De cle. egro. vl̓ debi. 6

vide tex. cū glo. noͣ. xlvij. di. in. c. ſicut. facit. c. paſche. lxxxvi. di. ⁊ maxīe ep̄i tenent̉ ſb̓uenir̄ pauperibꝰ ⁊ his ꝗ nō pn̄t manibꝰ laborare. lxxxij.di. in. c. i. xij. q. i. in. c. vidētes. An aūt famulo infirmo debeat̉ ſalariū cōiter tenet̉ ꝙ nō qꝛ caſusꝯtingēs in ꝑſonā illiꝰ ꝗ locabat oꝑas ſuas liberat ꝯductorē a preſtatione mercedis. l. ſi vno. §.itē cū ꝗd. ⁊ qd̓ ibi noͣ. ff. loca. ⁊ noͣtur in. d. l. in rebꝰ. hͦ tn̄ limita qn̄ ſalariū debet̉ alicui rōe ꝑſoneſue dūtaxat. ſecꝰ aūt ſi dat̉ ſibi etiā ex ꝯtēplatōealioꝝ vt dat̉ ptāti hꝫ .n. ſolue̓ ſuis iudicibꝰ. ⁊ aliis famulis de qͦꝝ obligatōe nō liberat̉ ꝑ mortē.vn̄ cū he̓des defuncti teneant̉ illis ſolue̓ exqͦ cōducti ſunt ita ⁊ ptās pōt peter̄ ſalariū ab eo quieū ꝯduxit. de qͦ dicēdū vt plene noͣ. ī. l. diē fūcto.ff. de of. aſſeſ. Quid aūt in doctore ⁊ aduocatoꝗ deceſſerūt nō finita ꝯducta ſeu cā aduocatōisuūꝗd eoꝝ hēs dēat hr̄e ſalariū totiꝰ tꝑis an v̓otenet̉ ꝓ rata ſeruitij ſeu tꝑis dic vt noͣ. ꝑ glo. ⁊Bar. in. l. i. ff. de varijs ⁊ exͣor. cog. ⁊ vide aliqͣsrōes Bar. in. d̓. l. diē functo. ⁊ ad maͣꝫ vide Inno. in. c. ꝓpt̓ ſterilitatē. jͣ. de locato.M Reſbiterl cui mediPreſb̓retas palme cū duobꝰ digitꝭ. eſt abſciſſamiſſaꝫ nō celebrat. ſꝫ ceteris ſacerdotalibꝰ fungi pōt. hͦ. d. Primo ꝓhibet ⁊ cām reddit. 2º. permittit ibi ip̄m. ¶ No pͦ bonā regulā ad cognoſcēdū an ⁊ qn̄ clerico infirmo ſeu debilitato ſit īterdicēdū officiū ſacerdotale vl̓ ip̄iꝰ ꝑs. ſufficitenī oīs cā ꝗ reddit ip̄m debilē ad exercēdū illd̓officiū vel difformē. nā tūc ꝓpt̓ ſcādalū. ⁊ pͦ caſuꝓpt̓ debilitatē eſt ſibi int̓dicēdū illud officiū inloco qͦ dc̄e cauſe ſeu altera eaꝝ ꝯcurrit. ¶ No ꝙſola difformitas ſufficit ⁊ facit ꝓ dc̄o noͣbili gloin. c. ſi ꝗs. l. di. q̄ dicit ꝙ ſi clericꝰ eſt adeo claudꝰꝙ neꝗt aſcēde̓ ad altare ſine baculo nō eſt ꝑmittēdꝰ celebrare. ſecꝰ qn̄ alit̓ eēt claudꝰ. ⁊ vide admaͣꝫ qd̓ legit̉ ⁊ noͣ. in. c. ij. sͣ. de corpo. viciatꝭ.Ultīo noͣ ꝙ deformitas vel debilitas nō redditclericū irregularē. ſꝫ tm̄ reddit impotētē ⁊ inhabilē reſpectu illiꝰ officij in qͦ p̄dicta ꝯcurrūt Inglo. i. in fi. de hͦ in regl̓a factū ltīme de reg. iur̄ꝭli. vi. ⁊ dic ꝙ caſus h̓ ſuꝑueniēs nō facit ac ſi abinitio actꝰ nō valuerit. ſꝫ ſolū impedit exercitiuꝫqͣtenus viget impedimētum ⁊cͣ.¶ Erectoribus. ecioSieccl̓ie ſit leproſus dādꝰ eſt ei coadiutorhͦ. d. 2ª ibi hͦ. ¶ Nōͣ pͦ ꝙ morbꝰ lepre eſt impedimētū ſufficiēs vt rectori ſeu p̄lato det̉ coadiutorꝗ hēat curā aīaꝝ. Et noͣ ꝙ iſte coadiutor pōt dari ꝑ inferiorē pape. nā ſpēale eſt in ep̄is ⁊ p̄latisſuꝑioribꝰ vt eis inuitꝭ nō det̉ coadiutor niſi ꝑ romanū pōtificē. vt in. c. vno. e. ti. li. vi. Alijs pōt gͦſuꝑior ꝓpͥus coadiutorē deputare arguēdo ibiꝑ locū a ſpēali. ⁊ ꝓ hͦ tex. in. c. ſe. ⁊ fi. ¶ Nō ibi eccl̓ias ingredi. ar. bonū ꝙ leproſo pōt int̓dici ingreſſus eccl̓ie cū nō pōt ingredi ſine ſcādalo ali

oꝝ Et ſic noͣ ꝙ ſcādalū eſt ſufficiēs cā ꝙ ꝗs p̓uetur iure ſuo. qd̓ ꝓcedit vbi illd̓ ſine peccato fierꝫvel obmitti fieri pōt vt in. c. ij. de no. op. nun.Noͣ ꝙ clerico ꝓhibet̉ acceſſus ad eccl̓iaꝫ ſuā ꝓpter leprā nō ſic ꝯtingit in ꝯiuge carnali. nā ſibiinuito nō eſt ſb̓trahēda vxor nec ecōtra maritꝰvxori. jͣ. de ꝯiugio le. ꝑ totū. exqͦ potes colligerear. ꝙ fortior eſt obligatio int̓ maritū ⁊ vxorē qͣꝫint̓ p̄latū ⁊ eccl̓iaꝫ. Ex qͦ vr̄ ꝙ vinculū ꝯiugis carnalis ſit fortiꝰ qͣꝫ ꝯiugis ſpūalis. ¶ Ultīo noͣ ꝙcōadiutor dꝫ viuere de facultatibꝰ eccl̓ie ⁊ indereciꝑe ꝯgruā portōeꝫ. Sꝫ h̓ inſurgit qō noͣbilis⁊ qͦtidiana. ꝗd ſi redditꝰ eccl̓ie nō ſufficiūt coadiutori a p̄lato egrotāti. glo. fi. tꝫ ꝙ eſt ꝓuidendū pͦ coadiutori ⁊ p̄lato infirmo ꝓuidebit ep̄sall̓at. lxxxij. di. in. §. i. ⁊. c. i. Illa tn̄ iura hͦ nō ꝓbant. ſꝫ tm̄ faciūt in ar. in eis enī dicit̉ ꝙ ep̄s dꝫꝓuidere pauꝑibꝰ ⁊ his ꝗ manibꝰ laborare nonpn̄t. ⁊ forte ob hͦ Uincē. tenuit hͦ h̓riū dicēs ꝙ infirmo ſubueniēdū eſt in loco. xviij. q. ij. in. c. innullo. ſꝫ illud. c. nō loꝗt̉ in h̓ caſu. Dn̄s Car. refert ſe ꝯſuluiſſe ꝯͣ hāc glo. ⁊ ꝯcludit ꝙ pͦ ſubueniendū eſt p̄lato infirmo. ⁊ coadiutori ſubueniat̉ꝑ ep̄m vel ꝑrochianos motꝰ qꝛ p̄latꝰ infirmꝰ cēſet̉ deſeruire. vt in. c. i. sͣ. e. gͦ ei tanqͣꝫ digniori ſb̓ueniēdū eſt. Itē facit tex. in fi. dū ꝯgruam portionē mandat dari coadiutori. gͦ prelato infirmorelinquūtur ceteri ꝓuentus ⁊ ſic prelatus infirmus videt̉ h̓ potior. ſꝫ ꝯͣ hāc 4ᵐ ꝯſideratōeꝫ ſuam ⁊ ꝯͣ hūc tex. adduco tex. c. ſe. vbi mādat̉. vtnecͣia dūtaxat dentur infirmo. gͦ reliqͣ ſunt in diſpoſitōe coadiutoris. Et ex hͦ inſurgit aliud dubium nō tactū hic ꝑ doc. videlicꝫ ꝗs dꝫ hr̄e diſpoſitōem reddituum eccl̓ie. nā iſte tex. facit ꝙp̄latꝰ infirmꝰ in ꝯͣriū facit. c. ſe. ego ſic diſtinguerē ꝙ aut infirmitas impedit admīſtratōeꝫ ī tꝑalibꝰ ⁊ ſpūalibꝰ. ⁊ tūc coadiutor hꝫ admīſtratōeꝫin vtriſqꝫ ⁊ dꝫ dare ꝯgruā portōeꝫ infirmo ⁊ cōgruā retinere ꝓ ſe. ⁊ reliqͦs fructꝰ ꝯuertere in vtilitatē eccl̓ie ſeu diſpēſare ſicut tenet̉ bonꝰ rector⁊ ſic pōt intelligi tex. ſequēs ⁊ facit. c. pe. de cle.nō reſi. ⁊. c. ꝑuenit. de appel. ⁊ qd̓ in maͣ coadiutoris dicā in. c. fi. aut infirmitas ſolū reddit impotentē in ſpūalibꝰ. ⁊ tūc cū officiū coadiutorisſe nō extendit ad tꝑalia p̄latus ꝑcipit oēs redditus. ⁊ dabit ꝯgruā portōeꝫ coadiutori hͦ caſuꝓcedit iſte tex. nā pondera ꝙ ſolū dat̉ h̓ coadiutor cure aīaꝝ. Quid aūt ſi redditus vtriqꝫ nonſufficiant attingendo pͥncipalē qōeꝫ ſatis pōt teneri ex qͣdā bona eꝗtate vt p̄latꝰ infirmꝰ p̄ferat̉⁊ ad ꝓuidēdū coadiutori ꝯpellant̉ ꝑrochiani. ꝓhͦ vide bonā glo. in ſil̓i de cō. di. i. in. c. oīs xp̄ianus. ⁊ qd̓ noͣ. in. c. de his. jͣ. de eccle. edi. in ꝗbꝰiuribꝰ noͣ. ꝙ ſi preſb̓r nō pōt ꝯgrue viuere ex redditibꝰ eccl̓ie pn̄t prochiani ꝯpelli ad ſb̓ueniēdūſibi. qd̓ ego intell̓o qn̄ ſacerdos alit̓ viue̓ nō pōtal̓s aūt tenet̉ ꝓpͥa induſtria victū q̄rere ⁊ imputādū ē ſibi ꝙ bn̄ficiū exiguū acceptauit. lxxxxi.di. clericꝰ victū ⁊. c. i. de cele. miſſa. ꝓ hͦ facit qd̓

g 2