De alie. mu. iudi. ca. fac̄.
tis non debet nocere ſucceſſori qui in nulla reperit̉ culpa. ⁊ hec extenſio reſcripti fit ꝯͣ regulas iuris: vt. sͣ. dixi.ideo nō dꝫ extēdi: ſꝫ reſtringi. ⁊ hoc iudicio meo voluitiſta lr̄a dū dicit ſe ingeſſerint ⁊cͣ. nam hec ꝟba ex ꝓprioſignificato ſonāt in viciuꝫ. nam ſi ego bona fide emi nōdicor me ingerere. ⁊ hͦ nō. Ad ꝯtrariū gͦ formal̓r reſpōdendo dic ꝙ iſta eſt noua ꝓuiſio nō cogitata a iure ciuili ꝑ quā extendit̉ reſcriptū in ſingularē ſucceſſorē qalienatio fuit facta fraudulēter cauſa mutandi iudicijl. aūt vnica p̄alle. loquit̉ qn̄ ꝯuenit̉ ſingularis ſucceſſorcorā iudice ſuo. hic aūt ꝯuenit̉ corā delegato impetrato nō ꝯtra eum: ſed cōtra ſuū actorem. ¶ In glo. penul.ibi datur actio in factū. pro intellectu clariori totius tituli debes ſcire ꝙ edictuꝫ de alienatiōe mutandi iudicijde quo. ff. e. ti. fuit inductū ad ꝓuidendū damnificatisex dolo alienātis rem cauſa iudicij futuri mutandi. nais poterat reexquo iudiciū nō erat inchosequitatē ⁊ voſuam in aliū trāſferre. ſed p̄tor ſectis malicioſe in ialendo obuiare fraudi induxitlam reꝫ de quacturam illius qui volebat euꝫ cōueerat cōtentio ſeu ſperabat̉ cōtentio trāſtulit in aliuꝫ ꝙintereſſipoſſit agi cōtra iſtum alienantē ad on̄pars poteſt pati ex iſta alienatōe. vtvnde ſi nō ꝑtendo intereſſe reſpecturem poſſum cōſequi ab eo in quē facicōſequar ꝑ actōem in factum eſtimadamna extrinſeca. puta alienaſti libtebit mequo volebā te cōuenire oam ad vendicandū: ⁊ ſic faciaꝫ maiores exfeciſſem ꝯtra te oportebit me dimittīdānificatus. ad hec ⁊ ſimilia daactū. ſed ſi nō poſſem illā rem recuꝑare ab eo in quētrāſtuliſti tūc cōſequar ꝑ iſtam actōem eſtimatōeꝫ rei.qꝛ ſum dānificatus etiā reſpectu rei. ad hoc tex. in. l. itēbi plus dicit tex. no. ꝙ etiam ſi ille ſingulait illam rem ꝓpter negligentiā meāin nō agendo ꝙ nihilominꝰ poſſum a te petere eſtimationem rei. qꝛ tūc teneris mihi ad intereſſe rōe delicti tui.vnde negligentia mea ꝯtra illū nō fecit ceſſare delictuꝫtuū. ⁊ vide qd̓ no. bar. in. d. l. iij. ⁊ ꝑ hoc infert̉ ꝙ ꝑ iſtāactōem in factū ꝯtra te nō tollit̉ actio directa .ſ. rei vendicatio ꝯtra poſſeſſorē. qꝛ iſta ꝯpetūt ad diuerſa. nā reivendicatio ꝯpetit ꝯtra poſſeſſoreꝫ reſpectu rei cōſequēde. actio in factū ꝯpetit cōtra alienantē ꝓpter damnuꝫtellige glo. que hoc in effectū voluitextrinſecū.d. l. vnica. ¶ Sed opponit̉ aliter contra p̄dicta ⁊ ꝯͣ glonam actio in factū eſt ſubſidiaria. nunqͣꝫ em̄ ꝯꝑetdatur alia actio. vt in. l. j. ff. de p̄ſcrip. ꝟbis. ſed hictit rei vendicatio cōtra poſſeſſoreꝫ. ergo nō debet ꝯpetere actio in factū ¶ So. dic̄ glo. multū notabilis ī. d. l.vnica. ꝙ ꝯtrariū ꝓcedit reſpectu eiuſdem ꝑſone: ſed reſpectu diuerſoꝝ bene poteſt actio in factum cōcurrerevt ꝓbat tex. ī. d. l. vnica. ⁊ voluit hic glocum alia ac¶ Et ex hoc bn̄ no. limitatōem ad illam regulaꝫ ꝙ vbicōpetit remediū ordinariuꝫ nō datur extraordinariuꝫde quo in. l. in cauſe. ff. de mino. illa eniꝫ ꝓcedit reſpectueiuſdem ꝑſone. nam reſpectu diuerſoꝝ poſſunt cōcur¶ Secundo opponit̉ aliter. nōrere: vt in cire habet̉ ꝓ poſſeſſore ⁊ poteſtqui dolo deueniri rei ventōe vtili. vt in. l. ſinaūt. §. j. ff. de rei vēdi. ⁊ in regula ꝓ poſſeſſore. de regu. iur̄. li. vj. cū ergo habeat locum iſta rei vendicatio vtilis cōtra doloſe alienātem nō debet cōpetere cōtra eundē actio in factuꝫ queeſt ſubſidiaria: vt p̄dixi. So. dicit bar. in. d. l. j. ꝙ ꝑ illaꝫrei vendi. vtilem nō eſt integre ſatiſfactuꝫ aduerſe parti cui forte magis expedit habere reꝫ ſuā qͣꝫ habere eſtimationem. nam ab iſto qui nō poſſidet non poteſt conſequi niſi eſtimatōem. vnde ꝓpter intereſſe qd̓ pōttendere in eo ꝙ non poteſt ab iſto cōſequi rem ſuaꝫtur actio in factum ad intereſſe ⁊ optime loquit̉. ſꝫ po-
teſt dari iudicio meo alia ſolutio. naꝫ rei vendicatio vtilis datur contra doloſe deſinentem poſſidere poſt litteꝫconteſtatam. ita loquitur tex. in. d. l. ſinanteꝫ. nam ꝑ cōteſtationem litis eſt quaſi quidam cōtractus initus inter actorem ⁊ reum. vnde ſi dolo deſijt poſſidere: remanet nihilominus obligatus vt teneatur reſpondere acſi poſſideret. ſed ante litem cōteſta. ceſſat iſtud remedium. ideo fuit opus dare remediū ex iſto titulo. videturtamen hic Hoſtiē. velle ꝙ de iure canonico ſufficiat ꝙp̄ceſſerit citatio ad hoc vt iſte qui dolo deſijt poſſidereremaneat obligatus: vt ſic id quod operat̉ lit̓. cōteſta.de iure ciuili: operet̉ citatio de iure canonico. arg. c. ꝓpoſuiſti. de fo. cōpeten. fatetur tamen ꝙ hoc non eſt expreſſum in iure canonico. quia illud. c. ꝓpoſuiſti. loqt̉tur de p̄uentione tm̄. ſed facit iſte tex. in prin. dum poderat ꝙ ante citationem fiebat iſta alienatio. Et noſingulariter hoc dictum Hoſti. quia obſcure loquitur⁊ non ſolet ad hoc allegari. ⁊ videtur mihi dictuꝫ equūſed iure non probatur. Ad iſtuꝫ tex. poteſt reſponderiẜm Innocen̄. ꝙ ponderat̉ hic ꝙ non emanauerat citatio. quia poſt citationeꝫ de iure antiquo admittebaturomnis appellatio que non erat manifeſte fruſtravt no. in. c. vt debitus. de appell̓ ¶ In eadem gloparatus eſt ſubire iudiciū. vult ergo glo. iſta ꝙ aliedoloſe euitat actionem in factuꝫ ſi vult ſubire iudiciuꝫac ſi poſſideret. ⁊ cōmuniter tranſeūt hic doct̉. cumNam glo. loquitur ꝓut tex. diſponit in. l. quia etifi. ff. e. Sed Bar. ibi poſt glo. notabiliter hoc limitat:dicens hoc ꝓcedere quādo alienans obligat ſe ſub certa pena ad reſtituendaꝫ illam rem ſi actor p̄ualuerit iiudicio. nam al̓s non eſſet competenter ſatiſfactū actori. quia vt ſupͣ dixi forte non cōtentatur de eſtimatione rei. ideo pōt agere ad intereſſe niſi iſte obliget ſe modo p̄dicto. Ultimo hic poſſet queri: nūquid prouiſioiſtius edicti habeat locum contra actorem ſicut contrreum: de quo multi dixerūt in. d. l. j. ſed caſus videt̉ expreſſus in. l. penult̓. ff. e. ti. ⁊ hoc firmat ibi bar. ⁊ probatille tex. ẜm vnum intellectum qui cōmuniter approbat̉.Et ꝓ hoc ego adduco tex. jͣ. c. ꝓxi. in eo ꝙ loquitur deactore. ⁊ eſt ſituatum ſub rabrica de alienatōe mutandiiudicij. Tamē aduerte quia tex. ī. d. l. penul. ſolū diſponit vt actor in quē facta eſt ceſſio actōis malicioſe cauſmutandi iudicij excludit̉ ꝑ exceptōem ab actōe ſibi cōceſſa. vnde poteſt dicere reus. nolo tibi reſpōdere: qꝛbi fuit facta ceſſio malicioſe. nihil autē dicit tex. ibi vtreus poſſit agere ad intereſſe cōtra iſtum qui malicioſeceſſit actionem. Sed ego puto ꝙ eſt in optiōe rei an vlit excludere iſtum ceſſionarium per exceptioneꝫ: an vlit ſibi reſpōdere et agere ad intereſſe contra cedentemin eo ꝙ fecit conditionē ſuam deterioreꝫ: cedendo actonem ſuam alteri cauſa mutandi iudicij. nam ſicut poteſt actor agere ad intereſſe contra reum qui malicioſerem in alium tranſtulit: idem debet poſſe reus agere cōtra actorem qui malicioſe iura ſua ceſſit alteri. Naꝫ exquo iſtud edictum habet locuꝫ in actore: ſic et in reo debet pariter competere actio in factum ad intereſſe convtrunqꝫ.Clericus cauſa mutādi iudiT PartC. cium non debet recipere ceſſiſonem a laico. Et due ſunt partes. Prima ponit̉ que relā. ſecunda ꝓuidet: ibi cum igitur. ¶ Nota primō de hͦ ꝟbo ſcabinoꝝ ⁊ ſil̓e verbū habet̉. in. c. j. de immuni. eccle. li. vj. ⁊ eſt nomen officij. vnde alibi appellātur anciani vel priores ſeu ꝯſules. et eſt vulgare quorūdam locorum. ¶ Secundo nota ar. ꝙ actio alteri conpetens poteſt acquiri duobus modis. ſcilicꝫ dono ⁊ pricio. Poſſunt ergo ceſſante fraude actiones cedi titulodonationis vel emptionis. facit. l. per diuerſas. C. mandati. Contrariū tamē innuit litera in verbo cuꝫ igitur.Sed ꝓ cōcordātia diſtingue vt. jͣ. dicam in diſtinctōe.