īmo modica aliqn̄ ducit in errorē. qꝛ credit v̓mſentire. qd̓ ignorat. ſed ꝓrſus inexꝑtus conſulitalios. ¶ Nō tex. ī v̓. cū igit̉. ⁊ ꝓbat aꝑte ꝙ clericus licite viuit de redditibꝰ ecclię. ⁊ dꝫ īde hēreſufficientē portioneꝫ. ⁊ declara hͦ dictū ẜꝫ plenedicta in. c. de monachis. sͣ. eo. nā vr̄ loqui in eccleſia cuius ꝓpͥetas ꝑtinet ad alium ex pͥuilegiovel ex cōſuetudine. vt in. c.cōſultatōibꝰ. jͣ. de dona. ⁊. c. paſtoral̓. d̓ pͥuile. ¶ In gl. ſuꝑ v̓. ſufficiēsnoͣ glo. ꝙ redditus bn̄ficij debent eē ſufficientesnedum clerico ſꝫ etiā ſuis. ⁊ allegat bonuꝫ tex.ꝗ hͦ ꝓbat. l. di. ſtudeat. ⁊ intellige de ſuis ꝗ quaſinecͣrio trahunt morā cū clerico. nā ẜꝫ qͣlitateꝫ ꝑſone dꝫ hr̄e ſeruitores. n̄ .n. dꝫ ſibi cōquere. ⁊ ſiē doctor vel noͣbilis ꝑſona oꝫ ꝙ hēat famulū vl̓famulos. ⁊ iō dicit h̓ glo. ꝙ minus ſufficit pauperi qͣꝫ diuiti. nā pauꝑ ꝗ al̓ nō eſt nobilis vel lr̄atuſnō indiget tāto apparatu. vnde dū glo. dixit dediuite mihi nō placet illud verbū necͣ. c. qd̓ all̓athͦ ꝓbat. ſꝫ loquitur de ꝑſona delicata q̄ ex defectu nature nō p̄t cōtētari cibis groſſis ⁊ cōibꝰ. ⁊iō intellige gl. ẜꝫ ea q̄ hēnt̉̓ ⁊ noͣ. in. c. de ml̓ta. infi. sͣ. eo. ⁊ vide qd̓ noͣ. xxi. q. i. ī ſūma. ⁊. c. pͦ.¶ Ai uero ocdulecciuaReiuatꝰ ē parector ī ea n̄ r̄ſidēs niſi ſit ānexa dignitati vel p̄oede qͦ cāu dꝫ ibi hr̄e ꝑpetuū vicariuꝫ⁊ ī fine ꝓhibꝫ ī fraudē rectoribꝰ de ip̄iꝰ ꝓuētibꝰpēſionē ī bn̄ficiū dari. h d. Ul̓ ſi ¶ ¶ Nō reſidēs īeccl̓ia parrochiali vel nō ponēs vicariū qn̄ ē annexa bn̄ficō maiori p̓uatꝰ ē ea. h. d. 2ᵐ dc̄ꝫ ibi illd̓aūt. ¶ Noͣ pͥmo ꝙ hn̄s eccl̓iam curatā teneturilli deſeruire ꝑſonalit̓. nō aūt pōt ꝯſtitue̓ vicariūvr̄ .n. electa īduſtria ꝑſōe. ⁊ ſic nō p̄t cura alt̓i delegari ad hͦ. c. is cui. de offi. delegati. li. vi. ⁊ sͣ. deoffi. delega. c. fi. ⁊ facit. l. int̓ artifices. ff. de ſol. hͦ ītellige niſi ex cā ⁊ ad tp̄s velit ibi cōſtituere vicariū. qͦ caſu nūquid teneat̉ hr̄e licētiā ep̄i. an ſolꝰpoſſit cōſtituere. vide tex. ī. c. cū ex eo. de elec. li.vi. ⁊ ibi ꝑ Io. an̄. ⁊ valꝫ cōſuetudo ꝙ ad modicū tp̄s poſſit ſolus ip̄e. ⁊ ibidē hētur ꝗd fienduꝫī abn̄te cā ſtudioꝝ. ¶ Nō 2º ibi in ordine ⁊cͣ. ꝙꝗs tenet̉ deſeruire bn̄ficio ſuo ī ordīe. quē ip̄mbn̄ficiū r̄ꝗrit. ſi .n. ē eccl̓ia parrochialis dꝫ rectoreē ſacerdos. Idē in abbatibꝰ p̄poſitis ⁊ ſil̓ibꝰ vtī. c. i. de eta. ⁊ qͣli. Si v̓o ē archidiaconꝰ ſuffic̄ ꝙſit diaconus. c. cū in cūctis. §. īferiora. de electō.Si ſūt canonici debēt ad minꝰ eē ſb̓diaconi ẜmHoſti. nā cū nō poſſꝫ eligi in ep̄ꝫ niſi ſaltē ſit ſubdiaconꝰ. c. a multis. de eta. ⁊ qͣli. debēt electoresſaltē eē ī eodē ordīe vt electꝰ ⁊ electores ꝯueīāt⁊ ꝓpt̓ hͦ dc̄m̄ Hoſt. emanauit cle. vt hi ꝗ. de eta.⁊ qͣſi. vbi dr̄ ꝙ canonici nō exn̄tes ī ſacris nō habent vocē ī capl̓o. ⁊ de hͦ dic vt pleniꝰ ibi noͣ. ⁊ tene mēti hͦ dcm̄ Hoſt. ¶ Ex eadē glo. pōt īferriꝙ ep̄s pōt cōpellere canonicū vt ſaltē ſe faciat ꝓmoueri ad ſb̓diaconatū. qꝛ al̓s eccl̓ia patit̉ defectū ī cōſilio ſuo ⁊ ī admīſtratōe reſpectu ordiniſde hͦ tn̄ recurrendū eſt ad. d. cle. ¶ Noͣ tertō ꝙeccl̓ia parrochialis pōt vniri prebende ⁊ alteri

dignitati. ⁊ ꝙ pōt ꝗs hr̄e dignitatē ⁊ eccl̓iaꝫ parrochialē qn̄ vna venit acceſſorie ad aliā expreſſius hētur ī. c. ſuꝑ eodē. jͣ. e. ti. li. vi. ¶ Noͣ qͣrtoꝙ hēns p̄bēdā ī eccl̓a parrochiale illii annexamdꝫ deſeruire in ipſa p̄benda. ⁊ ſic ī eccl̓ia maiori⁊ ſic p̄benda rōe eccl̓ie in qua ē cenſet̉ maior qͣꝫeccl̓ia parrochialis. ⁊ facit hͨ lr̄a ī ar. ꝙ hn̄s duobn̄ficia requirentia reſidentiā ex diſpenſationetenet̉ deſeruire ꝑſonaliter ī maiori ⁊ alteri ꝑ vicarium. qd̓ ēt ſentiūt h̓ doc̄. ⁊ ꝑ hͦ pōt limitari gl.noͣ. in. c. nō pōt. jͣ. e. li. vi. que dicit ꝙ hēns duo beneficia īcōpatibilia ex diſpenſatōe poteſt deẜuire cui vult vel ꝑ ſe vel ꝑ vicariuꝫ vtriqꝫ. dꝫ .n. illaglo. reſtringi qn̄ bn̄ficia ſūt equalia. ſecus ſi vnūſit digniꝰ reliquo. ar. optimū h̓. Si ꝗs tn̄ velletcauillare ⁊ illā glo. intelligere vt iacꝫ. poſſet rn̄der̄ ad iſtū tex. ꝙ h̓ eccl̓ia parrochial̓ erat ānexaalteri. vn̄ rōne ānexionis illa cenſet̉ qͣſi mēbruꝫalterius. vnde principalit̓ obligat̉ iſte ad ſeruiēdū eccl̓ie pͥncipali. ſꝫ qn̄ ſūt due eccl̓ie ꝑ ſe ſtātesnō magis vrgēt̉ a iure ad ẜuienduꝫ vni qͣꝫ alteriſꝫ p̄muꝫ dcm̄ vr̄ equius. ar. in. l. i. ff. ad ſilla. debꝫeīꝫ ſb̓uenire magis indigēti. facit qd̓ noͣ. Inno.in. c. cū iam dudū. sͣ. eo. ¶ Noͣ ibi idoneū ⁊ perpetuū. ꝙ vicarioꝝ ꝗdā ſūt vicarij ꝑpetui ⁊ d̓putati ad curā aīaꝝ ī foro pn̄iali. ꝗdā ſūt tꝑales etiſtoꝝ quidā deputant̉ ī foro pn̄iali vt in caſu. c.cū ex eo. alle. ꝗdā deputant̉ ī foro cōtentioſo vtvicarij ep̄oꝝ de offi. vica. ꝑ totū. ⁊ qual̓r ꝯſtituatur h̓ ꝑpetuꝰ vicarius. dic vt in glo. ſuꝑ verbo ꝑpetuū. ⁊ in. c. ad hͦ. de. offi. vi. ⁊ noͣ bn̄ hūc tex. ꝙde iure cōi nō pōt ꝗs deſeruire ꝑ vicarium temporalem. ēt ſi eccl̓ia parrochial̓ ſit ānexa p̄bēdevl̓ dignitati ſue. ¶ Noͣ ibi cōgruētē ⁊cͣ. ꝙ iſte vicariꝰ ēt ꝑpetuus nō dꝫ hr̄e oēs fructꝰ eccl̓ie. ſedtm̄ ꝯgruētem portionē. ⁊ noͣ ꝙ appellat̉ vicariꝰ⁊ nō rector. qꝛ cura ſaltē hītu ꝑtinet ad rectoreꝫprincipalem. ⁊ ad iſtum vicarium ſolum pertinꝫexercitium. de quo dic vt noͣ. in cle. vnica. de off.vica. ⁊ aliꝗd ꝑ gl. in. c. expoſuiſti. jͣ. eo. ¶ Noͣ inv̓. illud. ⁊ tene mēti ꝙ ceſſante fraude pōt ex ꝓuentibꝰ vniꝰ bn̄ficij ꝯſtitui alid̓ bn̄ficiū. ⁊ ſic collige bonā practicā ꝙ vbi eſt vnum altare ml̓tuꝫpīgue vel eccleſia multū abūdās poterit ſuperior maxīe ea vacāte ex certis redditibꝰ cōſtitue̓aliud bn̄ficiū vel ꝓ ſacerdote vl̓ ꝓclerico. Iſteeīꝫ tex. ſolū prohibet in fraudem. qꝛ forte qn̄qꝫep̄s volens ꝓuidere cōſanguineo vel amico cōſtituebat ſibi penſionē pro bn̄ficio. ſecus autemvbi ceſſaret frauſ. ſic puto ꝙ debeat ītelligi. c. cōquerente de cleri. non reſiden. vt ibi dixi. ⁊ facic. per tuas. ⁊ quod ibi nota. jͣ. de ſimo. ¶ Expredictis nota ꝙ penſio poteſt conſtitui ex redditibus vnius beneficij alij aſſignanda. pro hocc. ad audientiam. de reſcrip. facit. c. qͣꝫuis. eo. ti.li. vi. Sꝫ tex. iſte hic loꝗtur quādo cōſtituit̉ ꝓbeneficio non aūt ꝓ ſuſtentatōne nuda alteriusSed quero anteqͣꝫ deſcēdam ad glo. hic ē ꝓuiſum de hēnte eccleſiā parrochialē vt d̓ẜuiat perſe non ꝑ vicarium. quid dicēdum ī alijs bn̄ficijs