De teſtamentis 26

illius glo. pͦ fac̄ iſte tex. in pͥn. in eo ꝙ venit declaratiue. ad. c. cū in officijs. ⁊ ꝙ illud. c. habeat. locū etiam in bn̄ficiatꝭ in cōgregatione. vt patet hicin v̓. noīe. ⁊ illud. c. loquit̉ ſiue decedat teſtatusip̄e clericus ſiue īteſtatus. gͦ bona q̄ſita ſeu redditus recepti ex p̄bēda ſi ſuꝑſūt cedūt ꝯgregatiōinō obſtāte teſtō canonici cū bona p̄bēde ſunt eccleſie. vt dixi ⁊ ꝓbat̉. xij. q. i. in. §. fi. cū. c. ſe. 2º. fac̄iſte tex. in. v̓. licet. nā loquēs de oībus clericis vtpꝫ ex v̓bo p̄cedenti dic̄ ꝙ pauꝑibus ſeu ẜuitoribus pōt aliqͣ donare. gͦ non pōt de his teſtari. 3º.facit. v̓. ceteꝝ ꝗ ꝑmittit diſpenſationem in acquiſitis intuitu ꝑſone. ſecus ergo in acquiſitꝭ intuitup̄bende. Ultimo hāc ſnīam aꝑtiſſime approbattex. in. v̓. qꝛ vero. p̄alle. qui loquit̉ de clericis habētibus bn̄ficia in eccl̓ijs. ⁊ vult ꝙ bona illa diuidantur inter illas eccl̓ias ẜm congruam eſtimationem. vtputa aliquis erat canonicꝰ bononiēẜ ⁊ꝑmēẜ. ⁊ ex canonicatu bononiēẜ habuit cētum⁊ ex ꝑmēẜ ducētos. bononia hꝫ vnā partē bonorū ⁊ parma hꝫ duas ꝑtes. qꝛ indubio p̄ſumūturq̄ſita ex facultatibus huiuſmodi beneficioruꝫ. ⁊dic ꝙ loꝗt̉ iſte. v̓. qn̄ clericus decedit ab īteſtatovt voluit Hoſti. ⁊ Io. an. ⁊ ē aꝑte ꝯͣ iſtū tex. vi. sͣdixi. Itē nulla rō pōt ꝑſuade̓ hāc diuerſitatē int̓canonicū ⁊ aliū habētē adminiſtrationē puta curatum. nā cuꝫ curatus habeat maiores laboresqͣꝫ canonicus. gͦ dꝫ magis priuilegiari in boniseccl̓ie arguēdo hic. ibi iuxͣ ẜuitij meritum ⁊cͣ. Itēbona prebēdaꝝ ſunt eccl̓ie qͣꝫqͣꝫ ſunt diuiſa perp̄bendas. vnde per hāc diuiſionem nō ꝑdūt bona naͣm ſuam. qꝛ bona eccl̓ie cedūt pijs vſibus n̄aūt vt canonicus poſſit teſtari ad libitum. ⁊ prohoc vide tex. aꝑtum in. d. §. fi. cū. c. ſe. dico latiusin repetitōe. c. cū eēs. sͣ. eo. ⁊ vide omnino ī. c. nouum genꝰ. de deci. ¶ In gl. in v̓bo tm̄ vnus. ibidicas ꝙ non. ⁊ vide hodie tex. claꝝ in. c. ſepe. deelec. li. vi. ⁊ cle. ſtatutū. eo. ti. vbi reuocātur pͥuilegia ⁊ ꝯſuetudines ⁊ ſtatuta in ꝯͣrium. At in fi. gl.intelligo glo. nō ſolū qn̄ ſunt bona cōia indiuiſaint̓ archidiaconū ⁊ capitulū. ſed etiā qn̄ ſūt diuiſa. ſꝫ oīa bona eccleſie ſunt capituli. puta quia capituluꝫ de bonis communibus aſſignauit cuiqꝫetiam archidiacono certam prebendam. nā etiātunc puto ꝙ bona acquiſita per archidiaconuꝫcedant capitulo ſicut dicimus in canonicis. namiſte tex. loquitur quando prebende eſſent diuiſe. patet quia ſi non eſſent diuiſe non eſſet dareſucceſſorē in p̄bēda. vt in. c. dilecto. de p̄ben. ⁊ tn̄iſte tex. p̄ſupponit ꝙ canonicꝰ hēat ſucceſſoremnā licet bona ſint diuiſa ꝑ prebēdas nihilominꝰſunt capl̓i ẜm doc. qd̓ noͣ. Si aūt bona archidiaconatus eēt ſeꝑata a bonis capl̓i. puta quia fuerūt archidiaconatui donata vel dignitas dotataaliūde ⁊ tūc venit in ſucceſſorē. qd̓ etiaꝫ vult hicIuno. dicens ꝙ hoc cāu ep̄s hēbit cuſtodiā bonoꝝ archidiaconatus vacantis. Ex qͦ tacite ſentit ꝙ niſi archidiaconus eſſet bn̄ficiatus in capitulo capl̓m hēbit cuſtodiam bonoꝝ vacātiuꝫ ſic̄alioꝝ bonoꝝ capl̓i qd̓ noͣ. Exqͦ infero vnū noͣbile

dcm̄. ꝙ cuſtodiam bonoꝝ p̄bēde vacātis hꝫ capitulū ⁊ nō ep̄s. ꝓbo ꝑ p̄dictā rōeꝫ. ꝗa oīa ſuntbona capl̓i lꝫ diuiſa ꝑ p̄bendas. ⁊ ita indubio p̄ſumēdū eſt. ar. in. d. §. fi. In. glo. fi. ibi a qͣ plꝰ ꝑcipit intellige ẜm doc. īdubio qn̄ nō ꝯſtat intuitucuius bn̄ficij illa bona queſiuit. nam ſi conſtaretqueqꝫ eccleſia habebit bona queſita intuitu ſuoſed indubio quando non conſtat quomodo q̄ſiuit habet locum iſte tex. vt ei plus detur a quamaiores redditus percipiebat quia veriſimile ēꝙ de redditibus cuiuſlibet acquiſiuerit. idē pōtdici quando habebat patrimoniuꝫ vt habeaturrō reddituū pr̄imonij ⁊ ꝓ rata det̉ portio he̓dibus. vt vult noͣbilit̓ gl. xij. q. iiij. c. i. Sequens aūtꝯſideratio glo. nō ꝓcede̓t vbi clericꝰ nō tenebat̉ad reſidentiam. Item qꝛ debemus habere reſpectū ad locū vn̄ ꝓceſſerūt pecunie acquiſite.Ultimo hic querit̉ exͣ gl. ꝗd ſi clericus aliqͣ acꝗſiuit ex illicita aduocatione vel negociatione inhoneſta ſeu ex ludo. dicit Ho. primo ſedandoseſſe clamores ſi qui apparent. credo ꝙ vult dice̓ſi apparent repetentes. eſt primo eis indulgēdūal̓s autem fieret diſtributio per ep̄m int̓ pauperes. ar. in. l. nulli. C. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊ melius fac̄. xiiijq. v. qui habetis. ⁊ qd̓ noͣ. Inno. in. c. qꝛ pleriqꝫ.de īmu. eccle. ſed dubito vtꝝ hec ꝯſideratio ſit indiſtīcte vera. nam puto eam indiſtincte veramvbi illicite queſitum ſb̓iacet reſtitutioni. qꝛ tūc indefectum debētiū recipe̓ ſuccedūt pauperes. vtin. c. cū tu. de vſurꝭ. ſed vbi bona nō ſb̓iacent reſtitutioni licet illicite acꝗſiuerit cū poſſint alit̓ penitere de peccato ſine reſtitutōe. n̄ video qͣre clericus dēat īpediri. vt d̓ his bonis n̄ faciat ad volūtatē ſuā. vide ad p̄dc̄a bo. glo. ī. c. ex tnͣſmiſſa. jͣ. d̓deci. ⁊. iiij. q. v. in ſumma. ⁊ i. q. i. nō ē putanda.Um fibl c. gp nteleUario mō legitū noͣbiliorē. h. d. Tenet teſtm̄ ſiꝗs extrema volūtatē ſuā alteriꝰ diſpōni ꝯmittit. Et dicit̉ teſtatꝰ ad pias cās. pͦ deciſa ꝯſultatō. 2º. rn̄ſioibi in 2ª. ¶ Noͣ pͦ ꝙ iſte tex. ē ml̓tū allegabilis ⁊frequētatus tā ꝑ canoniſtas qͣꝫ ꝑ legiſtas. ⁊ ē breuis deciſio. Sed aliquātulū obſcura. ideo noͣ bn̄ip̄m ⁊ tene mēti. qꝛ quotidianꝰ ¶ Pro ītellectuc. ⁊ glo. op. dupl̓r ꝯͣ tex. vr̄ enī ꝙ cōmittēdo vltimā volūtatē alteriꝰ diſpōi nō dr̄ quis decede̓ teſtatus. pͦ qꝛ n̄ tenet teſtm̄ ſi teſtator n̄ expͥmit nomē heredis ore ꝓpͥo aut ꝑ ſcripturā ſuam. l. iubemus. ⁊. l. ī hac ꝯſultiſſima. C. e. h̓ aūt n̄ fuit exp̄ſſum nomē he̓dis ꝑ teſtatorē. gͦ ⁊cͣ. 2º. op. ad idēdiſpō he̓dis nō pōt ꝯferri ī alteriꝰ uolūtatē. nonenī poſſū īſtitue̓ illū he̓dē quē aliꝰ voluerit. talisenī volūtas dr̄ captoria .i. adulatoria ẜm glo. ſedmeliꝰ dr̄ deceptoria. qꝛ plerūqꝫ decipiūt̉ hi quoſteſtator īſtitue̓ credebat. Itē vt dic̄ gl. noͣ. ī. l. illade heredibus inſti. cum effectus teſtamenti conferatur poſt mortem. ⁊ ſic in tempus quo teſtator non eſt futurus dominus. ſatis eſt vt ſibipermittatur vt poſſit heredem inſtituere quemvult. non autem debet extendere hanc permiſ-