De donatiōibꝰ.

Pōt ītelligiRudē tes quobꝰ mnociſ⁊ ẜm pͥmū ītellc̄ꝫ. h. d. liberal̓ ī donādoeſtimat ſe debe̓ qd̓ donat. vl̓ ſic ẜm aliū ītellc̄ꝫ. ꝓliꝗd donare illud tanqͣꝫ d̓bitū adīple̓ temittēnet̉. ¶ Noͣ pͦ ꝙ liberal̓ pōt dici nobil̓ ꝗa exercet actū nobilitatꝭ. nā nobiliū ē ꝓpͥuꝫ donare. adhͦ qd̓ noͣ. ī. c. grādi. de ſup. neg. p̄lat. li. vi. vn̄ pōttex. ītelligi ī nobilibꝰ gn̄e aut moribꝰ aūt aīo. vide noͣ. dc̄ꝫ Cy. ī. l. ꝓuidēdū. C. d̓ poſtu. vbi dicitꝙ nobilis moribꝰ ē p̄ferēdꝰ nobili gn̓e tm̄. qꝛ ille nobilitatē exꝗrit a ſe. aliꝰ v̓o pollet nobilitateſuoꝝ. ſꝫ ſi ꝗs eēt nobilis moribꝰ ⁊ gn̓e tc̄ ē p̄ferēdus ei ꝗ nobilis ē moribꝰ tm̄. ꝗa duplex decusfulget ī eo ⁊ ꝓpͥuꝫ ⁊ ſuoꝝ. ⁊ ꝓ hͦ dc̄o Cy. vid̓ bonū tex. ī. c. nūqͣꝫ. de vicijs. erubeſcamꝰ. lvi. di.Nō 2º. ꝙ liberalitas ī donādo ꝯmēdat̉ dr̄ q̄dābeatitudo ī donatore. vn̄ xp̄s. beatiꝰ eſt dare qͣꝫacciꝑe. vt ī. c. cū marthe. d̓ cele. miſ. ſꝫ ītellige vtmerā libe̓alitatē ꝗs exerceat ⁊ n̄ ꝓdigalitatē. vn̄vt ait Tulliꝰ habēda ē cura rei familiarꝭ quā ꝗdē dilabi ciuē flagitioſū eſt ſꝫ ita tn̄ vt ī liberalitate ⁊ auaritia abſit ſuſpiº. ⁊ vide qd̓ noͣ. ī. c. ex ꝑtede ꝯſue. vbi habet̉ ꝗd ſit auarꝰ ⁊ ꝗd ꝓdigus.Noͣ 3º. ibi ī bn̄ficijs ꝙ donaº. ſeu ẜuitiū dr̄ bn̄fiᵐEſt .n. bn̄ficiū beniuola actio gaudiū tribuēs capiēti. vt ī libro feudoꝝ ꝗbꝰ modis feu. amit. c. i.Sꝫ q̄ro d̓ ītellc̄u hꝰ. c. So. Hoſti. pōit exēpluꝫī his ꝗ faciūt elemoſynā pauꝑibꝰ vl̓ in īperatoredonādo eccl̓ie vbi nulla dꝫ eē mēſura. vt in aucͣde nō ali. ī. §. minꝰ. ſꝫ iſta exēpla ſunt nimis ſtricta. ſꝫ capiēdo mētē ſcribētium dico ꝙ iſte tex.poſſet ītelligi ī qͦlibet donatore. ⁊ duplex pōt eēītellectꝰ. pͥmus ī eo ꝗ iā donauit ⁊ tͣdidit ꝗ tāqͣꝫliberalis dꝫ creſce̓ ī bn̄ficijs ſuis quēadmodumchriſtus multiplicat ī nos bn̄ficia ita dꝫ face̓ ꝗlibet nobilis moribus vel gene̓. nō eīm debꝫ eſſecōtētus vno beneficio tm̄ ſed multiplicare ſuabn̄ficia maxīe ī beniuolis ⁊ ſb̓iectis. ⁊ tunc tex.ibi qd̓ ſpōte tribuit ſtat ꝓpͥe. At tex. ibi creueritītellige .ſ. bn̄ficia multiplicādo º. poteſt intelligiin eo qui promiſit donare ⁊ penitētia ductus nōvult adīple̓ Et tūc tex. ibi quod ſponte tribuit.expone .i. tribue̓ ꝓmiſit. ⁊ tex. ibi creuerit expone per bonā volūtatem. ꝗa debet eē hilaris ī adīplēdo ⁊ eſtimare ſe debitorē exqͦ ꝓmiſit. ⁊ ſecūdū pͥmū ītellectū dꝫ ꝗs eſtimare ſe debitorē ī donādo qͣſi donatio ſit debita ex nobilitate. gl. ſūted tene eas mēti.NonRaternitate valetdonaº. quā fac̄ p̄latꝰ īcōſulto. caº. ⁊ ī dānū eccl̓ie tres ſūt ꝑtes. ī pͥma ponit̉ exordiū. ī 2ªnarraº. ibi accepimꝰ. ī 3ª ꝯcluſio ibi vide ¶ No pͥibi cū ep̄s vt ꝗlibet p̄latꝰ ⁊cͣ. ꝙ n̄ ſolū ep̄s dr̄ p̄latus ſꝫ pleriqꝫ alij citra eū. vt ī. c. i. d̓ eta. ⁊ qͣlit. etꝗs ꝓpͥe dr̄ p̄latꝰ dixi ī. c. ij. de iudi. ⁊ fac̄ ibi tex.cū glo. ⁊ ī. c. cū ab eccl̓iaꝝ p̄latꝭ. de offi. ordi.¶ Noͣ ꝙ nullus p̄latꝰ dr̄ dn̄s eccleſiaſticaꝝ reꝝ ſꝫ

potiꝰ ꝓcurator ⁊ admīſtrator. ⁊ ad hͦ qͦtidie allogat̉ iſte tex. dic̄ tn̄ ꝙ ꝓpͥe p̄latꝰ non ē ꝓcurator.nā p̄latꝰ dr̄ hr̄e dignitatē ⁊ pōt latiꝰ expone̓ d̓ rebus eccl̓ie qͣꝫ ꝓcurator. de qͦ vide bo. glo. v. q.iij. ī. c. fi. ⁊. xij. q. i. duo ſūt genera. ⁊ in. c. pn̄ti. deoffi. ordi. li. vi. ſed dr̄ procurator in eo ꝙ habetꝓcurare vtilitatē eccl̓ie nō āt diſponit ad libitūvt dn̄s ¶ Noͣ ꝙ ſucceſſor pōt ⁊ debet reuocaremale alienata ꝑ deceſſorē. de quo in. c. ſi quis p̄ſbyteroꝝ. d̓ re. eccle. nō alie ¶ In glo. in v̓bonō debet ibi ī omittēdo. ⁊ pone exēplū in prelato ꝗ patit̉ p̄ſcriptionē curre̓ ꝯͣ eccleſiā. ſed dic ꝙꝓpͥe nō currit p̄ſcriptio ex facto p̄lati ſꝫ ex iuriſdiſpōne licet concurrat negligentia p̄lati. ⁊ videglo. ſingularē in. c. placuit all̓. in glo. q̄ vult ꝙ ꝯͣp̄latū patientē p̄ſcriptionē in rebus eccleſie pōtagi ad intereſſe inqͣꝫtū eccleſia eſt dānificata exnegligētia ſua. ⁊ dic de iſta maͣ vt plene dixi ī. c. ide do. ⁊ ꝯtu. vbi plene tractaui an̄ ⁊ qn̄ factuꝫ p̄lati noceat eccl̓ie. ¶ In fi. glo. pōdera bn̄ glo.nā aꝑte ſentit p̄latū nō poſſe etiā modica donare niſi cōcurrat conſuetudo. ⁊ ita videt̉ intellige̓c. jͣ. ꝓx mū. dic clarius vt ibi dicā. aliud tn̄ videtur ſentire glo. ſequēs in pͥn. ⁊ fac̄ iſte tex. a ꝯͣrioſenſu. nā h̓ pōderat̉ ꝙ donatōes erāt graues. acontrario ergo non graues tolerant̉. nec fit hicmētio de conſuetudīe. ¶ In gl. in v̓bo graues.in fi. glo aperte nō elegit ꝗd iuris quo ad propoſitum. ſed conclude ꝙ ſi conſtat qua donationegrauet̉ eccleſia vtputa ꝗa multe facte ſint ſeꝑatim tc̄ reuocabit̉ ſolū illa ꝑ quā eccleſia grauat̉.idē dic vbi fuiſſet vna donatio ⁊ ſeꝑabilis reſpectu reꝝ vt ſolū reuocet̉ id qd̓ ē vltͣ legitimū modū. vt in. l. ſanctimꝰ. C. de dona. ⁊ in. c. ſi qͦs deẜuis. xij. q. ij. Si v̓o nō pōt cōmode fieri ſeꝑatioputa ꝗa donauit aliquā rē diuiſibilē ⁊ tunc reuocatio ſit in totū. ⁊ ſic pōt ītelligi iſte tex. ⁊ fac̄ qd̓in ſimili dixi in. c. dilectus. el pͥ. de preben. ¶ Inglo. in v̓bo inconſultis. in fi. Io. an. poſt Goff.dicit ꝙ ſi capl̓m ꝯſenſit tenet donatio ſed ꝯcedit̉reſtitutio in integrū. vt in. c. i. de in inte. reſt. autmō ꝯſenſit capitulū ⁊ tc̄ donatio eſt ip̄o iure nulla. hec diſtīctio nō videt̉ vſqꝫ quaqꝫ vera. qꝛ adhoc vt teneat alienatio de rebus eccleſie duo neceſſaria reꝗrunt̉. pͥmo ꝙ ẜuet̉ ſolēnitas debita.de qua in. d. c. ſine exceptione. xij. q. ij. 2º. vt fiatī caſu licito. vt ī cle. ij. de re. eccle. nō alie. noͣ gl.in. d. c. i. de in inte. reſti. ⁊ ſeꝗtur ibi Io an̄. ſi ergo iſta donatio fuit facta ī caſu illicito eſt ip̄o iure nulla qͣꝫtūcūqꝫ capitulū conſenſerit. ſecꝰ dicſi fuerit facta in cān licito. puta ſi prelatus cauſapietatis donauit rem eccleſie cū ꝯſenſu capitulinā tunc ſi donatio eſt grauoſa multum eccleſiereuocabit̉ ꝑ ī inte. reſti. ſecus vbi caſus nō eratlicitꝰ. puta ꝗa donauit diuiti ſeu in cāu a iure nōꝯceſſo. ⁊ caſus conceſſos a iure vide. xij. q. ij. inglo. ſumme. Ri. ab.Prelatus modicā rōSENl eccleſie donāe poreſt