De alie. mu. iudi. ca. fac̄. 20 o

fuerat grauata. ¶ Ultra glo. ſcias ꝙ Io. an. cōmētauitiſtū tex. ⁊ multa dicit more ꝯmentantiū. Sꝫ aſſumēdovtiliora quero q̄ fuit ratio decidēdi in iſto tex. nā ꝯſidera duo ad iſtū tex. pͦ in eo ꝙ dicit ꝙ reſtitutio ſemel denegata nō dꝫ cōcedi niſi ex noua cauſa ¶ Secūdo ꝙcleſia q̄ ſuccubuit in cauſa reſtitutiōis nō dꝫ audiri petens reſtitutōem p̄tereappellatōem obmiſſam. ⁊ ſicinnuit excipiēdo vnūiꝫ tm̄ ꝙ eccl̓ia nō poteſt petere reſtitutōem ꝯͣ ſententiā denegatōis. ⁊ ꝑ ꝯſequēs cōiungendo iſta duo ſimul innuit tex. ꝙ denegata ſemelreſtitutōe eccl̓ia nō audit̉: ſiueetat reſtitutōem ꝯͣ leſionem: ſiue petat ꝯͣ ſnīam deneitionis? Hoſti. dicit ꝙratio decidēdi fuit vt eſſet litiū finis. nā ſi audiret̉ ſecūdo eodē modo debꝫ audiri tercio: ⁊ in infinitū ¶ Io. aſpālius rn̄det. dicit em̄ ꝙ nō debet dari reſtitra primā leſionē. qꝛ ſentētia denegatōis eſſet delinec debet d̓īam denegatiōis. qꝛ indirecte iudexinnueret ⁊ daret facultatē petendi reſtitutōem q̄ iā fuerat denegata ꝑ primā ſnīam. vn̄ ſicut ꝯͣ quadrienniuꝫp̄fixū ad petendā reſtitutōem nō audit̉ eccl̓ia volēs petere reſtitutōem. vt in c. j. e. ti. li. vj. Eodeꝫ modo nō debet dari reſtitutio ꝯtra ſnīam denegatōis. nam al̓ꝓceſſus infinitus. nam ſi iteꝝ denegaret̉: iteꝝ poſti reſtitutio: qd̓ non eſt dicerppellandū reſtituit̉ ꝑ hanc reſtitutōem nō tolldenegatiōis. lppellatōem ſtat prima ſnīa in ſuſpenſo. vt in. c. venita de iureiula.ſentētia. Item qn̄ reſtituit̉ ad apleretur in totū b. P ant reſtitueret̉ ꝯtra ſententiā tolpellandū oportꝫ ꝙ eccl̓ia appellet infra decendiū: etꝓſequat̉ appellatōem infra terminū iurItē iſta appellatio reputabit̉ ſibi ꝓ prima. vt etiā īn. d. l. fi. C.ſi ſepiꝰ in integeſti. poſt qͥ oīa ceſſarent ſi reſtituereturcōtra ſnīam dlegatōis. vn̄ pinguhoc ſecūdo caſu qͣꝫ in priore. At lꝫ he rōnescidendi ſunt bone in ſe: mihi tn̄ multū placꝫ ratio quā poſui. sͣ. in prin.Quis autē indulgebit hanc reſtitutōem ad appellandum: ⁊ hec queſtio eſt generalis vbicunqꝫ eccl̓ia vel minor petit ſe reſtitui ad appellandū? Io. an̄. ꝯcludit ꝙdex a quo: nō aūt iudex ad quē. q̄ō fuit appelatū cā nō ē ad eū deuoluta. ⁊ idedare hanc rſtitutōem. ſed iudex a quo hoc faciet vel alius ꝯpetens.ſecus ſi appellaſſet ⁊ nō potuiſſet ꝓſequi. qꝛ tunc iudexad quē reſtituet. qꝛ leſio cōtingit in ſuo auditorio. et hcaſu poteſt intelligi ẜm euꝫ. l. p̄ſes. C. de ap ¶ Aduerteqꝛ fuit hec opi. Ia. d̓ are. lꝫ Io. an̄. nō alleget vt recitatbar. in. d. l. p̄ſes. ſed ipſe bar. tenet ibi ꝯͣriū: dicens ꝙ etiam iudex ſuꝑior poteſt hanc reſtitutōem cōcedere pep̄al. l. j. Sꝫ tū ꝯcordādo dic ꝙ aūt ē tal̓ ſuꝑior qͥ pt̄ adiri ſine remedio appellatōis ⁊ ꝓcedit opi. bar. aut ē talisſuꝑior qͥ n̄ pōt adiri ſine appellatōe: vt archiep̄s reſpectu ſb̓ditoꝝ ep̄i. ⁊ ꝓcedit opi. ꝯͣ. qꝛ exqͦ nō fuit appellatum non habet iuriſditōem in reſtituendo ad appellādum. ad hoc. c. venerabilibus in prin. de ſen. excō. li. vj.⁊ hec eſt veritas.¶ De alie. mutandi iudicij cauſa facta. ℟ica.¶ Continuat̉ hec rubrica ad precedenteꝫ hoc ordine.Supͣ viſuꝫ eſt de bn̄ficio ſeu remedio reſtitutiōis ꝑ qd̓ꝓuidet̉ leſis taꝫ minoribꝰ qͣꝫ eccleſijs ⁊ maioribꝰ ex cauſa. nūc ꝯpetenti ordine ānectit aliud remediū ꝑ qd̓ ꝓuidetur illis in quorū p̄iudicio eſt facta rei alienatio cauſa iudicij futuri mutandi.Is in queꝫA quorūdaM. facta eſt alenatio rei cauſa mutandi iudicij cōuenit̉ꝑ reſcriptū impetratū ꝯtra alienantē. Eeſt caſus ſingulis vt. jͣ. dicet̉. Prima parꝫnarrat factum cōtra qd̓. ſecundo ꝓuidet: ibi nos igitur.¶ Nota pͦ duos modos ꝑ quos fit alienatio cauſa mu

tandi iudicij. Primus eſt quādo directe cōueniendustranſtulit rem de qua erat cōtentio in aliū. Secūdꝰ modus quādo fraudulēter receſſit de poſſeſſione rei vt alius puta amicus ingrederet̉. qͣꝫqͣꝫ em̄ iſte aꝑte ⁊ directenon trāſtulerit rem in aliū: tamē in effectu exquo fraudulenter hoc fecit videt̉ trāſtuliſſe. vnde habebit locuꝫedictū de alienatōe mutandi iudicij. ar. h̓. Ex quo putoꝙ ſicut ꝯtra directe alienantē cauſa mutādi iudicij poagi ad intereſſe ⁊ ad omnē incōmoditatem ꝓueniēcauſa illius tranſlatōis. vt in. l. j. ⁊ in. l. iij. ff. e. itaterit agi cōtra iſtū qui nō directe alienauit: ſed indicte recedendo a poſſeſſiōe vt amicus illā intraret ⁊ poſideret nomīe ꝓprio. Nam iſte hanc fraudē fecit vt cicūueniret legem punientē alienantē. debet em̄ conſidecari mens legis et fraus iſtius. ſatis em̄ dicitur alienahanc fraudeꝫ exhibēdo ad hoc. l. non dubiū. C. de le⁊ regula fi. de reg. iu. li. vj. facit qd̓ le. ⁊ no. in. c. quanto.de priuil̓. ¶ Secūdo nota ibi de qua cōtrouerſia ⁊cͣ.ꝯtentio extra iudiciū ſuꝑ aliqua re poteſt appellari cōtrouerſia. nam hic nō erat mota cōtrouerſia in iudicio.nationem habuiſſet locum vicium litigioſi:nit̉ grauiis pena. vt legit̉ ⁊ no. in. c. eccleſia.vt lit̓. pen. ⁊ no. in. l. fi.g. poteſt tamē tex. expni aliter. ꝓut ibi no. ipqꝫ intellectꝰ eſt bnus in ſe ¶ Tercio ⁊ vltimo nota caſuꝫ notabilē in quextendit̉ reſcriptū ad ſingularem ſucceſſorem. nam regulariter reſcriptū non extendit̉ ad ꝑſonam in eoexpreſſaꝫ. vt in. c. p. ⁊ē offi. dele. ſed hic fit extēſipter fraudem ſeu iniꝫ volentiū elidere vires reſcripti ꝑ alienatōem rei in aliū factam. Sed opponit̉ cōtralo ꝓuideat iſte tex. nam de iuvidetur em̄ ꝙ de niaruꝫ eſt ꝙ isquem facta eſt alienatio caucōueniri rei vendicatiōe ſicutſa mutandi iudicprimus alienās. vtj. in fi. C. eo. ti. ⁊ no. hic glo. iiij. ſꝫiſte tex. ſolum prot vt poſſit cōueniri iſte ſucceſergo hec ꝓuiſio fuit inutilis et potius iuris antiqui ⁊claratoria qͣꝫ noui iurditoria. cuiꝰ cōtrarium innuitvidetur īnuere ꝙ iſta fuit noaliter non tangūt contrarium:So dod tacite Inno. videtur ſoluere. dicit em̄ ꝙ ꝑ remediūiſtius. c. poteſt ꝓcedi cōtra iſtos alienātes abſentes ſinenoua citatōe. ⁊ in hoc requirit̉ fraus iſtius alienantis. hͦdictum non placet Hoſti. ⁊ credo ꝙ bene. quia hic nihil dicit̉ de ꝓcedendo cōtra abſentem ſine citatōe. Alijꝟo vt refert Inno. dixerūt ꝙ iſtud. c. non tangit edictude alienatione mutandi iudicij. quia ibi requirit̉ dolusvt no. in glo. iiij. ſed ſolum diſponit vt iſte ſucceſſor ſingularis poſſit cōueniri. ⁊ in hoc non requirit̉ fraus. vnde licꝫ is in queꝫ facta eſt alienatio ſit ſine fraude: tamēpoterit cōueniri. Sed Hoſti. hoc impugnat. quia tex.hic fundat ſe ſuper fraude. vt patꝫ ibi pro euacuandomandato: ⁊ ibi malicioſe ⁊cͣ. Sed do. Car. qui ſequiturp̄cedens dictum dicebat ꝙ iſta verba tex. referūtur adalienantē. nam ex parte ſua requiritur fraus. ſed ex parte ſingularis ſucceſſoris nihil dicit̉ de fraude. Nec ob.verbum ſe ingeſſerint: de quo in litera. quia ẜm eum dicuntur iſti ſucceſſores ſe ingerere: exquo alienans fecitin fraudem. vnde in odiuꝫ alienātis fraudulēter poteſtcōueniri ſucceſſor ſingularis licꝫ ſit ſine fraude. Sed ꝓcōcordia harum opi. ego dicerē ſic. ꝙ ad hoc vt ſucceſſor ſingularis cōueniat̉ rei vendicatōe coraꝫ ſuo iudicenon requirit̉ in eo aliqͣ fraus. quia ſola poſſeſſio ex parte cōueniendi ꝓducit actōem rei vendicatiōis. nam dominus poteſt agere cōtra quemcūqꝫ poſſeſſoreꝫ quantumcūqꝫ bone fidei vendicando rem ſuam. ad hoc. l. inrem. ff. de rei vendi. ⁊. l. officiū. e. ti. ⁊ hoc voluit tex. ſi b.ne ponderet̉ in prin. cum fi. in. d. l. vna. facit. l. in ciuileꝫC. de furi̓. Sed quo ad hoc vt ſingularis ſucceſſor corueniatur ꝑ reſcriptuꝫ impetratū cōtra alienantē requiro fraudem etiaꝫ in ſingulari ſucceſſore. qꝛ odiū alienā