Druckschrift 
Lectura super tertio libro Decretalium
Entstehung
Venedig 4. V. 1478
Einzelbild herunterladen
 

De conceſ p̄ben.

Cōtinuat̉ ad p̄cedētia hoc ordīe. viſū ē dep̄bēdis dignitatibꝰ ac eaꝝ īſtitutiōibꝰ. ſed ꝗaſepe p̄bēde dignitates ꝯferunt̉ ſeu ꝓmittūturāte qͣꝫ vacēt qn̄qꝫ ipſe vacātes cōferūtur ſꝫremanēt diu vacātes merito reſtabat vide̓ etuidere circa ꝓmiſſiōes vacātium qͣꝫ circanegligētiam in cōferendo vacātia ⁊cͣ.IIi in uiuo. Iaciēs ſe pōi ī bn̄ficiū viIuētꝭ ab eccl̓iaſtica cōione r̄pellit̉. vl̓ clariꝰ ſic. īſtitutꝰ ſcient̓ ī5n̄ficiū viuētꝭ deponēdꝰ ē.diuidit ꝓpt̓ breuitate. bn̄ficiū viuētꝭ pōt ꝯferri alt̓i īdubitatū ē ſi fiat collaº. abīferiore a papa. ꝗa benefiª eccl̓iaſtica ẜm ātiquāordīatōeꝫ ſūt ꝑpetua. lvi. di. ſatꝭ ꝑuerſum..cle. egro. totū. vn̄ pōt īferior diſpone̓ ꝯͣ legēſuꝑioꝝ maxīe ī p̄iudiciū tertij. vt ī cle. ne romāi elec. ī. c. ꝯq̄rēte. de r̄ſti. ſpo. īmo ſine magna manifeſta pōt ꝗs p̓uari ſuo benefiº. vt ētex. noͣ. ī. c. īuētū. xvi. q. vij. ſꝫ ī papa pōt dub tāi tamē reꝑit̉ vnqͣꝫ fecerit ſine īmo ꝯͣriumſuadet ī legibꝰ ſuis. vide tamē qd̓ legit̉ noͣ. ī. c.ſi gr̄oſe. reſcrip. li. vi. dicet̉ pl̓e ī diſputatōe. penā faciētis ſe ſb̓ſtitui ī benefiᵐ viuētisdꝫ .n. repelli a cōione eccl̓iaſtica dic dꝫ deponi. vt ī. c. ī pͥmis. ij. q. i. Itē efficit̉ īfamis. iij. q. ijaudiuimꝰ. pōt āpliꝰ illud beneficiū obrine̓.vn̄ credo ſolus papa pōt eo diſpēſare. naꝫvt dicūt doc. bene. quēadmodū pōt eamduce̓ ī vxorē ꝯͣxit viuēte marito. vt ī. c. fi. deeo duxit ī mr̄imōiuꝫ ita nec ꝯſeꝗ vxorē ſpūalē voluit ꝯͣhe̓ viuente ſpōſo ſuo qͦdāmō illāadulterādo. vij. q. i. ī. c. ſicut. noͣ. ēt Inno. ī. c. pꝰclectionē.. e. ex credo ſi is qui occupauitbeneficiū viuētꝭ maxīe ſcient̓ faciēdo ſe īſtitui illud demū īpetrauit a papa vacaret non habita mentiōe de occupatiōe p̄terita valet collatio tanqͣꝫ ſurreptitia. ꝗa ſi papa ſciuiſſet ſibi nonꝯtuliſſet vl̓ ſaltiꝫ ita de facili dc̄a. facit. cpoſtulaſti. de reſcriptꝭ. hāc rōeꝫ puto ideꝫ dicēdū ī his ꝗ̄ de facto occupāt ſeu potētia ſeculariū ſe ītrudūt poſtmodū īpetrāt a papa fc̄amētiōe ītruſiōe p̄terita. ꝓfecto tal̓ collatioſeu ꝓuiſio ſurreptitia ē ſupͣdc̄a. In gl. ī.pellēdi ibi ſꝫ pone. Noͣ bene hāc ꝑticulam glo.vſqꝫ ad fi. ex collige ſnīa lata ī mr̄imoniali ſpūali tͣnſit ī iudicatā. vn̄ pōt retͣctai pꝰlapſū decēdij. ſecꝰ ī mr̄imonio carnali. vt ī. c. lator.. c. ꝯſanguinei. re iudi. Inno. tamē ī. c.oliꝫ. de do. ꝯtu. ī. c. Bertoldus. re iudi.ſentit idē ī mr̄imōio carnali qd̓ ē ī ſpūali. ſꝫ inc. ad aures.. reſcrip. ſenſit ꝯͣriū. ſed cōcludendo glo. dicta doc. pleniꝰ explicādo. Aduerteꝗa qn̄qꝫ ī iſtis bn̄ficijs ſnīa eſt pͥuatiua qn̄qꝫ eſtdclaratoria. caſu ſi is cui facta eſt collaº. poſteafuit ꝯſcius fraudis pōt ſaltim ī foro aīe cum

bona ꝯſcīa illud bn̄ficiū retine̓. ar. ī. c. fi. de iniurijs. ſi autē fuit ꝯſcius iniuſticie fraudis etſnīa trāſit mere in iudicatā iuſte potuit iſtiꝯferri bn̄ficiū abiudicatū ſnīaꝫ. ſnīa lata inmr̄imonio ſpūali trāſit in iudicatā qͣtenꝰ tangit p̄iudiciū pͥuatū ad hoc bonꝰ tex. in. c. cuꝫ dilectus. de elec. poſſet ꝗs bn̄ficio ſuo renūciare. vt.. de renū. totū ita acꝗeſcēdo ſnīe priuatiue potuit iuri ſuo p̄iudicare. ī cāu intellige hāc glo. nec eſt opꝰ ſpectare poſſeſſionē ꝯtinuatā. xl. ānos ꝓut diſputat hic glo. eſtopꝰ hic p̄ſcriptōe. ꝗa ſnīa pͥuatiua a non fuitappellatū fec̄ bn̄ficiū vacare ꝯſequēs tanqͣꝫvacās potuit alteri ꝯferri. ſꝫ ſecꝰ ē in mr̄imoniocarnali. ꝗa pōt ꝗs directe renūciare mr̄imonio illud ſit īdiſſolubile ēt ꝯſenſu ꝑtiūdepēdeat a facultate eoꝝ. vt in. c. ſuꝑ eo.. eo cognouit ꝯſang. vx. ſue. in. c. debitū. bigamis.. caſu ſnīa fuit declaratoria. exēplū duobꝰ litigātibꝰ ſuꝑ bn̄ficio iudex ꝓnūciauit bn̄ficiū ꝑtinere ad aliū iniuſte. tn̄ hoc caſu ſi is prolata eſt ſentētia habꝫ noticiā iniuſticie nūqͣꝫ pōtſalua ꝯſciētia illud bn̄ficium retine̓. ꝗa beneficiūretineri debꝫ ex īſtitutiōe canonica. vt in regulai. de regū. iu. in vi. ſententia vero abſtulit ſibi ius ſꝫ tm̄ declarauit ius ad ꝑtine̓. l. ſicut hiff. ſi ſuitus ven. in. c. forus. de v̓bo. ſig. ſed reſpectu illiꝰ ꝯͣ quē fuit lata bene tranſit in iudicatā vt āpliꝰ audiat̉ exqͦ non appellauit. adhoc dictū. c. dilectꝰ. pōt tn̄ age̓ ꝯͣ obtinenteꝫviā denūciatiōis euāgelice dicendo peccat tenēdo bn̄ficium ſine titulo. vt noͣ. Inno. in dc̄o. cad aures. forte retractata hac via ſnīa vl̓ iudicis officiū pōt īꝗrere de titulo. vt in. c. ordīarij. de offi. ordi. li. vi. poterit bn̄ficiū primo reſtitui. Et idē puto dicēdū in rebus prophanis. naꝫ ſentētiā declaratoriā aufert̉ dn̄iuꝫ directuꝫvt noͣ. in. l. iulianus. ff. de condi. īde. nec alt̓i accreſcit ius. vn̄ ſingularit̓ dic̄ Inno. in. c. ꝗa pleriqꝫ. de īmunitꝭ. eccle. ſi is pro quo lata eſt ſentētia iniuſta ſi poſt tͣnſitū in iudi. fatet̉ eam iniuſtam. debet talis ſnīa retractari ſuperiorem poſſet ꝓcedi viā denūciatiōis euangelice vt. dixi. contra p̄ſumptionē iuris de iure admittit̉ ꝓbatio cōfeſſionē illius de cuius cōmodo agit̉. vt in aucͣ. ſꝫ neceſſe. C. de dona. antenup. noͣ. in. c. is qui. de ſpon. Que autem ſit diuerſitas inter primū caſum ſecundū. dic īmo cāu ius non cauſatur īmediate ex ſententiaſed ex collatiōe facta poſt ſnīam pͥuatiuā. ſed in. cāu ſnīa fuit īmediata huius iuris.Bn̄AIlla eccleſia ncaj vacāª ꝯcedi vl̓ ꝓmitti debēt. cuꝫvacauerīt ꝯcedi d̓bēt.. vi. m̄ſes ꝗbꝰ elapẜ ep̄oad capl̓ꝫ e ꝯͣ d̓mū ad ꝓxiᵐ ſuꝑiorē d̓uoluit̉ collaº. h. d. Et due ſunt ꝑtes. Fibi v̓o. pͥma ꝓuidet circa bn̄ficia vacanª. Et diuidit̉ ī treſꝑtes pōit ꝓhibitōeꝫ.. eius cāꝫ ibi ne deſide̓t..