Druckschrift 
1 (1485)
Entstehung
Seite
198v
Einzelbild herunterladen
 

De reſti. in inte.

d. l. em̄ diminuit̉ hic pr̄imoniū minoꝝ neqꝫ deteriorat̉ eoꝝ ꝯditio. qꝛ lucꝝ porrigit̉ ex ſtatuto ſimpl̓r ſꝫ p̄fnitōe tꝑis. poſſumꝰ dicere currat ꝯͣ mi. ꝗa ceſſaret ſtatutū ceſſante qͣlitate. vt in. c. fi. de reſiſpō. in. l. ī delictꝭ. ī. §. ſi detracta. ff. de noxa. ob. c. j.de conſti. li. vj. qꝛ illud. c. loquit̉ qn̄ lex ex toto tolle̓t ſtatutū vel conſuetudinē. ſed ī caſu nr̄o potius limitat̉ ſeureſtringit̉ ſtatutū legē qḋ fieri dꝫ. vt ī. d. l. ij. C. de noxa. ī. d. c. dilectus. Quid at̄ ī p̄ſcriptōe tꝑali inducta ex teſtō: dic etiā currit ꝯͣ minorē. vt ī. l. iij. ff. mino. noͣ. Bar. ī. d. l. emilius. Idē dic ī p̄ſcriptōe ꝯuētionali. ſi ex conuētōe inita defūcto incepit aliqͣ p̄ſciptio illa currit ꝯͣ minorē ſucceſſorē ſi nihil agit̉ mīeſtea currit ꝯtra minorē etiā pupillū ī illo iure ſuccedentem. vt ē tex. ī. d. l. ij. ff. de mino. ibi firmat Bar. niſieēt p̄ſcriptio. xxx. vel. xl. annoꝝ. qͥa tūc illa currittra pupillū licet fuerit inchoata ꝯtra maiorē. et adcaſū reſtringit Bar. l. ſic̄. C. de p̄ſcpͥ. xxx. vel. xl. an. et ind. l. etiā. qd̓ ē bn̄ notādū. In glo. j. ibi reſtōis admittit̉ ⁊cͣ. fallit ī pr̄e. qͥa pr̄ pt̄ petere reſtōem ī integꝝfilio. hoc ꝓpter p̄iudiciū ſuū. qͥa tenet̉ peculio ex facto filij. de ī. l. pri all̓. in glo. Et ad iſtū ter. rn̄dēt doct. exceptio fuit oppoſita. vel forte frat̓ hēbatdatū ſpāle licet hic dicat̉. ad. c. nōnulli. de ℟p. vl̓ꝑſona ī caſu reqͥrēte ſpāle mādatīadmittit̉ codicit Io. an̄. ideo ibi contingit. qͥa agit̉ de modicoiudicio. tene mēti hāc rōem iūcto illo tex. naꝫ pt̄ elicinandatū ē modiregula vbicūqꝫ caſus reqͥrēs ſpādmittit̉ coniūcta ꝑſona ſine ſpāli mādato ībꝰ reqͥrētibꝰ ſpāle mandatu. vt in. l. pr̄i p̄al. ſil̓ibꝰ.In glo. ij. ibi pr̄ ꝟo hēt vſufructū. hoc intellige ī lai clericus acqͥrit pr̄i vſufructū ī bonis vndecū9. Et hūt clerici ex priuilegio imꝑqꝫ ſibi ꝓuentoris ī aut̓. p̄ſb̓ros. C. de ep̄i. cle. noͣ. Hoſt. in. c. qꝛ re teſta. hoc indubitāter qn̄ clericatus aderat tꝑe dōis bonoꝝ. qͥd aūt ſi ſuꝑuenit poſtqͣꝫ pr̄i erat acqͥſitus vſufructꝰ. dicā alibi vbi meliꝰ cadet. In glo. peī fi. bn̄ iſtā glo. iūcto tex. ex vltra p̄dicta colligeqͣntumcūqꝫ in alienatōe rei eccl̓iaſtice vel minoris int̓uenerit decretū ſuꝑioris oīs iuris ſolēnitas tn̄ ſi mīorvel eccl̓ia pt̄ ꝓbare ſe leſū ex illo ꝯtractu pōt petererſtitutionē ī integꝝ. vt in. l. ſi qͥdē. C. de p̄di. mino. decr em̄ ſuꝑiorꝭ inducit p̄ſumptionē oīa ſunt legitimeacta. vt in. l. j. et qd̓ ibi noͣ. Bar. C. de p̄di. decū. ſine dep̄ſumptio iuris de iure.cre. alie. li. x. tn̄ inꝓbari ꝯtrariū. in. d. l. ſi qͥdē. Ex glontra tex. in eo admiſſus fuit hic libellus alteatiuus intētatū remediū ordinariū extraordīario pete bant iſti vēditionē ꝓnūciari nullā vel ſe reſtituinqͣꝫtū venditio teneret. hoc autē fieri debebat. qꝛlbellus debet clarus certus. vt in. c. fi. de libel. obla.in. l. p̄tor edixit. ff. iniurijs. So. dicit Hoſt. iſte tex.pōt ꝓcedere de iure canonico quod curat de iſtꝭ ſubtilitat̉ibꝰ legalibꝰ. ar. in. c. dilecti. de iudi. Hec ſol̓. ēbona. in. c. ij. de libel. obla. Inno. dat aliā ſolutōeꝫnoͣbilē ad quā quotidie allegat̉ iſte tex. dicēs vbicunqꝫ qͥs ꝓbabiliter dubitat de actione ſibi competēteaccumulare multa remedia alternatiue qd̓ dicit p̄cere ſiue quis dubitet ex facto aliēo ſiue ex facto ꝓprio.iſti erāt minores tꝑe ꝯtractus. vn̄ poterāt ꝓbabilit̓ dubitare nūquid interueniſſet omnis ſolēnitas. Et haccōcluſione Inno. ē bonus tex. in. l. j. ff. quoꝝ lega. vbi ſiquis ē certus de remedio competēti tenet̉ eligere alteꝝquo ſe ambo compatiunt̉. vt in. l. qd̓ ī heredeꝫ. §.igere. ff. de tributꝭ. in. c. vt qͥs duas. de elec. li. vj. ethoc dicit Inno. admittit̉ iſte libellus dico ꝑtinead me iure dominij vel qͣi. noͣ bn̄ hoc vltimū libellꝰꝓcedet de iure ꝓpter incertitudinē. aliqui voluerūt

dicere ſolū ꝓcedit ex conſuetudine. de vide qd̓ pl̓ene dixi ī. c. ij. de libel. obla. et glo. in. c. abbate ſaue. dere iudi. li. vj. Et ex his habes limitationē bonā ad iſtaꝫre gulā vbi competit ordinariū dat̉ extraordinariū. vt in. l. in cāe. ff. de mino. ꝓcedit em̄ vbi certū eſt deremedio ordinario. ſed vbi ꝓbabiliter dubitat̉ poteſintentari vtrūqꝫ diſiūctiue ſeu ſub cōditione. vt notanter ꝓbat̉. eſt hoc valde vtile Ultimo querit̉an reſtitutionē in integꝝ aduerſus leſionē cōtingen ex cōtractu debeat ip̄e cōtractus ī totū reſcīdi. So.tex. vr̄ hic ſic. ad idē. c. j.. e.. c. penul.. de re. ecc̄.alie.. l. pr̄i in. §. ex diuerſo. ff. de mino. In ꝯtrarium tn̄facit tex. valde noͣbilis in. l. ſi res eſtimata. ff. de iur̄. do. vr̄ velle diſtinguere aut leſio cōtingit reſpectu ꝯͣctus. qͥa eccl̓ia vl̓ minor erat al̓s vēditurus. vt qꝛexpediebat eccleſie vēdere. aut leſio ꝯtingit ī precio.vt qͥa eccl̓ia vel minor erat al̓s vēditurus illā re ſed deceptus fuit in p̄cio dūtaxat. caſu debet fieri reſtō aduerſus contractū quā reſcindet̉ ipſe contractꝰ. hoc caſu etiā ſi cōtigit leſio in p̄cio audit̉ empvolens ſupplere iuſtū p̄ciū ſed debet in totūſio cōtingit ſolū reſitractus ſicut qn̄cta glo. in. d. §. ex diuerſo. Ihoc bonus tex. ītra cōtractū ſꝫ reſpecticaſu debet peti reſtptōis p̄cij. dat̉ tn̄ optiiptori an̄ caſu velit ſupplere iuſtū preciū an̄ velit in totū reſcindere cōtractū quiaforte emiſſꝫ maiori p̄cio. ideo dat̉ ſibi optio. hācdiſtinctionē in minoribus firmat glo. poſt Il. ſi quidē. C. de p̄di. mino. ꝓfecto videt̉ ſatis eqͥſtinctio. qͥa reſtitutio debet plus afferre qͣꝫ abſtulerit leſio. vt in. l. qd̓ ſi minor. ī. §. reſtō. ff. de mīo. noͣ. bar.in. d. l. ab hoſtibꝰ. ff. ex qui. ca. ma. ergo ſi leſio fuit ſo reſpectu p̄cij debet fieri reſtō niſi ad iuſtū p̄cium.Ad. c. j.. e. qd̓ fortit̓ vr̄ obſtare vbi leſio ponderat̉ ſo reſpectu p̄cij. reſcindit̉ ꝯͣctus in totū pt̄ rn̄deri dpliciter. loquit̉ qn̄ emptor vel conductor nolebꝰſupplere iuſtū preciū quo caſu debet reſcindi ꝯtractuavt.. dixi. vel ſcd̓o poteſt ītelligi qn̄ eccl̓a fuit deceptaetiā reſpectu contractus vt qͥa credebat illā alienatio ſeu locationē cedere in vtilitatē eccl̓ie ſed poſtea apparuit cōtrariū. Ad. l. pr̄i in. §. ex diuerſo ꝑall̓. pt̄ rn̄deri vt ꝓxime dixi. ita ſentit glo. ibi.Reſtō ī inteAuſa reſtitutols. ge poſtulāē ab ordinario admīſtrationē hn̄te vl̓ a delegato abeo ſiue hec ſit ſpāliter delegata ſiue īcidatin generaliter ſibi cōmiſſa. ab ordinario ꝟo adminiſtrationē habēte vel a delegato ab eo peti debꝫniſi veniat incidēter in. hoc. Arbiter de reſtitutionis cognoſcit nec pōt aſſumi ī maioribꝰ cauſis. ettria ſunt dicta pͥncipalia. ſcd̓m ibi delegati. terciū ibmr̄imoniali. ordinarioꝝ iudicū quidā hiadminiſtrationē iuriū ſeu bonoꝝ vna cum iuriſditiōe.quidā ꝟo hn̄t tm̄ iuriſditiōꝫ ſeu facultatē iudicādi. adminiſtrationē ꝟo nullā hn̄t. qui ſunt iſti inſtāt in hocglo. j.. iij. ſed dic clarius ordinaria iuriſditio cōpetit cōmittit̉ alicui certum territoriū vel iuriſditio interritorio. Et hoc contingere pōt dupl̓r. naꝫ ſi dat̉ iuriſditio limitatione ſeu diſtrictione territorij ſeuadminiſtratōe bonoꝝ vel iuriū aliquoꝝ talis dicit̉ habere ordinariā admīſtratōne bonoꝝ. exemplū ī ep̄oin pt̄ate ſil̓ibus p̄latis vel ſecularibus. Si ꝟo dat̉ inriſditio inter certas ꝑſonas dumtaxat iſti dicunt̉ ordinarij ſine admīſtratōe. pone exemplū ī doctoribus letibus qui hn̄t iuriſditionē ordinariam ī ſcholares ſualiqua admīſtratōe territorij vel iuriū ſeu bonoꝝ territorij. vt in aut̓. habita. C. ne fi. pa. Itē pone exēplūin deputatis ſuꝑ appellationibꝰ. iſti hn̄t aliquaꝫadminiſtrationē ſed ſolū hn̄t facultatē cognoſcendi decauſis appellationū. qn̄qꝫ iuriſditio dat̉ ī territorio