fornicator vl̓ p̄ciſus ab eccleſia tunc nō peccarꝫquia hoc cāu nō eſt ꝓprie ꝯtēptus ſed iuris auctoritate. fac̄ ar. c. p̄ter. ⁊. c. nullꝰ. xxxij. di. ⁊ ī. c.veſtra. de coha. cle. ⁊ mu. ⁊ dic vt ibi dixi. ⁊ vid̓tex. cum glo. ī. c. cū nō liceat. de p̄ſcrip. Aut deſerit ꝓpriū p̄ſb̓rm ſine ꝯtēptū ⁊ tūc nō peccat. ꝓquo iſte tex. ꝗ pōderat contēptū. ſꝫ dicūt h̓ doc.ꝙ p̄ſumit̉ ꝯtēptus ſi nō habet licētiā a ꝓprio ſacerdote vel nō habet cām legitimā ſaltiꝫ quādoꝓpria eccleſia ē vicina. ſꝫ hodie videmus cōmunit̉ populū ꝯflue̓ ad eccleſias fratꝝ mēdicātiū d̓relicto ꝓpͥo p̄ſb̓ro ⁊ credo ſi faciāt bono zelo n̄peccant. vtputa qꝛ deuotiꝰ ⁊ frequētius ibi celebratur. Itē qꝛ audiūt ibi p̄dicationē ⁊ īmediateāte vel poſt audiūt miſſam. nō āt in hͦ poteſt notari ꝯtēptus ⁊ hoc ꝓcedit qͦ ad auditū dīnoruꝫſed ſacr̄a nullo mō poſſunt recipi ab exͣneo maxime a fratribus mēdicātibꝰ ſine licētia ſpecialiſacerdotꝭ ꝓprij. vt ī. c. oīs. de pe. ⁊ re. ⁊ vide hodie tex. in cle. i. de priui. vbi excōicant̉ religioſiipſo facto ꝗ ſacr̄a cōferunt ſine licentia ſpēali ſacerdotꝭ ꝓprij. ītellige p̄ter ſacr̄m pn̄ie. nā illud ēmēdicātibꝰ īdultū ex p̓uilegio. vt ī cle. dudū. p̄alle. honeſtū eſt tn̄ ⁊ qͣꝫ neceſſariū vt in p̄cipuisfeſtiuitatibꝰ vt in paſcha natiuitate ⁊ ſimilibꝰ audiātur dīna ī ꝓpͥa ꝑrochia. Itē ꝙ ex leui cā nōdebēt deſei i ꝓpͥe ꝑrochie illis diebꝰ. vide bonūtex. ī. d. c. ſi ꝗs exͣ. puto ēt ꝙ ad eccl̓iaꝫ cāthedralem pōt licite populus ꝯuēire qꝛ ep̄s eſt curatoroīum de dioceſi. vn̄ n̄ pn̄t dici alieni ꝑrochiani. cfi. sͣ. ti. ꝓxi. ⁊ ibi dixi. ⁊ facit glo. noͣ. in. c. ij. de peni. ⁊ remiſ. li. vi. ¶ Ultīo h̓ q̄ritur an ſacerdospoſſit in expulſione alieni parrochiani manumīpune inijcere. dicit Inno. ꝙ primo debet illumverbis expellere. quia tutius eſt verbis contendere qͣꝫ manu pugnare. ſed ſi ad verba nō vellꝫexire tunc per ſe ⁊ per parrochianos pōt manūinijcere nec incurrit excōicationē ipſe ⁊ ſibi obtēperātes etiam ſi expellendus ſit clericus quiaturbat diuinū officium. pro hoc bo. tex. in. c. veniens. de ſen. excō. ¶ Et nota quia ex hoc ſentiunt doc. ꝙ clerici poſſunt eſſe parrochiani eccleſie īferioris. vn̄ dico ꝙ oēs hītātes ī ꝑrochiaexqͦ n̄ hn̄t curā ꝑ ſe ſunt ſb̓ cura p̄ſb̓ri ꝑrochial̓⁊ debēt ꝯuenire cum reliꝗs parrochianis laicisibidē ad diuina vt ſatis colligitur ī. c. ⁊ hͦ attendēdum. de ꝯſe. di. i. ⁊ ſcias ꝙ xp̄iani īcurrūt peccatum mortale niſi audiant miſſam ītegram diebus dn̄icis ⁊ feſtiuis. ar. h̓. ⁊ clarius ꝓbat̉ in. c.miſſas. ⁊. c. ꝗ dies ſolēnes. ⁊. c. ⁊ hͦ attēdēduꝫ. d̓ꝯſę. di. i. vide qd̓ dixi ī. c. i. de vi. ⁊ hone. cle.UIllus epiſcoApus. Ep̄s parrochianum alterius ſineip̄ius licētia ordīare nō pōt nec eū aliter iudicare. h. d. ¶ Noͣ pͦ ꝙ ꝗ nō pōt ī aliquā iuriſdictionē volūtariā exerce̓ fortius nec ꝯtēptioſā ita arguit hic papa. nam ſi epiſcopus non poteſt ordinare alienum parrochianum cum ordo ſit volū

tarie iuriſdictionis fortius nec iudicare. ¶ Nōſecūdo ꝙ nedū clericꝰ ſꝫ nec etiaꝫ laicus pōt ordinari ab alieno epiſcopo qd̓ procedit etiam reſpectu prime tōſure ꝗnīmo ep̄s incurrit penamconferendo etiam laico alieno primā tonſuraꝫvt habet̉ in. c. fi. de tempo. ordi. li. vi. Itē noͣ ar.ꝙ laici nō pn̄t in ſpiritualibus ꝓrogare iuriſdictionē alieni iudicis. nam cum hic fit mentio deiudicio non poteſt procedere in laico niſi qͦ adſpiritualia. de quo tamen vide glo. nō. ī. c. qͣꝫto.de iudi. ⁊. c. de cauſis. de offi. dele. hoc tamen indiſtincte non firmo ꝓ preſenti. ¶ In glo. i. ibidomiciliū tranſtulit. ⁊ hodie videtur tex. eſſe inc. iij. de tempo. ordi. li. vi. vbi patet ꝙ epiſcopusoriginis. ¶ Item domicilij vel beneficij poteſtpromouere ad ordines. ⁊ ponderabis bn̄ illumtex. in eo ꝙ requirit domicilium ⁊ non ſolū habitationem. Ex quo infero ꝙ ſcholaris nō pōtꝓmoueri ad ordines in loco ſtudij ſine licentiaſui epiſcopi. nam licꝫ in loco ſtudij habeat habitationem non tamen domiciliū. l. ij. C. de īcolisli. x. ⁊ ex hoc nota ꝙ in iuribus dioceſanis ſpectamus domiciliū ⁊ non habitationē. ⁊ facit adea que dixi in. c. in noſtra. de ſepulturis. vnde qͦad ſacr̄a neceſſaria epiſcopus ſtudij erit iudexcompetens ſed nō quo ad volūtariam. ꝑ hoc etiam dicerē ep̄m ſtudij non poſſe cōmutare votūſcholaris exͣnei. ¶ In glo. ij. ibi ſecus eſt de īferioribꝰ. vel ītellige ẜm Io. an. tex. qͦ ad iudicium depoſitionis ab ordine. nā qui nō poteſt ordinare non poteſt ab ordine deijcere. xv. q. vij. cfi. dictum tamē glo. videtur magis de mente lr̄eꝗa tex. loꝗtur īdiſtīcte de omni iudicio.Fines parroAAPer eO pioꝝ de abꝰX Hſtat vl̓ finibꝰ cohe̓ntia p̄ſcribi nō pn̄t.cōis diuiſio. 2ª ibi rn̄demꝰ. ¶ Noͣ pͦ regl̓am ꝙlimites ꝓuīciaꝝ ⁊ ꝑrochialiū eccl̓aꝝ ſeu limitibꝰcohe̓ntia p̄ſcribi n̄ pn̄t. ⁊ idē ī limitibꝰ ep̄atꝰ vt īgl. ⁊ cū tex. iſte loqͣt̉ gn̓alit̓ ītelligā ꝓcede̓ in oī p̄ſcriptōe ſiue ſit cū titl̓o ſiue ſine titl̓o ſiue ꝑ tātūtēpus de cuiꝰ initio nō ē memoria. nā indefinitaeꝗpollet vl̓i. c. vt circa. ⁊ qd̓ ibi noͣ. d̓ elec. li. vi.Noͣ 2º. ibi legitīa ꝓbatione. ꝙ vbi nō conſtat legitime de finibus valet preſcriptio. Qualit̓ autēꝓbentur fines dic vt legi. ⁊ nota. in. c. cum cām.de proba. ⁊ vide glo. ſingularem. c. cum olim. jͣ.de cenſi. que vult ꝙ poſſunt probari per verbaenūciatiua prolata in aliquo inſtrumento etiamꝯfecto ad alium finem. ⁊ ibi Inno. facit qd̓ noͣ.glo. in. l. optimā. C. de contra. ⁊ cōmit. ſtipula. ⁊eſt ratio quia in iſtis factis antiquis non pōt defacili haberi probatio neceſſario ⁊ ꝯcludens. iōadmittitur hec preſumptiua probatio. facit. l. ſiarbiter. de proba. ⁊ quod le. in. d. c. cū cauſam.In glo. i. ibi principaliter noͣ glo. ⁊ eſt ſenſus ꝙnō oīa cohe̓ntia limitibus ſunt ip̄ſcriptibilia ſedtātū ea q̄ cohe̓nt pͥncipalit̓. exēplū ꝓpe limites ēp̄diū ampliſſimū certe non ītelligit̉ ꝙ totū p̄diū