Q02De arbitris.
dicium ⁊ ſic clericus traheret reū ad ſuū foꝝ. vn̄ ponora lr̄am in fine q̄ non mādat oēs clericos ob hͦ ꝯpeſci:memoratos. Itē pōdera lr̄am ibi a p̄ſumptōe hmōi. refert em̄ ſe ad caſum narratū in pͥn. ex ꝯiecturis tn̄ potet p̄ſumi an ceſſio fiat clerico vel ecc̄īe cauſa iudiciindi. ⁊ p̄ſertim in vltima volūtate eſt admittenduceſſio poſſit fieri clerico vel eccl̓ie. qꝛ nō dꝫ p̄ſumiin vltima volūtate. qꝛ nemo p̄ſumit̉ īmemor ſue ſj. q. vij. ſancimꝰ. facit. l. nome. de le. iij. vbi īdiſtincte valet ceſſio facta ī vltima volūtate. qꝛ ꝑ̄ſumit̉ fraus.¶ De arbitris. ℟ica.Rubrica iſta ꝯtinuat̉ ad p̄cedentes)upra viſuꝫ ē de p̄paratorijs iudicioꝝiudicijs erat videndū. ſꝫ qꝛ arbitria ſunt redacta adꝯpilator iſtā rubriſtar iudicioꝝ. vt. l. j. ff. de arbi.cā. ita cōiter ꝯtinuat̉: q̄ ꝯtinuatio mihi nō ml̓tū plꝫ.js cū iudiẜm hͦ debuiſſet iſta ℟ica ſeq̄ titulū d̓ iuſint dignioa. ⁊ id qd̓ eſt redactū adinſtar dꝫ ſeqͥ. ar. inregula acceſſoriū. d̓ re. iur̄. li. vj. tn̄ in. C. ⁊. ff. ẜuat̉ iſte ordo. nā p̄mittit̉ ibi titulꝰ d̓ arbitris ⁊ poſtea ſequit̉ de īdicijs. vnd̓ ego ꝯpetētiꝰ ꝯtinuarē ſic. Suꝑ viſuꝫ ē deficijs diu̓ſoꝝ iudicū tā ordīarioꝝ qͣꝫ d̓legatoꝝ ⁊ d̓ qͥbudā alijs ī qͥbus ꝓ officiū iudicꝭ ꝟſat̉. ſꝫ qꝛ arbitri ſunt qͦdāmo iudices cū aſſumant̉ ad ꝯtentōes ſedādas: mto poſt tractatū de officijs iudicū poſuit ī fi. libri tratum de officio ip̄oꝝ arbitroꝝ ⁊ ī qͥbꝰ ptās eoꝝ ꝟſat̉: etd ſit arbitriū: dic vt no. ꝑ Inno. et alios in. c. qͥntauals de iureiuran. ⁊cͣ.Breue ē ⁊ ꝑ aliaAne ⁊ inſra. vba pōt generaīc ſūmari. Arbitri ſunt ī diſpari nuaſſumēdi ⁊ eis diſcordātibꝰ ſtat̉ ſnīemaioris ꝑtis. h. d ¶ No. pͦ ibi ex cōto ꝙ ꝯpromiſſum dꝫ ꝓcede̓ ex libera volūtate ꝯtentiū. nō em̄ debēt ꝑtes ꝯpelli ad ꝯpromittēdū. nec etiam pōt arbit̓ ꝯpelli ad acceptādū. ſꝫ poſtqͣꝫ acceptauitppellit̉ ꝓnūciare. vt ī. l. iij. ff. de arbi. Cgͦ a prīcipio cōpromiſſum libeꝝ tā ex ꝑſſumēdi. Anaūt aliqͦ caſu qͥs poſſit cogi ad ꝯdic̄ ꝙ ſic. nāin arbitros iuris qͥs ꝯpellit̉ cōpromitte̓. idē eſt vbicūqꝫius decernit vel diſpōit vt fiat cōpromiſſuꝫ. pōe exēī. c. ſuſpitōis. d̓ of. dele. ⁊ ī. c. ab arbitris. et qd̓ ibi no.li. vj ad idē. l. cū ſpāli. C. de iudi. cū ſi. Ex qͥbꝰ infert̉ vacertis cauſis fiatcauſis ita ſtapli. x qd̓ ibit cuꝫ ſtatutū ſit pōiuris ciull̓. vt ī. ltam pot̓ obt de iuſtic. ⁊ iur̄. ⁊. jͣ. di. ius ciuile. Tenetn̄ mēti vnū dictū notabile Io. an. ī. c. pia. d̓ excepvbi dixit ꝙ arbitri iurꝭ. nunqͣꝫ aſſumunt̉ niſi ī caſiiure exp̄ſſis. Sꝫ tu vide gl. notabilē ī. c. ſtatutū. jp̄ſcrip. li. vj. q̄ vult idē eſſe ī caſibꝰ ꝯſil̓ibꝰ ¶ Nōo ꝙ p̄lati pnt ꝯpromitte̓ in negocijs eccl̓iaꝝ. qd̓ ītellge vt no. ī. c. ꝑuenit. ⁊ ī. c. cū tꝑe.Tercio no. ꝯſiliuhuiꝰ. c. vt arbitri ſꝑ aſſumant̉ īari numero. naꝫ devno vel de tribꝰ dixit hͦ cā exēpli exēplificādo numeruꝫdiſparē. ⁊ hͦ iō qꝛ hoīes ſunt faciles ad diſſentiēdū. vt īite ſi vnꝰ. §. pͥncipal̓r. ff. e. ⁊ p̄ẜtim arbitri qͥ cōiter ſuntꝯpatres ⁊ amici ꝑtiū. vn̄ ſi eligerent̉ in pari numero defacili nō eſſet dare maiorē ꝑte in ſnīa. Si tn̄ iſtud ꝯſilium legis nō obẜuat̉: ſꝫ eligunt̉ in pari numero tenet cimiſſuꝫ. vt ī. c. ſe. ⁊ ī. c. īnotuit. jͣ. e. ⁊ ī. d. l. itē ſi vnꝰ. ⁊ꝯueniūt cōpellunt̉ elige̓ terciū. vt ibi ⁊ ī. c. cū ſpāli.ap ¶ Ultimo no. ꝙ ſic̄ ī iudicibꝰ: ita ī arbitris ſtādū eſtſnīe maioris ꝑtis. ꝯcor l. ſi ī tres. ⁊. l. itē ſi vnꝰ: ī fi. ff. e. ⁊pōdera tex. ī eo ꝙ appellat laudū arbitroꝝ ſnīaꝫ. et dicꝙ dr̄ ſnīa largo mō. nā ꝓprie nō eſt ſnīa. qꝛ arbitri nonhn̄t iuriſditōeꝫ. vt dicit tex. ī. l. qͥd ego. ī. §. ex cōpromiſſo. ff. ex qͥ. ca. irro. infa. facit qd̓ le. ⁊ no. in. l. j. C. de ar-
bi. Ex qͦ dicerē ꝙ ī maͣ reſtringibili appellatōe ſnīe nonveniret ſnīa arbitroruꝫ. vn̄ ſi caue̓t̉ ſtatuto ꝙ de qͣlibetſnīa dꝫ ſolui certū qͥd nō habebit locū in ſnīa arbitroꝝ⁊ vide qd̓ no. bar. ī. d. §. ex cōpromiſſo. ī gl. fi. ibi duorūa pn̄te. Tercio pōdera bn̄ gl. ad hͦ em̄ vt valeat ſnīaoꝝ ex tribꝰ reqͥrit̉ pn̄tia tercij tꝑe ſnīe. ⁊ ſic facit iſtaglo. pro opi. bar. in. l. duo ex tribus. ff. d̓ re iudic̄. ꝯͣ. opi.Inno. ī. c. rainaldꝰ. de teſta. vbi ſingularit̓ dixit ꝙ ſi tercius arbit̓ fuit pn̄s in diſputatōe ſuꝑ meritꝭ cāe: ⁊ dixitqͥcqͥd voluit nunqͣꝫ tn̄ potuit reliqͦs duos ī ſuā opi. adducere ꝙ tenebit ſnīa duoꝝ tercio abſente. qꝛ hͦ caſu p̄ſentia tercij nihil vtilitatis poterat adduce̓ cum iaꝫ oīeacta cāe fuerāt exaīnata ꝑ oēs. pn̄tia .n. tercij reqͥin caſu ntc Tiªmn. vt inieū. qꝛ forte poſſꝫ adducē alios l l har. vx pipitin. d. l. ſi vnꝰ: q̄ rō ceſſnuit ꝯͣriū. qꝛ nō eſt illa ſola rō nullitatis: ſꝫ etiā defetit̉ ī tres oēs recipiūt ptātē inptātis. q̄.ad qd̓ facit qd̓ no. in. gl. ī. c. pdentiā. de of. dele. Iita abſentia vniꝰ tꝑe ſnīe nōꝯcurrit tota ptās inqn̄ ſt̓ oēs pn̄tes ibi eſttota ptās. ⁊ idoa maiori ꝑte ffactū ab oībus.vt in. l. qd̓ maiois q̄ fi. a munic̄. ⁊ ī. c. j. ⁊par. ca. Itē tex. in do. dicit ꝙ nō valet ſnīa dicare. ⁊ hāc opi. ſequor. Et qꝛ tercicili poterit infice̓ ptātē alioꝝ nō cōueniēdo cū eis ī eodē locote fuit ſtatutū ꝑius canonicū. vt ſi terciꝰ monitꝰ aꝙnō vult adeſſe. nec allegat legitimā cāꝫ abſentie ꝙ pn̄t duo ꝓcede̓ ſine t̓ciode qͦ dic vt habes hodie tex. in. c. ij. eo. ti. li. vj. ⁊ dic ſatiseſſe ꝙ duo cōueniāt in eandē ſnīam ſiue effectualit̓ ſiuere ⁊ verbo. qd̓ declara vt habes hodie pulchrum tex. inc. j. eo. ti. li.Non valet arbitriū ſimoniaPn NNe. cū vel doloſum. Uel ſūma latius ſic ẜm ꝙ ītelligo. Nullū eſt arbitriū ſeu arꝑꝑtes nō remiſſibilebitramentū ꝯtinēso. In ſecūda cāe cōima ꝑte ponit̉o. pͦ ꝙ ī eccl̓ia p̄nt inſtitui capellanie ꝑqm̄ igit̉.llani ibidē inſtituti nequeāt ad ſolā vtue. ita q̄tatē p̄latipueri. ⁊ hͦ eſt ꝓpriū cuiuſcūqꝫ bn̄ficij eccleſiaſtici. debēt em̄ eſſe ꝑpetua nō exn̄te cā legitima p̄uatonis. vt in. c. ad hͦ de of. vica. ⁊. lvj. di. ſatis ꝓuerſuꝫ. ſecꝰaūt vbi ad tp̄s inſtitueret̉ qͥs capellanꝰ. nā talis appellari dꝫ vicariꝰ tꝑalis. nec dr̄ hr̄e titulū in eccl̓ia. de qͣ videqd̓ legit̉ ⁊ no. in cle. vnica. de offi. vica. ¶ No. ſecūdo ꝙnepos pōt hr̄e bn̄ficiū patrui vel auūculi. ꝯcor. c. ex ꝑde of. dele. ⁊. c. accedēs. de accu. ⁊ de tali nepote pōt itligi iſte tex. ẜm doc. nā nepos ex filio nō pōt ſuccede̓ ī beneficio aui ne notet̉ ſucceſſio in eccl̓ia dei. vide tex. iuncta gl. in. c. ad extirpādas. de fil̓. p̄ſbyt̓. ⁊ dic vt. jͣ. no. Etex iſto tex. ⁊ iuribꝰ ꝑ allegatꝭ nota ꝙ appellatiōe nepotꝭvenit filiꝰ fratris vel ſororis. ⁊ hͦ eſt ex cōi vſu loq̄ndi. etſic capit̉ in. c. j. qͥbꝰ mo. feu. amitti. coll̓. x. vbi exppotes .i. fratris filios. ꝓprie tn̄ dr̄ nepos ex filio vel filiaꝓcreatus. vt in. l. iuriſꝑitis. in. §. nepos. ff. de gͣdibꝰ. ⁊ dehac maͣ vide ꝑ Io. an. in. c. fundamēta. de elec. li. vj. vbino. voluit ꝙ lꝫ in materia odioſa appellatōe nepotis nōveniat filiꝰ fratris mero iure: inſpecto tn̄ ꝑ cōem vſuꝫ loquēdi ꝯp̄hendit̉ talis nepos qͣntūcūqꝫ materia ſit odioſa. ⁊ hͦ dictū ſꝑſecutꝰ fui: qͣꝫqꝫ ſenſerit Fede. in ꝯͣriuꝫ īꝯſilijs ſuis cōſilio. xxxviij. nā in oī diſpoſitōe qͣntū cūqꝫodioſa ⁊ reſtringibili debemꝰ facere interp̄tatiōem ẜncōeꝫ vſuꝫ loquēdi. vt no. gl. ī. c. nōnulli. d̓ reſcrip. ⁊ docto. ī. c. olim. de ꝟ ſig. ⁊ bar. ī. l. oēs ppl̓i. ff. d̓ iuſti. ⁊ iu. fac̄tex. cuꝫ gl. ī. c. ex lr̄is. el. j. de ſpō. ⁊ tex. ī. l. labeo. ff. de ſup.lega. cuꝫ ſi. ¶ No. tercio ibidē ordinauit. ꝙ pōt quis adcautelam ꝓcurare ſibi plures collatōes ſeu inſtitutōeseiuſdē bn̄ficij. nec ꝑ ſecundā videt̉ renūciare pͥme concor. tex. in. c. poſt electōem. de cōceſ. p̄ben. ⁊ eſt hoc tutūqn̄ qͥs dubitat de validitate prime collatōis. ⁊ tene mēti