ꝯceſſiſſe oē ius qd̓ hꝫ ī ea. ſꝫ ius qͦddā ſingularevtputa pēſionē vl̓ od ſimile. ⁊ fac̄. c. fi. d̓ p̄ca. ſedvbi n̄ pōt oꝑari tͣnſlatōeꝫ iur̄ ſingulāi tc̄ oꝑat̉ oīmodā iure ꝯcedētꝭ tͣnſlatōeꝫ ¶ Noͣ 2º. ꝙ ꝯſentiēdo ꝗs donatiōi alicꝰ rei videt̉ ꝯcede̓ ius qd̓ hꝫ īre ſic̄ pr̄onꝰ ꝯſentiēdo donatiōi ep̄i videt̉ ꝯcede̓iuſpr̄onatꝰ qd̓ hꝫ ī eccl̓ia pr̄onata. fac̄ qd̓ noͣ. ī. l.gaiꝰ. ff. d̓ pig. ac. ſecꝰ vide̓t̉ vbi ſimpl̓r tace̓t ꝑ. l.ſic̄. ff. ꝗ. mo. pig. vel hyp. ſol. ⁊ qd̓ noͣ. ī. c. nōne.d̓ p̄ſūp ¶ Noͣ 3º. ꝙ ep̄s qn̄qꝫ ꝑcipit ī eccl̓a īferiori certā portōeꝫ fructuū ⁊ hͦ ē d̓ iure ſingulai. nād̓ iure cōi nullā portionē ſibi vēdicat. vt. x. q. iij.c. i. ⁊. c. ij. ⁊. c. ꝯq̄rēte. d̓ of. or. ¶ Ultīo noͣ ep̄m n̄poſſe ius qd̓ hꝫ ī eccleſia īferiori tͣnſferre ēt ī locū piū ſine ꝯſenſu capl̓i ēt ſi illd̓ ius ꝯſiſtat ī p̄ceptiōe tꝑaliū. ⁊ ē rō. qꝛ ē q̄dā alienaº. iuriuꝫ eccl̓iequā n̄ fac̄ ep̄s ſine ꝯſenſu capl̓i. vt in. c. ſine exceptōe. xij. q. ij. An āt valeat ꝯſuetudo ī ꝯͣriū. doc.h̓ ꝙ nō. ⁊ ꝓ hͦ vide tex. cū gl. ī cle. ſi vna. d̓ re. ec.n̄ alie. ⁊ vid̓ qd̓ dixi ī. c. nulli. d̓ re. ec. n̄ ali. ſecꝰ ēī collatōe eccl̓ie iure tituli. nā ibi pōt p̄ſcribi aſſēſus ſeu ꝯſiliū capl̓i. vt ī. c. ea noſcit̉. de his q̄ fi. ap̄la. ⁊ rō diuerſitatꝭ. qꝛ ī hͦ cāu n̄ fit alienaº. iuriuꝫeccleſie ſꝫ ꝯceſſio tēpōͣalis ⁊ neceſſaria. ſꝫ ī cāu pͥori ꝯtīgit alienaº. qd̓ noͣ. ¶ In gl. i. ibi qd̓ ſuū ē. ītelligit̉ ꝯceſſiſſe hͦ dc̄m vr̄ ꝯͣ tex. qꝛ ep̄s ꝯcedēdoeccleſiā ſimpl̓r n̄ ꝯcedit qd̓ ſuū ē ſꝫ tm̄ ius ſingulare ſi qd̓ obtīet ī eccleſia ⁊ qͣre hͦ dicā cū gl. pe. ⁊ī qͣꝫtū gl. oppōit d̓. l. meuiꝰ. ī. §. vl. dic ꝙ legādorē alienā vr̄ ī dubio legaſſe eſtīatōeꝫ. qꝛ nullumius hꝫ ī re legata ad qd̓ poſſꝫ referri legatū. ſꝫ ſihērꝫ aliqd̓ ius ī re tc̄ illd̓ ſolū vr̄ legare. l. ẜui electōe. ff. d̓ le. i. ita ē h̓ ī pr̄ono. qꝛ ꝯſētiēdo vr̄ iusſuū ꝯcede̓. vt noͣ. ī fi. gl. In gl. ij. ibi. ꝙ ſi doͣmieitad hͦ. c. ⁊ ſequēª iura rn̄de ꝙ īdefinita n̄ ſempereꝗpollet vl̓i. ⁊ plene noͣ. ī. c. vt circa. d̓ ele. li. vi. ⁊qͣre h̓ n̄ eꝗpollꝫ vl̓i dicā ſtatī ī gl. ſe. ¶ In gl. ī v̓.p̄ter cathedraticuꝫ ibi qͣꝫtūcunqꝫ gn̓alit̓ ⁊cͣ. Noex gl. iūcto tex. ꝙ ep̄s n̄ pōt ex toto eccleſiā a ſeexime̓ ⁊ alt̓i ſubijce̓ ſꝫ ad minꝰ ſemꝑ retinet iuraenume̓ata ī gl. vn̄ qꝛ iuriſdictiōem n̄ pōt a ſe abdicare retinet ī ꝯn̄tiam cathedraticū qꝛ illud ſoluit̉ ī ſignū ſb̓iectōis ⁊ honorē cathedre ⁊ iō appellat̉ cathedraticū. nā q̄libꝫ eccleſia tenet̉ dareep̄o duos aureos ānuatī qd̓ tn̄ ꝗbuſdā locꝭ nō ēī vſu. de hac maͣ dic vt plene dicā ī. c. cū venerabilis. d̓ cēſi. ⁊ ī fi. gl. gl. n̄ aꝑte ſoluit ꝯͣriū qd̓ poſſet formari ꝯͣ tex. qͣre ꝯcedēdo eccleſiā ſimplicit̓non vr̄ ꝯceſſiſſe oīa iura eccleſie. credo ꝙ hͨ fuitrō d̓cidēdi. nā v̓bū ꝯcedo vt. sͣ. dixi n̄ īportat exſe oīmodā tͣnſlatōem dn̄ij iō refert̉ in dubio adius ſingulare qd̓ ep̄s hēt ī eccleſia ne ꝯceſſio exꝑte ep̄i fie̓t fruſtratōia. ſed qn̄ ep̄s nullū ius ſingulare ibi obtīet tc̄ eadē rōne ne cōceſſio ſit fruſtratoria vr̄ ꝯceſſiſſe oēs redditꝰ eccleſie in vſusꝓpͥos monachoꝝ. qꝛ n̄ apparet rō qͣre magꝭ debeat ꝯcede̓ certa iura qͣꝫ oīa cū oīa ſūt eiuſdē cōditiōis ⁊ qͣlitatꝭ. ar. ī. c. cū ī tua dioceſi. jͣ. d̓ decīs.⁊ vid̓ Inno. h̓ ꝗ nitit̉ limitare tex. multꝭ modis.
⁊ īter cet̓a dic̄ ꝙ ſi hec cōceſſio fuiſſet facta archidiacono vel archyp̄ſbytero fuiſſet fc̄a illa īterp̄taº .ſ. vt eēt ſb̓iecta eis tanqͣꝫ archip̄ſbytero velarchidiacono ⁊ ſic ẜm iura q̄ obtinēt in alijs eccleſijs ſed religioſi nō hn̄t iura in alijs eccleſijsiō cōceſſio eis ſimplicit̓ facta ītelligit̉ r̄ſpectu r̄ddituū eccleſie vt ſic illos ꝯuertāt ī ꝓpͥos vſus reẜnata portiōe ꝓ vicario ⁊ mīſtris eccleſie iuxtaea q̄ dixi ī. c. de monachis. d̓ p̄bē. Nā ẜm Inn.donaº. debet īpetͣri ẜm qͣlitates ꝑſonaꝝ donātiū⁊ eaꝝ q̄ donationē recipiūt qd̓ noͣ. ⁊ fac̄ qd̓ nō. īſimili ī. c. fi. de offi. ar.¶ Nter dilectosPn̄t hoſpitalarij ī p̄iudiciū ſuum ſe ⁊domū ſuaꝫ alt̓i religioſe domui ſbijce̓ ⁊ donareh. d. ẜm ītellc̄m gl. ſꝫ exͣ gl. legit̉ alioº. intelligēdoꝙ iſtd̓ erat hoſpitale pͥuatū. d̓ qͦ. jͣ. pleniꝰ ⁊ qͣtuorſūt ꝑtes. ī pͥma actoꝝ petiº. ī 7ª ꝓcuratōis ⁊ eoꝝrn̄ſio. ī t̓tia ibi attēdētes cāe diffiniº. ī 4ª ibi itaqꝫꝓteſtaº. ⁊ ip̄iꝰ rō. ¶ Noͣ pͦ quē poſſe intētare diuerſo tꝑe poſſeſſoriū ex diuerẜ cauẜ. Itē ꝙ ſentētia bis lata ī poſſeſſorio ēt diſſimili n̄ p̄iudicat īpetitōio. ¶ Noͣ 2º. ꝙ ꝑ ꝓcuratores pōt fieri ſūmiſſio alicꝰ loci ac ēt ſūmiſſio recipi. ¶ Noͣ t̓tioꝙ alienaº. rei litigioſe valet ī p̄iudiciū alienātꝭ. vn̄n̄ pōt alienator allegare nullitatē ī ſui fauorē ꝗaꝓpone̓t fraudē ⁊ turpitudinē ꝓpriā. No 4º. ꝙſi in īſtrumēto dr̄ ꝙ oēs de vniuerſitate fecerūtcertū ꝗd p̄ſumit̉ ꝙ oēs īterfuerūt licet ꝑ ꝑtē aduerſam hͦ neget̄ qd̓ noͣ. nā noͣrius nō pōt neceſſario in īſtr̄o cōp̄hēde̓ ꝙ oēs de vniuerſitate fuerūt pn̄tes. ſed pͥma frōte credit̉ huic relationi ⁊aſſerēti ꝯͣriū īcūbit onꝰ ꝓbādi. ⁊ fac̄ ad ea q̄ dixiī. c. qͣꝫto. de his q̄ fi. a prela. ¶ Noͣ ꝗnto tex. aꝑtum ꝙ nō audit̉ allegās turpitudīem ꝓpͥā etiāexcipiēdo d̓ qͦ. jͣ. latiꝰ. ¶ Noͣ ſexto ꝙ vbi ſimpliciter petit̉ res q̄ ē ſolita hr̄e ꝑtinentias pōt adiudicari ī ſnīa cū ꝑtinētijs. nā ī libello nulla fuit facta mētio de ꝑtinētijs. ¶ Noͣ ſeptīo ꝙ ī acceſſorijs ⁊ ꝑtinētijs ſnīa pōt eſſe gnͣalis. ¶ Op. ꝯͣtexnā videt̉ ꝙ iſta exceptio ꝙ a paucioribꝰ d̓ capl̓ofuerit facta donatio eſſꝫ admittenda. quia cōcludit donationem fuiſſe nullam. ad hoc. c. t̓tio loco. de proba. Solū. Inno. ꝙ hoc non fuit ꝓbatum licet obiectum. nam potuiſſet hoc capitulūſancti. Allucij allegare nullitatem donatōis velex defectu ſolēnitatis vel ex defectu conſenſuscapitularis ſed non potuit capitulum allegareperiurium vel excōmunicationem eorum qui īterfuerūt in capitulo. ꝗa tunc allegatur turpitudo ꝓpͥa nec̄ ꝯtēptū alioꝝ. vn̄ licet contēpti potuiſſent ꝓſeꝗ cōtēptū. vt ī. c. ꝙ ſicut. de elec. ⁊ allegare ꝑiuriū ⁊ excōicationē alioꝝ. ipſi tn̄ ꝗ īterfuerunt capitulo nō poterant hoc allegare quodnoͣ. nā ex p̄dictis habes qͣs exceptiones potuiſſet ꝓponere vniuerſitas vel ſingulares ad īferēdū nullitatē actꝰ. ¶ In glo. ī v̓bo turpitudineꝫ