de pignoribus. ⁊1

in pignoribus. due rationes cōmuniter redduntur. primo quia obligatio pignoris ſolet fieri ꝓminori longe quātitate qͣꝫ res valeat. vnde ſi valeret illud pactum multum deciperet̉ debitor. ꝗcupiditate habendi mutuū de facili iniret omnepactum. vnde voluit lex in hoc proſpicere vtilitatibus ſubiectorū. que ratio ceſſat in contractuemptionis. nam cōmuniter res venditur pro iuſto precio. nam ſi contractus diſſoluitur non decipiuntur contrahentes. alia ratio eſt nam ſi valeret hoc pactum creditor vix aūt nunqͣꝫ mutuaret ſine iſto pacto. quod profecto continet in ſecrimen vſurarum. quia mutuans non debet ponere ſpem in lucro conſequendo. c. conſuluit. jͣ.de vſur. ſed in tali pacto creditor haberet ſpemconſequendi illud lucrum. quia haberet rem elapſo termino ꝓ iniuſto precio. ⁊ hec eſt bona ⁊ eſficax ratio. ⁊ verſatur in predictis odium creditorum ſalus animarum. ⁊ fauor ſubiectorum. q̄omnia ceſſant in contractu emptionis ⁊ per heceſt clarus intellectus huiꝰ. c. quod nota. ¶ Inʳin verbo certum. noͣ glo. iuncto tex. ꝙ malicia nūcij non nocet domino mittenti. ſed in contrariūfacit iſte tex. alio reſpectu. nam pecunia apportata per nuncium perijt mittenti. naꝫ tenetur denouo ſoluere debitum. vt in fi. c. Sed in contraium facit. l. argumentum. ff. cōmo. vbi dicitur ꝙſi argentum mihi cōmodatum remiſi per nuncium qui reputatur fidelis. perit domino ⁊ nō remittenti. Solū. quandoqꝫ ſpecies debita remittitur per nuncium qui reputabatur fidelis. quādoqꝫ quantitas. primo caſu periculum pertinetad dominum ⁊ non ad remittentem. quia caſusfortuitus imputatur domino exquo culpa nonpreceſſit. vt in. c. vnico de cōmo. ſecūdo caſu pertinet periculum ad mittentem. ratio quia eoip̄oꝙ mutuat mihi pecuniam dominium tranſit inme. l. ij. ff. ſi cer. pet. vnde ſi perdatur anteqͣꝫ perueniat ad manꝰ creditoris perit ipſi debitori. ꝗadhuc eſt dominus. ⁊ ita loquitur iſte tex. vndepōtes facere regulam ꝙ periculum interitus reipertinet ſemper ad dominū. ideo ſi creditor miſiſſet nuncium ad recipiendum pecuniaꝫ mutuatam periculum pertinet ad ipſuꝫ. ⁊ eſſemus exͣcaſum huius. c. quia incontinenti ꝙ tradidi nuncio tuo ad hoc deſtinato dominium pecunie ꝑtinet ad te. arg. in. l. quod mihi donatum. ff. d̓ dona. ⁊ de iſto nuncio vide glo. in. c. p̄ſb̓ri. lxxxxv.diſ. plenius ꝑ Bar. in. l. eum qui. ff. cōmo. ⁊ hocfuit de mente doc. hic. ſed infidelitas nūcij excuſat hic mittenteꝫ ratione iuramenti vt non incideret periurium vel penam. Et in fine glo. dic ꝙin contrarijs fuit quis in culpa in mittendo nuncium non idoneum. ſed iſte tex. loquitur quādonuncius communiter reputabatur idoneus¶ Sed extra glo. queritur nunquid debitor teneatur ire ad domum creditoris pro debito ſoluēdo. an ecōtra creditor ad domuꝫ debitoris. Inno. per iſtum tex. arguit ꝙ debitor tenetur ire vſmittere ad domuꝫ creditoris. nam hic pondera

tur ꝙ detentus debitor nō potuit infra terminūſatiſfacere. ⁊ ꝙ miſit nuncium ad creditorem. ſꝫtu vide latius gl. ⁊ Bar. in. l. item. ff. de conſti. pecun. ⁊ diſtingue poſt eum. aut ſolutio debet fierireſpectu alicuius rei ꝓ aliqͣ re. aut non. primocaſu ſi creditor ⁊ debitor ſunt eiuſdeꝫ fori debꝫidem debitor ire ad domuꝫ creditoris. ſed ſi ſūtdiuerſi fori non tenetur ire ad domum creditoris. ſed ſatis eſt ꝙ dicat in domo ſua paratus ſūſatiſfacere ſi quis eſſet qui reciperet. ⁊ hoc notabiliter voluit tex. cum glo. in dicta. l. item. ¶ Exinfertur ꝙ ſi emphitheota non eſt de foro domini non tenetur pro canone ſoluendo perquireredominum. ſecus vbi eſſent eiuſdem fori. ſic intellige. c. potuit. de loca. arg. l. ij. C. de iur. emphi. ⁊nota quia eſt optima glo. ad illa iura que dicuntſimpliciter penaꝫ committi ex non ſolutōe. Sivero ſolutio eſt fienda non reſpectu alicuius rei⁊ tunc ſi reſpicit commodum perſone debet adire ipſum creditorem. l. ꝙ autem. ff. de oper. liberSi vero reſpicit commodum burſale. aut volomihi ex ſolutōe aliquid acquirere. ⁊ tunc debeoire ad domum creditoris. bonus tex. in. l. cum ꝗdam. de condi. inſertis. C. ſi enim alicui relinquitur libertas ſi ſoluerit heredi cētum. teneturire ſi vult conſequi libertatem ad domum heredis. aut volo vitare moram vel penam. ⁊ diſtingue vt ſupra in primo membro. aut ſunt eiuſdeꝫfori. aut volo purgare moraꝫ cōmiſſam ⁊ debeoadire ipſum creditorem. pro. l. penultima. ff. decondic. indebi. ⁊ dicta. l. cum quidam. ⁊ aduertequia in caſibus in quibus dixi ꝙ tenetur adiredomum alterius. intelligas ꝙ debet querere creditorem apud vicinos ⁊ notos ⁊ in locis in quibus eſt ſolitus conuerſari. non autem tenetur q̄rere per loca clandeſtina. ij. q. vi. biduum. quodvoluit Bar. in dicta. l. item illa.NIm conſtet mnecPerad ſecundam partem rubrice. ⁊ hoc dicit. Uſufructuarius cauet ꝙ fruatur rebus immobilibus ſalua ipſarum ſubſtantia ⁊ pecuniam⁊ eſtimationem mobilium que conſumitur vſufinito vſufructu reſtituat. primo queſtio. ſecundo mandatum. ibi mādamus. ſecunda pars cōtinet duo dicta. ſecundū ibi pecuniaꝫ. ¶ Notaprimo ꝙ in bonis alicuius poteſt vnus ſuccedere in proprietate ⁊ alius in vſufructu. ¶ Notaſecundo ꝙ vſufructus finitur morte vſufructuarij. ⁊ tenetur vſufructuarius reſtituere illa bona in morte proprietario. ¶ Ex hoc infertur adqueſtionem. nunquid per ingreſſum religionisextinguitur vſufructus. cuꝫ fingatur ingrediēsmortuus ciuiliter. xvi. q. i. placuit. el. ij. quidamtenuerunt ꝙ ſic. ſed communiter tenetur oppoſitum. vt monaſterium habeat vſufructum in vita ingredientis. de quo vide gl. xix. q. vltima. ſiqua mulier. de quo per doc. in preſentia de ꝓbafacit quod notatur in. l. deo nobis. C. de. ep̄i. etcle. ⁊ aucͣ ingreſſi. C. de ſac. ſanc. eccle. ⁊. d. aucͣ .ſ.