quo a principio fuit ſancitum vt illa bona darētur in ēphiteoſim vel ī feuduꝫ ⁊ tota die allegat̉iſte tex. vide quod dixi in. c. vt ſuꝑ. de re. eccl. nōalie. ⁊ hoc iuramētum cōiter hodie p̄ſtāt epiſcopi ⁊ abbates Romano pōtifici. ⁊ vide qd̓ noͣ. ī. c.fi. de eccle. edi. ¶ Noͣ 3º ꝙ vaſallo alienante feuduꝫ redit feuduꝫ ipſo facto ad dn̄m. cadit ergovaſallus ipſo facto a iure ſuo. vn̄ nō reꝗͥrit̉ aliaſnīa pro hoc tex. ibi dum ꝑmittit ep̄o alteri illudfeudū ꝯcedere ſine noua p̓uatōe qd̓ clariꝰ ſētiūtdoc. hic. ¶ Itē noͣ ꝙ priuato vaſallo ꝓpt̓ delictū ſuū nō īhabilitat filiū vel cōſāguineū ſuuꝫ adillud feudū ꝯſequēdū. ⁊ facit iſte tex. optīe ī ar.ꝙ delictū pr̄is nocet filio ī feudo ꝑdēdo. vn̄ hiceſt opus ī filio noua cōceſſiōe. ſꝫ de hoc. jͣ. latiusdicā. ¶ Noͣ vltīo caſum ī quo lꝫ cede̓ iura ſuapotētiori. nam eccl̓ia nō valēs ꝑ ſe recuꝑare feuduꝫ a manibus potentū pōt ꝯcede̓ alt̓i potētiorivt ipſe recuꝑet ⁊ ip̄e hēat ī feudū. Et īducit̉ hocad. q. nūꝗd de rebꝰ nō ſeudalibus ſic inuaſis abaliquo vt ꝑ p̄latū recuꝑari nō poſſint eccl̓ia poſſit cōcede̓ in feudū maxīe ſi iurauit nō alienare.Io. an. cōſuluit ꝙ nō. nam ſi diceretur oppoſitūde facili poſſet cōmitti fraus qꝛ prelatus volenscōſāguineo vel amico reꝫ in feudū cōcede̓ ꝑmitteret reꝫ illā īuadi ab aliquo potēti vt ſic poſteaoccaſione ſumpta poſſit īfeudare vt illā recuꝑet⁊ fraudibꝰ via aꝑienda nō eſt. c. quāto. d̓ diuor.cedit ergo qō. iij. huiꝰ. c. ī rebus feudalibꝰ tm̄¶ In glo. i. in fi. noͣ glo. in eo ꝙ dic̄ feudū poſſedari in doteꝫ ī vita feudatarij. ⁊ vide circa hͦ noͣ.ī. c. q̄ in eccl̓iaꝝ. de cōſti. ⁊ īqͣꝫtū glo. dicit generaliter feudum alienari nō poſſe. dic̄ Hoſti hͦ veꝝin feudo tꝑali. ſecus ī feudo ꝑpetuo qꝛ illud poteſt alienari ⁊ ꝓ mortuario eccleſie donari. c. fi.de re. eccle. nō alie. vide ꝑ eum ī ſūma. de īmuni.eccle. §. īqͣꝫtū. v̓. ſꝫ nec. ⁊ noͣ hoc dictū qꝛ non reperio ab aliquo hic reprobatum. ¶ In glo. ij.ibi ꝑdit feudū dicit Io. an. ⁊ bn̄ ꝙ ſolum perditillā ꝑtem quā alienat. lꝫ alienauerit maiorē ꝑteꝫfeudi. x. coll̓. de ꝓhi. feu. alie. §. imꝑialē. ⁊ ī ti. devaſal. ꝗ ꝯͣ cōſti. lota. c. i. ⁊ noͣt gl. īqͣꝫtū dic̄ ꝙ nonpōt vaſallus feudū pignori dare. fac̄ ꝓ hoc quiares que ꝓhibet̉ alienari nō pōt regl̓arit̓ pignorari. l. fi. C. de rebus alie. nō alie. plene ꝑ Bar. īl. in quoꝝ. ff. de pigno. qꝛ ꝑ cōſtitutōem pignorꝭde facili ꝑuenit̉ ad diſtractōem rei. l. ij. C. de iur̄do. īpe. ideo ꝓhibita alienatōe ꝓhibet̉ pignusſicut ꝓhibito mr̄imonio ꝓhibentur ſponſalia ꝑq̄ ꝑuenit̉ ad mr̄imoniū. l. or̄o. ff. de ſpon. ¶ Ingl. in v̓bo cōſortē ibi iure accreſcēdi pōdera gl.vult gͦ glo. ꝙ in iure feudali hēat locū ius accreſcendi vt ſi feudū parit̓ cōcedit̉ duobꝰ ſi ius extinguitur aliquo caſu in ꝑſonā vniꝰ nō reuertat̉ad dn̄ꝫ ſꝫ accreſcat alteri ſocio. eadē rōe ſi hͦ eētveꝝ idē diceremꝰ in iure emphiteotico. ſꝫ hͦ cōit̓nō tenet̉ niſi fuiſſet exp̄ſſum ī cōceſſiōe feudi. vtī. d. x. col. c. i. v̓. ꝗd etiā. ⁊ vide ꝑ Bar. ff. de verbo. ob. in. l. ſi mihi. vbi gnͣaliter tractat an̄ ⁊ quādo ī cōtractibꝰ hēat locū ius accreſcēdi ⁊ regl̓a

eſt ꝙ nō hꝫ locū vt ibi. ⁊ in ſpe. d̓ loca. §. nunc aliqua. v̓. nono. ⁊ ad iſtū tex. dico ꝙ potius facit inoppoſitum. nam hic nō querebat̉ vtꝝ dn̄s deberet inueſtire cōſortem ſꝫ vtꝝ poſſꝫ quia delictūvnius videbat̉ nocere reliquo. ſed ꝯͣriuꝫ hic decidit̉. vn̄ pōdera ꝙ in ſolutōe huiꝰ. q. tex. nō ſac̄mētōeꝫ de cōſorte. ſed ſolum dicit ꝙ pōt īueſtirefiliū vel cōſanguineū alienantꝭ. ¶ In gl. fi. in fi.de hac. q. nunꝗd ob delictum pr̄is filius perdatfeudū ſi tale fuit delictū ꝓpt̓ qd̓ pr̄ ꝑdiderat feudū. Dicit Goſ. ſtādū cōſuetudinibꝰ locoꝝ ⁊ cōſtitutōibꝰ feudoꝝ. Dy. in regl̓a nō dꝫ. de re. iur̄.li. vi. dic̄ ꝙ aut feudum paternū primo hꝫ originem in ꝑſonam patris ⁊ filius priuat̉ iure feudiaūt ē a genere vlteriori ⁊ tūc ſecꝰ. ⁊ cuꝫ hac opi.tranſit hic Io. an. ⁊ do. An. vide plene ꝑ Bar.in. l. eum. ff. de interdic. ⁊ rele. ⁊ in. l. iuriſiurādi.§. ſi liberi. ff. de oper. liber. vbi in effectu ſic diſtīguit. ꝙ aut pat̓ cōmiſit delictuꝫ ꝓpter qd̓ directevenit priuādus feudo vt qꝛ alienauit feudū velcōmiſit delictum cōtra tenorē iuramēti. ⁊ tūc nocet filio. etiā ſi ꝓceſſit a genere vlteriori. ar. ī. l. i.ff. ſi ꝗs aliū teſta. ꝓhi. ⁊ ī. l. cū rō naturalis. ff. debo. ꝓſcrip. vbi patet ꝙ delictum vnius nocet oībus ꝓximioribus qui ſunt inferioris gradus.vn̄ ſi ꝗs īterfecit cōſanguineū cui dꝫ ſuccede̓ abinteſtato fiſcus occupat hereditateꝫ. nec veniūtalij cōſanguinei ꝗ ſunt inferiores in gradu vt indicta. l. cum rō. ⁊ qd̓ ibi noͣ. Si autē nō eſt taledelictum ꝓpt̓ qd̓ dn̄s directe pͥuet̉ feudo. ſed ꝑquādam cōſequentiam puta quia eſt damnatusob aliqd̓ maleficiū ita ꝙ bona veniūt publicāda⁊ tunc ꝓcedit diſtinctio Dy. nam ſi feudum eſtpaternum nocet filio. ſecus ſi eſt a genere vlt̓iori⁊ ꝓ hͦ optīe fac̄ tex. ī. d. l. cum rō. ff. de interdic. etrele. ⁊ noͣ qꝛ eadē qō pōt formari in iurepr̄onatꝰnūquid publicatis omnibus bonis perdant filijiuſpatronatus qd̓ deſcendit a ſuis antiquioribꝰvide glo. noͣ. xvi. q. vij. filijs vel nepotibus quetractat nūquid iudex ſecularis poſſit priuar̄ laicū iurepr̄onatus eccl̓ie ⁊ nūꝗd veniat cū vniuerſali publicatōe bonoꝝ. vide etiā bonaꝫ glo. in. c.ſatꝭ ꝑuerſum. lvi. di. q̄ dic̄ ꝙ lꝫ pr̄ cōmiſerit crimēleſe maieſtatis exquo filij efficiuntur infames. l.ꝗſquis. C. ad. l. iul. ma. ⁊. vi. q. i. ſi quis cum militibꝰ. filij tamē clerici nō incidūt in īfamiā ⁊ ꝑ cōſequēs nō debēt perdere bona. qd̓ noͣ. ¶ Ultīohic quero de qōe quotidiana. pone vaſallus alienauit feudum irrequiſito domino ſed apponitclauſulam ſaluo iure domini. nunquid ſit locushuic. c. vt nihilominus perdat feudum. de hocper Bal. x. coll̓. que ſit cauſa beneficij amit. c. i.vbi concludit ꝙ ſic quia factum ſubſequens eſtcontrarium proteſtationi. c. ea te. de iureinran.⁊ qd̓ ibi noͣ. ſecus dicit ſi adieciſſet hec verba ꝙaliter vel alio modo alienare non intēdit. qd̓ noͣ.operantur ergo hec verba ꝙ dn̄o cōtradicentenon videatur facta alienatio. Et ex omnibus p̄dictis in glo. infertur ad. q. nūꝗd liber feudorūſit approbatꝰ. quā qōeꝫ ml̓tum late proſequitur