l. ſi de meis in. §. recepiſſe. ff. de arbi. fac̄. c. is quiin fi. sͣ. de maio. ⁊ ob. ¶ Noͣ ibi n̄ ex pactōe ꝑtiūꝙ in iuribꝰ ſpiritualibus nō licet ꝑtibꝰ paciſci vtlibere recedat̉ a lite ⁊ ꝓ expēẜ ſeu bono paciſ aliqd̓ tēporale det̉ alteri ꝑti. naꝫ cauendū eſt ne iuſtꝑale det̉ ꝓ iure ſp̄uali qd̓ forte cōpetit ꝑti a literecedēti. ¶ Noͣ ibi n̄ dignitas pͥoratꝰ. ꝙ pͥoratꝰdicit̉ dignitas. ⁊ intelligit Hoſti. de pͥoratū conuētuali ⁊ collegiato al̓ ſecus. ⁊ vide bonū tex. incle. ⁊ ſi pͥncipal̓ d̓ reſcrip. ⁊ rō hꝰ ē qꝛ exqͦ hꝫ collegiū ꝑ ꝯn̄s hꝫ iuriſdictōneꝫ in illos de collegioiuxͣ noͣ. in. c. cū ab eccleſiaꝝ de offi. or. ⁊ hꝫ admīſtratōnem reꝝ. ¶ In gl. ij. ibi quorū arbitriuꝫſi iniquū ſit. aduerte qꝛ glo. nō ſoluit de directoꝯͣriū īmo potiuſ multiplicat īcōueniēs. nam ſi arbitriū iſtd̓ erat īiquū ꝓut. sͣ. ē d̓ductū dēbat r̄tractari aucͣte ſuꝑioris. Arbitror tamē gl. habuiſſebonū ītellectuꝫ. iō clariꝰ dic ſic ꝙ licet iudex velarbiter nō poſſit cuꝫ bona cōſciētia dare de iurevnius alteri cū debeāt reddere vnicuiqꝫ qd̓ ſuūeſt in. c. forus de v̓bo. ſig. tn̄ iſti iudices quo adiſtā ꝓuiſiōꝫ ꝓceſſerūt vt arbitratores ꝗ eligunt̉taqͣꝫ boni viri ad cōponendū int̓ ꝑtes ⁊ ꝓ bonopacis pn̄t de iure vnius dar̄ alteri dūmodo enoͣmiter nō ledāt qd̓ ſi fecerit pōt hoꝝ arbitramētum ꝑſuꝑiorē educi ad bonā eꝗtatem. vt in. d. §arbitrorū. ⁊ qd̓ ibi noͣ. plene in. c. ꝗntauallis. deiur. iuran. ⁊ vide bonā glo. in. c. cām de elec. ⁊ infi. glo. ¶ Sed querit̉ exͣ glo. ꝗd ſi iſti delegatiadiudicaſſent pͥoratū ius nō habēti. dc̄ hoſti. ꝙſi nō haberet bonā fidē tuta eēt ꝑꝑ aucͣtē iudiciſar. in. l. res iudicata. ff. de re iud. ⁊. c. cū int̓. de reiud. ſecus ſi hr̄et malā fidē. ⁊ hͦ teneas qͣꝫtūcūqꝫſn̄ia trāſiret in rem iudicatā. nam in iſtis bn̄ficialibus lꝫ ſn̄ia trāſeat in rem iudicatā reſpectu illius ꝯͣ quē lata fuit. nō tn̄ reſpectu alterius ꝓ quolata fuit. ꝓ quo vide bonā gl. jͣ. de cōceſ. p̄ben. c.i. ⁊ tex. in. c. cum dilecti. de elec. ⁊ Inno. in. c. adaures. de reſcrip. ⁊ tetigi in. c. cū olī. de do. ⁊ cō.Et eſt rō diuerſitatꝭ. qꝛ qͣtenꝰ ē cōtra ꝑtem potuit ꝑs p̄iudicare iuri ſuo ⁊ acꝗeſce̓ ſentētie nō appellādo. vt ī. c. qd̓ ad cōſultationē de re iud. fac̄l. abſolutōe. C. eo. ſed reſpectu illius ꝓ qͦ lata eſtnō pōt valere. qm̄ ſn̄ia ſimplicit̓ declaratoria nōpotuit alteri attribuere ius cū nō poſſit bn̄ficiūoptine̓ ſn̄ canōica īſtitutōe. ¶ In gl. ī verbo exiuſſione. ibi ex pactōe partium nō liceret. Sꝫ ꝯͣhͨ. ⁊ cōtra tex. op. aut iſta fuit trāſactio. ⁊ nō debet vale̓ ēt int̓cedēte aucͣte iudicis. vt ī. c. ſuꝑ. eo.de trāſac. aut fuit amicabilis ꝯpoſitio. ⁊ illa pōtfieri citra auctoritatē iudicis. vt ē tex. in. d. c. ſuꝑeo. in fi. Sol. dic ꝙ nō fuit v̓a trāſactio. nec tex.appellat trāſactōneꝫ īmo pluries dicit eaꝫ fuiſſeordinationem iudicū ſed fuit amicabilis compoſitio. Sed tu cōſidera ꝙ amicabil̓ cōpoſitiopōt īteruēire ſine omni datōe rei tꝑalis. ⁊ tūc exquo gratꝭ recedit̉ a lite nō īſurgit aliqͣ ſiniſtra ſuſpitio. ⁊ de iſta amicabili cōpoſitiōe gratis factadꝫ intelligi dictū. c. ſuꝑ eo. vn̄ pōdera tex. illiꝰ. c.dum dicit ꝙ ſi gratis ⁊ amicabilit̓ ⁊cͣ. ꝙ qͣndoqꝫ

ꝑtes recedūt ꝑ amicabileꝫ cōpoſitionem ſed nōgratꝭ. vt qꝛ ꝑs vult hr̄e aliqd̓ temporale nō ꝓ receſſu a lite quia tūc eſſet tranſactio ſed ꝓ expenſis factis. ⁊ tūc hec cōpoſitio pōt habere ortuma ꝑtibꝰ ⁊ ſine iudicis auctōitate nō valet tex. h̓. ⁊facit. c. cū pridem. de pac. naꝫ licꝫ ꝑtes ſimulēt ꝙꝓ bono pacis. ius tn̄ p̄ſūpſit cōtra. ꝙ potiꝰ capiat tꝑale ꝓ renūciatōe iuris ſpiritual̓. ſed ſi cōpopoſitio habet ortū a iudice ⁊ iudex eſt al̓s circūſpectꝰ ⁊ hōeſtus tūc tolerat̉ talis compoſitio. ⁊qͣꝫqͣꝫ glo. hic in ſequēti qōne dicat auctoritatemiudicis nō ſuffice̓ ſine cōfirmatōe pape. ꝯͣriuꝫ tn̄tꝫ h̓ Hoſt. ⁊ cōiter doc. ſe. ⁊ idem gl. ⁊ archi. i. q.iij. ea que. ⁊ adducit Hoſt. hāc lr̄aꝫ vbi papa nōdicit cōfirmamꝰ ſed toleramꝰ. ⁊ ſic nō īducit iuſde nouo. mihi placet dc̄m Hoſtien̄. ſed non ratio qꝛ vbicūqꝫ ī facto ſpecifico p̓nceps reſpōdēdo vl̓ ſcribēdo ſic̄ toleramꝰ videt̉ diſpēſare ſuꝑillo actu al̓s illicito. tex. eſt cum glo. in. c. qꝛ circade cōſāg. ⁊ affi. ſecꝰ vbi papa toleraret de factonō reſiſtēdo. quia tūc nō īducit̉ diſpēſatio. ⁊ ſicintellige tex. in. c. cum iam dudum. sͣ. eo. ⁊ addead hec ea que ibi dixi. ſꝫ ſecunduꝫ dictuꝫ vt diximihi plꝫ. pͦ ꝑ pͥncipiū. c. vbi papa dicit ꝙ habuiſſet hāc ordinationē ſuſpectā. niſi illi fuiſſent ꝓuidi ⁊ hōeſti. gͦ nō ſolum iſta ordīatio in ſe nō eratmala ꝗnīmo carebat omni ſuſpitōe malitie ꝓpt̓qualitatē ꝑſonaꝝ. ad idem tex. ibi pn̄t ꝙ licite ⁊cͣ.nam āteqͣꝫ diceret toleramꝰ. dixit ꝙ licite vigor̄illius ordīationis poterāt hāc pecuniam ſoluere. quare gͦ dixit toleramꝰ. credo vt ex toto nonvideret̉ laudare hoc factum ne aſſumeret̉ in exemplū. dic̄ ſe tolerare. multa .n. ſūt tolerāda nonlaudāda ꝓpt̓ maluꝫ quod poſſet ſb̓eē. Sed aduerte ꝗa iſte tex. loꝗtur quādo fuit cōpromiſſūin iudicem. nunꝗd autē ceſſante cōpromiſſo potuiſſent iudices hoc facere. dic ꝙ n̄ īuitis ꝑtibꝰꝗa regularit̓ n̄ poſſunt ꝑtes cōpelli ad ꝯpoſitōꝫꝓ hͦ vide tex. iūcta gl. in. l. i. ff. de no. oꝑ. nū. ⁊ qd̓noͣ. in. c. cum int̓. R. de elec. ⁊ vide qd̓ ibi dixi. ſꝫſi ꝑtes p̄ſtarēt aſſenſū ſuū ordīatōi iudicꝭ. ꝓcederet iſte tex. eadē rōe. ⁊ iō pōderat̉ h̓ ꝯpromiſſuꝫꝗa iudices ex ſe face̓ hͦ nō potuiſſēt. ¶ In gl. fi.q̄ ē ſuꝑ v̓bo defūcto. noͣ gl. quā multi nō habentin eo ꝙ extēdit ꝓuiſioneꝫ ſuā in cāu mortꝭ naͣlisad caſū mortꝭ ciuil̓. nā ſupplet ad tex. quēadmodū nō obligat̉ ſucceſſor defūcto pͥore. ita nec eoal̓r r̄moto a dignitate. ⁊ idē cōit̓. tenēt doct. ſuꝑtex. dicūt .n. ꝙ qͣlit̓cūqꝫ iſte remoueat̉ a dignitate extīguit̉ hͨ obligatio. dumō in fraudem nō renunciet. ⁊ faciat ſuum affinem vel nepotē īſtitui⁊ ſentiunt per hoc docto. ꝙ iſta obligatio nontranſit in he̓des iſtiꝰ prioris. Contrariuꝫ tenuithic Pet. de ancha. motꝰ ꝗa lr̄a ſolum dic̄ vt ſucceſſor nō teneat̉ nihil dicit de herede prioris. vn̄quēadmoᵐ obligaº. ꝯͣcta ī ꝑſonā ep̄i ī cāu. c. cumẜꝫ. sͣ. e. tnͣſit ī he̓dē vt ibi voluerūt doct. ita dicēⁿī hac obligatiōe. ſꝫ aduerte hͦ dictum eēt v̓m vbiſimpl̓r obligaretur ꝑſona prioris. quia regulariter oīs obligatio trāſit in heredē. l. veteris. C.