De arbitris. 20
tigatoꝝ ⁊ ī. l. ij. C. eo. vide tn̄ Inno. qͥ optīe ī hͦ loqͥt̉. jͣeo. ex ꝑte ī pͥn. dixit .n. ⁊ bn̄ ꝙ tūc ꝑ ꝯtumaciā ꝯmittit̉pena ꝯpromiſſa qn̄ īpedit̉ ꝓnūciatio ſnīe. ſecꝰ aūt ſi citatio fuit fcā ad aliū actū ad quē iudex p̄t ꝓcedere nōobſtāte ꝯtumacia. hͦ dictū puto limitꝑ id qd̓ noͣ.bal. pꝰ Ci. in. d. l. ij .ſ. niſi fuerit ī ꝯproractū vt peia ꝯmittat̉ ſi nō paritū fuerit ſnīe. nā tūc nō ꝯparēdoad p̄ceptū arbitri ꝯmittet̉ pena. qd̓ ītelligit̉ dūmō ꝑtꝭpn̄tis int̓fuit ꝙ aduerſariꝰ nō cōparuerit. ſecꝰ ſinpōt p̄tende̓ int̓eſſe. ⁊ ibi vide ꝑ eū latiꝰ. Sꝫ circa harticulū do. an̄. allegat h̓ bu. ⁊ nō dicit vbi qͥ tenuit ẜmeū ꝙ arbiter nō p̄t ꝓnūciare ꝑte abſente qn̄ ꝯpromiſſū fuit ſimplicit̓ penale. ſecꝰ ſi fuit appoſita cl̓a ꝙ totiens pena cōmittat̉ quotiēs fuerit ꝯͣuētū. nā tūc p̄t ꝓnūciare ad effectū vt pena iteꝝ cōmittat̉. allegat etiaꝫſpe. eo. ti. in. §. fi. ꝓpe fi. Et incipit ꝟ. qͥd ſi arbit̓. plusdic̄ do. an. ex ſe ꝙ vbi cōpromiſſu nō eſſet penalepoterit arbit̓ ꝓnūciare ꝯtumaciā ꝑtis nō obſtāuet̉ rōne gnaͣli dūtaxat. qꝛ arbitria ſunt redacta ad inſtar iudicioꝝ. Sꝫ aduerte tū qꝛ legiſte moderni has limitatiōes n̄ vident̉ feciſſe nec mētionē faciūt ī hͦ de ꝯͣrio ſꝫ ſimpl̓r trāſeūt cū his qͣ. sͣ. diximꝰ pꝰ gl. vt viderepoterꝭ ī. d. l. ij. ⁊ ī. d. §. ſiqͥs litigatoꝝ p̄ter Ci. qͥ poſuitvnā limitationē Ia. dicetꝭ. ꝙ ſi ꝑs abeſt pꝰ ꝯcluſiōeꝫ īcā pot̓it arbit̓ ꝓnūciare. ar. i. l. qͣꝫuis. C. de adul. vbi p̄tiudex ferre ſnīaꝫ ꝯͣ accuſatū ſi accuſator ſe abſentauitpꝰ ꝯcluſionē ī ca. ⁊ potuiſſet allegare bo. tex. ī ſil̓i in. c.auditis de ꝓcu. vbi reuocatio ꝓcu. pꝰ ꝯcluſionē nō īpedit ſnīaꝫ ferri. ſꝫ hͨ dicta mihi nō placēt nec credo ꝙfuerīt d̓ mēte butrigarij nec ſpe. cū īdiſtīcte tex. in. d. §.ſiqͥs litigatoꝝ. dicat ſnīaꝫ eē nullā latā ab arbitro ſinepn̄tia ꝑtiū. vn̄ ītelligo dicta iſtoꝝ ꝙ vbi fuit appoſitaaliqͣ iſtaꝝ cl̓aꝝ pot̓it arbit̓ de nouo citare ꝑtē vt veīatad ſnīaꝫ audiēdā ⁊ ſi nō venerimittet̉ pena.romiſſū ī ſuaꝫꝟtute cl̓e pͥma pena ſoluta remliditate. vn̄ lꝫ ſine cl̓a ꝯpromiſſū diſſoluat̉ eoip̄o qmittit̉ pena. vt. l. ſi duo. §. ſel̓. ff. e. ⁊ ī cāu nr̄o ꝟtutenō ſoluit̉ ꝯpromiſſū ſꝫ arbit̓ nō hꝫ maiorē ptātē qͥvn̄ ſi pͥus nō pot̓at ꝓcede̓ ſine pn̄tia ꝑtiū ita nec n̄cū ꝟtute cl̓e cēſeat̉ alid̓ ꝯpromiſſū iuxͣ ea q̄ dixi ī. c. dilecti. sͣ. eo. ⁊ idē dico vbi pena nō fuit appoſita ī ꝯpromiſſo tūc aūt ꝯpetit actio ad int̓eſſe ꝓpt̓ ꝯtumacia q̄admodū ꝯpete̓t ſi ꝑs nō vellet ſtare arbitrio iā latojͣ. eo. ꝑ tuas. ⁊. l. diē ꝓferre. ff. eo. nec ꝑs pn̄s ex hͦ p̄t p̄tēdere aliqd̓ p̄iudiciū. qꝛ eūdē effectu hꝫ ac ſi ſnīa fuiſſet lata ⁊ ꝑs nō vellet acqͥeſce̓ arbitro. dictū etiā Ia. pͥma frōte vr̄ equū ſꝫ nll̓o iure ꝓbat̉. īmo exp̄ſſe reſiſtittex. in. d. §. ſiqͥs litigatoꝝ. nā pn̄tia ꝑtiū neceſſario reqͥrit̉ ī ꝓlatiōe ſnīe ⁊ nō ī alio ꝓceſſu vt. sͣ. dixi. vn̄ ꝙ ꝑsfuerit pn̄s vſqꝫ ad ꝯcluſionē n̄ releuat. ⁊ forte Barbal. nō recitauerūt iſtud dictū. qꝛ dubitarūt de ip̄iꝰritatē. Ad. l. qͣꝫuis. facilis ē rn̄ſio. nā ibi ꝓcedit̉ fauoreiuris publici. qꝛ cā erat crimīal̓. vt ibi nō. Itē qꝛ ceſſabat ibi rō qͣre reqͥrebat̉ pn̄tia accuſatorꝭ. nā ibi cōſtabat reū fuiſſe ꝯuictū nec pot̓at fieri alia ꝓbatio. vn̄ p̄ſentia accuſatorꝭ parū oꝑabat̉ cū ceſſaret pena taliōisIn eadē gl. ibi renūciat appellatiōi. no. gl. in hͦ ꝙ ponit dr̄iaꝫ int̓ iudicia ⁊ arbitria. nā ī iudicijs valet pactūde nō appellādo ſeu reclamādo ꝯͣ ſnīaꝫ lꝫ an̄ ꝓlatiōeꝫſnīe ſit int̓poſitū. vt ē tex. no. in. l. fi. ī fi. C. de te. ap. ſecꝰaūt ē in pacto int̓poſito de nō appellādo vl̓ reclamādoꝯͣ arbitriū. ⁊ allegat gl. ad hͦ dictu. l. pe. C. eo. q̄. l. nō loquit̉ ī renūciatiōe appellatiōis. ſꝫ glo. induxit illā. l. ſatꝭcaute ⁊ ſubtilit̓ ī eo ꝙ. l. illa tacite īnuit laudū nō poſſeemologari an̄qͣꝫ ſit lai ¶ lꝫ glo. ibi dubitauerit Bar.tn̄ hͦ ibi ſequit̉. refert ita ꝯſuluiſſe Di. ⁊ ip̄m poſt eū. ⁊idē ibi bal. qd̓ ē bn̄ no. nā quotidie in ꝯpromiſſis anit̉ cl̓a ꝙ ꝑtes ex nūc approbēt laudū ferēdū. ⁊ ꝓminon impugnare aliquā ratiōe ⁊cͣ. cale em̄ pactum nonvalet. quia. l. illa pe. ad hoc vt ex laudo oriat̉ actio re-
quirit ꝙ approbet̉ expreſſe vel tacite poſtqͣꝫ fuerit latu. ⁊ pōt eſſe rō ne ꝑ iſtud pactū antea factu det̉ arbitris maͣ delinquēdi. ⁊ hec ꝓcedūt reſpectu arbitrorū.¶ Quid aūt ī arbitratore an valeat pactū de nō petendo reductionē ad arbitriū boni viri. dic vt pleniſſimedixi ī. c. qͥntauallis de iureiur. ⁊ qͣtenus. gl. h̓ dicit vale̓pactū d̓ nō appellādo ī iudicio facit ī cōtrariū. c. veniētes de iureiur. vbi dr̄ nō vale̓ ſtatutū vt a ſnīa n̄ poſſitappellari. qꝛ violat̉ ius ſuꝑioris. So. dic illud ꝓcede̓in ſtatuto ſecꝰ aūt in pacto. ex quo habes vnū caſū mirabilē in quo magis oꝑat̉ pactu qͣꝫ ſtatutū. ⁊ ꝙ quēdāari nō p̄n̄t ꝑ ſtatutū. qd̓ eſt ꝯͣpn̄t fieri ꝑ pactūqe. decu. ſuꝑ rubrica li. x. ⁊ qd̓ noͣ. baſēs. ff. de iuſti. ⁊ iure. ſꝫ pōt dici ꝙ regl̓arit̓ ꝓcecꝯtrariū. ſꝫ ī caſu p̄dicto aliud ē. qꝛ pactū directe nō tāiꝑioris. poſcultat? ẜꝫ ſtatutr diſponit directe ꝯͣ itdubitari. nūquid ſaltēleat ſtatutuꝫqͦ ad ſtatuentē tm̄: de quo vide ꝑ bal. in. d. l. fi. vbi ſentit ꝙ nō. ⁊ optime facit illd̓. c. veniētes. Itē ꝯͣ hāc particulā gl. fac. l. j. C. de arbi. ⁊. ij. q. vj. a iudicibꝰ. cū. §. ſe.vbi dr̄ ꝙ a ſnīa arbitri nō poſſit appellari. gͦ fruſtra q̄rimꝰ vtrū valeat renūciatio appellatiōis cū renūciatiodebeat referri ad ius cōpetēs. vt in. c. ad diſſoluēdū dedeſpō. īpu. ⁊ in. l. decē. ff. de ꝟ. ob. Sꝫ ꝓ intellectu gl.totius materie q̄ quotidiana ē ⁊ ī varijs locis ſparſaſunt videnda tria. pͥmo an de iure poſſit appellari a ſentētia arbitri. Scd̓o p̄ſuppoſito ꝙ n̄ poſſit appellari anvaleat pactū de appellādo. Tercio an in caſibꝰ ī quibꝰp̄t appellari valeat renūciatio appellatōnis ſaltenactu ante ꝓlatiōꝫ ſnīe int̓poſite. Quo ad pͥmū ſoē ꝙ multē ſunt ſpēs arbitroꝝ quidā nō dant̉ ī iudicſuꝑ aliquo articulo cāe. puta ad diſcernendū an fideiuſſor ſit idoneus vel ad menſurandū agrū ſeu ad videndū ſi vulnus ſit letale vl̓ qͥd ſimile. ⁊ de iſtis arbitrieſt tex. valde noͣbilis in. l. ab arbitro. ff. qͥ ſatiſda. cog. q̄ẜm intellectū gl. quā ſeqͥt̉ Bar. īnuit ꝙ ab iſtꝭ arbitrꝭp̄t appellari qͣſi exqͦ deputant̉ ī iudicio ſortiant̉ naͣꝫ iudicioꝝ ſeu iudicū. Aliꝰ intellectꝰ gl. ⁊ Bar. ē ꝙ ab illisꝓpͥe nō appellet̉ ſꝫ īploret̉ iudicꝭ officiū ꝑ viā cuiuſdāreclamatiōis. ⁊ hͨ lec. plus placere vr̄ bar. Et aduerteqꝛ tex. ille nō aꝑit vtrū illi arbitri fuerūt dati a iudicede ꝯſēſu ꝑtiū ſeu ex officio ſuo. an ꝟo fuer̄t dati a ꝑtibus iudice diſponēte. credo tn̄ ꝙ vtroqꝫ caſu pn̄t ꝓcedere ille lec. vt exquo deputāt̉ in iudicio ſaltem iudiceiubēte debeant eoꝝ arbitria ſapere naͣꝫ cuiuſdā int̓lolicis. Tercia lec. ad illū tex. ꝙ loquit̉ in iudiqui largo modo pōt dici arbit̓. ⁊ tūc pͥmūobaret̉ iure eſt tn̄ valde equum ⁊ cōiterp̄dicta. nā ratione annexionis debentionis. ar. in. c. recolentes de ſta. re.eputant̉ extra iudiciū ſuꝑ totaīdiſponēte. ⁊ iſti dicunt̉ arbipͥncipaliter ex volūtate parluris. et ab iſtis p̄t appellari. vt ē exarbitris de offi. dele. li. vj. et ꝓ rōevide ibi glo. fi. ⁊ an̄ iſti habeant delegatā vl̓ ordinariāitiōis de offi. dele. ⁊ ꝑ hͦ p̄t decidi qō qͥdtetigi in. c. ſutur quotidie ex diſpōe ſtatutorūs vl̓ cōſimiles Bar. in. l. j. C. e. dic̄int̓ ꝯiūctas īeat executionē ꝑatā ꝙ pōt apꝙ ſi ſtatutū dicatſentētia nō tn̄ ſpecifice loquit̉ in arbitrꝭſꝫ in omībꝰ arbitris. ſꝫ ip̄emetcōpo. ſentit. ꝙ ſi ſtatutū ſimplicit̓in. l. j. C. de no. cōdiſponit vt ꝑtes certo cāu ꝯpellant̉ cōpromittere necvltra diſponit ꝙ nō pōt ab iſtis appellari qͣſi forte voluerit ꝙ vigore talis ſtatuti nō ꝯpetit actio ex laudo ſꝫſolū ꝓuidit ſtatutū vt fiat cōpromiſſū. ⁊ ſic ī alijs dicēdum tanqͣꝫ in arbitris voluntarijs. Sꝫ ego nō puto hͦ