cōferre tenet̉ ⁊ ē ſingularis diſpoſitio. narrat pͥſc̄m. 2º. mādat decerni ⁊ cauſā expͥmit. ibi ſupradicto ep̄o. ¶ Noͣ. primo ibi ꝑ cōmutationē ꝙin ꝑmutatōe beneficiorū interuēit renūciatio. ⁊ꝑ ꝯſequēs bn̄ficōꝝ vacatio. de qͦ vide bonaꝫ gl.in cle. i. de re. ꝑmu. ⁊ in. c. ſi ꝓpt̓ tua debita. de reſcrip. li. vi. ¶ Noͣ 2º. ꝙ p̄bēda vacās ex cā ꝑmutatōis nō dꝫ ꝯferri alt̓i qͣꝫ ꝑmutare volēti. ⁊ hodie collatio ē ip̄o iure nulla. vt in. d. cle. vna. necſpectās apl̓icꝰ pōt tale bn̄ficiū acceptare. vt in. c.i. de re. ꝑmu. li. vi. ⁊ ſic hodie diſpoſitio hꝰ capituli in pͥma ꝑte nō habet dubiuꝫ. ¶ Ultimo nota ⁊ tene mēti caſum mirabilē ꝙ cōferēs beneficium alteri debituꝫ tenet̉ illo euicto illi ꝓuiderede equalēti beneficio. Et ſic eſt caſꝰ in quo donator tenet̉ de euictōe ſciēter conferēdo alienā reꝫalteri debitā. de hac tn̄ materia dic latiꝰ. vt dicet̉in glo. fi. ¶ In glo. ij. in fi. ſꝫ glo. nō reſpōdꝫ adcōtrariū .s. formatū. doc. ſentiūt ꝙ cōtrariū ꝓcedit in rebꝰ prophāis. ſecꝰ in rebꝰ ſpiritualibꝰ. vtſūt beneficia. debet .n. pure renūciari ⁊ nō ſb̓ cōditōe. facit qd̓ legit̉ ⁊ noͣ. in. c. ex ꝑte. de off. dele.¶ Sed op. exͣ glo. alio mō. exquo enī hic p̄bēda vacabat debuit vale̓ collatio illi magr̄o. p. facta nec debebat retractari. ar. in. c. dilectꝰ. el. ij. jͣ.eo. Inno. vario mō ſoluit. pͥmo ꝙ ꝓpt̓ fraudeꝫhic adhibitā ſaltiꝫ re ip̄a papa ex officio ſuo retractauit illaꝫ collationē. q̄ ſolutio pͥma frōte vr̄īprobari ꝑ. d. c. dilectꝰ. ⁊ ꝑ id qd̓ ſeꝗt̉ in ſequentiglo. nam ibi patet ꝙ ſi ꝯͣ mādatū pape ep̄s ꝯfertalicui bn̄ficiū tenet collatio nec retractat̉ lꝫ ep̄salit̓ veniat puniēdꝰ. Sꝫ pōt dici ſaluādo hancſolū. ꝙ nō ſolū h̓ ꝯtēnebat̉ ꝓuiſio pape ſed ſupplātabat̉ is ꝗ ex cā ꝑmutatōis p̄bēdam reſignauit. iō voluit papa ꝓuide̓ huic decepto. ⁊ intantum eꝗtas hͦ ſuadebat. vt hodie ſit edictum iusde nouo ānullās collatōneꝫ talē ip̄o facto. d. clevna. ¶ 2º ſoluit ꝙ in iſtis ſpūalibꝰ ē ſpeciale. vtīterueniēte aucͣte ſuꝑiōis abſqꝫ alia traditōe acꝗrat̉ ius ꝑmutare volētibꝰ in rebꝰ ꝑmutatis. Etnoͣ bn̄ hāc ſolū. quotidie enī allegat̉. ⁊ ꝓ ea facitc. ſi tibi abn̄ti. jͣ. eo. ti. li. vi. vbi patet ꝙ ex ſolo titᵈin iſtis ſpūalibꝰ abſqꝫ alia traditōe acꝗrit̉ ius inre. hec tn̄ ſolut. lꝫ ſit vera ⁊ noͣ. in ſe. nō tn̄ ꝯgruithuic lr̄e. qꝛ papa nō īpoſue̓at auctōͣitatē ſuā. ſedmādauerat tertio vt collatōneꝫ illā faceret. ¶ 3ªſolū. ꝙ papa acceptādo renūciatōneꝫ ⁊ mandādo alteri collatōneꝫ aduocauit ad ſe totū negociū. ⁊ ſic eripuit poteſtatē ordīario. ar. ī. c. vt noſtrum. de ap. ⁊ hec ſolū. ſatꝭ potuit ſuſtīeri. Soluit̓ ⁊ alit̓ hodie. ſed nō eſt inſtanduꝫ ꝑ dictaꝫ clevnicam. ¶ Sed hic q̄rit̉ ꝗd ſi capitulū recipitaliquē in canōicuꝫ aucͣte ꝓpͥa demū p̄bēda vacāte cōtulit alteri. nūꝗd teneat talis collatio. Inn.⁊ cōmūiter doc̄. ꝙ ſic quia nō potuerūt dare iusad p̄bendaꝫ vacaturā. ⁊ ſic ex illa receptōe in canonicum nō habuit ille ius afficiens p̄bendampͥmo vacaturam. merito collatio illiꝰ tāqͣꝫ liberialteri facta tenuit. nec ob. ſi dicat̉ ꝙ ꝑſona eccleſiaſtica nō poteſt variare. vt in. c. cū autē. de iur̄.

patro. vbi dr̄ ꝙ ſi patronꝰ eccleſiaſticꝰ ſemel p̄ſētat nō pōt ampliꝰ variare ⁊ preſentare aliuꝫ. illd̓enī loquit̉ ẜm Inn. qn̄ p̄ſentatō fuit facta ad bn̄ficiū vacans. nō autē loꝗmur de bn̄ficio vacaturo. ad qd̓ obtinendum non poteſt inferior citrapapam dare ius. nec ob. c. relatū. sͣ. eo. naꝫ vt ibidixi fatendū eſt ꝙ capituluꝫ obligat̉ ad ꝓuidendum illi nō tn̄ ſequit̉ ꝙ p̄benda pͥmo vacaturaſit affecta ꝓ eo. ⁊ tene menti hoc cōmune dictuꝫdocto. Sed ego limito ꝑ vnum ꝑegrinuꝫ ⁊ ſingulare dictuꝫ Inno. in exͣneo loco. sͣ. de maio. ⁊obe. in. c. ſtatuimꝰ. vbi dicit ꝙ capitulum ꝓuidēdo alteri extraneo vel alicui de collegio poſtearecepto tenetur prouidere illi primo receptoquem illuſit. de redditibus communibus iuxtaformaꝫ. c. dilectꝰ. el. ij. jͣ. eo. ⁊ optīe facit ille tex.nam capitulū illud obligat̉ ad illam ꝓuiſionemꝓpter trāſgreſſioneꝫ mandati pape. ita dꝫ h̓ obligari ꝑ trāſgreſſionem mandati legalis. vt in. d̓c. relatum in fi. Quid autē in recepto a papa ſb̓expectatōe p̄bēde. ꝓlixe īctauit h̓ Inn. Sꝫ hodie habes tex. clarum in. c. ſi pōt. jͣ. eo. t. li. vi. vbipꝫ ꝙ p̄benda pͥmo vacans adeo ē affecta ꝓ iſtorecepto aucͣte apoſtolica. vt nō valeat collatioalteri facta. ⁊ vide de materia quod noͣ. ī. c. ſi caº.⁊ in. c. ſi ſoli de cōceſ. p̄ben. li. vi. Et habes ex p̄dictꝭ bonā diuerſitatē ⁊ quotidianam inter recetum auctoritate pape. ⁊ receptū aucͣte capituli¶ In glo. fi. ibi in v̓itate nō dr̄ dōare. noͣ. ꝙ collatio bn̄ficioꝝ nō eſt ꝓpͥe dōatio. Et ꝓ hoc videglo. in. §. ex his. xxiij. q. vi. ſed cōtra hoc facit qꝛreſpectuilliꝰ cui ꝯfertur eſt vera liberalitas. vt īc. relatum. sͣ. eo. gͦ nō debēt iſti teneri de euictiōeſicut nec alius donator. credo ꝙ hoc fuit ſtatutum in odium collatoruꝫ ne iura ſpiritualia tractent ita fraudulent̓ ⁊ ne inducātur ad cōſerendum beneficia alijs debita. ar. in cle. vna in p̓nci.de renun. Et an̄ ⁊ quādo donator teneat̉ de euictiōe in rebꝰ ꝓphanis. dic vt le. ⁊ noͣ. in. l. ij. C. deeuic. ⁊ in. l. ariſto. ff. de dona. Et noͣ iſtam glo. iūcto tex. ⁊ in fi. gl. ꝯclude clarius intellectū hꝰ. c.vt colligit̉ ex dictis doc. ⁊ ex glo. aut enī vterqꝫſciuit ſcilꝫ collator ⁊ is cui facta fuit collatio. etis tunc nō tenet̉ ꝓuide̓ ſibi de equalēte bn̄ficioquia dolꝰ cum dolo cōpenſat̉ in. c. intelleximusde adul. nec fuit iſte deceptꝰ ꝑ collationem ſꝫ ſeipſum decepit. hoc verum quādo epiſcopus exmera liberalitate cōtulit. ſecus .n. ſi tenebat̉ conferre rōe ordinis collati. ꝓut dixi. sͣ. c. p̄cedentiaut vterqꝫ ignorauit. ⁊ tūc nō tenet̉ iſti ꝓuiderequia ceſſat fraus ſuꝑ qͣ fundare ſe videt̉ iſte tex⁊ intellige vt dixi in collatione facta ex mera liberalitate. ſecus ſi ex neceſſitate de qua in. c. p̄cedenti. aut ep̄s ſciuit ⁊ alter ignorauit. ⁊ habet ꝓprie locū iſte tex. ſi autē ecōtra ep̄s ignorauit. ⁊alt̓ ſciuit ⁊ tunc ceſſat iſta prouiſio quia collatornō fuit in fraude. īmo alius ꝗ ſciēt̓ bn̄ficiū accepUm iam du.