fit inp̄ſcriptibile. ſed tm̄ illa ꝑs q̄ pͥncipalit̓ coheret cōfinibꝰ. vn̄ vt dicit Io. an. nō pōt in hͦ daricerta doctrina vel rl̓a. ſꝫ boni iudicis arbitrioeſt ꝓcedēdū. nā ſunt ml̓ta q̄ magꝭ dep̄hēdimusoſtēſiōe qͣꝫ aliqͣ elocutōe. c. ad apl̓ice. de dona.facit. l. ratū. ff. de ſolu. ¶ In glo. ij. ibi ſꝫ veriusvr̄ ⁊ hͨ opi. cōit̓ tenet̉. ¶ Sꝫ q̄ro exͣ glo. pro declaratōe tex. ꝗd ſit limes. So. eſt lōgitudo ſeulatitudo ſpaciū a ſpacio diſtinguēs. ⁊ qn̄qꝫ inlimite nihil pōt ꝯſiſtere. vt qn̄ eſt valde ſtrictusnā qn̄qꝫ ſolet apponi vnicꝰ lapis ꝓ limite ſꝫ inep̄atibꝰ ⁊ ꝓuītijs nō fiūt ita ſtricte ſꝫ aſſignaturqn̄qꝫ mons ꝓ limite. Et tūc vertit̉ aliud dubiuꝫcuiꝰ eſt ꝓpͥetas iſtiꝰ limitꝭ. nā pōt ꝯtingere ꝙ flumen ſit deſiccatū vel ꝙ in mōte cōſtruat̉ eccl̓iavel alia domꝰ. vn̄ dubitat̉ ad cuiꝰ iuriſdictōemiſta ꝑtineāt doc. h̓ ponūt tres opi. Prima ꝙ ꝑtineat ad vtrūqꝫ ꝓ indiuiſo. 2ª opi. ꝙ nō ſit in dominio alicꝰ ſicut res ſacre religioſe. inſti. de re.diui. §. nullus. 3ª opi. melior ꝙ ꝓ lōgitudine ⁊ latitudine ep̄atuū limes cenſet̉ ipſo facto diuiſuslꝫ actu ꝑ hominē diuiſus nō fuerit pro hͦ bo. texin. §. inſulā. inſti. de re. diui. vbi dr̄ ꝙ ſi inſula naſcit̉ in flumīe diſtinguēte agros ꝑtinet ad ꝓpͥetatē vtriuſqꝫ dn̄i ꝓut accedit ad dictos agros.⁊ ſi magis accedit alteri eſt illiꝰ dn̄i tm̄ vtputavltra medietatē. ſi aūt res eſt indiuiſibilis vt eccleſia tūc vterqꝫ ep̄oꝝ habebit ibi iuriſdictōempro indiuiſo ⁊ parit̓ habebūt ꝯmoda. ⁊ hāc opiteneas lꝫ alij alit̓. ꝓ hͦ vide bo. glo. in. c. ꝗcūqꝫ.⁊. c. licet. xvi. q. iij. facit. l. arbor. C. cōi diui. vbipꝫ ꝙ arbor q̄ naſcit̉ in ꝯfinibꝰ eſt vtriuſqꝫ domini. ¶ Aꝫ q̄ro nūquid ea q̄ ſunt infra limites limitibus nō coherētia pn̄t preſribi doct. ꝙ ſic. ⁊ſatis ꝓbat iſte tex. ꝑ locū a ſpeciali. nam vno ꝓhibito reliquū ꝯceſſum eſſe videt̉ in. c. nōne. dep̄ſump. ſed reſpectu iuriū ep̄aliū ſeu ꝑrochialiūeſt dubium nūquid vnus ep̄s poſſit preſcribereius epiſcopale in aliꝗbus eccl̓ijs ſitis in dioceſialterius ⁊ Inno. videtur variare ſed tene ꝙ cūtitulo poſſunt preſcribi vel per tm̄ tempꝰ de cuiꝰinitio nō eſt memoria. ar. in. c. i. de preſcrip. li. vi⁊ hoc aperte ſentit glo. in. c. licet. prealle. ⁊ facitꝓ epiſcopo feſulano qui hꝫ in ciuitate florētinavnam eccleſiam ſibi ſubiectaꝫ cum toto populoillius parrochie. ad hoc. c. cū olim. ⁊. c. auditis.de preſcrip. vbi abbas preſcripſit contra epiſcopū omnia iura epiſcopalia in certis eccleſijs ⁊ ꝑhͦ dico ꝙ remanentibus limitibus poteſt p̄ſcribi etiam certa pars dioceſis quod etiam ſentitIo. an. in. d. c. ſi ep̄s. de offi. ordi. li. vi. lꝫ Hoſti.dubitauerit in. c. cū contingat. de fo. cōpe. ⁊ ibipleniꝰ hunc articulū examino. ¶ Ultimo q̄ronūquid limites dignitatū ſingulariū pn̄t p̄ſcribivt ſunt ducatꝰ comitatꝰ ⁊ ſimilia. Ho. ꝙ nō alle.in ar. l. agros. C. de fun. limi. li. x. ⁊ qd̓ habet̉ inl. in nomine domini circa mediū. C. de offi. p̄fe.p̄to. affrice. ⁊ in li. feu. de ꝓhi. feu. alie. c. imperialeꝫ. §. prerea. licet domini ⁊ pͥncipes ſeculares
male obẜuēt. nam qͦtidie occupāt alioꝝ territoria cū graui p̄iudicio aīaꝝ ſuaꝝ.Igni ficaull. coanusSi parroſeu dioceſanꝰ domiciliū trāſfert pͥmusprelatꝰ in eo iura ep̄alia ſeu dioceſana ſibi nō vēdicat. decime tn̄ prediales illius ꝑrochie ſibi debent̉ niſi alteri debeant̉ ex cōſuetudine. h. d. qͦad intellectuꝫ ⁊ 2ª ꝑs ibi fraternitati. ¶ Nō pͦ⁊ tene mēti ꝙ laicus pōt trāſferre domiciliū devno ep̄atu in alium nō habita licentia ep̄i pͥorisdomicilij. ⁊ qͣꝫqͣꝫ Hoſti. dicat decens eſſe vt laicus petat licentiaꝫ ab ep̄o priori per noͣ. in. c. fraternitati. de cle. non reſiden. tn̄ h̓ fuit nulla petita licentia nec de nō petitōe iſti noͣnt̉. ⁊ vide qd̓dixi in. d. c. frat̓nitati. ¶ º. no ꝙ ius incolatusſeu domicilij tollit̉ ep̄o eoip̄o ꝙ ꝗs ſe tn̄ſfert adaliū locū. nā domiciliū pōt ꝗs ex libera volūtate mutare ⁊ abſoluit ſe a nexibꝰ prioris dn̄i. vt h̓patet aꝑte. nam ſi hͦ procedit in ſpūalibus vt hicfortiꝰ in tꝑalibꝰ ⁊ qͦ ad tꝑalia eſt tex. in. l. domiciliū. ⁊ in. l. incola. la. ij. ff. ad mu. ¶ Noͣ 3º. ꝙ p̄latus ꝗ nō admīſtrat ſpūalia nō pōt exige̓ tꝑalia.ex hͦ collige ar. ꝙ ꝯͣ p̄latū nō admīſtrātē ſeu exercētē officiū ꝑ ſe vl̓ ꝑ aliū ſi petit decīas vl̓ aliatꝑalia pōt opponi ꝙ nō exercet ſpūalia qꝛ tꝑalia ſunt debita ob cāꝫ. ⁊ ſic cā nō ſecuta nō debētur. C. de ꝯdi. ob cāꝫ. ꝑ to. A ꝯͣrio noͣ ꝙ p̄latusadmīſtrās ſpūalia cū bona ꝯſciētia exigit tꝑalia⁊ facit vt ꝑrochiani poſſint ꝯpelli ad eligēdū ꝓpͥum p̄ſb̓ruꝫ ſi al̓s nō hēat vn̄ viuat facit qd̓ dixisͣ. ſuꝑ ℟ica. ¶ Noͣ ꝙ ex ꝯſtitutōe domicilij hꝫep̄s iuriſdictōeꝫ ep̄alē in ꝯſtituētē vn̄ ſicut dn̄stꝑalis hꝫ iuriſdictōeꝫ in incolā vt in. l. incolā. admū. ita dn̄s ſpūalis vt h̓ ⁊ in. c. iij. de tē. ordi. li.vi. ¶ Ultīo noͣ iūcta glo. fi. ꝙ decīe ꝑſonales debent̉ in loco domicilij ſꝫ p̄diales in loco vbi ſuntp̄dia. niſi ꝯſuetudo aliud hēat. ⁊ vr̄ pͥma frontevelle iſte tex. ꝙ ꝯſuetudo valeat vt decīe nō debeant̉. ſꝫ doc. cōit̓ h̓ tenēt oppoſitū ⁊ intellgunttex. qn̄ ꝯſuetudo hēat vt p̄diales debeant̉ locodomicilij ſꝫ ꝙ ex toto n̄ debeant̉ nō valet ꝯſuetudo dicā latiꝰ in. c. in aliꝗbꝰ. jͣ. ti. ꝓx. ¶ In glo. iibi vn̄ ſunt oriūdi glo. vr̄ ꝑ hͦ intellige̓ ꝙ iſti habitatores erūt oriūdi de dioceſibꝰ illoꝝ p̄latoꝝ quinūc vēdicabāt iuriſdictōeꝫ in eis ⁊ ſentit ꝙ ſi ciuis tn̄ſfert alio domiciliū nō remanet ſb̓iectꝰ pͥori domicilio qͦ ad onera. ſꝫ remanet ciuis qͦ adhonores. ⁊ iudicio meo glo. nō bn̄ loꝗt̉ ſi ita intellexit qͦ ad vtrūqꝫ dc̄m. pͦ qꝛ tex. h̓ nō dic̄ ꝙ iſtieēt oriūdi de regno hieroſolymitano. ſꝫ ꝙ ibielegerūt māſiōeꝫ ⁊ ſic ſolū erāt ſb̓iecti illis p̄latꝭrōe domicilij. qͦ trāſlato in nullo remanē ſb̓iectiqꝛ ceſſat omnino cā ſb̓iectōis vt in. d. l. domicilium ⁊ in. l. incola ⁊ hic. ſed ſubiectus ratione originis licet trāſferat domicilium alibi. non per hͨeximitur a iuriſdictione naturalis dn̄i nec qͦ adtemporalia nec qͦ ad ſpūalia. de ſpūalibꝰ videt̉tex. in. d. c. iij. de tē. ordi. li. vi. vbi dicitur ꝙ ep̄s