Druckschrift 
Lectura super tertio libro Decretalium
Entstehung
Venedig 4. V. 1478
Einzelbild herunterladen
 

fit inp̄ſcriptibile. ſed tm̄ illa ꝑs pͥncipalit̓ coheret cōfinibꝰ. vn̄ vt dicit Io. an. pōt in daricerta doctrina vel rl̓a. ſꝫ boni iudicis arbitrioeſt ꝓcedēdū. ſunt ml̓ta magꝭ dep̄hēdimusoſtēſiōe qͣꝫ aliqͣ elocutōe. c. ad apl̓ice. de dona.facit. l. ratū. ff. de ſolu. In glo. ij. ibi ſꝫ veriusvr̄ opi. cōit̓ tenet̉. Sꝫ q̄ro exͣ glo. pro declaratōe tex. ꝗd ſit limes. So. eſt lōgitudo ſeulatitudo ſpaciū a ſpacio diſtinguēs. qn̄qꝫ inlimite nihil pōt ꝯſiſtere. vt qn̄ eſt valde ſtrictus qn̄qꝫ ſolet apponi vnicꝰ lapis limite ſꝫ inep̄atibꝰ ꝓuītijs fiūt ita ſtricte ſꝫ aſſignaturqn̄qꝫ mons limite. Et tūc vertit̉ aliud dubiuꝫcuiꝰ eſt ꝓpͥetas iſtiꝰ limitꝭ. pōt ꝯtingere flumen ſit deſiccatū vel in mōte cōſtruat̉ eccl̓iavel alia domꝰ. vn̄ dubitat̉ ad cuiꝰ iuriſdictōemiſta ꝑtineāt doc. ponūt tres opi. Prima ꝑtineat ad vtrūqꝫ indiuiſo. opi. ſit in dominio alicꝰ ſicut res ſacre religioſe. inſti. de re.diui. §. nullus. opi. melior lōgitudine latitudine ep̄atuū limes cenſet̉ ipſo facto diuiſuslꝫ actu hominē diuiſus fuerit pro bo. texin. §. inſulā. inſti. de re. diui. vbi dr̄ ſi inſula naſcit̉ in flumīe diſtinguēte agros ꝑtinet ad ꝓpͥetatē vtriuſqꝫ dn̄i ꝓut accedit ad dictos agros. ſi magis accedit alteri eſt illiꝰ dn̄i tm̄ vtputavltra medietatē. ſi aūt res eſt indiuiſibilis vt eccleſia tūc vterqꝫ ep̄oꝝ habebit ibi iuriſdictōempro indiuiſo parit̓ habebūt ꝯmoda. hāc opiteneas lꝫ alij alit̓. vide bo. glo. in. c. ꝗcūqꝫ.. c. licet. xvi. q. iij. facit. l. arbor. C. cōi diui. vbipꝫ arbor naſcit̉ in ꝯfinibꝰ eſt vtriuſqꝫ domini. Aꝫ q̄ro nūquid ea ſunt infra limites limitibus coherētia pn̄t preſribi doct. ſic.ſatis ꝓbat iſte tex. locū a ſpeciali. nam vnohibito reliquū ꝯceſſum eſſe videt̉ in. c. nōne. dep̄ſump. ſed reſpectu iuriū ep̄aliū ſeu ꝑrochialiūeſt dubium nūquid vnus ep̄s poſſit preſcribereius epiſcopale in aliꝗbus eccl̓ijs ſitis in dioceſialterius Inno. videtur variare ſed tenetitulo poſſunt preſcribi vel per tm̄ tempꝰ de cuiꝰinitio eſt memoria. ar. in. c. i. de preſcrip. li. vi hoc aperte ſentit glo. in. c. licet. prealle. facit epiſcopo feſulano qui hꝫ in ciuitate florētinavnam eccleſiam ſibi ſubiectaꝫ cum toto populoillius parrochie. ad hoc. c. olim.. c. auditis.de preſcrip. vbi abbas preſcripſit contra epiſco omnia iura epiſcopalia in certis eccleſijs dico remanentibus limitibus poteſt p̄ſcribi etiam certa pars dioceſis quod etiam ſentitIo. an. in. d. c. ſi ep̄s. de offi. ordi. li. vi. lꝫ Hoſti.dubitauerit in. c. contingat. de fo. cōpe. ibipleniꝰ hunc articulū examino. Ultimo q̄ronūquid limites dignitatū ſingulariū pn̄t p̄ſcribivt ſunt ducatꝰ comitatꝰ ſimilia. Ho. alle.in ar. l. agros. C. de fun. limi. li. x. qd̓ habet̉ inl. in nomine domini circa mediū. C. de offi. p̄fe.p̄to. affrice. in li. feu. de ꝓhi. feu. alie. c. imperialeꝫ. §. prerea. licet domini pͥncipes ſeculares

male obẜuēt. nam qͦtidie occupāt alioꝝ territoria graui p̄iudicio aīaꝝ ſuaꝝ.Igni ficaull. coanusSi parroſeu dioceſanꝰ domiciliū trāſfert pͥmusprelatꝰ in eo iura ep̄alia ſeu dioceſana ſibidicat. decime tn̄ prediales illius ꝑrochie ſibi debent̉ niſi alteri debeant̉ ex cōſuetudine. h. d.ad intellectuꝫ ꝑs ibi fraternitati. tene mēti laicus pōt trāſferre domiciliū devno ep̄atu in alium habita licentia ep̄i pͥorisdomicilij. qͣꝫqͣꝫ Hoſti. dicat decens eſſe vt laicus petat licentiaꝫ ab ep̄o priori per noͣ. in. c. fraternitati. de cle. non reſiden. tn̄ fuit nulla petita licentia nec de petitōe iſti noͣnt̉. vide qd̓dixi in. d. c. frat̓nitati. º. no ius incolatusſeu domicilij tollit̉ ep̄o eoip̄o ꝗs ſe tn̄ſfert adaliū locū. domiciliū pōt ꝗs ex libera volūtate mutare abſoluit ſe a nexibꝰ prioris dn̄i. vtpatet aꝑte. nam ſi procedit in ſpūalibus vt hicfortiꝰ in tꝑalibꝰ ad tꝑalia eſt tex. in. l. domiciliū. in. l. incola. la. ij. ff. ad mu. Noͣ. p̄latus admīſtrat ſpūalia pōt exige̓ tꝑalia.ex collige ar. ꝯͣ p̄latū admīſtrātē ſeu exercētē officiū ſe vl̓ aliū ſi petit decīas vl̓ aliatꝑalia pōt opponi exercet ſpūalia qꝛ tꝑalia ſunt debita ob cāꝫ. ſic ſecuta debētur. C. de ꝯdi. ob cāꝫ. to. A ꝯͣrio noͣ p̄latusadmīſtrās ſpūalia bona ꝯſciētia exigit tꝑalia facit vt ꝑrochiani poſſint ꝯpelli ad eligēdū ꝓpͥum p̄ſb̓ruꝫ ſi al̓s hēat vn̄ viuat facit qd̓ dixi. ſuꝑ ℟ica. Noͣ ex ꝯſtitutōe domicilij hꝫep̄s iuriſdictōeꝫ ep̄alē in ꝯſtituētē vn̄ ſicut dn̄stꝑalis hꝫ iuriſdictōeꝫ in incolā vt in. l. incolā. ad. ita dn̄s ſpūalis vt in. c. iij. de. ordi. li.vi. Ultīo noͣ iūcta glo. fi. decīe ꝑſonales debent̉ in loco domicilij ſꝫ p̄diales in loco vbi ſuntp̄dia. niſi ꝯſuetudo aliud hēat. vr̄ pͥma frontevelle iſte tex. ꝯſuetudo valeat vt decīe debeant̉. ſꝫ doc. cōit̓ tenēt oppoſitū intellgunttex. qn̄ ꝯſuetudo hēat vt p̄diales debeant̉ locodomicilij ſꝫ ex toto debeant̉ valet ꝯſuetudo dicā latiꝰ in. c. in aliꝗbꝰ.. ti. ꝓx. In glo. iibi vn̄ ſunt oriūdi glo. vr̄ intellige̓ iſti habitatores erūt oriūdi de dioceſibꝰ illoꝝ p̄latoꝝ quinūc vēdicabāt iuriſdictōeꝫ in eis ſentit ſi ciuis tn̄ſfert alio domiciliū remanet ſb̓iectꝰ pͥori domicilio ad onera. ſꝫ remanet ciuis adhonores. iudicio meo glo. bn̄ loꝗt̉ ſi ita intellexit ad vtrūqꝫ dc̄m. qꝛ tex. dic̄ iſtieēt oriūdi de regno hieroſolymitano. ſꝫ ibielegerūt māſiōeꝫ ſic ſolū erāt ſb̓iecti illis p̄latꝭrōe domicilij. trāſlato in nullo remanē ſb̓iectiqꝛ ceſſat omnino ſb̓iectōis vt in. d. l. domicilium in. l. incola hic. ſed ſubiectus ratione originis licet trāſferat domicilium alibi. non pereximitur a iuriſdictione naturalis dn̄i nec adtemporalia nec ad ſpūalia. de ſpūalibꝰ videt̉tex. in. d. c. iij. de. ordi. li. vi. vbi dicitur ep̄s