dicte. l. ꝗcꝗd. ſꝫ diſtinctio Cy. vr̄ multū equa vtceſſante dolo nō teneatur cū perſonam ſuaꝫ qsteneat̉ p̄ferre cūctꝭ. ar. c. petitio. de iureiurā. ⁊ depe. di. ij. hec que de qͣlitate.¶T Intus. ꝯſecratōeꝫ ſuaꝫQueſita per ep̄mſunt eccl̓ie relinquēda. hͦ. d. Idē dic inalio p̄lato pꝰ ꝓmotōeꝫ ſuā. nā tex. iſte pōt intell̓ide ep̄o. ⁊ tūc v̓bū ꝯſecͣtōis ſtat ꝓpͥe ⁊ v̓bū preſb̓rdꝫ exponi .i. ep̄s ꝑ ea q̄ dixi in. c. p̄cedēti. 2º. pōtintell̓i in qͦlibꝫ rectore eccl̓ie. ⁊ tūc preſb̓r ſtat ꝓpͥe ⁊ v̓bū ꝯſecͣtōis dꝫ exponi .i. ordīaiōis ſeu promotōis. qꝛ ꝓpͥe ep̄s ꝯſecrat̉ ⁊ preſb̓r ordīat̉. vt īc. i. de ſacͣ vnctꝭ. ⁊ qd̓ ibi noͣ. ¶ Nōͣ ibi relinqͣt ꝙp̄latꝰ nō pōt in vltīa volūtate relinq̄re bona acꝗſita intuitu eccl̓ie ad hͦ. c. qꝛ ⁊. c. relatū. de teſta.¶¶ Sꝫ h̓ q̄rit̉ de noͣbili qōe qͦtidiana mortuo p̄lato ſepe orit̉ qō int̓ ſucceſſorē bn̄ficii ⁊ he̓dē p̄lati defuncti ſuꝑ bonis acꝗſitꝭ ꝑ p̄latū ⁊ vt ꝓcedatqō dꝫ intell̓i qn̄ nō aꝑꝑet noīe eccl̓ie bona fuiſſeacꝗſita ſꝫ ſimpl̓r p̄latꝰ emit noīe ꝓpͥo. vtꝝ ſit ī dubio iudicādū ꝓ he̓de an ꝓ eccl̓ia. In hac. q. multe fuerūt opi. nā Goſ. tenuit ꝙ poſſeſſor defēdēdus ē in poſſeſſiōe ⁊ ſic agēti incūberꝫ onꝰ ꝓbādi ꝑ tex. xij. q. v. c. i. alij diſtīxerūt an p̄latꝰ fec̄ inuētariū vl̓ ne ī pͦ caſu vltra ꝯp̄hēſa in īuētario p̄ſumat̉ ꝓ hē̓de ar. ī. l. fi. C. de iur̄ delib. 2º. caſu p̄ſumit̉ ꝓ eccl̓ia qꝛ p̄latꝰ fuit in culpa in n̄ ꝯficiēdoīuētariū ⁊ vtēdo ꝓmiſcue rebꝰ ꝓpͥis ⁊ eccl̓ie ar.xij. q. i. ſint manifeſte. Alij al̓r Io. an. fac̄ h̓ triamēbra aūt ꝯſtat p̄latū aliꝗd hūiſſe tꝑe ſue ꝓmotōis. aut ꝯſtat ꝙ nihil hēbat. aut dubitat̉. Prīocaſu dic̄ p̄ſumēdū ꝓ poſſeſſore. ⁊ iō ſi he̓s eſt inpoſſeſſiōe illoꝝ bonoꝝ eccl̓ie incūbitonꝰ ꝓbādiꝙ de redditibꝰ eccl̓ie fuerīt acꝗſita ⁊ ꝓcedit hͦ caſu opi. Gof. 2º. caſu cū nihil hūerit tꝑe ꝓmotōisp̄ſumēdū eſt ꝓ eccl̓ia. vt in. c. i. sͣ. e. poſſꝫ tn̄ ẜꝫ eūhēs ꝓbare ꝙ ex artificio vl̓ aliūde intuitu ꝑſoneilla bona acꝗſiuerit ſibi tn̄ incūbit onꝰ ꝓbādi qͣſieccl̓ia hēat intētōeꝫ fundatā ex p̄ſūptōe iurꝭ cōiſ3º. caſu cū dubitat̉ dic̄ idē vt p̄ſumat̉ ꝓ eccl̓ia poterit tn̄ ꝓbare hē̓s p̄latū illa vl̓ alia bona hūiſſetꝑe ꝓmotōis ⁊ cū hac diſtinctōe tnͣſeūt cōit̓ doc.⁊ vr̄ ī facto ꝯſuluiſſe do. car. vt refert ī. c. cū in officijs. jͣ. ti. i. vbi vide de hac maͣ ꝑ Inn. ego latiꝰhūc articulū examīo ī r̄petitōe. c. cū eēs. jͣ. ti. ꝓx⁊ ī dubio credo ꝙ hͨ diſtīctio Io. an. nō ſit vſqꝫqͣqꝫ v̓a. nā ꝯͣ pͥᵐ m̄bꝝ vr̄ tex. noͣ. cū gl̓. exp̄ſſa. xij.q. iiij. c. i. vbi dr̄ ꝙ ſi p̄latꝰ aliqͣ acꝗſiuit p̄ſumit̉parit̓ acꝗſiuiſſe ex bonis pr̄ionialibꝰ ⁊ eccl̓ie. vn̄dꝫ fieri diuiſio int̓ eccl̓iaꝫ ⁊ he̓dē ẜm qͣꝫtitatempr̄imonij ⁊ taxatꝭ bn̄ficij. nā ſola poſſeſſio he̓disvl̓ eccl̓ie nō hꝫ infice̓ hāc p̄ſūptōeꝫ iurꝭ. ⁊ idē ſentit Inno. ī. d. c. cū ī officijs. Itē ꝯſidera ꝙ illudpͥᵐ mēbꝝ n̄ pōt alia rōe ꝓcede̓. ꝗd enī ſi pr̄imoniū erat ita tenue vt nullo mō ex fructibꝰ illa bona potuiſſēt acꝗri idē dic ī eccl̓ia. ꝗd enī ſi bn̄ficium fuit ita tenue vt vix ſuffice̓t ad alēdū rectorē ⁊ pr̄ioniū erat ita āplū. ſic etiā 2ᵐ mēbꝝ īdiſtī

cte nō ꝓcedit. nā pone ꝙ p̄latꝰ n̄ hēbat pr̄ionialia erat tn̄ doctor excellēs ⁊ ex doctrīa ml̓ia luc̄bat̉. nā qͣre hͦ caſu debeamꝰ potiꝰ p̄ſume̓ ꝓ eccl̓iaqͣꝫ qn̄ hēbat pr̄imoniū n̄ apꝑet. iō cū ſepe longemaior ſit īduſtria qͣꝫ ſit facl̓tas pr̄imonij ad ꝓbādū ꝙ bona fuerūt acꝗſita īduſtria ꝑſone. ſꝫ ſufficerꝫ ꝓbare ꝙ p̄latꝰ ml̓ta lucͣbat̉ ex īduſtria ꝑſōe⁊ tūc idē ſit p̄ſumēdū ſic ī caſu qn̄ hēbat pr̄imoniū. nā ſil̓iū eadē dꝫ eē rō ī. c. cū dilecta de ꝯfir.vti. vl̓ īuti. ⁊ ī. l. n̄ pn̄t ff. de legi. 3ᵐ mēbꝝ etiā nōꝓcedit ſimpl̓r. ſꝫ al̓r eēt ſb̓diſtīguēdū. vn̄ ꝯplectēdo totā maͣꝫ diſtīguo ſic. ꝙ aūt ꝯſtat p̄latū hūiſſe pr̄ioniū aūt n̄ ꝯſtat aut dubitat̉. Et hͦ vltīo caſu ſb̓diſtīguo ꝙ aut dubitat̉ vtꝝ hūit bona ex ꝙbꝰ potuerit acꝗrer̄ illa de ꝗbꝰ ē ꝯtētio. aut n̄ habuerat illa bona tꝑe ſue ꝓmotōis de ꝗbꝰ ē ꝯtētōpͦ mēbro p̓ncipali ſi ꝯſtat ex ꝗbꝰ emit illa bona.tūc nō eſt qō qꝛ illiꝰ erūt ex cꝰ redditibꝰ acꝗſitafuerūt. vt ī. c. īꝗrēdū. ⁊ qd̓ ibi noͣ. jͣ. e. aut dubitat̉qꝛ ꝓmiſcue vtebat̉ pr̄imonio ⁊ rebꝰ eccl̓ie. ⁊ tūcſi pr̄imoniū erat ſufficiēs ad acꝗſitōeꝫ illoꝝ bonoꝝ. eccl̓ia v̓o n̄ nec ī totū nec ī ꝑtē. ⁊ tc̄ p̄ſumit̉ꝓ he̓de qꝛ ceſſat hͦ caſu p̄ſumptio. c. i. sͣ. e. ⁊ tex.xij. q. iiij. c. i. aut eꝯͣ qꝛ eccl̓ia ſolū erat ſufficiens.pr̄imoniū v̓o tenue ſeu īduſtria ꝑſōe. ⁊ tc̄ p̄ſumēdū ꝓ eccl̓ia vt ī. c. i. sͣ. e. Si v̓o vt̓qꝫ erat ſufficiēsad acꝗrēdū ī toᵐ vl̓ ī ꝑtē. tc̄ fiet diuiſio int̓ eccl̓iā⁊ he̓dē ẜꝫ qͣꝫtitatē pr̄imonij ⁊ reꝝ eccl̓ie ⁊ poneī t̓mīs ex eccl̓ia hēbat tricēta ⁊ ex pr̄ionio ducēta dꝫ pͥꝰ detͣhi qd̓ p̄latꝰ v̓iſil̓r expēdidit ī ꝑſonaꝫſuā ⁊ noīe eccl̓ie nec̄ debēt deduci expēſe nimisdelicate ⁊ fīgas ꝙ hꝰ mōi ſūptꝰ aſcēdāt ad cētuꝫaureos. p̄ſūptio īſurgit ꝙ tc̄ de bonis eccl̓ie expēdidit ī acꝗſitōe bonoꝝ ducētos aureos. ⁊ expr̄ionio etꝭ ducētos exqͦ tm̄ ꝑcipiebā. fiet gͦ eqͣl̓diuiſio int̓ eccl̓iā ⁊ he̓dē ⁊ ſi minꝰ ꝑcepiſſꝫ de pr̄imonio mīorē ꝑtē ꝑcipiet ex acꝗſitis. ita vr̄ velletex. ī. d. c. i. xij. q. iiij. ⁊ exp̄ſſiꝰ ibi gl. ⁊ ſētit Inn.ī. d. c. cū ī officijs. ⁊ ē ſatꝭ rōabile vt ex qͦ n̄ ꝯficiebat rōeꝫ de r̄dditibꝰ eccl̓ie. ſꝫ ꝓmiſcue vtebat̉ cūpr̄imonio vt fiat p̄ſūptō n̄ captioſa alicui ⁊ hͦ intell̓o etꝭ ſi p̄latꝰ emerit noīe ꝓpͥo qꝛ n̄ ē ſibi credēdū ex qͦ facultates eccl̓ie exuberāt ⁊ n̄ apꝑet inquē vſū fuerīt ꝯuerſe. ⁊ idē ꝑ oīa dicēdū qn̄ n̄ hꝫpr̄ioniū ſꝫ hꝫ īduſtriā equalētē eadē rōe. ſꝫ ſi nōhēt pr̄ioniū nec īduſtriā p̄ſumit̉ ꝓ eccl̓ia. ⁊ videCy. ī aucͣ licētia. C. de ep̄i. ⁊ cle. vbi idē ſētit ī admīſtratōibꝰ ſecl̓ariū reꝝ. nā dic̄ ꝙ ſi admīſtratoerat ꝑpetuꝰ ⁊ nihil hēbat p̄ſūit̉ acꝗſiuiſſe ex admīſtratōe. ſi v̓o tꝑalis ⁊ reddebat rōeꝫ. tc̄ p̄ſūitacꝗſiuiſſe ex īduſtria ar. l. ſi defunctꝰ. C. arb. tute. qd̓ noͣ ꝓ iſtis diſpēſatoribꝰ dn̄oꝝ. Ultīo mēbro ſi dubitat̉ vtꝝ bona fuerūt acꝗſita vel an habuerit tꝑe ꝓmotōis dico ſic. ſi dubitat̉ an̄ aliꝗdhabuerit ꝓcedit opi. Io. an. Sꝫ ſidubitat̉ vtruꝫilla bona de ꝗbꝰ eſt qō acꝗſiuerit an̄ ꝓmotōemaut poſt. tūc defendā poſſeſſorem in poſſeſſioneſua ſiue he̓des vel eccl̓ia. ⁊ ſic ſingularit̓ loꝗt̉ texcū glo. ſi bn̄ intelligat̉ in. d. c. i. xij. q. iiij. ⁊ hͦ noͣ.