De vi. ⁊ bo. clericoꝝ.

denūciatiōe q̄ fit per excōicatiōem. c. paſtoralisde appell̓. vt ſit ſenſus ꝙ ep̄s debet iſtos laicosexcōicare ⁊ ita eos poſtmodum denunciare vtꝓrſus careāt cōione fideliū ⁊ noͣ ex hͦ ⁊ ex tex.duo. pͦ ꝙ officiū epiſcopoꝝ eſt intēdere circa honeſtatē monaliū vt nimis nō frequētentur ꝑ laicos vel clericos. vn̄ hodie pōt epiſcopꝰ ⁊ debetoēs moniales viſitare annuatī etiā ſi ſint exempte. vt in cle. attēdentes. de ſta. regū. 2º. ꝙ freq̄ntans monaſteria monialiū nō eſt excōicatꝰ ipſofacto. ep̄i autem per eoꝝ ſtatuta ſolēt ſulminareexcōicatiōeꝫ. Additio. vſqꝫ ibi in glo. ij. In glo.i. ibi ⁊. c. diffinimus. ibi dicit̉ ꝙ qn̄ quis vult loꝗmoniali debet loꝗ in pn̄tia abbatiſſe ⁊ cū ea cōpēdioſa v̓ba dicere ⁊ dicit Hoſti. ꝙ ſicut nō licetfrequentare monaſteria monialiū ſic etiā hoſpitia ꝯmatꝝ vl̓ beguinaꝝ. vt in. c. ꝑnicioſuꝫ. in glo.alle. ⁊ facit quod habet̉ in cle. i. de reli. domi. Inea. glo. ibi nō ſunt. vbi dicit̉ ꝙ non ſufficit dicereꝯſciētia mea mūda ē qͦ ad deum nō curo ꝗd aliloquant̉ qn̄ quis frequētat monaſteria qꝛ nō ſolū expedit quē habere bonā ꝯſcientiā qͦ ad deūſed etiā habere bonā famā ne alij ſcādalizent̉.In glo. ij. in fi. noͣ glo. ad ſtatuta faciētia mentionē de frequētatiōe vt ex duabꝰ vicibus īducat̉freq̄ntatio ⁊ ꝓ iſta glo. fac̄ dictū archi. in. c. illud.xij. di. vbi dicit ꝙ ex duabꝰ vicibus inducit̉ conſuetudo ad maleficiuꝫ. facit. l. iij. C. de ep̄i. audi.Hoſti tn̄ diſcrepat a dicto glo. ⁊ dicit recurrendū ad cōeꝫ vſum loquēdi. vt. l. iij. ff. de re. du. ar.ī. l. i. ff. de flumi. ⁊ meliꝰ in. c. de cauẜ. de offi. dele.Io. an̄. ſentit ꝙ ſi poſt admonitiōem acceſſerithꝫ locū diſpoſitio huiꝰ tex. quod ſatis placet. nāorit̉ maxima ſuſpitio ꝯͣ monitū iterantē acceſſūEt aduerte qꝛ h̓ non ponit̉ debita pena coheūtium cum monialibꝰ ſed tm̄ puniūtur iſti ex ſuſpitione ꝓpter inobediētiam ex ꝯtēptu monitiōisſuꝑioris. nā vbi vere ꝯſtaret de delicto clericusin qͦcunqꝫ ordine debet deponi ⁊ detrudi in monaſterio ad agendū ꝑpetuā penitentiā. xxvij. q..i. c. ſi qͣ monacha. ⁊. c. ſi ꝗs epiſcopꝰ. Laicus v̓oẜᵐ leges decapitat̉ ⁊ oīa bona applicant̉ monaſterio cui intulit iniuriam vt ē lex canonizata eacā. ⁊. q. ſi quis rapuit. ad idē. l. ſi ꝗs non dicā rapere C. de epiſ. et cle. ⁊ in corꝑe vn̄ ſumitur ⁊ ꝙpeccata ꝯmittat talis ꝑpetrans hͦ ſcelus cū moniali. vide glo. quā ſemper tene mēti in. c. v̓ginibus. ea. ca. ⁊. q. ꝯmittit enī ſacrilegiū qꝛ ledit ſacrū. Itē inceſtū qꝛ cum ꝯſanguinea ſpūali. Iteꝫadulteriū qꝛ cū ſponſa dei. Et an poſſit accuſariaccumulatiue de qͦlibet iſtoꝝ delictoꝝ an v̓o debeat eligere alteꝝ. vide ibi glo. que iudicio meonō vſquequaqꝫ ſoluit. q. ſed reducas illā glo. adnoͣ. ꝑ Bar. in. l. ſenatꝰ. ff. de accuſa. ⁊ ꝑ Io. an. inaddi. ſpe. in ti. de homi. in pͥn.Aoniam ereiecciEp̄s pōt ſtacertū numeꝝ clericoꝝ ẜᵐ ipſius facultates ꝗ vtuant in cōi ⁊ ꝯͣdictores ad hͦ ꝯpellere⁊ iſtos in cōi viuētes poteſt abſoluere ab excōi-

catiōe incurſa ꝓpter iniectiōeꝫ manuū in ſociuꝫ⁊ tria ſunt dicta. 5ᵐ ibi ſi qui. 3ᵐ ibi indulgemꝰ.Noͣ pͦ caſum noͣ. ẜᵐ cōem intellectū ꝙ ep̄s cūcapitulo eccl̓iam ꝑrochialē pōt facere eccl̓iam collegiatā ⁊ diſpone̓ vt clerici licet ſeculares viuātin cōi ⁊ ſub vno tecto dormiāt ⁊ ſic dicit Ab. fuiſſe diſputatū ⁊ determinatū ꝑ magiſtꝝ ſuum ⁊ſeruatū in dio. claromō. aucͣte huius. c. ⁊ facit. c.a nobis. de iurepa. ⁊ qd̓ noͣ. in. c. cuꝫ dilectus. deꝯſue. ¶ Nō 2º. ꝙ ex eo ꝙ clerici viuūt ī cōi ī aliqua eccl̓ia p̄ſumit̉ ibi eſſe collegium. ad hͦ videnoͣ. ꝑ Inno. ⁊ in. c. poſtulaſti. de iurepa. ¶ 3º. noͣibi valeatis ꝙ ep̄s nō artatur ad faciendū clericos viuere in cōi vt hic dicit licet poſſit facere ꝓhͦ facit tex. ibi licitū vobis ſit ⁊cͣ. nā ſb̓iectū volūtati nō ſb̓ijcitur neceſſitati. xxxij. q. vij. c. apl̓s. et.l. nō quicꝗd. ff. de iudi. ¶ Itē noͣ in v̓. ſi cui. caſum in quo durior vita inducit̉ clericis ſecularibus. nā ꝯpellunt̉ ponere redditꝰ in cōi ⁊ ſimulcū alijs viuere. ¶ Noͣ in v̓. indulgemꝰ. vnū pͥuilegiū clericoꝝ etiā ſcholariū habitantium in cōipoſſunt enī abſolui ab excōicatione inflicta proiniectiōe manuū in ſociū ab ep̄o loci. ⁊ idē tenetglo. in. c. decimas. xvi. q. i. ⁊ in. c. nullꝰ. xvij. q. iiij.⁊ Inno. h̓. Sed diceres tu hͦ videt̉ mihi eſſe regulare. vt in. c. peruenit. jͣ. de ſen. excꝭ. dic illud. c.ꝓcedere in leui iniuria ſꝫ inferēs clerico iniuriāin mediocrem nō poteſt regularit̓ abſolui niſi aPapa. vt in. c. ſi ꝗs ſuadēte. xvij. q. iiij. vn̄ p̓uilegiū iſtud operat̉ cū iniuria fuerit mediocris etidē eſt in religioſis vt ē in. c. monachi. de ſen. ex.Sꝫ ſeculares non abſoluunt̉ niſi ab ep̄o vt hiccū iſtud p̓uilegiū ſolum ſit indultū epiſcopis vtpatet in antiqͣ ex ſupͣſcriptione ſꝫ monachi poſſunt abſolui per eoꝝ abbatē. vt in. d. c. monachi.vbi v̓o iniuria fuerit atrox nec illi nec iſti abſoluunt̉ niſi a ſolo Papa vt h̓ in fi. ⁊ in. d. c. monachi. ⁊ in. c. cū illoꝝ. eo. ti. ¶ In glo. i. ibi habēdaeſt rō expenſaꝝ noͣ glo. iucto tex. ad quā debent.aduertere maxime iuuenes vt tm̄ expendant ⁊nō amplius qͣꝫtuꝫ habēt in redditibꝰ immo ꝯſilium eſt ꝙ ſemꝑ aliꝗd ſuperſit. nā ſi ꝗs expendittantū quantū habet in redditibꝰ ex caſu aduerſo efficit̉ pauperior ⁊ ita cōſulit̓ tutori pupilli. l..iij. ff. vbi pupil. edu. debe. In fi. glo. nō allegatglo. tex. aliquē pro hͦ vltimo dicto ſꝫ vide tex. in.c. fi. sͣ. de p̄ſumptꝭ. Et inſtāt doc. h̓ circa hoc. ſedꝯclude ſic ꝙ aut p̄bende nō ſunt diſtincte nec ēnumerꝰ in eccleſia ⁊ tūc ꝯͣ impetranteꝫ licite pōtopponi de defectu facultatū ⁊ vnus ſolꝰ etiā inuitis alijs pōt opponere vt ſentit h̓ Io. an. facit.c. ex ꝑte ⁊ quod ibi noͣ. de ꝯceſ. p̄ben. Cui autēincūbit onꝰ probādi an excipienti ꝙ facultatesnō ſufficiant an impetrāti ꝙ immo ſufficiūt dicvt noͣ. in. d. c. fi. Si v̓o p̄bende ſint diuiſe tūc mihi placet opi. vt iſta exceptio defectꝰ facultatuꝫnō ſufficiat qm̄ exquo p̄benda vacat vel ē vacatura nō poſſunt clerici p̄tendere int̓eſſe ſtāte integritate p̄bendaꝝ. Quidā tn̄ tenent dictum huius glo. ſed pͥᵐ plus placet qd̓ tenet Bonagui.