hūc articulū dico pͥus examinādū qn̄ decīe ſūtſoluēde. nā iura vn̄r varie loꝗ tex. jͣ. e. cū hoīesvr̄ velle ꝙ ſtatī. ſꝫ ī. c. r̄uertimini. xvi. q. i. vr̄ īnuiꝙ ī finē āni. d̓ qͦ ꝑ Io. an. latiꝰ ī addi. ſpe. eo. ti.ſuꝑ ſecūdo libello. ⁊ ibi ī effectu vr̄ ꝯclude̓ ꝙ d̓cime ꝑſonales n̄ debeant̉ an̄ lapſū āni. nā ꝑticularis ſol̓o multa hꝫ īcōmoda. l. plane. ff. fa. her.⁊ ſic pōt ītelligi. d. c. reuertimini. p̄diales v̓o debēt ſolui āteqͣꝫ frumētū ſeꝑaret̉ a paleis. nā palea ē ī fructu. l. adeo. ff. d̓ acꝗ. re. do. ij. q. i. multiniſi ꝯſuetudo hēat oppoſitū vt cōit̉ ſe hꝫ hodiernis tēporibꝰ. naꝫ portat̉ frumētum ſeu bladumpoſtqͣꝫ ē ſeꝑatū a paleis ⁊ dꝫ deferri vſqꝫ ad domū eccl̓ie expēẜ villici ſeu dn̄i. ⁊ eſt tex. iūcta gl.noͣ. in. d. c. reuertimini. tenēt doc. in. c. ex ꝑte. ij.jͣ. e. ⁊ Io. an. ī addi. p̄dc̄a vbi videas ꝗd d̓ lanalacte ⁊ fetibus pecudū. Ex p̄dictis videt̉ īferendū ad qōnē ꝓpoſitā ꝙ monitio n̄ ſit neceſſariaad ꝯſtituēdū ī mora debētē ſolue̓. ꝓ hoc adduco qd̓ hētur exo. xxij. vbi dr̄ d̓cīas ⁊ pͥmicias n̄tardabis offerre. vn̄ pōdero. v̓. offerre. qd̓ d̓ ſuiſignificato nō expoſcit exactionē ſꝫ ſpōtaneā oblationē īduc̄. vt noͣ. in aucͣ. offerat̉. C. d̓ litꝭ ꝯtēſ.⁊ vid̓ gl. ī cle. ſepe. d̓ v̓bo. ſig. ad idē tex. ī. d. c. cūhoīes. gͦ ꝯcludit̉ ꝙ ſine alia monitiōe peccāt nōſoluētes. ⁊ vide bo. gl. ī. c. i. jͣ. e. ti. li. vi. Ad iſtuꝫtex. ℟º. alit̓. nā lꝫ papa h̓ mādet p̄latꝭ vt moneātſb̓ditos. nō tn̄ ſeꝗt̉ ꝙ citra monitionē n̄ peccēt ꝑalia iura ſuꝑius allegata. nā p̄latꝰ dꝫ mone̓ ſb̓ditos vt honeſte viuāt. tn̄ nō ſeꝗtur ꝙ citra monitionē īhoneſte viuētes non peccent.¶ AAncios cedeu ⁊ decuraSūmatū ē cuꝫ p̄vt dixi ī p̄cedēti. c. ¶ No ex tex. ꝙ ētd̓ apibꝰ ē ſoluēda d̓cima. ⁊ dic d̓ apibus .i. d̓ fructu apiū vt d̓cera ⁊ melle. ¶ 2º. nō ibi oī fructu.ꝙ d̓ oī fructu ē ſoluēda d̓cīa. ¶ Ultīo noͣ ibi eocleſiaſtica diſtrictōe. ꝙ n̄ ſolū ꝑ excōicationē ſꝫēt ꝑ diſtrictōeꝫ eccl̓iaſticā laici cōpellūtur ad ſolutōeꝫ decimaꝝ. nā lꝫ diſtrictio ⁊ cenſura qn̄qꝫſumātur vt ſynonyma ⁊ idē īportātia īpropͥe tn̄appellatiōe cēſure eccl̓iaſtice veniūt ea q̄ habentur ī. c. q̄rēti. d̓ v̓. ſig. ⁊ ꝓpͥe cēſura ꝯcernit aīaꝫ ⁊ſic ē pena ſpiritual̓. diſtrictio v̓o pōt ſumi ꝓ pena tēporali. vt dico in. d. c. q̄renti.IIm hoīes fructuūDecimaſtatī cū collecti ſūt ſolui dꝫ n̄ d̓ductꝭ expēẜ. pͦ pōit fc̄m rep̄hēſibile. 2º. corrigi mādat. ibimādamꝰ No pͦ ibi nouē ꝑtibꝰ ſibi retentꝭ ꝙ decima ꝑs fructuū debet̉ eccl̓ie habito reſpc̄ū adtotū. nō gͦ hꝫ hͦ cāu locū diuiſio legal̓ vt totū diuidat̉ ī. xij. ꝑtes ſꝫ d̓bet̉ decīa totiꝰ. Et fac̄ hͨ lr̄aad. q. pone arbiter ſeu iudex adiudicauit mihiduas ꝑtes fūdi vtꝝ intelligat̉ adiudicaſſe duasꝑtes ex tribꝰ an ex. xij. ꝑtibꝰ. Bar. ī. l. īterdū. §.i. ff. d̓ here. īſti. dic̄ ꝙ de. xij. ꝗa ſolēnis diuiſio fitī. xij. ꝑtes. vt ī. d. §. i. ⁊ hͦ ē veꝝ niſi ſtatutū vel cōſuetudo repugnet ⁊ iō dat cautelā vt petens du

as ꝑtes totiꝰ dicat peto duas ꝑtes ex tribus veltotiꝰ. ſꝫ certe ꝯͣ ſnīam Bar. vr̄ tex. h̓ ꝯiūcta. l. diuina. nā lex diuīa ſimplicit̓ reẜuauit decīaꝫ ꝑteꝫfrugū ⁊ tn̄ ītelligit̉ reẜuaſſe decīaꝫ totiꝰ nō āt decimā ex. xij. ꝑtibꝰ. ⁊ ita habꝫ hodie cōis vſus loquēdi vt faciēdo mētionē d̓ qͣrta vl̓ ꝗnta ꝑte ītelligat̉ d̓ ꝑte totiꝰ. ſꝫ dc̄m Bar. poſſꝫ ſaluari ī diſpoſitiōe vltīe volūtatꝭ. ꝗa cuꝫ he̓ditas diuidatura iure in. xij. ꝑtes. vt in. §. hēditas. īſti. de here. īſti. ita īdubio videt̉ teſtator ſenſiſſe. ſed ſecꝰ putarē in alijs diſpoſitiōibꝰ ¶ Noͣ 2º. ibi ſtatī vnāregulā ꝙ decīa p̄dialis eſt ſoluēda ſtatim fructibus collectis ⁊ ſic videt̉ ꝙ non reꝗrat̉ monitioad ꝯſtituēdū debitorē ī mora cuꝫ tēpus ſit h̓ apſitū ī lege. ⁊ dic vt latiꝰ dixi ī. c. ꝑuenit. sͣ. eo.¶ Ultīo noͣ ꝙ ſuꝑ decīs p̄teritꝭ ꝯpelluntur laiciſatiſfactionē impendere. ⁊ hīc ſumpta occaſiōeq̄rūt doc. nūꝗd ſuꝑ decimis poſſit interuēire cōpoſitio ⁊ ꝯcludunt ꝙ īter clericos poteſt fieri ētſine auctoritate ſuꝑioris. vt ī. c. ex multiplici. sͣ. e⁊ in. c. ſequen. ⁊ in. c. ſuggeſtū. intellige tamē ꝙhec compoſitio erit ꝑſonalis ⁊ nō realis. vn̄ nōexcedet vitā cōponētiū exqͦ nō interceſſit auctoritas ſuꝑioris. c. veniēs. de trāſac. dixi in. d. c. exmultiplici. cū laicis v̓o poteſt cōponi ſine auctōitate ſuꝑioris ſuꝑ decīs p̄teritis. vt ī. c. vt ſuꝑ. dere. ec. nō alie. ⁊ noͣ. ī. c. fi. d̓ re. ꝑmu. ſꝫ ſuꝑ decīsfuturis nō poteſt cōponi ſine ſuꝑioris auctoritate. de qͦ dic vt plene noͣ. in. c. ij. sͣ. de tranſac. ⁊ ind. c. fi. ⁊ eſt diuerſitatis ratio. nā laici poſſunt decimas poſſidere nec p̄ſcribe̓. vt in. c. cām. de preſcrip. ⁊ cū ꝑiculo aīaꝝ ſuaꝝ detinent. vt ī c. ꝓhibemꝰ. jͣ. e. Itē nō refert q̄ eccleſia habeat exqͦ remanēt penes eccleſiam. vt in. c. cū apoſtolica. dehis q̄ fiūt a p̄la. ⁊ oēs eccleſie ꝑticulares ſūt mēbra eccleſie vl̓is. vna eīm eſt eccl̓ia vl̓is. xxiiij.q. i. loꝗtur. ⁊ ī hn̄tibꝰ ſymbolū .i. identitatē ⁊ ſimilitudinē facilior ē trāſitus. vt ī. d. c. cū apoſtolica. ⁊ ī. l. re ꝯiūcti. ff. de le. iij. ⁊ ꝑ hͦ ſoluo ꝯtrariūqūo ſuꝑ decimis admittitur cōpoſitio ſine iudicis auctoritate cū ſint alimēta egentiū ⁊ ſuꝑ alimētis nō tranſigit̉ ſine iudicis auctoritate. vt inl. cū hi. ff. d̓ tranſac. dico enim ꝙ ꝑ hāc cōpoſitionē inter ꝑſonas eccleſiaſticas nō remittitur cāalimētoꝝ cū decīe debeant̉ ꝓpt̓ alimoniā clericoꝝ ⁊ pauꝑum q̄ rō remanet apud qͣꝫcūqꝫ eccleſiam decima remaneat. xvi. q. i. c. qm̄ ꝗcꝗd.Quero de vtili. q. pone ꝙ ꝗs non recolligat plꝰniſi tātū qͣꝫtū ſibi ſuffic̄ ⁊ familie ſue nūꝗd teneatur ſolue̓ decimā. pͦ videt̉ ꝙ nō. ꝗa ꝗs nō debꝫſibi ſubtrahe̓ neceſſaria vt det eccl̓ie vel pauperibꝰ. vt ī. c. nō mediocrit̓. de ꝯſe. di. v. fac̄. c. nonſatꝭ. lxxxvi. di. ⁊ qd̓ noͣ. gl. ī. §. alia. xvi. q. i. ⁊ hācopi. tenuit Melēdus doc. ātiquus vt r̄citat Inno. ī. c. lꝫ. jͣ. de cēſi. ⁊ Io. an. h̓. ſꝫ ꝯͣriā opi. tenuitibi Uincē. ⁊ videt̉ ſeꝗ Io. an. hic mouet̉ ꝗa ꝓpter inopiā nō ē iniuſticia ꝯmittēda. vt in. c. habebat. xij. q. i. Itē decīe non dātur eccl̓ie ex mera volūtate ſꝫ ſūt ipſius eccleſie ex reſeruatione