legatꝭ. ff. de alimē. ⁊ cib. leg. oēs gl. ſunt faciles etexpoſitīe ⁊ ſatꝭ cū declaratōe tex. fuerūt expedite qͣre capio glo. ī v̓bo ſucceſſores ibi ne in cleriobprobiū. Inno. ⁊ hoſt. addūt alias rōes. namep̄s tenet̉ ex gn̓ali officio oībꝰ ꝓuide̓ īdigētibꝰmaxīe clericꝭ. xvi. q. i. poſſeſſiones ⁊. c. fi. ⁊. x. q. i.ꝑ totū. vn̄ fortiꝰ dꝫ ꝓuide̓ iſti ordīato ſine tituloItē obprobriū eſt ipſi deo vt aſſūpti ī eiꝰ pr̄imoniuꝫ mendicēt nec ꝓcedit. d. gl. ſequētꝭ ꝙ h̓ puniatur eccl̓ia. cum ep̄s ꝓuideat de mēſa ſua. poteſt.n. dici ꝙ nulluꝫ ſubeſt pcc̄m nec rōne pcc̄i tenet̉ſucceſſor. ſꝫ potiꝰ ex qͣdam alia obligatōe taciteꝯͣcta ꝑ p̄deceſſorē noīe eccl̓ie. iō tenet̉ ſucceſſorar. in. c. dilecti. de fo. compe. Et hec ratio magisſtrīgit qͣꝫ p̄cedentes. fuit .n. fauorabile ip̄i eccl̓ievt augeat̉ numerꝰ cl̓icoꝝ ꝓpter cultū diuinumvn̄ nō pōt dici ꝙ ī dānuꝫ eccl̓ie ꝯͣxit. Sed circaiſtam ꝑteꝫ glo. pōt dubitari ꝗd ſi iſte ordinatushꝫ heredes reſpectu pr̄imōij ſui. nūꝗd pͥꝰ ſūt cōpellēdi he̓des qͣꝫ ſucceſſor ī dignitate. hoſti. ⁊ cōmuniter doc. ſeq̄n̄. dicunt ꝙ ſic ſiue dicamꝰ ordinatorē fuiſſe obligatū ex qͣſi ꝯͣctu ſiue ex delictonaꝫ obligatio deſcēdēs ex ꝯtractu tnͣſit ī he̓deꝫl. vetxris. C. de ꝯͣhē. ⁊ ꝯmit. ſtip. de iure canōicotenet̉ heres ex delicto. vt ī. c. fi. de ſepul. dic̄ etiāhoſti. ꝙ ſi iſte ord. nator viueret ⁊ hr̄et pr̄imonium cōpelleret̉ ipſe de ſuo ꝓuidere ⁊ tm̄ aſſignare ordīato ꝑ ſe vn̄ viue̓ poſſet. qd̓ dicit ꝓcedereetiam ſi ordīator eēt depōitꝰ vl̓ qͣlit̓cūqꝫ āmotꝰab ep̄atu. Ego dubito vtꝝ hͨ dicta ſint indiſtīctevera. nā tex. iſte p̄bet ar. in ꝯͣrium duꝫ dicit huicordīato ꝓuidendū ꝑ ordīatores vl̓ ſucceſſores⁊ indiſticce mādat ꝯpelli ſucceſſorem nec p̄cipitvt diſcutiant̉ pͥus he̓des ordīatoris. ¶ Et iō ꝓſolutōne v̓a p̄dictaꝝ qōnū eēt ꝯſiderandū vtrūiſta odligatō q̄ ꝯtͣhit̉ ex ordinatōe ſine titulo ſitrealis an ꝑſonalis. naꝫ ſi eſt realis. vt qꝛ obligat̉eccl̓ia. dicta hoſt. nō ꝓcederēt. vt in. d. c. dilecti ſieēt ꝑſonalis adhuc poſſent impugnari dicta ſuaqꝛ nō debet hr̄i recurſꝰ ad eccl̓iā ꝓpt̓ impotētiāꝑſone. qꝛ delictū p̄lati nō debꝫ noce̓ eccl̓ie iō dicerem ꝙ vbi eccl̓ia cathedral̓ eſt potēs tūc obligatio vr̄ realis. nam quēadmoduꝫ poteſt ſacerdos pn̄tare aliquē ad tituluꝫ ſuū. vt in. c. ꝑ tuasde ſimo. ita ⁊ ep̄ſ p̄t ordinare vt ordinati viuantex redditibus eccleſie cathedralis. Et ideo te x.fecit metionem de ordinatore tm̄ uel ſucceſſoreſed vbi eccleſia eēt impotēs. tūc cum epiſcopusdeliquerit teneat̉ ip̄e vel heres ſuus ꝑ regulamdelictum ꝑſone. ¶ In glo. in verbo ꝓpōere ibiſicut medicus. nam medicꝰ quātūqꝫ ꝓbatus ſipoſtea reꝑitur non idoneꝰ poteſt reprobari. vtin. §. reprobari all̓ato in gl. ⁊ vr̄ velle Ip. an. ꝙſit ſpeciale in medico fauor̄ publice vtilitatꝭ. Sꝫtu dic idem eē in quolibet docente. licet enī quisfuerit in doctorem tanqͣꝫ ſufficiens ꝓmotus. ſitn̄ poſt reꝑitur inſufficiens debꝫ reprobari ⁊ inſignijs doctoratus priuari. ꝓ hoc bonus tex. ingrammaticos. C. de ꝓfeſſori. ⁊ medi. lib. x. ⁊ dehoc etiaꝫ noͣ. in dicto. §. repeobari. nam in eis ſb̓

eſt vtilitas publica cū ꝓpter p̄ſūptionem gradꝰdoc. ad multa publica officia aſſumuntur ⁊ perimꝑitiam multos ledunt. ¶ In eadem glo. ibitotum fit de gratia. pōt dici ꝙ nō uſqꝫ quaqꝫ cōtineat gratiaꝫ. qꝛ vbi ꝓmoue̓t̉ ad bn̄ficiuꝫ debetſuꝑior eē cautꝰ vtꝝ ſit idoneꝰ maxime cuꝫ tēpore ordinatiōis multa poſſunt latere. ſed ſequēsſolutio gl. eſt tutior vt fiat examīatio ꝓpter nouam cauſam. ⁊ habes ex hͦ ⁊ ex gl. ꝙ examinatꝰ⁊ approbatꝰ in licētia pōt in examīe doc. reprobari cū ex noua cā potuit īutilem ſe reddere. vtſi fuit īteruallum magnuꝫ īter licētiā ⁊ doctoratuꝫ. poſſet etiā dici ꝙ nō dato interuallo adhuclicite poterit reprobari in examine publico. naꝫanteqͣꝫ aliꝗs adipiſcat̉ gradum doctoratꝰ debꝫter examinari. ⁊ trinaꝫ approbatoriam reportare. pͥmo enī debet examinari a doctoribꝰ preſentantibꝰ. vt in. l. nemini. C. de aduo. diuer. iud.Eº debꝫ examīari a doc. in pͥuato examīe. ¶ 3º.in publico. ad hͦ facit. l. magiſtros. C. de ꝓfeſſo.⁊ medi. iūcta cle. ij. de magi. ⁊ ita habꝫ cōſuetuº.Et hͨ conſuetuº. vr̄ ſatꝭ ꝓbata. l. vnica. C. d̓ archi.li. x. vbi dr̄ ꝙ debet approbari ſeu reportare trinam victoriam in bello anteqͣꝫ ꝓmoueatur. vtibi dr̄. non eniꝫ poteſt in vnico examīe deprehēdi ex tota ſciētia vniꝰ forte fuit pūctuatꝰ in materia ſibi familiari. Et ita noͣ. Bar. in dicta. l. vnica ⁊ archi. in. c. de quibuſdam. xxxvij. diſ. ⁊ hecnoͣ. cōtra ſcholares ꝗ faciūt ſe ꝓmoueri tantumper vnicum examen. ¶ In glo. fi. in verbo hocignorauit vr̄ glo. velle ꝙ ſi ep̄s ſciebat alteri debitum. ⁊ ordinatus ignorabat. tunc tenet̉ ſibi ꝓvidere de alio in hoc bene loꝗtur ar. in. c. ſi bn̄ſicia. jͣ. eo. ti. li. vi. ¶ Si autem vterqꝫ ſciuerit ordinator .ſ. ⁊ ordinatꝰ tūc ſentit glo. vt ep̄s nō teneat̉ q̄ ſi dolus cū dolo cōpenſandꝰ ſit. l. cū ambo. fſ. de compenſa. hoc dictū glo. non placet mihi ſimpliciter. ſed reſtringereꝫ quādo epiſcopꝰa principio non tenebatur ꝓuidere. vt in caſu. c.ſequentis. ſed in caſu noſtro cum ep̄us teneaturiſti ꝓuide̓ ꝓpter rationes ſupra aſſignatas nōvidetur ꝙ fraus vtriuſqꝫ habeat eludere prouiſionem huiꝰ. c. naꝫ alias de facili circūuenireturdiſpoſitio huiꝰ. c. quia epiſcopus ordinans aliqueꝫ ſine titulo. ⁊ nolens obligare ſe ad neceſſaria vite conueniret cuꝫ ordinādo. vt promoueret ad titulum alteri debitum. Et ſic releuaret ſeab hac obligatōne. quod nō eſt dicendum. cumdiſpoſitio. c. ſit fūdata ſuper publica hōeſtate vtpatet ex rationibꝰ predictis. ideo directe nec indirecte poteſt ordinatus huic fauori renūciareargu. c. ſi diligenti de fo. compe. Sed ſi epiſcopus ordinaſſet bona fide ad titulum quem noncredebat alteri debitum tūc poterit cōueniri nōex diſpoſitione huiꝰ. c. ſed ex generali obligatōne qua tenet̉ omnibꝰ indigentibus.Inter ceteraAIIQui h̓ ignorāti ſcienter ꝯtulit p̄bēdāquam non potuit illa euicta aliaꝫ quam poteſt