¶ In gl. ij. ibi ad eccl̓iaſticū iudicē. nō. gl. ſingularit̓ ex qua collige ꝙ in relictis ad pias cās pōtetiā hēres adire iudicē eccl̓iaſticū. ſiue heres ſitſecularis ſiue eccl̓iaſticꝰ colligit̉ ex tex. qꝛ papahāc cāꝫ qualificat ⁊ decernit eā tractādā nō ẜleges. ſed ẜm decretoꝝ ſtatuta gͦ ē eccl̓iaſtica ꝗapapa al̓ nō potuiſſꝫ ſe īpedire tollēdo diſpoſitionem legalem. dic tamē ꝙ ē mixti fori. nam eſt inoptione actoris quem iudicē velit adire ſecularem .ſ. an eccl̓iaſticū. ⁊ de ſeculari ꝓbat̉ hic. namcoram eo hec cā tractabatur.Elatum eſt Dªª¶ O pōt teſtari clericꝰ in acꝗſitis ꝑ eccl̓iam.priisAetiā ſi ſint mobilia ſuccedit eccl̓ia .i. cōis ꝯgregaº.vl̓ ſucceſſor pōt tn̄ aliqͣ ẜuitoribꝰ vl̓ pauꝑibꝰ elargiri. Si aūt defūctꝰ hēat plures eccl̓ias ſeu bn̄ficia fiet eque diuiſio int̓ illa. ⁊ quinqꝫ ſūt ꝑtes. 2ºibi in noīe. t̓tia ibi lꝫ. quarta ibi ceteꝝ. ꝗnta ibi qꝛv̓o. ⁊ venit hoc. c. ad declarationē. c. cū in officiissͣ. eo. ¶ Noͣ pͦ ex iſto tex. iūcto. c. cū in officiiſ. sͣ.eo. ꝙ appellatiōe bonoꝝ nō ſolū veniūt bōa mobilia. ſꝫ etiā īmobilia. ⁊ oīa alia cuiuſcūqꝫ qualitatis ſint vn̄ ꝯp̄hēdūt̉ actiōes ſeu noīa debitoruꝫnam bona dicūt̉. qꝛ beant hoc ē beatos faciūt inhoc ſeculo. vel qꝛ ꝓſunt. ⁊ hec hēnt̉ in. l. bonorūappellaº. ff. de verbo. ſig. vn̄ puto ꝙ ob cāꝫ paparn̄det hic gn̄alius qͣꝫ fuit q̄ſitum. nam q̄rebat̉ anappellatiōe bonoꝝ venirēt tm̄ īmobilia an̄ etiaꝫmobilia. ⁊ papa rn̄det ꝙ veniūt bōa q̄libꝫ. quaſidicat non ſolū mobilia ⁊ īmobilia ſꝫ etiā alia puta iura incorporalia q̄ ꝓprie nō dicūt̉ mobilia vl̓īmobilia. ſed faciūt tertiā ſpēm. de qͣ plene dixiin. c. nulli. de re. ecc. nō alie. ¶ Noͣ ſcd̓o ibi poſtacꝗrētis obitū. ꝙ bona dicūt̉ acquiſita ꝑ eccl̓iaꝫlꝫ rector eccl̓ie acꝗſiuerit. exquo tn̄ ītuitu eccl̓ieſucceſſit acꝗſitio. ⁊º ideo ſi clericus de redditibꝰeccl̓ie emat equū vel p̄dium. hec pn̄t dici acꝗſitaꝑ eccl̓iam. vn̄ ſūt ecccl̓ie ⁊ non clerici. vide bonāo. xij. q. i. c. res. ⁊ tex. in. c. fixū ea. cā. ⁊. q. v.¶ Noͣ in v̓bo noīe ꝙ appellatiōe eccl̓ie non venitſꝑ corpꝰ inaīatū ip̄ius eccl̓ie. ſed qn̄qꝫ capituluꝫeccleſie qn̄qꝫ ſucceſſor. ⁊ de variis ſignificationibus vide bonā gl. in. c. q̄relā. jͣ. ne p̄la. vices ſuaſ¶ Noͣ ⁊ tene menti ſꝑ qꝛ non ē alibi ꝙ acꝗſitaꝑ canonicū intuitu eccleſie ſeu p̄bēde non cedūtſucceſſori in p̄benda ſed capitulo ip̄ius eccleſie.vbi aūt bn̄ficiatꝰ nō ē de ꝯgregatiōe. ſꝫ hꝫ bn̄fiʳoīno ſeꝑatū. puta qꝛ ē rector eccleſie ꝑrochialisvel p̄poſitꝰ vel archidiaconꝰ nō bn̄ficiatꝰ a capitulo tūc bona acꝗſita intuitu bn̄ficij cedūt ſucceſſori nō capitulo. rōnē diuerſitatiſ nēo pōit qd̓ viderim. ſꝫ ego puto hāc diuerſitatꝭ rōnē eē. canōicodat̉ p̄benda ex bonis cōibꝰ capituli pͥncipalit̓ vtinde ſumat neceſſaria. nō aūt dat̉ vt ſit adminiſtrator eccleſie. iō ſi aliqua remanēt vltra p̄bēdādebēt cede̓ capitulo cuiꝰ bona ſūt p̄bendarū. naꝫſatis ē ꝙ ſucceſſor habeat corpꝰ p̄bēde. qꝛ vt dixidatur ſibi vt inde viuat ⁊ capituluꝫ admīſtrabitbona acꝗſita ſicut alia bona cōia. Sed in alio bn̄
ficiato ꝑ ſe extra ꝯgregationē dat̉ bn̄ficiū tāquāadminiſtratori ip̄ius eccl̓ie. vn̄ quēadmodū hētadminiſtrare omnia bona eccleſie. ita ⁊ hec q̄ſitaintuitu eccleſie. ¶ Noͣ ibi canonicā diſtributionē ⁊ curā ⁊cͣ. ꝗd debeat facere capitulū de bōisrelictis ꝑ canonicū defūctū. nā dꝫ canonicꝭ. diſtribuere vel ſi vult retinere in bonis cōibꝰ dꝫ hr̄ecurā ſicut de alijs bonis. ex hoc vidēt̉ īferre docꝙ iſta bona nō debēt diuidi int̓ canonicos. egodicerē ꝙ ſi vellēt diuidere ẜm ꝙ canones ꝑmittūt poterūt. vt patet ex illis v̓bis canonicā diſtributōnē. ¶ Noͣ ibi cū dei timore diſpēſēt ꝙ bōaacꝗſita ꝑ p̄deceſſoreꝫ nō cedūt lucro ſucceſſorisvt inde poſſit ad libitū adminiſtrationē hr̄e. ſedcū dei timore dꝫ diſpenſare ſicut diſpēſat alia bona eccleſie. ¶ Nō in v̓bo lꝫ. ꝙ clericus etiam inegritudīe de qua poſtmodū deceſſit pōt aliquamobilia eccleſie ꝯferre religioſis locis ⁊ pauperibꝰ. Itē his qui ſibi ſeruiūt ſeu ꝯſanguinei ſiueexͣnei ẜm ſeruitij meritum. Ex quibuſ verbis infert̉ ꝙ in pauꝑibus ⁊ locis religioſis ſufficit aderogationē faciēdā ſola charitas. ſꝫ in alijs ꝗ nōſūt pauꝑes vel nō ſūt loca religioſa reꝗrit̉ ꝙ p̄ceſſerit aliqd̓ ẜnitiū. Ex quo ſcd̓o infero ꝙ ꝯſanguineo diuiti ꝗ nō ſeruiuit eccleſie vel p̄lato. nōpōt p̄latus aliquid ꝯferre ēt de mobilibꝰ eccleſie⁊ pōdera v̓bū ibi aliqͣ qd̓ denotat quādā moderatione. nō enī dꝫ oīa mobilia eccleſie diſpēſarein egritudine Itē noͣ ex hoc ⁊ ex tex. ꝙ ſeruitiūīpēſū p̄lato videt̉ īpēſū eccleſie. adeo ꝙ de boniſeccleſie pōt fieri remūeratio. facit. c. ꝑ tuas. ⁊ qd̓ibi dixi de do. ¶ Noͣ in v̓bo ceterū tex. aꝑtū. ꝙhn̄s bn̄ficiū licite exercet aliqd̓ artificiuꝫ vel doctrinā in docēdo alios. ⁊ lucrū inde ꝓueniēs cedit ſibi ⁊ nō eccleſie. Et ex hoc ⁊ ex tex. colligit̉ ꝙclericꝰ pōt eē artifex ⁊ licite ſume̓ offīciū docēdialios. ⁊ intellige de artificio ꝯgruēti clericatꝰ ordini. vide bonā glo. in. c. canonū. xiiij. q. iiij. q̄ dic̄ꝙ emat coriū ⁊ faciat ſotulares. ¶ Noͣ ī v̓bo qꝛv̓o. ꝙ ſi clericꝰ ꝗ aliqua q̄ſiuit hēat plura bn̄ficiadebēt illa bona ꝑ extimationē ꝯgruā diuidi īterilla. ⁊ pōt intelligi iſte v̓. multiplicit̓. pͦ in bonis ꝓpriis clericorū ꝗ deceſſerūt ſine teſtō ⁊ ꝯſanguineis. nā tc̄ bōa veniūt ad eccleſiā vel ad eccleſiaſſi plures habuit. xij. q. v. c. fi. Sed iſte ītellectuslꝫ ſit verꝰ in ſe nō tamē placet quo ad iſtū tex. nāvenit aduerſatiue ad p̄cedētia ⁊ declaratiue adc. cum in officiis. sͣ. eo. ſed illd̓. c. cuꝫ in officiis ⁊etiā p̄cedētia h̓ in tex. vt patet in v̓bo ceterū loquunt̉. ſiue clericus deceſſerit teſtatꝰ ſiue inteſtatus. ⁊ ſic inferēdū ꝙ iſte v̓. ꝓcedit etꝭ in clericisdecēdētibꝰ teſtatꝭ. Hoſti. vr̄ intellige̓ ꝙ ꝓcedit inbonis eccleſie. ſꝫ loꝗt̉ ī hn̄tibꝰ admīſtratiōeꝫ velqn̄ d̓ceſſerūt ſin̄ teſtamēto. ⁊ ſic vr̄ ēt tnͣſire Io.an̄. ⁊ hͦ faciūt. vt ſb̓ſtētēt opīonē poſitā ꝑ gl. ī. c. p̄ſētē d̓ of. or. li. vi. vbi dr̄ ꝙ ſi cle̓icꝰ n̄ hꝫ admīſtrationē puta qꝛ ē canōicꝰ licite teſtat̉ d̓ fructibꝰ q̄ſitis rōe p̄bēde. ſecꝰ ſi hꝫ admīſtratōeꝫ. d. c. cum inofficiis. ⁊ ſic ēt reſtrīgūt illū tex. ſꝫ certe reſtrictōn̄ ē bōa. qꝛ ſi iſte tex. bn̄ pōde̓t̉ aꝑte ꝯfundit opi.