Druckschrift 
Lectura super tertio libro Decretalium
Entstehung
Venedig 4. V. 1478
Einzelbild herunterladen
 

Nquirēduꝫ ę poEmptai ex emolumētꝭ eccl̓e efficiunt̉ eccleſieAlicꝫ p̄latꝰ emerit noīe alieno. h. d. Noͣ rector eccleſie nec redditꝰ nec oblatōnes nec datap̄textu voti facit ſua ſꝫ cedūt vtilitatibꝰ eccleſie.Noͣ lꝫ ſit p̄ſumpº. pͥma frōte res ſit ēpta expecūia illiꝰ cꝰ noīe inſtr̄m ē factū. tn̄ p̄ſumptioadmittit ꝓbatōeꝫ ī ꝯͣriū. ad idē. C. ſi ꝗs alt̓i vl̓ ſibi qͣſi totū. ī ſb̓tractōe r̄ddituū eccleſie ꝯmittit̉ ſimplex furtū ſꝫ ēt ſacrilegiū. ad. c.oblatōes. xiij. q. ij. No p̄latꝰ ꝯmittit ſacrilegiū grauiſſimū crimē acꝗrēdo ꝯſanguineisvel ſibi de redditibꝰ eccleſie. tn̄ ītelligasp̄latū poſſe ꝯpetēs ſb̓ſidiū rebꝰ eccleſie ꝯferre ſuis īmo potiꝰ tenet̉ ſuis amicis qͣꝫ alienis.vt ī. c. ſatꝭ. lxxxvi. di.. c. i. coha. cleri. mu.ſꝫ dꝫ eis tātū tͣdē vt faciat eos diuites ſꝫ vt ſb̓ueniat alijs īdigētibꝰ. xij. q. ij. monemꝰ. Inglo. ij. ī fi. no tres cāus ī ꝗbꝰ res ēpta ex pecūiaalt̓iꝰ efficit̉ illiꝰ cꝰ erat pecūia vt ī milite minore eccleſia lꝫ Hoſti. dicat ī eccleſia iura ꝓbātSꝫ ātiqͣ īterp̄taº. magr̄oꝝ hꝫ mīme ē mutāda. l. mīme. ff. le. tn̄ ſatꝭ ꝓbari pōt ī. c. i.. e. īc. i. ti. ꝓxīo. cōit̓ tenet̉ ēt gl. iurꝭ ciuil̓. vt īiuribꝰ allega. ī glo. ꝗnīmo crederē ꝓcede̓ ī qͦlibet clerico. ꝗa p̓uilegiū tributū militi ſeculari extēdit̉ ad militē dei. vt noͣ. glo. Bar. ī. l. miles. ff. re iudi. dixi ī. c. i. cle. egro. vide ad maͣꝫ qd̓noͣ. Cy. ī. l. ſi vt ꝓponis.. l. mat̓. C. de rei ven.Melioratiōes facteI QS ꝑplatū ī rebꝰ eccleſierſūt ſue ī vita ēt ſi dimittat bn̄ficiū ſedbis teſtari pōt. h. d. ẜm vnū ītellectū ſatꝭ noͣbilēlicet varij ītellectꝰ pn̄t colligi vt pꝫ ex īfra dicendis. Noͣ clericꝰ ſeu rector eccleſie pōt vineā plātare ī t̓ris eccl̓e. tenet̉ p̄ciſe vti rebꝰeccleſie ī ſtatu ſuo ſꝫ pōt meliorādo mutare for qͣlitatē rei. Noͣ. ſi p̄latꝰ ex īduſtriaꝑſone ſue fac̄ eccleſie meliorē pōt repetereqd̓ īpēdit ex induſtria ſua ſed cedit eccleſie. credo tn̄ ſi p̄latꝰ ex ſuis pr̄imonialibus īpēdit eccleſie aliꝗd ſua ꝯtēplatiōe ſꝫ eccleſie pot̓it ipſeaut ſuus hēs repete̓ id qd̓ īpēdit de ſuo. ad vide tex. noͣ. glo. xij. q. iiij. ī. c. ij. Noͣ vltīo ẜuitijs īpēſis eccleſie pōt ep̄s alicui ꝯcede̓ advitā poſſeſſionē ip̄ius eccleſie. fac̄ ad id qd̓ dixi īc. tuas. dona. In glo. i. ī fi. ex hac gl. colligūtur duo ītellectꝰ ad tex. eſt t̓tius ītellectusnoͣbilior quē pōit Inno. vt ītelligat̉ qn̄ rectoreccleſie ī terra inculta ſua induſtria laboribusſiue expenſis plātauit vineā ſeu reduxit ad culturā ſuſtētatiōis ſue vt lꝫ pͥuet̉ poſtmodū bn̄ficio ſuo ēt rōne delicti. tn̄ terra ſibi relinꝗturvſqꝫ ad vitā ſuā. ꝗdā tn̄ ꝯͣ vt refert ip̄e Inno. ſꝫtene pͥmū ꝗa ſatꝭ ē humanū rōni ꝯſonū. ar. ī. c.ad aures. de re. eccle. alie. In glo. ij. ibipōt clericus. glo. ſingularit̓ maxīe iūcto principio ꝗlihꝫ cl̓icꝰ qͣlit̓cūqꝫ ſit bn̄ficiatꝰ pōt fa

ce̓ fructꝰ ſuos vt de ip̄is poſſꝫ teſtari ſꝫ ſibi vti lꝫeis ad vſum qͦtidianū. Sed aduerte ꝗa gl. mul inualuit apud oēs eſt in. c. pn̄ti. de offi. ordili. vi. diſtinguēs int̓ clericū hn̄teꝫ admīſtratōem habentē īter cl̓icū ſimplicit̓ bn̄ficiatū vt ēcanōicꝰ dr̄ hr̄e admīſtrationeꝫ eccl̓ie. cāuvoluit clericꝰ cōparet̉ vſufructuario ī vita vtſic poſſit donare rebꝰ eccl̓ie moderate. tn̄ tex.ē ī. c. ceteꝝ. dona. ī īfirmitate v̓o cōparat̉ vſuario ꝗa pōt aliquid donare niſi ītuitu elemoſyne. vt ī. c. ꝗa. in. c. relatū. el. ij.. ti. ꝓxi.hn̄s v̓o admīſtrationē ꝯꝑat̉ vſufructuaio ī vita ī morte ēt ita vt iſtis redditibꝰ teſtari poſſit. dic̄ opi. fuit Hoſt. Goſ. ſic trāſit ibi Ioan. in glo. ſua ſꝫ illa glo. nūqͣꝫ mihi placuit necbatur aliquo iure. nam ſolum fundat̉ per. c. reꝗſiſti. in fi.. ti. i. qd̓. c. ſi bn̄ ponderatur potiꝰ ſacitꝯͣ. ibi ſolū dr̄ ſi aliꝗd relinꝗt̉ habenti adminiſtrationē ſꝫ ſimpl̓r bn̄ficiato p̄ſumit̉ relictūītuitu ꝑſone eccl̓ie ſic acꝗrit̉ ꝑſonecccl̓ie nihil dixit de vere acꝗſitꝭ intuitu eccleſieſꝫ potiꝰ ꝓbat ꝯͣriū. fundet ſe ſuꝑ p̄ſumptione ergo ſi ꝯſtaret intuitu bn̄ficij ſui fuiſſet ſibirelictū cede̓t bn̄ficio ꝑſone ſic non poſſetdiſpone̓ ad libitū. idē ergo dicenduꝫ in redditibus ꝓueniētibꝰ ex bn̄ficio. hoc allego tex.exp̄ſſum in. §. fi.. c. ſequēti. xij. q. i. vbi tex. loquūtur in canonicis ſic habētibꝰ admīſtrationē dicūt p̄bēde cum ꝓcedāt ex rebus eccleſie dant̉ canōicis ſimplicit̓ vt faciāt ꝗcꝗdvelint ex redditibꝰ. ſꝫ vt pͥmo neceſſaria ꝑcipiāt ſe. ſi ꝗd ſuꝑeſt debent expende̓ in vtilitateseccleſie. quēadmodum ī alijs bonis eccleſiediſponit̉ habentē admīſtrationē. ita in iſtis ſint res eccleſie ſunt diuiſe p̄bēdas vtmodius ꝑciꝑent neceſſaria. ad idē vide glo. xij.q. i. c. res. dic̄ ſi clericus emit ēt equū de redditibꝰ eccleſie eſt eccleſie ꝓpͥus. vide ēt tex.Hierony. xliiij. di. ī pͥn. vbi dr̄ tibi O ſacerdos altari viue̓ ꝑmiſſum eſt luxuriari. pōit ibiarchi. vnā opi. ſatꝭ ꝑiculoſam quā ſeꝗtur Io. deligna. in cle. gr̄a. de reſcriptꝭ. dicēs ſi bn̄ficiatꝰexpēdit de redditibus eccleſie voluptuoſe tenetur ad reſtitutionē qd̓ noͣ. habent ergo clerici liberā admīſtrationē diſpenſationem fructuumbeneficij in bene diſpenſando. vide latius quoddico in repetitione. d. c. cum eēs. vbi ēt vltͣ aliosꝓſequor queſtionem quotidianam. nūquid papa poſſit dare clerico poteſtatē teſtādi de rebusacquiſitis intuitu bn̄ficij. De teſtamētis vltimis volūtatibꝰ. ℟ica. Cōtinuatur hec rubrica duobus modis adprecedentia. primo ſic. ſupra viſuꝫ eſt de diſpoſitione inter viuos reſtabat videre de vltīs voluntatibus. vel ſecūdo ſic. ſupra viſum eſt de peculio clericoꝝ. ſed quia dubitari pōt nūquid deomni peculio valeant clerici ꝯdere teſtamentuꝫ