cite obligata fiſco. l. ſemper. §. diuꝰ. de iu. īmu. c.ergo ⁊ bona prelati qui quaſi contrahit cum eccleſia acceptādo prelaturaꝫ. vt in. c. niſi. de renū.ſed inquantū glo. dicit ꝙ ob iſtū reſpectuꝫ bonaclericoꝝ gaudēt eodē priuilegio cuꝫ bonis eccleſie nō bene dicit. qꝛ ſequeret̉ ꝙ bona eorum quinō habēt beneficia nō gauderent illo priuilegioqd̓ eſt falſum. cū iura loquātur indiſtīcte. c. ſi clericꝰ laicū. de fo. cōpe. nec eſt verū indiſtīcte ꝙ bona clericoꝝ gaudeāt in oībus priuilegio eccleſiarū. īmo vt alias dixi fiēda ē regula in oppoſituꝫꝙ ſolū in illis caſibus gaudēt priuilegio eccleſiarū ꝗ ſūt expreſſi. vide ad hoc bonā glo. xvi. q. iij.c. i. ⁊ in. c. quanqͣꝫ. de cenſi. li. vi. AbSicrepercepit ex pignore ꝙ ſatiſfactum eſt ſorti. debetpignꝰ reſtitui debitori. pͦ ponit̉ ſc̄ꝫ. 2º. diffiniº. ibinos. ¶ Noͣ. ibi quondā pr̄ tuꝰ ꝓ comūi vſu loquēdi quādo denomīatur pater alicuiꝰ qui iamdefūctus eſt. ⁊ fit q̄ſtio. ꝗd ſi in īſtr̄o dicitur ticiꝰfiliꝰ ſēpronij ⁊ ſempronius eſt mortuꝰ. nūꝗd valet inſtrumentū. cū nō ſit appoſita dictō quondāvel ſimilis q̄ habet tollere illā qualitatē de p̄ſenti ⁊ ponere in p̄terito. Spe. in ti. de inſtru. edi. §reſtat. ad finē tenet inſtrumētuꝫ nō viciari. ⁊ idēIo. an. hic. qd̓ noͣ. fac̄ qd̓ noͣ. Inno. in. c. frat̓nitatꝭde hereti. Quid autem ſi pater viuit. ⁊ apponit̉dictio quondam. dic ꝙ etiam nō viciatur inſtr̄mquia hec dictō ⁊ dictō olī etiā deſignat ēt tēpꝰ p̄ſens ⁊ tēpꝰ futurū. vt noͣ. in. c. cū olī. de offi. dele.⁊ dic vt ibi. ¶ Noͣ ſcd̓o ꝙ creditor pōt rem ſibipignorataꝫ alteri pignorare. vt habetur clariusC. ſi pig. pigno. da. ſit. per totum. idem̄ eſt in herede creditoris. vt hic. ¶ Tercio nota ꝙ reſoluto iure actoris reſoluitur ipſo facto ius ſucceſſoris. concordat. l. vectigali. ff. de pignori. ⁊ colligitur hoc ex tex. qꝛ ſi fructꝰ percepi a primo creditore extīguūt debitū prīcipale vna cū fructibꝰꝑceptis a ſecundo tenetur ſecundus reſtituererem pignoratam. licet ſuū integrū debitū nō percepit ſatis eſt ꝙ debituꝫ principale ſit ſublatumnō tamen poteſt primus creditor in maiori quātitate pignus obligare qͣꝫ ſibi obligatū fueritNota ꝙ creditor licite vēdit fructus quos percipit a re pignorata ſi precium accedit in ſolutionem ſortis ⁊ nota ꝙ hoc caſu fit cōpenſatio ipſoiure. ¶ Ultimo nota hic tex. optimum ꝙ debitor pōt agere contra creditorem pro pignore. lꝫſecū nō cōtraxit. ¶ Sed cōra hoc fortiter opnam actio perſonalis que oritur ex mutuo nontrāſit cōtra ſingulareꝫ ſucceſſorem. cū gͦ debitornō contrahit cuꝫ ſecundo. non videtur ꝙ poſſitagere contra eum. ſed potius contra primū. ⁊ pͥmus cōtra ſecundum. vt videtur tex. in. l. petēti.ff. de pig. acti. ⁊ credo ꝙ ob hoc doc. hic variantin cōiecturando actionem intētatā cōtra iſtū creditorem. naꝫ aliqui dicunt ꝙ agit rei vendicatōeque cōpetit domino contra quēlibet poſſeſſorē

ſed certe hoc nou colligitur ex littera. nec apparet ꝙ ſe probauerit dominum. quod eſt neceſſarium agenti rei vendicatione. Alij dicunt ꝙ fuitactum iudicis officio. vt ſentit Hoſtiē. poteſt adduci bonus tex. in. l. ij. C. ſi pig. pigno. datum ſitAlij ꝙ egit pignoratitia actione. ſed non placet.Inno. quia actio perſonalis non tranſit in tertium. ſed ego aliter dicerem. dico eniꝫ ꝙ vbi interuenit pignus oritur duplex actio. naꝫ poteſt creditor agere hypothecaria. que eſt actio realis.Iteꝫ agere perſonali. pro hoc. l. creditor qui nōidoneum pignus. ff. ſi cer. peta. ita dico ex partedebitoris. nam pignoatitia actio licet perſonaliſnihilominuſ eſt ſcripta ī rem. ideo pignoratitiaſaltem vtilis poteſt competere contra creditorēargu. eorum que notantur in. c. ex parte. b. de focomꝑe. ſic nos dicimus in ſecūdo creditore quiagit vtili contra primuꝫ debitorem cum quo nōcontraxit. vt. l. i. C. ſi pig. pigno. da. ſit. Cōcludeergo ꝙ aūt datur vtilis pignoratitia. aut officioiudicꝭ. ¶ Sed queſtio eſt notabilis in materiavtrum ſecūdus creditor poſſit pignorare pignꝰtertio ⁊ ſic in infinitum. vide ſpec. eo. ti. §. v̓ſi. ſedcum pignus. vbi dicit ꝙ non poteſt pignorare vltra tertiam vicem. vt infinitas euitet̉. argu. c. cuꝫin multis. de reſcrip. li. vi. nota bene hoc dictumquia ſimgulariter limitat totum titulū. C. ſi pig.pig. da. ſit. ¶ Eſt ⁊ aliud dubium quid ſi pignoraui tibi rem ⁊ tu pignoraſti petro ⁊ petrꝰ pinorauit vel vēdidit alteri qui forte abſentauit ſe cūre. quod remedium dabitur primo debitori adcōſequendum pignus exquo res non poteſt haberi. ⁊ ille qui vēdidit nō eſt preſens. vide Spe.in dic. loco v̓ſi. ſed querit̉. vbi noͣ. dicit ꝙ poteſtagi contra primum. ſed primus liberatur cedendo actionem contra ſecundum. quia cum legitime pignorauit rem alteri liberatur. exquo ipſedeſinit ſine dolo poſſidere. ⁊ idem dic in ſecūdoreſpectu tertij quod bene nota. ¶ In glo. i. in fine noͣ gl. ſingularem maxime pro limitatione eorum que notantur in. c. grauis. d̓ reſti. ſpol. vultenim hec gl. ⁊ bene ꝙ creditor tenetur ad fructꝰnon ſoluꝫ quos percepit de re pignorata. ſꝫ etiāeos qui potuerunt percipi. ⁊ ex negligentia ſuanon fuerunt percepti. Hoſtien̄. in ſumma. eo. ti.§. quando efficaciter. v̓ſi. ſed nunquid. videturſentire oppoſitum. vt ſolum teneatur ad perceptos. ⁊ licet Io. an. ſimpliciter tranſeat hic tamēin. c. i. ⁊. ij. jͣ. de vſur. tenet cuꝫ iſta gl. ⁊ pro eo eſtcaſus in. l. iij. C. de pig. ac. Et ad materiam gloadde conformē queſtionem quam ponit Spe.eo. ti. §. i. v̓ſi. quid ſi obligaſti mihi. vbi dic̄ pignoraſti domum quam ego inhabitaui. an ego tenear ad penſiones quas tu percepiſſes. an ad easquas ego ſoluiſſem ſi fuiſſem conducturus. ⁊ inclinat in partem vt ſolum tenear ad illas quasego preſtitiſſem. per. l. in ſumma. §. in frumento.ff. de de condic. inde. ſed ſua diſtīctio mihi ex toto non placet per dictum huius glo. ⁊ per dictāl. ij. vnde diſtingue ꝙ aūt ſimpliciter domuſ fuit