De vi. ⁊ ho. clericoꝝ.

nō ꝯmittit̉ ſimonia licet ſit gͣuiſſimū peccatum.Rō qꝛ ſimonia ꝯmittit̉ tm̄ in ſpūalibus vel annexis .i. q. i. quaſi ꝑ totū. ⁊ maxime ibi in ſummaſꝫ in rebꝰ ſpiritualibus ſatis pōt dici ſimoniā cōmitti ſi do pecuniā vt habeā ſententiā pro me qꝛvolo ꝯſequi ſpūale vel ſibi annexū. In glo. i. inpͥn. videt̉ glo. excipiēdo caſum a regula ꝙ redimere vexationē ſuam ſit ſpēs mali qd̓ a doc. cōiter reprobat̉ cum hͦ fiat aucͣte iurꝭ. gͦ non ē malūnec ſpēs mali. xxiij. q. iiij. ꝗ peccat. ⁊. l. gracchꝰ..C. de adulte. ſꝫ forte glo. habuit reſpectum adactū in ſe .i. ad ipſam datiōem pecunie iudici. factā. Et an̄ ⁊ qn̄ liceat dare pecuniā ad obẜuationē iuris ſui. plene noͣ. in. c. dilectus. de ſimo. ⁊. c.ad aures. e. ti. ⁊ dic vt ibi. Sꝫ h̓ cadit vna bona.q. ⁊ vtilis nunꝗd tradens pecuniā iudici poſſitillā repete̓ tanqͣꝫ indebite ſolutā. ⁊ exclude vnūcaſuꝫ indubitabilē qn̄ dedit eo aīo vt iudicē corrūperet ad ferendā p̄ciſe ſentētiam ꝓ ſe. nā tuncceſſat repetitio cum turpitudo v̓ſetur ex vtraqꝫꝑte. fiſcus enī taleꝫ pecuniā repetere pōt qꝛ ipſeaccipit oīa iſta illicite acꝗſita. vt. l. luciꝰ. ff. de iure fiſ. Sꝫ dubitabilis caſus ē qn̄ dedit pecuniaꝫvt ꝯſeruaret ius ſuū ⁊ vt ſnīam recte ferat. ⁊ dehͦ vide glo. xiiij. q. v. c. nō ſane. ⁊. xi. q. iij. ꝗ recte.vbi ponunt̉ opi. ꝯͣrie. videt̉ tn̄ ibi glo. magis inclinare vt locꝰ ſit repetitiōi qꝛ nō turpiter deditſꝫ iudex turpiter recepit. pro hͦ. d. c. nō ſane. ⁊. l.ij. ff. de ꝯdi. ob tur. ca. ſed Bar. in autꝭ. ſꝫ nouoiure. C. de pen. iu. ꝗ male iudicauit tenet ꝙ hodie ꝑ ius nouiſſimū nō poteſt repeti cū non ſit licitū quoquo mō dare pecuniaꝫ iudici. Satꝭ egoputarē ex circūſtantijs hanc. q. diffiniendā vt ſiveriſil̓iter timebat gͣuari habeat locū pͥma opi.vt poſſit repete̓ al̓s autē ſecꝰ. qꝛ pͥª fronte ē preſumptio ꝯͣ dantē ꝙ voluerit corūpere iudicē. etin hͦ noͣ iſtam glo. dū dicit niſi manifeſte ꝓbeturꝯͣrium naͣ licet oēs hodie vtant̉ bonis v̓bis nihilominꝰ mente id agūt vt iudex ferat ꝓ eis ſnīaꝫ⁊ pecunia ſeu munera ſolent ꝑuertere animū iudicꝭ. ⁊ cecare vt nō videat ius alteriꝰ ꝑtis. nā afficit̉ incōtinenti ad ius tradentꝭ. pro hͦ. i. q. i. ſuntnōnulli. viij. q. i. c. i. ⁊. ij. ⁊ pͥᵐ dictum glo. clare ꝓcedit qn̄ exͣ iudiciuꝫ ꝗs dat pecuniā iudici vt nōmoleſtet eū. tūc enim nō tractat̉ de p̄iudicio alteriꝰ partꝭ. In glo. ij. ibi ordinariꝰ autem nondebet habe̓ niſi ſportulas. pͦ pro declaratiōe videndū eſt ꝗd ſint iſte ſportule. 2º. quid poſſit reciꝑe iſte ordinariꝰ vel delegatus. ¶ Dic̄ ad pͥⁿꝙ ſportule ſunt q̄dam vaſa q̄ vulgariter vocant̉ſportule ⁊ ponit̉ ꝯtinens ꝓ ꝯtento qꝛ in illis vaſibus ſolebāt deferri munera iudicibꝰ. ⁊ qualiadebēt eſſe iſta munera ſeu qͣnta nō eſt lege diffinitū. vt in aucͣ gnͣaliter. alle. in glo. ¶ Et aduerte qꝛ dubiū eſt nunꝗd iudex eccleſiaſticꝰ ordinarius poſſit pete̓ iſtas ſportulas ſicut iudex ſecūlarꝭ. ⁊ tenet Io. an. hic ⁊ cōiter doc̄. ꝙ nō. ⁊ idemnoͣ in. c. vnico. de pluſpeti. ⁊ ſatꝭ iudicio meo ꝓbatur h̓ in tex. nā licet. q. in pͥn. loquat̉ in delegato.ratio tn̄ decidēdi nō minus ꝯcernit ordinarios

qͣꝫ delegatos cū ⁊ ipſi ſint bn̄ficiati ⁊ bn̄ficia dātur eis vt ius reddāt exqͦ habent iuriſdictiōemita ꝙ fortiꝰ debet abſtinere ordinariꝰ eccl̓iaſticꝰqͣꝫ delegatꝰ. Itē aduerte qꝛ licet lr̄a in pͥn. loquatur de qͦta litꝭ. tn̄ in v̓. mandamꝰ. ⁊ in v̓. nō attendētes. clare īnuit̉ vt nihil a ꝑtibus ꝓrſus ſit exigendū ⁊ hodie vr̄ declaratū in. c. ſtatutū. §. īſuꝑde reſcrip. li. vi. vbi tm̄ ꝯcedūt̉ expēſe victualiūcū iudex delegatꝰ proficiſcit̉ exͣ domiciliū. nunꝗd autē valeat ꝯſuetudo in oppoſitū ſpe. in loco.sͣ. alle. tenet ꝙ ſic cuiꝰ dictū reprobat glo. in cle.ſtatutū. de elec. ꝑ iſtū tex. ꝗ bene facit. nā hic dānat̉ ꝯſuetudo vt patet ibi more ſeculariū niſi diceres ꝙ nō erat ꝯſuetudo iſta ī foro eccl̓iaſticoſed tm̄ in ſeculari. do. Car. h̓ dicit attētari poſſeꝙ ſi ꝯſuetudo nō habuit ortū ab exactione poſſunt tūc ꝑtes ad obſeruandū laudabilē cōſuetudinē ꝯpelli. ar. in. c. ad apoſtolicaꝫ. jͣ. de ſimo. ſedhͦ dictū mihi nō placet qm̄ aut p̄ceſſit exactio ettūc claꝝ vt ꝯſuetudo nō potuerit induci qꝛ ꝯͣ honeſtatē ⁊ ꝯͣmentē huiꝰ. c. ⁊ facit i. q. iij. ex multisAut non p̄ceſſit exactio ⁊ tūc non inducit̉ ꝯſuetudo ex liberalitate donātiū ſed q̄libet donatiohabet effectū ſuū iuxͣ ea que noͣ. Bar. in. l. cū. dein rē v̓ſo. ff. de vſurꝭ. facit. l. ſi certis annis. C. depac. Nec ob. c. ad apoſtolicā. qꝛ illud loquit̉ qn̄diu aliꝗd fuit datū in piam cām tūc enim laici vident̉ voluiſſe induce̓ illā ꝯſuetudinē vt ibi noͣ.Conclude gͦ ꝙ de iure ciuili ordinariꝰ petit iſtamunera a lege nō diffinita. Aelegatꝰ autē petitꝓut dicit̉ hic in glo. ſed de iure canonico nec ordinariꝰ nec delegatus poſſunt petere aliꝗd prolabore iudicādi ꝑ id quod habet̉ in lr̄a. Sꝫ dubiū eſt ꝗd ſi delegatus nō habet ſufficiēs bn̄ficium vn̄ viuat nūꝗd poſſit petere ſaltē vt delegatus pͥncipis. iſta lr̄a a ꝯͣrio in verbo nō obſtantefacit ꝙ ſic. ⁊ licet ꝗdam teneāt oppoſitū ꝑ aliasrōes lr̄e .ſ. qꝛ iudiciū debet eſſe gratuitū. Itē qꝛobediendū ē pͥncipi deleganti ⁊ ſic tenuit Pe.de ancha. h̓ tn̄ vt dixi iſtā opi. nō puto vera. naꝫdelegatꝰ principis ſecularis recipit pecuniā ꝓ labore ſuo non tn̄ eſt iudiciū ſuū minus gratuituꝫvt patet in. d. aucͣ. iūcta. d. l. fi. C. qn̄ prouo. nō eſtne. ſic etiā tollit̉ alia rō cū ſeculares non minꝰ teneant̉ obedire Imꝑatori. vt ī. c. ij. de ma. ⁊ obe.In glo. ſuꝑ v̓. p̄ter expēſas. in ſi. hͨ glo. ꝓſeꝗturin effectu tres. q. Prima de delegato principisnunꝗd poſſit petere expēſas cū proficiſcitur exͣdomiciliū ſuū occaſione cauſe ſibi delegate.X q̄ritur de ordinario. 3º. de delegato ordinarij⁊ 2ª ꝑs ibi ordinariꝰ. 3ª ibi itē ſi ordinarius. ⁊ circa iſtaꝫ glo. poſſunt formari alie tres. q. Primanunꝗd delegatꝰ pͥncipis ſufficiēter bn̄ficiatꝰ poſſit petere expēſas iſtas qͣs feciſſet cū ꝓficiſciturexͣ domicilium. ¶ 2º. querit̉ nunꝗd debeat ꝯputare expēſas quas fuiſſet domi facturus. ¶ 3º.nunꝗd veniāt expenſe victualiū et vecturarumequoꝝ ⁊ ſimiliū. ⁊ de his vide bo. glo. in p̄alle. c.ſtatutū. §. inſuꝑ. de reſcrip. li. vi. ⁊ ꝯclude totammateriam ſic aut querimus de ordinario aut de