Dyalogus SecūdusAymundus. Sicut agnouiſti ex natura liberi ar. qͥd dedeo ſentire debeas: ita nūc quid de hijs q̄ circa hoīeꝫ gerunt̉ debes agnoſcere. Quinqꝫ em̄ ꝑ ordinē breuit̓ ponemusq̄ ex natura liberi arbitrij hoīem ſcire oporteat. Primū ꝙ re-muneratio q̄ fit hoī a ſummo iudice ꝓpter oꝑa liberi ar. ē ſpūalis ⁊ eterna: nō corꝑalis aūt tꝑalis. Nā liberū arbitriū ꝓpterqd̓ homo d̓r hō eſt ſpūale: inuiſibile: ⁊ intellectuale. Et qꝛ in libero arbitrio ſubiectat̉ oīs culpa hoīs vel meritū. iō principalis remuneratio hoīs eſt inuiſibilis et ſpūalis vt remuneratioradici reſpōdeat ⁊ origini Dominicus Satis aſſentior. nācorꝑalia quantūlibet ſint p̄ſtantia nō ſunt tn̄ digna liberi arb-trij oꝑa munerare. Plus dico: tota corꝑalis machina mundinō p̄t ex equo p̄miare minimū opus voluntatis hūane Adeoem̄ nobilis res ē libeꝝ ar. vt ſolo eterno p̄mio ꝯpenſet̉ Raymūdus. Hinc optīe intelligis ꝙ precipuū hoīs bonū vel malū eſt remuneratio volūtatis ⁊ intellectus. Oēs igit̉ thezauriet diuitie hoīs inquantū hō eſt ſtꝭ inuiſibiles ⁊ ſpūales. Et re-gnū eius qd̓ preſtolat̉ eſt intellectuale: eternū: inſolubile. Naꝫqm̄ libeꝝ ar. nō eſt vel locale vel tꝑale. iō bonū hoīs nec lococlaudit̉ nec tꝑe menſurat̉. Nō ergo bonū hoīs eſt cōe cum beſtijs: qd̓ Epycurus (qͥ ſummū bonū in voluptate poſuit) videtur aſtruere. Scd̓m qd̓ natura liberi ar. eluceſcit eſt quaꝫ legēhō approbare debet atqꝫ ſectari. ⁊ quā aſꝑnari atqꝫ ꝯtemnereExquo em̄ remuneratio liberi arbitrij nō eſt corꝑalis ſꝫ ſpūa.lis vt iā patuit: hinc ſeqͥtur ꝙ ille leges ⁊ ſecte q̄ finalē hoīs beatitudinē in rebꝰ corporeis ⁊ ſenſibilibꝰ ꝯſtituūt falſe ſint ⁊ deceptorie: caduce: futiles: miſerabiles Dominicus Hinc veriſſime liquet impoſtor neqͥſſimus machumetus qͣꝫ vaniſſimāſuo populo legē ꝯdiderit. cuius ꝓmiſſa corꝑalia ſunt ⁊ viſibi.lia bona. Promittit em̄ paradiſum terreſtrē: epulas pingues:vina falerna. ſericas veſtes. feminas molles RaymundusMerito hic hoīm deceptor in apocalypſi beſtia nūcupat̉: quiet beſtial̓r vixit ⁊ ſua ꝓmiſſa cōia cū pecudibꝰ inſtituit. Porrolex xp̄i ieſu q̄ dei viſionē in p̄mio ꝓmittit hec ſanctiſſima ē. ve-riſſima ⁊ ſaluberrima: cuius inſtitutor verus fuiſſe dinoſciturſcūs: ꝑfectus. verā hoīs beatitudinē ⁊ intelligēs ⁊ requirens.