de p̄bendis. A

talem. quidaꝫ tenuerūt receptōneꝫ vale̓ ⁊ extinguit̉ ius ſcd̓i eoip̄o ꝙ pͥmꝰ acceptat. ar. ī. l. pꝰ aditaꝫ. ff. d̓ īpu. ⁊ alijs ſubſti. dic hͦ ꝓcede̓ r̄ſpc̄a huius. c. nam ꝑ hūc modū nō fit diuiſio neqꝫ daturius ad bn̄ficiū vacaturū. ſed alio reſpcū nō tenꝫhec receptio. qꝛ vota eligētiū debēt eſſe pura nōꝯditionalia. ⁊ idem in collatōe. vt ē tex. cū glo. inc. ij. de elec. li. vi. ⁊ hͦ ſentit h̓ Io. an̄. remittendoad illud. c. ij. ¶ 2º. oppo. vr̄ etiam ꝙ ſi duo purerecipiāt̉ ad vnā p̄bendā nō pōt cadere ille intellectꝰ vt vnꝰ teneat ſb̓ expectatōe alteriꝰ quia cuꝫnō apꝑet de qͦ nō poſſumꝰ vnum pͥmo elige̓ ar. lduo ſūt ticij. ff. de teſta. tute. Sol. glo. fatet̉ ꝯͣrium. ⁊ dicit ꝙ mens lr̄e nō eſt ꝙ illa v̓ba poſſinthr̄e illos duos ītellectꝰ de quo in lr̄a ſed tātumpͥmum ſed voluit argue̓ ꝙ etiā 2ꝰ intellectus nōpotuit ſuſtīeri de iure. ¶ In glo. iij. ibi ſed p̄bēde diuidi nō debēt. ītelligere iſtū tex. ⁊ cōſimiliaiura qn̄ p̄bēda cōſiſtit nō ſoluꝫ in tꝑalitate. ſꝫ ētin iure ſp̄uali. vt qꝛ p̄bēde ⁊ canonicatus ſūt connexi. tūc .n. ꝓprie appellat̉ hoc ius p̄bēdale vnicum ⁊ īdiuiduum. ⁊ ſic intelligit̉. c. dilecto. jͣ. eo.ſed vbi p̄bēda cōſiſtit in mera tꝑalitate ꝗa nō eſtānexa iuri canōie tunc non video repugnantiaꝫſi p̄bēda ꝑ ſe eſt ſufficiēs duobꝰ quo minus poſſit dari duobꝰ vt hēant illam cōem quēadmodūoēs canōici pn̄t viuere cōiter ex redditibꝰ eccleſie ſimul collectis. Et ꝙ primum intellectum ſenſerit hic glo. potes collige̓. ex illis verbis ibi qͣſidimidiꝰ canōicus ⁊cͣ. nō enī eēt dimidiꝰ ſi quiſqꝫhr̄et ius canonie diſtīctuꝫ. fateor tn̄ ꝙ ſine maxima cā hoc fieri nō deberet ne ſint iſti peioris cōditiōis qͣꝫ p̄deceſſor ar. in. c. cum omnes de ꝯſti.¶ In glo. fi. in fi. ſed glo. nō aꝑit ꝗs poſſit in hͦdiſpenſare. do. an. dicit ꝙ ſolus papa nō allegatſed ego adduco bonū tex. in. c. dilecto. p̄all. vbiexp̄ſſe īnuit̉ ꝙ etiā legatꝰ nō poteſt in hoc diſpēſare. eſt .n. cōtra ꝯcilium turonēſe d̓ qͦ in. c. maioribꝰ. sͣ. e. ſꝫ ꝯͣ ꝯciliū nullꝰ citra papā regl̓r diſpenſat. vt noͣ. sͣ. c. ꝓxi. hoc autē papa pōt face̓. quia īvno ep̄atu pōt ꝯſtitue̓ duos. vt in. c. nō autē. vij.q. i. fortiꝰ in vna p̄bēda. ⁊ credo ꝙ tex. dicat hicde rigore iurꝭ .i. ẜm ordinem iuris. nam qn̄qꝫ capit̉ rigor ꝓ ordīe. ⁊ tunc rigor eſt idem qd̓ vigor⁊ ita capit̉ in. c. ſuꝑ lr̄is. sͣ. de reſcrip.¶ Iſi eſſent. daiquadiorSi duo electiatem cōpromittāt in iudices poteritiudex alterū cōfirmare. ⁊ alteri ꝓ bono pacis d̓ꝓuentibꝰ ꝓuiſiōeꝫ face̓. h. d. Et pͥmo recuſat ſuſpectaꝫ excuſationē. ⁊ ipſiꝰ duo mēbra declarataº p̄miſſis motiuis ſb̓ certa moderatōe illaꝫ approbat. Fibi qꝛ igit̉. iſta ē pulcherrima diſpō. ⁊in toto corꝑe iuris nō habes cōſil̓eꝫ. ¶ Noͣ extex. iūcta glo. pͥª ꝙ actꝰ ꝗ al̓s pͥª frōte p̄ſumit̉ iniuſtꝰ exquo certo caſu iuſtificari pōt ſi geſtꝰ extitit a ꝓuidis ⁊ honeſtis nō p̄ſumit̉ iniquus īmoiuſtꝰ ⁊ in caſu poſſibili geſtꝰ qd̓ ē bn̄ noͣ. Et facitmultū ad noͣ. ꝑ Inn. in. c. ij. de dila. vbi dic̄ ꝙ ſi c.tatio pͥma frōte habeat īiuſtitiā in ſe lꝫ poſſit al-

quo caſu iuſtificari nihilomīꝰ ꝓpter pͥmam p̄ſūptionē iniuſtitie nulliꝰ eſt momēti. nam poſſet illud dictū optīe limitari ꝑ iſtum tex. vt ꝓcedat niſi iudex ſit vir valde circūſpectꝰ ⁊ hōeſtus. ita ꝙnō feciſſet illaz citatōneꝫ in caſu a iure īprobatoEt ꝓ hͦ vide noͣ. dcm̄ Inno. ī. c. i. sͣ. de cler. ꝑegri.vbi dic̄ ꝙ ſi ꝗs ꝓbat ſe ordīatū ad ctū ordineꝫ aviro multum ꝓuido ⁊ honeſto preſumēduꝫ eſtꝙ habeat alios ordīes p̄cedentes. quia non eſtv̓iſimile ꝙ vir circūſpectꝰ ordinaſſet eum ad maiorem ordinem niſi fuiſſet informatꝰ de minoribus. ⁊ facit ad hoc vt ſolēnitas p̄cedēs extrīſecanōnūqͣꝫ p̄ſumēda ſit ratiōe ꝓbitatꝭ ꝑſone actumexercentis. ¶ Noͣ 2º ꝙ in iudicem delegatumpoteſt cōpromittilꝫ h̓ tm̄ fuit cōpromiſſum tāqͣꝫī arbitratorē nō aūt tāqͣꝫ ī arbitrū iō ēt de iure ciuili hoc pōt tolerari. Sed vnū notabis ꝑpetuoex hac littera ꝙ ſi cōpromittit̉ in iudicem etiamtanqͣꝫ in amicabileꝫ ꝯpoſitorem pōt iudex in eodem facto ꝓcede̓ tanqͣꝫ iudex ⁊ tāqͣꝫ arbitratorEt ſic limita qd̓ habet̉ in aucͣ. vt diffe. iu. ⁊ in auc̄ſi vero cōtigerit. C. de iudi. ꝑ cōpromiſſum eniꝫfactū in iudicē nō recedit̉ a poteſtate iudiciariaſed ſimul ⁊ ſemel pōt iudex vtraqꝫ poteſtate ꝓcede̓. Et noͣ aliud pulchrū dictum ꝙ ſi iſte iudexcōpromiſſariꝰ excedit ſimpl̓r mētam iuris in ꝓnunciādo qͣtenuſ ſit exceſſus ſeu a iure receſſusdebemꝰ hoc attribue̓ poteſtati arbitrarie qͣtenꝰautē iuridice ꝓcedit̉ attribuenduꝫ eſt poteſtatiiudiciarie. ex quo infert̉ ꝙ actꝰ geſtus ab habente duplicē ptātē ſēꝑ p̄ſūit̉ geſtꝰ ī dubio ea ptāteẜᵐ quā actꝰ tolerari pōt. fac̄ qd̓ le. ⁊ noͣ. in. l. iij. ff.de teſta. mili. ¶ Itē noͣ ibi de redditibꝰ ⁊cͣ. tex. pͥma frōte mirabileꝫ. ex qͦ aꝑte colligit̉ ꝙ arbitrator pōt extēde̓ manū ad rem ſuꝑ qua exp̄ſſe nōfuit ꝯpromiſſuꝫ. nam h̓ ſolum fuit cōpromiſſumſuꝑ dignitate pͥoratꝰ ⁊ tn̄ arbitrator nō ſolū condēnauit priorem ſꝫ etiā extēdit manus ad redditus capituli. qd̓ videt̉ ꝯͣ id qd̓ le. ⁊ noͣ. maxime ꝑBar. in. l. acꝗliana. ff. de trāſac. ⁊ qd̓ ibi noͣ. facittex. in. c. cuꝫ dilectus. sͣ. de arbi. vbi dr̄ ꝙ arbitriiudicare nō valēt niſi ſuꝑ his ſuꝑ ꝗbus extitit cōꝓmiſſum. ſed ſaluādo p̄dicta pōt reſpōderi duplicit̓ ad iſtum tex. ꝙ h̓ valuit iſta ordinatio ꝓpt̓cōſenſū ꝓcur. ſuꝑueniētiū. vel ꝙ h̓ nō extēdit arbitrator manū ad exͣnea. nam fecit cōdēnationēin pecuniā q̄ eſt eſtimatio illaꝝ reꝝ. Et tn̄ adiudicādo rem vni pōt ꝓ bono pacis ꝯdēnare alterāꝑtem in pecuniaꝫ. nec ad hͦ diſſentit Bar. in. d. l.acꝗliana. ¶ Item noͣ ibi ꝓ bono pacis bonumtex. ꝙ arbitrator ſolū ꝓ bono pacis pōt tollerede iure vniꝰ ⁊ dare alteri licet clariſſime ex ꝓnūciatōe ſua hoc apꝑeat. vnde notabis ſemꝑ ꝙ nōſolum in caſu dubio pōt tolle̓ d̓ iure vniꝰ ⁊ darealteri ſed in caſu certo exqͦ fac̄ ꝓ bono pacis. nāclariſſimuꝫ dēbat eſſe pͥoratū ꝑtinere illi cui fuitadiudicatꝰ. nec rōe iuris cōpetētiſ in eo pōt fiericōdēnatō in pecūia cū tractemꝰ de re ſp̄uali ſedſolum ex bono pacis tolerat̉. ſic gͦ limitandꝰ eſttex. in. l. ſi ſocietatē. in. §. arbitroꝝ. ff. ꝓ ſocio. ⁊ ī

e 4