꝫ p̄teriti tꝑisa nouo poſſeſſore an ſolū ab antiquo. Io. an. vr̄h̓ velle ꝙ ſit ī opitiōe eccl̓ie quē velit ꝯuenir̄. naꝫcū decīa ſit onꝰ reale ⁊ cēſeat̉ tributū. vt ī. c. tuajͣ. eo. trāſit ī nouū poſſeſſorē ſicut dicimꝰ ī tributo qd̓ debet̉ principi. vt. l. īꝑatores. ff. de publi.vbi tex. noͣ. hāc opi. tꝫ Fede. ꝯſil̓. lxxxiiij. ꝗdamtn̄ tenuerūt oppoſitū vt ibi r̄fert dicētes eccleſiādebere agere ꝯtra ātiquū poſſeſſorē ⁊ nō cōtranouū qꝛ eccleſie debet̉ decīa fructuū. ⁊ ſic ꝑcipiens fructꝰ ē obligatꝰ n̄ aūt p̄diū. ⁊ hāc opi. ꝯͣriāſecuti ſūt aliqui moderniores. ſꝫ mihi placꝫ precedēs opi. Io. an. ⁊ Fe. ꝑ dcm̄. c. tua. iūcta. l. īꝑatores. Itē facit. c. ī aliquibꝰ. jͣ. eo. vbi dr̄ ꝙ domini predioꝝ ꝯpellūtur illis locare p̄dia a quibuseccl̓ia ſine ꝯͣdictōe decimas ꝯſequi poſſit. ad idēc. de terris. jͣ. eo. ⁊. c. ſi quis laicꝰ. xvi. q. i. ¶ Inglo. pe. ibi qͣꝫ citiꝰ ⁊ cōpetētiꝰ. noͣ. gl. ꝓ his q̄ dixiī. c. ꝑuenit. sͣ. eo. ꝙ n̄ requirit̉ monitio ad cōſtituendū debitorē ī mora. ſꝫ de fructibꝰ collectis tenet̉ ruſticꝰ ſolue̓ decimā qͣꝫ citiꝰ pōt. Et noͣ ex fi.gl. ꝙ vltima mora cōſiderat̉ cū q̄ritur ad quempertineat interitus rei.¶Ilecti fi lilurdecis nonPriuilegiatioluēdis de his p̄dijs q̄ ab alijs ꝯduecimā ſolue̓ tenēt̉. cōis diuiſio. ẜa ibi vnde¶ Noͣ. pͥmo ꝙ p̓uilegiū ſimpl̓r cōceſſū n̄ dꝫ italate īterp̄tari. vt alij infligat enorme p̄iudiciū. exquo infero ꝙ qͣtenꝰ pͥuilegiū tangit ius tertij dꝫſtricte īrelligi vt noͣ. Inno. ī. c. cū dilecti. d̓ dona.⁊ ē tex. hic aꝑtꝰ. nā fuerat hic ſimpl̓r cōceſſū priuilegiū ſuꝑ decimis nō ſoluēdis. ⁊ tn̄ reſtrīgit̉cōtra ꝓpriāſignificatōem v̓borū. vt nō cōprehēdat p̄dia cōducta. ⁊ hͦ vt 3º. n̄ inferat̉ graue p̄iudiciū qd̓ noͣ. ¶ ⁊º nō iūcta gl. i. ꝙ religioſi pn̄t con
ducere p̄dia qd̓ ītellige qn̄ ꝓpria non ſufficiuntal̓s ſecꝰ. vt ī. c. peruenit. lxxxvi. di. ⁊ tene m̄ti illūtex. ¶ Noͣ. 3º. ꝙ vbi cōtīgit enormis leſio p̓uilegiū n̄ reducit̉ ad modificatōem. ſꝫ ī totū reuocatur ẜm Uin. Sed aduerte naͣ hoc dictū n̄ colligit̉ hic qꝛ pͥuilegiū remanet hic firmū ī p̄dijs ꝓprijs. tū quia hic n̄ fit r̄uocatio ēt ī ꝑte ſed papadeclarat ꝙ ītentōis ſue n̄ fuit vt p̓uilegiū extēde̓tur ad p̄dia cōducticia. dictū tn̄ veruꝫ eſt in ſe. ⁊meliꝰ ꝓbat̉. jͣ. c. ꝓx. vbi dicet̉ ¶ Ultīo noͣ. ex fi.ꝙ īter eccleſias valet cōpoſitio vt n̄ ſoluat̉ decīaītegre. ſꝫ aliqͣ quota puta vigeſima vl̓ ꝗndecimaAUggeſtum caruręReuouilegiū ſi ex pꝰ ſcō īcipit enormit̉ nociuū eē. Cōmunis diniſio. 2ª ibi diſcretōi. ¶ Noͣpͦ ꝙ monachi iuſte pn̄t decīas exigere etiā a monachis alteriꝰ monaſterij qd̓ ītellige qn̄ iſti ꝗ exigūt hn̄t certā ꝑrochiā. nā tūc de iure cōi pn̄t decimas petere oīuꝫ que colligūtur infra ꝑrochiā⁊ in hoc nō eſt dr̄ia īter religioſos ⁊ clericos ſeculares. nā ſi religioſi hn̄t curam aīarum poſſūtiura ꝑrochialia exiger̄. xvi. q. i. c. ſūt nōnulli. ⁊. c.doctos. ⁊. c. moderamine. al̓s de iure cōi religioſi nō pn̄t decimas expete̓. ¶ Scd̓o noͣ ꝙ pͥuilegiū ſimpliciter a prīcipe cōceſſum dꝫ ita interpretari vt enorme preiudiciū 3º nō inferatur ⁊ ēin hoc iſte tex. ſatis noͣ. l. quotiēs. ⁊ ibi noͣ. C. dej. īꝑa. offe. ⁊. l. ex facto. ff. de vl̓ga. ⁊ pupil.¶ Tertio nota vnū caſū in quo p̓uilegiū ī p̓ncipio validū ex poſtfacto reuocat̉ qn̄ .ſ. enormit̉ īcipit ledere ius tertij. ¶ Sꝫ circa hoc cadit dubitatio nūꝗd ipſo iure ꝑ hāc cām reuocet̉ pͥuilegiū. quidā guil. de petra lata diſputauit ⁊ cōcludit ꝙ ſi eſt corpore iuris incluſū reuocat̉ ip̄o facto. ſecꝰ ſi exͣuagat̉. ſꝫ ego nō video ſufficiētemrōeꝫ diuerſitatꝭ ⁊ ī ꝯͣriū facit dcā. l. ex facto. vbi pͥuilegiū cōceſſū patri vt poſſit teſtari ꝓ filio muto vel al̓. īhabilis reuocat̉ ipſo facto ceſſante cāpͥuilegij. ⁊ vide bonā gl. in rl̓a decet. de reg. iur̄.li. vi. que dicit prīcipis eſſe extimatōem an ⁊ quādo pͥuilegiū dicat̉ enormiter ledere. vn̄ ī hͦ paſſucōcluderē ꝙ aūt cōſtat de cā reuocatoria priuilegij ⁊ tūc ēt iudex īferior pōt ſuper hoc diſcerne̓ar. in. d. l. ex facto. Aut dubitat̉ ⁊ tūc ſoliꝰ principis cōcedētis eſt extimatio. ⁊ ſic ꝓcedit rō iuriſcōſulti poſita in dcā. l. ex facto. Ad predcā videqd̓ le. ⁊ noͣ. ī c. cū veniſſent. de iudi. ⁊ noͣ ſemperiſtū tex. qꝛ pōt adduci ad deciſionē pluriū qōnū⁊ maxime tene mēti tex. ad hoc vt priuilegiumquod incipit enormiter ledere nō reducit̉ ad debitā moderatōem. ſed reuocatur in totū. ⁊ ē rōquia non apparet qͣre magis debet cōſiſtere invna parte qͣꝫ in alia ar. eoꝝ que le. ⁊ noͣ. in. l. i. §.trebatius. ff. de aqua quoti. ⁊ eſti. facit. c. deteſtāda. de cōceſ. prebē. li. vi. ¶ Ultimo ſcias ꝙ heclr̄a pōt adduci ad. q. formatā per legiſtas in dicta. l ex facto. nam quidaꝫ hn̄s filios naturalestantū facit eos ꝑ principem ltīmari. tractu tꝑisduxit vxorē ex qua habuit duos filios ltīmos