De conceſ p̄ben.
¶ Cōtinuat̉ ad p̄cedētia hoc ordīe sͣ. viſū ē dep̄bēdis ⁊ dignitatibꝰ ac eaꝝ īſtitutiōibꝰ. ſed ꝗaſepe p̄bēde ⁊ dignitates ꝯferunt̉ ſeu ꝓmittūturāte qͣꝫ vacēt ⁊ qn̄qꝫ ipſe vacātes nō cōferūtur ſꝫremanēt diu vacātes merito reſtabat vide̓ et ꝓuidere tā circa ꝓmiſſiōes nō vacātium qͣꝫ circanegligētiam in cōferendo vacātia ⁊cͣ.IIi in uiuorū. Iaciēs ſe pōi ī bn̄ficiū viIuētꝭ ab eccl̓iaſtica cōione r̄pellit̉. vl̓ clariꝰ ſic. īſtitutꝰ ſcient̓ ī5n̄ficiū viuētꝭ deponēdꝰ ē. ⁊ n̄diuidit ꝓpt̓ breuitate. ¶ Nō pͦ ꝙ bn̄ficiū viuētꝭnō pōt ꝯferri alt̓i ⁊ hͦ īdubitatū ē ſi fiat collaº. abīferiore a papa. ꝗa benefiª eccl̓iaſtica ẜm ātiquāordīatōeꝫ ſūt ꝑpetua. lvi. di. ſatꝭ ꝑuerſum. ⁊ sͣ. d̓cle. egro. ꝑ totū. vn̄ nō pōt īferior diſpone̓ ꝯͣ legēſuꝑioꝝ maxīe ī p̄iudiciū tertij. vt ī cle. ne romāid̓ elec. ⁊ ī. c. ꝯq̄rēte. de r̄ſti. ſpo. īmo ſine magna⁊ manifeſta cā nō pōt ꝗs p̓uari ſuo benefiº. vt ētex. noͣ. ī. c. īuētū. xvi. q. vij. ſꝫ ī papa pōt dub tāinō tamē reꝑit̉ ꝙ vnqͣꝫ fecerit ſine cā īmo ꝯͣriumſuadet ī legibꝰ ſuis. vide tamē qd̓ legit̉ ⁊ noͣ. ī. c.ſi gr̄oſe. d̓ reſcrip. li. vi. ⁊ dicet̉ pl̓e ī diſputatōe.¶ Nō penā faciētis ſe ſb̓ſtitui ī benefiᵐ viuētisdꝫ .n. repelli a cōione eccl̓iaſtica ⁊ dic ꝙ dꝫ deponi. vt ī. c. ī pͥmis. ij. q. i. Itē efficit̉ īfamis. iij. q. ijaudiuimꝰ. ⁊ nō pōt āpliꝰ illud beneficiū obrine̓.vn̄ credo ꝙ ſolus papa pōt cū eo diſpēſare. naꝫvt dicūt h̓ doc. ⁊ bene. quēadmodū nō pōt eamduce̓ ī vxorē cū qͣ ꝯͣxit viuēte marito. vt ī. c. fi. deeo ꝗ duxit ī mr̄imōiuꝫ ita nec ꝯſeꝗ vxorē ſpūalēcū qͣ voluit ꝯͣhe̓ viuente ſpōſo ſuo ⁊ qͦdāmō illāadulterādo. vij. q. i. ī. c. ſicut. noͣ. ēt Inno. ī. c. pꝰclectionē. jͣ. e. ⁊ ex hͦ credo ꝙ ſi is qui occupauitbeneficiū viuētꝭ maxīe ſcient̓ faciēdo ſe īſtitui illud demū īpetrauit a papa cū vacaret non habita mentiōe de occupatiōe p̄terita nō valet collatio tanqͣꝫ ſurreptitia. ꝗa ſi papa ſciuiſſet ſibi nonꝯtuliſſet vl̓ ſaltiꝫ nō ita de facili ꝑ sͣ dc̄a. ⁊ facit. cpoſtulaſti. de reſcriptꝭ. ⁊ ꝑ hāc rōeꝫ puto ideꝫ dicēdū ī his ꝗ̄ de facto occupāt ſeu potētia ſeculariū ſe ītrudūt ⁊ poſtmodū īpetrāt a papa nō fc̄amētiōe d̓ ītruſiōe p̄terita. nā ꝓfecto tal̓ collatioſeu ꝓuiſio ſurreptitia ē ꝑ ſupͣdc̄a. ¶ In gl. ī v̓.pellēdi ibi ſꝫ pone. Noͣ bene hāc ꝑticulam glo.vſqꝫ ad fi. ex qͣ collige ꝙ ſnīa lata ī cā mr̄imoniali ſpūali tͣnſit ī rē iudicatā. vn̄ nō pōt retͣctai pꝰlapſū decēdij. ſecꝰ ī mr̄imonio carnali. vt ī. c. lator. ⁊. c. ꝯſanguinei. d̓ re iudi. Inno. tamē ī. c. cūoliꝫ. de do. ⁊ ꝯtu. ⁊ ī. c. cū Bertoldus. d̓ re iudi.ſentit idē eē ī mr̄imōio carnali qd̓ ē ī ſpūali. ſꝫ inc. ad aures. sͣ. d̓ reſcrip. ſenſit ꝯͣriū. ſed cōcludendo glo. ⁊ dicta doc. pleniꝰ explicādo. Aduerteꝗa qn̄qꝫ ī iſtis bn̄ficijs ſnīa eſt pͥuatiua qn̄qꝫ eſtdclaratoria. pͦ caſu ſi is cui facta eſt collaº. poſteafuit ꝯſcius fraudis nō pōt ſaltim ī foro aīe cum
bona ꝯſcīa illud bn̄ficiū retine̓. ar. ī. c. fi. de iniurijs. ſi autē nō fuit ꝯſcius iniuſticie ⁊ fraudis etſnīa trāſit mere in rē iudicatā ⁊ iuſte potuit iſtiꝯferri bn̄ficiū abiudicatū ꝑ ſnīaꝫ. nā ſnīa lata inmr̄imonio ſpūali trāſit in rē iudicatā qͣtenꝰ tangit p̄iudiciū pͥuatū ad hoc bonꝰ tex. in. c. cuꝫ dilectus. de elec. nā cū poſſet ꝗs bn̄ficio ſuo renūciare. vt. sͣ. de renū. ꝑ totū ita acꝗeſcēdo ſnīe priuatiue potuit iuri ſuo p̄iudicare. ⁊ ī hͦ cāu intellige hāc glo. nec eſt opꝰ ſpectare poſſeſſionē ꝯtinuatā ꝑ. xl. ānos ꝓut diſputat hic glo. ꝙ nō eſtopꝰ hic p̄ſcriptōe. ꝗa ſnīa pͥuatiua a qͣ non fuitappellatū fec̄ bn̄ficiū vacare ⁊ ꝑ ꝯſequēs tanqͣꝫvacās potuit alteri ꝯferri. ſꝫ ſecꝰ ē in mr̄imoniocarnali. ꝗa nō pōt ꝗs directe renūciare mr̄imonio cū illud ſit īdiſſolubile ēt ꝯſenſu ꝑtiū cū nōdepēdeat a facultate eoꝝ. vt in. c. ſuꝑ eo. jͣ. d̓ eoꝗ cognouit ꝯſang. vx. ſue. ⁊ in. c. debitū. d̓ bigamis. 2º. caſu cū ſnīa fuit declaratoria. exēplū duobꝰ litigātibꝰ ſuꝑ bn̄ficio iudex ꝓnūciauit bn̄ficiū ꝑtinere ad aliū iniuſte. tn̄ hoc caſu ſi is pro qͦlata eſt ſentētia habꝫ noticiā iniuſticie nūqͣꝫ pōtſalua ꝯſciētia illud bn̄ficium retine̓. ꝗa beneficiūretineri debꝫ ex īſtitutiōe canonica. vt in regulai. de regū. iu. in vi. ſententia vero nō abſtulit ſibi ius ſꝫ tm̄ declarauit ius ad eū ꝑtine̓. l. ſicut hiff. ſi ſuitus ven. ⁊ in. c. forus. de v̓bo. ſig. ſed reſpectu illiꝰ ꝯͣ quē fuit lata bene tranſit in rē iudicatā vt āpliꝰ nō audiat̉ exqͦ non appellauit. adhoc dictū. c. cū dilectꝰ. pōt tn̄ age̓ ꝯͣ obtinenteꝫ ꝑviā denūciatiōis euāgelice dicendo ꝙ peccat tenēdo bn̄ficium ſine titulo. vt noͣ. Inno. in dc̄o. cad aures. ⁊ forte retractata hac via ſnīa vl̓ ꝑ iudicis officiū ꝗ pōt īꝗrere de titulo. vt in. c. ordīarij. de offi. ordi. li. vi. poterit bn̄ficiū primo reſtitui. Et idē puto dicēdū in rebus prophanis. naꝫꝑ ſentētiā declaratoriā nō aufert̉ dn̄iuꝫ directuꝫvt noͣ. in. l. iulianus. ff. de condi. īde. nec alt̓i accreſcit ius. vn̄ ſingularit̓ dic̄ Inno. in. c. ꝗa pleriqꝫ. de īmunitꝭ. eccle. ꝙ ſi is pro quo lata eſt ſentētia iniuſta ſi poſt tͣnſitū in rē iudi. fatet̉ eam iniuſtam. debet talis ſnīa retractari ꝑ ſuperiorem⁊ poſſet ꝓcedi ꝑ viā denūciatiōis euangelice vtsͣ. dixi. nā contra p̄ſumptionē iuris ⁊ de iure admittit̉ ꝓbatio ꝑ cōfeſſionē illius de cuius cōmodo agit̉. vt in aucͣ. ſꝫ iā neceſſe. C. de dona. antenup. ⁊ noͣ. in. c. is qui. de ſpon. Que autem ſit diuerſitas inter primū caſum ⁊ ſecundū. dic ꝙ ī pͥmo cāu ius non cauſatur īmediate ex ſententiaſed ex collatiōe facta poſt ſnīam pͥuatiuā. ſed in2º. cāu ſnīa fuit cā īmediata huius iuris.Bn̄AIlla eccleſia ncajn̄ vacāª ꝯcedi vl̓ ꝓmitti n̄ debēt. ⁊ cuꝫvacauerīt ꝯcedi d̓bēt. jͣ. vi. m̄ſes ꝗbꝰ elapẜ d̓ ep̄oad capl̓ꝫ ⁊ e ꝯͣ d̓mū ad ꝓxiᵐ ſuꝑiorē d̓uoluit̉ collaº. h. d. Et due ſunt ꝑtes. Fibi cū v̓o. pͥma ꝓuidet circa bn̄ficia n̄ vacanª. Et diuidit̉ ī treſꝑtesnā pͦ pōit ꝓhibitōeꝫ. 2º. eius cāꝫ ibi ne deſide̓t. 3º.