De reſti. in inte.
l. minor at̄. ff. de mino. ⁊ ī. c. cū bertoldꝰ. de re iud̓. Ex qͦinfert̉ ꝙ nō pt̄ ordinariꝰ reſtitue̓ ꝯͣ ſnīam delegati pͥncipis. qͥa ille ē maior ordinario ī cā ſibi ꝯmiſſa. vt ī. c. paſtoral̓ in. §. p̄terea. de of. del̓. ⁊ ī. l. adu̓ſus. C. ſi aduer. rēiudi. ⁊ ī. d. l. minor aūt. Un̄ ſolꝰ pͥnceps reſtituit ꝯͣ ſnīaꝫſui delegati vt in iuribꝰ pal. Ordinarius at̄ admiſfrationē nō hn̄s nō pt̄ de hac cā cognoſcere niſi incidēter. etlicet hͦ clare iure nō ſit. cautū tn̄ ſatis ꝓbat hͨ lr̄a. et. d. l.fi. a cōtrario ſenſu. Delegatꝰ ꝟo a principe vel ab hn̄teadmīſtrationē pt̄ cognoſcere dupl̓r. Primo ſi cōmittat̉ ſibi cā reſtōnis pͥncipal̓r. Scd̓o ſi venit incidēt̓ ī cāſibi cōmiſſa. al̓r nō pt̄. vt h̓ ⁊ ī. d. l. fi. vn̄ delegatꝰ et̄ pͥncipis nō pt̄ reſtituere cōtra ſnīam ſuā diffinitiuā. vt ind. l. aduerſus. ⁊ ibi hͦ firmat bar. Pōt addi ⁊ terciꝰ caſus .ſ. ſi ē delegatus ad vniuerſitatē cāꝝ. nā tūc pt̄ reſtituere principal̓r licet cā reſtōnis nō ſit ſibi ſpālit̓ ꝯmiſbi bar. qd̓ teſa. ad hͦ facit tex. ī. d. l. fi. ī fi. ⁊ hoc firrꝰpt̄ reſtituene mēti. Ex hoc infert̉ ꝙ vicariꝰ ep̄i fire cū ſit delegatꝰ ad vniu̓ſitatē cāꝝ. vt no. glo. ī. d. cle. ⁊ſi principal̓. de reſcrip. facit ad p̄dicta qd̓ noͣ. glo. ī. c. cūcām. de app. ⁊ qd̓ noͣ. bar. ī. l. ſi vni. al̓s incipit pōponiusmīſtratiōꝫ nōff. de re iudi. Delegatus ꝟo a nō hn̄In arbitrꝭ ꝟopoteſt niſi incidat in cā ſibi cōmiſſadic vt. sͣ. dixi. dixit tn̄ glo. noͣbil̓r ī. l. fi. p̄al. ꝙ licet arbiter nō poſſet principalit̓ reſtituere pt̄ tn̄ cōpromitti vtꝓnūciet an ſit dāda reſtō. ſꝫ bar. hoc oīno ibi nō approbat. ſꝫ dicit ſe putare ꝙ ī arbitͣtore pt̄ cōpromitti cārſtōnis. qꝛ arbitrator ē amicabil̓ cōpoſitor. ⁊ ē qͥdā ꝯͣcivt noͣ. ī. c. qͥntauall̓. de iureiur̄. ⁊ in aut̓. vt diffe. iud. vn̄ſic̄ ꝑtes pn̄t cōponere ⁊ cōtrahere ſuꝑ cā reſtōnis ita debēt ꝑ ſe compromittere tāqͣꝫ ī arbitratorē. ſꝫ bal. indiſtīcte tenet ibi cōtrariū. qꝛ reſtō reqͥrit officiū iudicis nobile qd̓ nō cadit ī arbitro vel ī arbitratore. ⁊ hͦ dictumbo ꝑ iſtū tex. ī fi. ī eo ꝙ fūdat ſe. qꝛ iſteplus mͥ placees iudices. gͦ etiā arbitrator nō pt̄ reſtibar. rn̄deo ꝙ ꝑtes pn̄t paciſci ī cā reſtōnis.uūt ſꝫ ſuꝑ eoꝝ iuribꝰ cōpromittūt. ſꝫ qn̄ voere dāt pt̄atē reſtituēdi. ſꝫ dare nō pn̄tiſtud officiū nobile. ar. in. l. priuatoꝝ. C. de iu. om. iudi.Saluādo tn̄ in aliqͦ dictū Bar. poſſet dici ꝙ ꝑtes pn̄tcōpromittere ī arbitratorē nō vt reſtituat ſꝫ vt ꝯponatint̓ ꝑtes ſuꝑ cā reſtōnis. nō em̄ exercebit arbitrator ofiām iſtā expeditā. ¶ In glo. fi. ibinō intelligit̉ de famoſo delicto. hec ſo. nō ē bona ad illū tex. qͥa ibi ponit̉ ſpālitas rōne arbitri. vn̄ illud delictūal̓s erat famoſū. ſꝫ qͥa ſnīa arbitri nō eſt vera ſnīa vt ibidr̄. qͥa nō habet iuriſditionē. vn̄ nō parit actionē rei iudicate. vt in. l. j. C. de arbi. ideo ſnīa lata ab arbitro ſuꝑinfamat. Rn̄de gͦ ad cōtrariū ꝓcrimine etiā famti. quē cōiter ſequunt̉ doc. h̓ dic̄ſupͣ dixi. Sed Yde crimine pt̄ cōpromitti ī arbitꝝ ſi agit̉ ciuilit̓ et ſicetiā pt̄ intelligi. c. lr̄as de p̄ſūp. Si aūt agit̉ crimīaliternō pt̄ cōpromitti vt h̓ ⁊ in. §. iulianus alle. in glo. Et exp̄dictis nō puto Gof. bn̄ dixiſſe qͥ ꝑ rōem huiꝰ glo. dixit ꝙ ſuꝑ actōe iniuriaꝝ nō poteſt ꝯpromitti. qͥa illa infamat ſiue agat̉ ciuilit̓ ſiue crimīaliter. nā hͦ dictū nō ꝓcedit. qͥa vt dixi ſnīa arbitri nullo mō infamat qͣntūcuꝫ delictū ſit famoſuꝫ. vt ī. d. §. ex cōpromiſſo. Dicit tn̄Bar. ibi noͣbile ꝟbū ꝙ ſi ex forma ſtatuti hr̄et ſnīa arbitri executionē parataꝫ ꝙ tūc ſnīa arbitri infamaret ſidelictū eſſet al̓s famoſū qd̓ mihi placet. qꝛ tūc pt̄ dici vera ſnīa. facit quod ip̄e no. ī. l. ij. C. vbi ⁊ apud quē. ⁊ forte hͦ caſu poſſet ꝓcēdi dictū Gof. nā cā videt̉ tūc gͣuisexqͦ reſultat infamīa. nō tn̄ dictū Goſ. ī alio ꝙ actio iniuriaꝝ infamat ſiue agat̉ ciuilit̓ ſiue criminalit̓. de qͦ vide qd̓ latius dixi in. c. cū de te. de re iudi.Breue ē ⁊ ſatꝭ ī effectu ſumAEneficio. mat̉ ī glo. j. ſꝫ ꝑ alia ꝟba p̄clariꝰ ſūmari ſic. Reſtō denegata eccl̓e vlterius
ſibi nō concedit̉ niſi ex noua cā reſtituit̉ tn̄ ad appellandū a ſnīa denegatōis. ¶ Noͣ pͦ ꝙ reſtō ī integꝝ atur bn̄ficiū vt patet h̓ in prin. ⁊ ī fi. Eſt em̄ bn̄ficijad illud obtinēdū nulla. cōpetit actio ſed expedit̉ officio iudicis nobili. vt ī. l. qd̓ ſi minori. ī. §. fi. ff. de mīori. ⁊capit̉ hic bn̄ficiū largo mō ꝓut ē beniuola actio gaudium tribuēs capiēti. hec ē em̄ diffinitio iſtiꝰ ꝟbi bn̄ficiūlate ſūpti. vt in. c. j. qͥ. mo. feu. amit. x. colla. ¶ Scd̓o noͣꝙ ſnīa lata ſuꝑ reſtōne ī integꝝ trāſit ī rē iudicatā. viſi ſemel fuit denegata nō audit̉ qͥs ampliꝰ. ⁊ oportet infra decēdiū appellare niſi ex noua cā petat̉. ⁊ tūc ē rō. nāex noua cā pōt vna res iteꝝ peti nō obſtāte exceptōe reiiudicate. vt in. l. cū querit̉ cu. l. ſe. ff. de excep. rei iudi. ⁊noͣ. in. c. penul. de excep. eadē rōne pōt iteꝝ peti reſtō inintegrū ex noua cā nō allegata ī priori iudicio. ¶ Nōꝙ tꝑ̄s decēdij p̄fixū ad appellandū currit etiā epoſt decendiū nō audit̉ eccleſia volēs appellaretet ꝙ ꝑ reſtitutionē ī integꝝ admittant̉ ad appellādū.⁊ idē ē in minore. vt ꝓbat̉ in. l. j. C. ſi ſepius ī inte. reſtit.te nō eſt neceſ. vbi dr̄ ꝙ cōtra minorē nō currit preſcrifue. poſtu. ¶ Cōtra hͦ opp. de. l. fi. C. ij.ptio tꝑalis ⁊ eodē mō videret̉ dicēdū ī edecendiū vr̄ q̄dā p̄ſcriptio tꝑalis ⁊cͣ. Sol̓. dixerūꝙ iſta. l. j. ſit hodie correcta ꝑ illā. l. fi. ſed hoſtiin. d. l. j. tenēt cōtrariū ⁊ bn̄. dicūt em̄ ꝙ. l. fi. nō habet locum in p̄ſcriptōibus iudicialibꝰ iſte em̄ iudicialesptiones currūt ꝯͣ oēs. vt h̓ ⁊ in. c. corā ⁊ in. c.ee. ⁊ in. c. cū inter. de re iudi. ⁊ in. l. ꝓperandū. Ct̉ tn̄ minores ⁊ eccl̓ie iure ſingulari vt h̓ ⁊ ī. d.c. auditis. ⁊. c. corā. ⁊ in. d. l. j. ¶ In glo. ij. ibi. ſꝫ qͥdā inrte glo. h̓ ponit duas opiniōestelligūt de omiſſis. adſuꝑ illo dubio q̄ dicant̉ defenſiōes noue ad hͦ vt eccl̓iaiteꝝ audiat̉. quidā dixerūt ꝙ noue dicunt̉ nouiter allegate ī iſto iudicio ſiue prius competerent ſiue poſteaemerſerint. ¶ Scd̓a opi. quā vr̄ ſeqͥ glo. ē vt intelligade his q̄ pͦ competebāt ſed nō fuerūt allegate. ſecꝰ ſi nouit̓ emerſerūt. doc. h̓ ⁊ in. l. ij. C. ſi ſepiꝰ reſti. ī inte. peta.cōiter tenēt primā opinionē ⁊ ponūt exemplū. pone ꝙſnīa reſtitutōis fuit denegata eccl̓ie. qͥa debebat age̓ pͥus ꝯtra ꝓcuratorē ad emēdandū damnū. eccl̓ia ꝟo ſicexcluſa volēs agere ꝯͣ ꝓcuratorē reꝑit eū nō ſoluēdo vl̓factus fuit nō ſoluēdo poſt ſnīam denegationis. debetem̄ eccleſia audiri petēs reſtitutionē de nouo. ⁊ qͣtenusallegat ꝙ ꝓcurator eſt reꝑtus nō ſoluendo allegat cauſam antiquā quatenus allegat ꝙ poſtea ē effectꝰ nō ſoluēdo allegat cām nouiter ortā. ⁊ noͣ hͦ dictū ꝙ eccleſianō habet optionē petēdi reſtitutionē vel agēdi ꝯtra ꝓcuratorē. ⁊ hͦ dictū allegaui ī. c. ij. sͣ. e. vbi vide. pone aliud exemplū eccl̓ia petijt reſtitutionē ꝯtra ſnīam. qͥa nōꝓduxit p̄uilegia fuit ſibi denegata reſtitutio nūc iteruꝫpetit allegādo ꝙ omiſit ꝓbare p̄ſcriptionē debꝫ audiri. qꝛ ſe fundat ſuꝑ noua cā. et concordādo iſtas duasopinionēs ꝯtͣrias de quibꝰ in glo. arbitror poſſe dici ꝙaut cā nouiter orta inducit grauamē quod nō erat prius ⁊ nō debet audiri ex tali cā. ⁊ hͦ caſu ꝓcedat ſcd̓a opinio. pone exemplū minor vel eccleſia adiuit hereditatē locupletē quā adiuiſſet qͥlibet diligētiſſimus hō. petijt reſtitutionē fuit ſibi denegata. qꝛ nō ꝓbauit leſionēdemū bona hereditaria ꝓ maiori ꝑte caſmate perier̄t.petit eccleſia ſe reſtitui ex hac cauſa nouiter orta. dicoꝙ nō debet dari reſtitutio. qꝛ tꝑe adite hereditatis nōfuit leſa nec debꝫ conſiderari id quod ſuꝑuenit. qꝛ iſtaaccidētia fecerūt eſſe grauamē nō autē declarāt graumē fuiſſe ꝑ prius. ⁊ de hͦ vltimo eſt caſus in. l. veꝝ ī. §.locupleti. ff. de mino. Aut cā nouiter orta nō inducit?uamen de nouo ſed grauamen erat ꝑprius ⁊ tunc procedit opinio prima vt audiat̉ etiam ex tali cauſa. exemplū quoniā eccleſia fuit damnificata ex dolo procuratoris. nā licet procurator efficitur poſtea non ſoluēdo.nihilominus nō orit̉ nūc grauamē. ſed ꝑ prius eccleſia