De alie. mū. iudi. ca. fac.
bal. in. l. ij. C. ne lice. potē. Et ſic vident̉ cōiter iſti doct̓.ſentire ꝙ nō pōt actio emi ꝓ minori p̄cio qͣꝫ ſit in eanſi habito reſpectu ad p̄dicta. ſed ego hoc dictū ex totprobo. nā minꝰ valet actio qͣꝫ res ad quā dat̉. tumr̄ dubiū euentū litꝭ cū poſſet ꝑdere cām etiā iuſtaꝫꝯter iudicis defectū. tū qꝛ debitor poſſit interim efficiideo dixit tex. notabilis. ī. l. minꝰ. ff. d̓ re. iurꝭ.minꝰ eſt hr̄e actōeꝫ qͣꝫ reꝫ. ⁊ ideo cū qͥs emat qͣſi ſeuentū iudicij futuri ridiculū eſt dicere ꝙ p̄ciū dſitate dꝫ eſſe tantū qͣntū ē in actōe. ⁊ ꝓ hͦ allego tibi Inno. in. c. ī ciuitate. de vſur. vbi ꝯcludit ꝙ cū bona ꝯſcīpōt qͥs emere actōeꝫ iā ortā tꝑe ꝯͣctus etiā ꝓ mīorcio. qꝛ expōit ſe ꝑiculo. Itē vide aliud ſil̓e innā qn̄qꝫ valet trāſactio lꝫ trāſigens videat̉ leſus vltrdimidiā iuſti p̄cij. qꝛ nō dꝫ ꝯſiderari qͣntū petit̉: ſꝫ qͣntitōem cauſe ⁊veriſil̓r talis lis habito reſpectu ad ditiꝰ. ff. ad tread dubiū euentū litis. vt eſt tex. no. ībel. no. doc. in. l. ij. C. de reſcin. vendi. ⁊ in. c. penul. de em̄cluderē ꝙ modicitas p̄cij dr̄ habito repti. ⁊ vendi. vn̄actōis qͥ valor dꝫ ꝯſiderariſpectu ad valoſpectu ad dubiū euentū litis ẜm ꝙ cauſa eſt clara vl̓ dubia. Secūdo p̄ſumit̉ ſimulatio qn̄ in ceſſiōe nō ētitulus ꝯͣctus: vtputa qꝛ dr̄ in inſtrumēto ꝙ ceſſit actionem tali ⁊ nō dr̄ ex qͣ cauſa. ⁊ videt̉ hͦ ꝓbari in. d.uerſas. ⁊ tenēt cōiter doc. ibi. ⁊ Inn. hic. Tercio p̄ſumitur ſimulatio ẜm Inno. hic ſi titulꝰ ceſſiōis nōpͥncipio inſtrumēti: ſꝫ in medio vel in fine. vtputa qꝛ dr̄talis ceſſit actōem ſuā titio titulo donatōnis. dꝫ em̄ ẜmInno. p̄cedere titulꝰ in ceſſionē. ⁊ ita recitādo trāſeuntcōiter hic doc. Sꝫ tu vide glo. in. l. ij. C. ne li. potē. qͥ poſuit original̓r iſtā opi. ſꝫ bar. i. d. l. pe. recitat ml̓tos doc.tenuiſſe ꝯͣriū quos ipſe ſequit̉. ⁊ dicit ꝙ pluries fuit iuiſta p̄poſteratio nō hēat viciare. ſatis ē em̄eſſiōis ponat̉ in inſtrumēto. ⁊ ita nouiſſimemauit bal. ī. d. l. ij. ⁊ hec opi. mihi placet. qꝛ regularit̓ inalijs diſpoſitōibꝰ nō viciat p̄poſteratio. vt in. l. p̄poſteri. C. de teſta. ⁊ in. §. an̄ heredis. inſti. de lega. ⁊ ī. c. pe. d̓ꝯfir. vti. vel īuti. cū ſi. vn̄ Inno. debuit poſuiſſe hͦ dictūſimpl̓r ſeq̄ndo glo. iuris ciuilis. Quarto ſimulatio p̄ſumit qn̄ actio fuit ꝓ ꝑte vendita ⁊ ꝓ ꝑte donata. vt i. d̓hͦ ꝓ cl̓a q̄ ſolet apponi in ꝯͣctu. nam ꝯſtitutl. pe. Etcerto pͥſolet adijci ꝙ illud qd̓ plꝰ valet donauit ⁊cͣ.iptio ſil̓atōis: nō intelligas in om̄inā ex hͦ inſiis q̄ eſt odioſa cū ſoleat fieri in p̄ꝯͣctu: ſꝫ in ciudiciuꝫ aduerſe ꝑtis. ⁊ iſto caſu admittit̉ ceſſionariusvſqꝫ ad quātitatē quā exburſauit. in reliqͣ ꝟo ꝑte q̄ dicitur donata neut̓ admittit̉: ſꝫ ꝑdit̉ actio in ea ꝑte. vtd. l. pe. C. māda. Quīto p̄ſumit̉ ſimulatio qn̄ actio ſit pure vendita ⁊ venditor fatet̉ ſe recepiſſe p̄ciū de numeratōe tn̄ p̄cij nō ꝯſtat. hāc ꝑtē firmauit q̄dā glo. ī. d.⁊ ſequit̉ ibi bar. ⁊ multi alij. ⁊ ita ipſe ꝯſuluit ⁊ ī iufuit obtentū. Sꝫ bal. in. l. ij. C. ne lice. poten. dicithāc opi. ꝓcedere qn̄ actio fuit ꝓ ꝑte donata ⁊ ꝓ ꝑte vēdita. nā ſi nō ꝯſtat de numeratiōe ꝑtis vendite p̄ſumit̉ſimulatio etiā in illa ꝑte. ⁊ ſic intelligit illā. l. pe. Si aūactio fuit ex toto vendita ꝯfeſſio receptōis p̄cij nō pronulatōem: īmo ꝓbat numeratōeꝫ. ⁊ dicit ꝙ aduoorētini tenebāt iſtā ꝑtē. fatet̉ tn̄ ꝙ ẜm opi. bar. fuit pluries iudicatū. et placet mihi iſta opi. bar. qꝛ in iſtisodioſis defacili p̄ſumimꝰ ſimulatōem. vt ptꝫ ex p̄dictis.Itē qꝛ tex. in. d. l. pe. ſimpl̓r videt̉ reqͥrere numeratōeꝫSexto dubitat̉ in donatōe actiōis qn̄ donator dicitcedere ꝓpter merita et ẜuitia donatarij. nūquid ſit opvt ꝓbent̉ illa ẜuitia ad hoc vt valeat ceſſio. dubitatōisratio eſt: qꝛ nō valet ceſſio actiōis ſine titulo ꝯͣctꝰ. vt. sͣ.dixi. gͦ nō eſt ſtandū ꝟbis donatoꝝ ſuꝑ meritis ⁊ ſeruitijs. ar. in. l. ſi forte. ff. de caſtrē. pecu. Bar. in hͦ caſu videt̉ dubitaſſe. ⁊ ꝯſuluit vt in donatiōe dicat̉ ꝙ ex mera liberalitate donauit. tunc em̄ indubie valet ceſſio. qꝛſola liberalitas habet̉ ꝓ cauſa ꝯͣctus. vt in. d. l. ꝑ diuer-
ſas. facit. c. j. de dona. Bal. tn̄ ī. d. l. indubitāter. tenet inpͥori caſu vale̓ ceſſionē. qꝛ ius reqͥrit ſolā exp̄ſſionē cauſe ꝯͣctꝰ. nō aūt ē opꝰ vt ꝓbet̉ cauſa cauſe. naꝫ dicēdo ꝙdonat ꝓpter ẜuitia ſatis explicat̉ cā ꝯͣctꝰ .ſ. ip̄a dōatio.ẜuitia ꝟo ſunt cā donatōis. ⁊ hāc opi. ſeqͦr. ar. optimide fal. cā adiec. lega. vbi pemanauerint: tn̄ videt̉ qͥsꝟba. ⁊ facit. l. cū qͥs. §. codicillis. de le. iij. ⁊ facit qd̓t p̄ſumat̉ ſimulatio exc. fi. de ſucceſ. abis. in. d. l. pe. in qͥbꝰ nōs fallūt ī clatio. vtputa ſi īter coheredes eſt facta ceſſio vel qn̄ fuit facta creditori ī ſolutū: vl̓ cū poſſeſſor reta qꝛ domꝰ tuapoſſeſſionē ꝓ munimine rei ſio ome ius qd̓t̉ ruinā domui mee. ego timē:mō. Itē qn̄ fit inter legatarios ⁊ fideiomiſſarios: vl̓ qn̄ heres cedit actōem legatario. iſti ſt̓ caſus quos expͥmit tex. in. d. l. penl̓. quos declara vt plenius ibi noͣ. ⁊ ſentit ibi bar. idē eē in oī alio caſu ī qͦ euitat̉p̄ſumptio redēptiōis litiū. ⁊ ideo dicit ꝙ ſi ſocij ꝯͣhēdoſeu diſſoluēdo ſocietatē cedūt ſibi adines nō dꝫ p̄ſumi ſimulatio ex cauſis p̄oiij. ff. ꝓ ſocio. nā cauſa ſocietatis excluoſimulatōis. ⁊ idē dicendū in ꝯſil̓ibtn̄ nō eſt obmittendū. nā Inno. h̓ format tacite qōneꝫ:nūquid ſnīa lata ꝯͣ cedente ſeu alienātē rē in aliū dꝫ mēdari executōi ſuꝑ illa re ꝯͣ terciū poſſidentē? ⁊ pͦ vr̄ ſentire ꝙ ſic. qꝛ imputādū eſt illi qͥ accipit rē in ꝯtrouerſiādeductā. ⁊ dicit hͦ ꝓcedere etiā in caſibꝰ in qͥbꝰ licite alienat̉ res litigioſa d̓ qͥbꝰ ꝑ glo. ī. d. c. eccl̓ia. ſꝫ poſtea Inno. firmat ꝯriā opi. dicēs ꝙ ſnīa dꝫ mādari executōi cōtra iſtū litigantē in eſtimatōe ſic̄ obẜuat̉ ꝯͣ iſtū qͥ ſe obtulit liti. l. is qͥ ſe obtulit. ff. de rei ven. ⁊ cū hͦ dicto trāſeunt cōiter doc. h̓. Sꝫ bar. tenuit ꝯͣriū in. l. fi. C. de litigi.⁊ pleniꝰ ī. l. creditores. C. de pig. vbi diſtinguit int̓ cetera ⁊ bn̄ iudicio meo. ꝙ aut res in aliū tranſlata nō poterat alienari obſtāte litigio: ⁊ tūc pōt fieri executio ī iſtare etiā ꝯͣ t̓ciū. qꝛ illa alienatio nō valuit. vt ī. d. l. fi. Autpoterat fieri alienatio: puta qͥa nō agebat̉ de dn̄io rei.vl̓ fuit facta ī caſibꝰ a iure ꝯceſſis: ⁊ tūc oportꝫ ꝙ īſtituatur nouū iudiciū ꝯͣ t̓ciū ad hͦ vt ſnīa habeat executioonē in illa re. ⁊ d̓ hͦ dicēdū: vt pleniꝰ ibi nō. ¶ In gl. ī verbo iactura ī fi. no. glo. ⁊ idē no. ī. l. j. C. ne lice. pote. Iteꝫdicit ꝙ nō ſufficit qd̓libet officiū ad hͦ vt qͥs incidat ī illud edictū. C. ne lice. potē. vt ꝓbat̉ in. l. ij. C. de aduo. diuer. iu. vbi ptꝫ ꝙ decurio pōt eſſe aduocatꝰ. ⁊ ſic pōt patrociniū impedere litigatoribꝰ. ītelligit̉ em̄ in hn̄tibꝰ magnū officiū puta meꝝ vl̓ mixtū imꝑiū. vt no. ī. l. pe. ff. deali. mu. iudi. ⁊ ī. l. j. C. ne lice. potē. Et debes ſcire ꝙ etiam iſti potētiores debēt puniri qͥ litigatoribꝰ impēdūtaliquē fauorē ſeu pr̄ociniū. vt ī. d. l. j. ¶ In glo. fi. no. ſingularit̓ iſtā glo. q̄ aꝑte vr̄ ꝯclude̓ ꝙ clericꝰ nunqͣꝫ dꝫ reciꝑe ceſſione a laico: ſiue titulo lucratiuo: ſiue oneroſo.⁊ ꝙ ſꝑ dꝫ p̄ſumi ceſſio ſibi facta ī fraudē ⁊ cā auaricie. ⁊nō tradas obliuiōi hāc gl. ⁊ vr̄ Io. an̄. eā ſeqͥ in qͣdā glo.quā ponit ſuꝑ tex. dū remittit ſe ad iſtā gl. an̄ valeat ceſſio facta clerico. Ego puto hāc gl. ꝓcedere in ti. oneroſo. nā eſt quoddā genꝰ mercimōij emere actōem. clericoaūt ꝓhibet̉ negociatio rerū. vt in. c. fornicari: alle. in gl.fortiꝰ dꝫ ꝓhiberi illa negociatio litigioꝝ. ar. bonū in. c.vnico. d̓ ſindi. ⁊ hͦ in fi. dū vocat viciū cupiditatis. ⁊ obhoc forte dixit h̓ Inno. ꝙ inter laicos pōt fieri emptioactōis: qͣſi ſecꝰ in clerico. puto tn̄ ꝙ ceſſante alia fraudeteneret venditio. ſꝫ poſſet ꝯͣ clericū excipi ac etiā de iurꝭꝯtrauentōe puniri. Si aūt ceſſio fieret clerico vl̓ eccl̓ietitulo donatōis: tūc credo ꝙ ſi fiat bona fide tenet. namnō reꝑio ꝓhibitū qͥn iura ſua qͥs poſſit donare clericovel eccl̓ie. nec reꝑio cautū ꝙ ī clerico vel eccl̓ia debeathoc caſu p̄ſumi fraus. ⁊ videt̉ hāc ꝑtē tene̓ ſpe. poſt aliquos in ti. de ceſſi. ⁊ acti. §. j. in. ꝟ. qͣrto p̄ſumit̉. Ad iſtūtex. facilit̓ pōt rn̄deri. nā hͦ fiebat ī fraudē cā mutādi iu-