Druckschrift 
1 (1485)
Entstehung
Seite
207v
Einzelbild herunterladen
 

De arbitris.

fi. exquo em̄ arbitri eligūtur ex neceſſitate dꝫ cōpetereptās appellādi. credo etiā det̉ actio a ſnīa p̄ſertim teneamꝰ tales arbit ros hr̄e iuriſditionē ordinariaꝫvel delegatā. vt no. in. d. c. ab arbitris. d. c. ſuſpitōnishinc gl. no. in. d. c. ab arbitris. dicit ī arbitrꝭ electis īcauſa quā hꝫ ep̄s ꝯͣ ſubditū hꝫ locū appellatio. tn̄. c. ſiclericus. xj. q. j. ſolū diſponit vt arbitri eligant̉ ep̄vult mouere litē ꝯͣ ſubditū. Quidā ſunt arbitri oīnvolūtarij exͣiudiciales aſſumūt̉ ex mera voluntateꝑtiū. in iſtis pōt diſtingui aūt ſunt veri arbitri autarbitratores. caſu aut loqͥmur de iure canonico autciuili. ſi de iure canonico dixit Bal. in. l. j. C. eo. pōtappellari vr̄ hoc habuiſſe indubitato. allegat. ij. q.ſtatuendū. ſꝫ certe ille tex. nihil fac̄. qꝛ loquit̉ ī aro ſꝫ ī iudice vt colligit̉ ibi ex tex. aꝑtiꝰ īnuit ibi gl. ꝯͣ dcm̄ Bal. vr̄ tex. ij. q. vj. a iudicibꝰ. iūcto. §. ſequēti. aꝑte voluit glo. in. d. c. ab arbitrꝭ. ſꝫ glo. in. d. c. a iudicibꝰ poſuit notabile dictū dicēs de iure canonicopoterit arbitriū iniquū viā cuiuſdā reclamatiōis retractari ſic īploratiōꝫ officij iudicꝭ mouet̉ dūtaxat. c. ij.. eo. opi. illiꝰ gl. vr̄ ſimpl̓r trāſire do. an. ſꝫgo limitarē ꝓut plene dixi ī d. c. ij .ſ. arbitriū ꝯtineteuidentē iniqͥtatē etiā in leſione ſoliꝰ ꝑtis. hoc ſentitHoſt. in. d. c. ij. archi. in. d. c. a iudicibꝰ. qꝛ ius qnicum obuiat notorio peccato. vt in. c. nouit de iudi.puto etiā int̓ laicos dꝫ admitti. vtin. d. c. ij. ihi dixi. ſꝫ vbi ꝯſtat de inꝑs offert ſe ad ꝓbandū putoiure canonico. qꝛ remedia rigoroſa inponat̉ litibꝰ habēt locū etiā de iure cademꝰ ſnīa ſemel trāſiuit in iuopliꝰ retractari p̄textu iniqͥtatꝭ p̄tenꝑtes exqͦ ſemel ꝯͣdixerūt. vt ī. c. int̓ re iuo dicēdū in arbitro ne lites de nouo inſtaurent̉. imputandū ē em̄ ꝑti ſe obligauit ſub pena ad ſeruādū arbitriū ī. c. ij. p̄al. ꝓcedit de iniqͥtate ꝯſtaret euiderter pͥma frōte. Idē eſt dicēdū de iure canonico qd̓ diure ciuili. De iure āt ciuili aduerte aut ſtatutū diſponit vt ſnīa arbitri mādet̉ executiōi tūc pōt appellarivt voluit bar. in. d. l. j. qꝛ tūc hꝫ vim ſnīe agit̉ exponderāda em̄ ſunt ꝟba ſtatuti. ſibitriū mādet̉ executiōi ſic̄ſit in iu appellari pōt. aut ſtatarbitri mādet̉ executiōi tūc ꝓcedit dictū Lem̄ oꝑat̉ ſtatutū ī eo diſponit vt hēat exeratā ſic̄ ſnīa aūt dꝫ intelligi vt cIſeat̉ r̄mota appellatio. ſtatutū illud ſit ꝯtra ius dꝫ ſtricte inſatis ē p̄t aliqͥd oꝑari. ad hoc. c. in nr̄a de iniur. qꝛibi no. ī. d. l. ſiqn̄. C. de inoffi. teſta. in. l. iij. §. hꝟba. ff. nego. ge. hāc limitationē ſentit bal. .aut ſtatutū nihil diſpōitſcn̄ p̄t appellari. vt ē qꝛ ex ſnīa arbitri orit̉ actō neqꝫ agit̉ ad penapromiſſi ex ſnīa ſꝫ agit̉ ex ꝯpromiſſo ſic ex ꝯͣctu inito int̓ ꝑtes. a ꝓprio ꝟo ꝯͣctu p̄t appellari. vt no. ī. d.l. j. ff. de pactꝭ.. c. j.. e. ti. hec ꝓcedūt in vera appellation. ꝯarbitriū ꝯpetit qn̄qꝫ quedā ſpecies appellatiōis. vbictua legitima ꝯpetit exceptōꝯtra laudū. putaī dolū ſeu arbitrū ſuſpectū p̄cedentatiōe illa talis exceptio quamretractat̉ arbitrellatiōis cuiuſdā. vt dic̄.§. itē cuꝫ quidā. ff. e. Scd̓otex in. l.caſu pͥncipali .ſ.arbitratore bar. in. d. l. j. voluit poſſit appellari ſi p̄textu iniqͥtatꝭ p̄t peti reductio ad arbitriū boni viri. vt in. l. ſi ſocietate. §. arbitroꝝ. ff. ſocio. idē ſentit bal. ī. d. l. j. ſꝫ bar. ī. l. fi. ff. deappel. recipi. fuit ī ſingulari opi .ſ. laudū arbitroꝝiniquū ꝯpetit duplex remediū .ſ. appellatiōis petitionis reductiōis ad arbitriū boni viri. ſi ꝑs intētat remediū tenet̉ ẜm ſeruare tꝑa p̄fixa ī appellation. mouet̉ qꝛ a trāſactione pōt appellare is ex ea ſe

ſentit p̄grauari. vt ī. l. a ſnīa in. §. idē reſcpͥſit. ff. de ap.ſed dictū arbitroꝝ ē quedā trāſactio. vt no. in. c. qͥntauallis de iureiurā. in aucͣ. ſi ꝟo ꝯtigerit. C. de iudi.a tali arbitramēto pōt appellari. ab actu exͣiudiciali pōt appellari tenet̉ ꝗͣs ẜuare tꝑa ī appellatiōe p̄fxa. vt ī cle. ſic̄ de appel. Sꝫ qͣꝫqͣꝫ ꝯſideratio bar. ſjſita tn̄ mihi placꝫ audio a modernis legiter recipit̉ ꝯͣ hāc opi. ſuā facit quā ip̄e pōitin. l. j. C. de arbi. vbi dicit a ſnīa arbitri id̓o appelꝓprio qͣslat̉ qꝛ agit̉ ex ſnīa. ſꝫ ex ꝓmiſſo appellare. eſt ergo idē dicendūu nr̄o. vide. in. c. ſtatutū de reſcrip. li. vj. vbi dicit vbi qꝓcedit tanqͣꝫ bonꝰ vir nunqͣꝫ p̄t ab eiꝰ ſnīa appellari.idē ſentit bar. in. l. j. ff. de le. ij. ob. l. a ſnīa. quā ip̄e al⁊loquit̉ in t̓cio trāſigit ſꝫ appellat a trāſfacta int̓ alios ex qua p̄t p̄tende̓ aliqd̓ intereſſeꝯpetit ſolū remediū petitiōis reductiōis ad arbitriūboni viri. ita ſimpl̓r voluit tex. in. d. §. arbitroꝝ. p̄dicta ꝓcedūt habito reſpetu adius. ffoꝝ. ſꝫ hodiepe. pal. vbi diſponit ex ſnīa arbitri orit̉ actio ſilogat̉ exp̄ſſe ꝑtes vl̓ taciturnitate. x. dieꝝ p̄t dubiri nūqͥd admittat̉ appellatio? bar. fuit ī ſingl̓ari op ſic ī. d. l. j. C. e. mouet̉ qꝛ appellādo vr̄ emologbitriū tanqͣꝫ latū ſꝫ non tanqͣꝫ iuſte latū. vnde eoappellat orit̉ actio. allegat in ſimili. l. iij. §. falſus. ff.ra. ha. vbi dn̄s appellādo a ſnīa lata ꝯͣ falſū ꝓcuratobare geſta falſū ꝓcuratorē. ſꝫ bal. in cōiter legiſte ſequētes reprobāt bn̄ qꝛ aūt appellādo emolqui appellationē. qꝛ eſſet ſibi ꝯͣpedit natiuitatē actiōis ꝯn̄s p̄taut īpugcaſu fieri nec reſpectu iuſticie ſēappellaiſequēdo poſtea appellationē. ſꝫtētie eſſet ſ bar. approbatio p̄t referri adī. §. falſꝰaūt ad iuſticiā ſnīe. et ē ibſonā falſi ꝓcipͥmā q̄ſtionē. Ad ſecūdā qōnaliꝰ caſus.ſſit appellari a ſnīa arbitri. intelan valeat pactuure p̄t appellari. hec ꝯtinlige ī caſibꝰ ingit de facto trecitat i. c. rainaldꝰ.. teſta.varij. multi tenuerūt vale̓ paEt doc. antiqͥ poſſit appellari tn̄ non dānatctū. qꝛ lꝫ iustes. iudex dꝫ iudicare ẜmpactu factū īerit. ff. de re iudi. Et hāc opꝯueniūt vt ī alij. ꝯͣriā opi. tenēt Ia. bal. acnuerūt Guil.. ap. §. ī qͥbꝰ.. xvj. qͥdā alij. ſꝫcur. in. d. canoniſte cōiter tenēt valetmodernnat̉ vera appellatio. qꝛ vt p̄dixi cuꝫ expactū vtſnīa oriat̉ actio valet appellatio ſuſpēdit illūa dꝫ int̓poni agat̉ ex ꝯpromiſſo vt p̄dixi ſꝫ vapactu ī appellatiōe īpropͥe ſupta. vt dic̄ bar. in.nꝰ poſſumꝰ ꝯuenire vt arbitriūicē. noͣ. dixit bal. in. d. l. j. caa pena ꝯpromiſſi. nec ē neceſſe ſerī appel. qꝛ ē ꝟa appellatō vt p̄dixi qd̓In t̓cia vltīa qōn nūqͥd valeat renūciatiobn̄appellatiōis ab arbitrio int̓ponēdo. in ꝯſidera ī caſibꝰ ī qͥbꝰ de iure appellari p̄t. vt qꝛ ſt̓ arbitri iurꝭ. vl̓ qꝛactio ꝯpetit ex ſnīa puto valeat renūciatio. queadmodū p̄t pactū r̄mitti appellatō a ſnīa iudicꝭ fortiꝰ dꝫ poſſerſnīa arbitri. qn̄ appellari p̄t arbitriū hꝫē p̄t qͥs pactū renuciare appellatiōii. d. l. fi. C. de tēp. ap. ſꝫ in caſibꝰ ī qͥbꝰ p̄t appellaritūc cadit ꝓprie renūciatio appellatiōis. Sꝫ poſſetdubitari nūqͥd poſſet emologari laudū anteqͣꝫ ſit latū dicendū vt.. dixi. vn̄ renūciatio facultatis impugnādi arbitriū remittit̉. vt ī. d. l. pe. vt p̄dixifacultas impugnādi ē quedā ſpēs appellatōis.appellatiōe īproprie ſumpta p̄t intelligi iſta gl. d valet renūciatio Sꝫ qͣro ī caſibꝰ ī qͥbꝰ p̄t appellari ab arbitro ad queꝫ debeat appellari. So. dicit hic