De in inte. reſti.

vt qn̄ quis ꝑ vim ꝯditionalē ꝯpellitur rem ſuā traderee liberare. ꝓ alia ꝟo vi puta expulſiua vt cūxpellit̉ de poſſeſſiōe ſua vel vi ablatiua: vt cūviolēteralicui aufert̉ violēter res mobilis: vl̓ vi turbatiua vl̓ inquietatiua dant̉ alia remedia. de qͥbꝰ in glo ¶ Et ī fi. gl.vel dic ꝙ dr̄ metꝰ qꝛ mentē terret. ¶ In gl. in ꝟ. ad reſignatōeꝫ: ibi ſi poſtmodū in reſignatōe nō interceſſit metus. Aduerte qꝛ glo. hic ſentit nō ſufficere vt mētꝰ adſito: ſꝫ requirit̉ vt etiā duret ī reite reſignaret nō haberet acti.C. eo. vbi dr̄ ꝙ ſi ꝑ mētū ꝓeruallo ceſſante metu tradidiviciū mētꝰhic durabat mētus ꝑiurij. qͣſiōpulſus iurare ſiſtea in executidicat ꝙ exquo fuitus nihilominꝰ excuſor. qꝛ videor exeon nō duraamēti. moderniores doc. ſequūtur gl. diqui timore iucentes ꝙ cū aduerſus iuramentū hr̄et iſte remediuꝫ. qꝛlutōem nō excuſat̉ ſi poſtea ſpontere abpoteratplus placet opi. Io. an. ꝑ. c. j. iūcto. c. dete ſoluit. ſꝫ mibitores. de iureiur̄. Nam iurās ſoluere vſuras hdium petēdi abſolutōem. vt in. d. c. j. tn̄ ſi volēsſcere iuramēto ſoluit poteſt poſtea repetere. Item potuit ille timere ꝑiuriū quo ad vulgi opi. vn̄ om̄is modicap̄ſumptio ſufficit ad tollendā illā p̄ſumptōem ꝙ ſpōteſoluit: ſicut in ſil̓i no. Inno. in ſuſceptōe habitꝰ. in. c. j.sͣ. e. Ad idē qd̓ no. idē Inno. in. c. p̄cedēti vbi dr̄ equis hꝫ remediū repetendi nō debet pete̓ abſola iuramēto. ad idē. c. cōmiſſuꝫaꝑte ꝓbat iſte tex. in quo nihil dr̄ ꝙ titus durabat. īmo tex. in fi. dicit ꝙ virtute iuramēti tenebat̉ reſignare ¶ In glo. fi. in fi. no. ex hac gl. tria remedia cū iuramentū ꝯtinet turpitudinē recipiētis. ⁊ int̓ cetera no. ꝙ poteſt petere abſolutōem a iuramēto: qd̓ latius dixi. s. c. ꝓxi. Et nota ſingularit̓ ex tex. iūcta gl. q̄dr̄ qͥs adimpleuiſſe iuram̄tū: lꝫ n̄ duret effectꝰ iuran̄Et facit ad illā q̄ſtionē nūquid ad euitandā penā ſufficiat feciſſe actū ſibi iniūctuꝫ lꝫ actus poſtmodū nō duret. de quo pleniꝰ ꝑ bar. in. l. inter caſtellanuꝫ. ff. de arbi.⁊ in. l. ſicut. ī. §. ſuꝑuacuū. ff. qui. mo. pig. vel hypo. ſol.⁊ facit bn̄. c. cōmiſſuꝫ. p̄all̓. ¶ Abbas.Excōmunicatꝰ nō eſt qͥ abſolutoTACTIS. coactus excōicato ꝯmunicat. ſecꝰſi coactio fuit cōditionalis. In pͥma ꝑte deciſaꝯſultatio. In ſecūda diſtinguēs rn̄ſio: ibi diſtinguimꝰ.Et primū mēbꝝ ꝓſequit̉ ibi in principio. ſecundū ibi īſecūdo. ¶ No. pͦ ꝙ habenti rn̄dere de iure qn̄qꝫ īminetneceſſitas diſtinguēdi. Sunt em̄ quedā dubia que ſine diſtinctōe decidi nō valēt. cōcordat. c. lr̄as de de ſpōimpu. cū multis ſi. ⁊ ideo alibi diſtinctio appellat̉ diſcretio. vt in. c. ſuꝑ lr̄is. de reſcrip ¶ Secūdo no. duplicē eſſe vim p̄ciſam .ſ. ⁊ ꝯditionalē. ¶ Qd̓ aūt fit ex vi p̄ciſa n̄imputat̉. qꝛ potius dr̄ quis pati qͣꝫ agere. qꝛ nulla volūtas reꝑit̉ in agente. exemplū in eo qui ligatis manibꝰ etpedibꝰ ꝯpellit̉ cōicare excōicato in lecto vel in eccleſia.Uis ꝟo ꝯditionalis eſt qn̄ metu mortis vel corꝑis cruciatus quis cōicat excōicato. ⁊ hoc caſu dr̄ facere. qͥa h̓reꝑit̉ volūtas cū potiꝰ eligat cōicare excōicato qͣꝫ mori.¶ Et ex hoc ⁊ ex tex. no. ꝙ potius quis debet patem violentā qͣꝫ cōicare excōicato vel aliqd̓ aliudtum cōmittere. Hinc alibi dicit canon potiꝰ debet quisomnia mala pati qͣꝫ malo cōſentire. vt. xxxij. q. v. ita ne.¶ No. ꝙ metꝰ attenuat culpā: non tn̄ ꝓrſus eaꝫ excludit. minꝰ em̄ peccat is qui ꝑ mētū peccat qͣꝫ qui ſponte.⁊ ideo minor debet imponi pena. vt. ij. q. j. in pͥmis. ⁊ ī. e.fi. xj. q. iij. ¶ Nota ibi labe. ꝙ excōicatō dr̄ labes. ⁊ forteideo ẜm Io. an̄. qꝛ multi in eā labunt̉. vel dic ꝙ id̓o qꝛnicat excōicato nullā culpam cōtrahit. vt in. c. nuꝑ. de

ſen. ex. ſecus in eo qui cōmunicat ꝑ mētū vt hic ¶ Ultīmo facit iſte tex. ad q̄ſtionē: cauet̉ ſtatuto ꝙ qͥcūqꝫ taleqͥd fecerit incidat ip̄o facto in talē penaꝫ. quidā fecitmētū actū ꝓhibitū nūquid incurrat illā penā? ⁊ videtupͦ ſic ꝑ iſtū tex. nam excōicatōis pena ita inuoluit̉ qͥ cōicat excōicato ꝑ mētū ſicut qͥ ſponte in ꝯͣriū facit: qꝛ metus attenuat culpā ⁊ etiam penā. vt. sͣ. dixi. Exquo ergo rōne metus debꝫ mitiꝰ puniri. ergo non debꝫ incurrere penā ſtatuti. ad qd̓ bn̄ fac̄. c. ij. de deli. pueroꝝ. Sꝫdici poteſt ꝙ penā incurrit: ſꝫ iudex in impoſitōe ⁊ exicutōe debet hr̄e reſpectū ad metū. vnde debet minuereip̄am penā. Et idem videt̉ dicendū in alio caſu vbi inqualitas ꝑ quā debet mitiꝰ punidelinquēte reꝑit̉ ari. Ad hoc qd̓ no. bar. in. l. ij. de recepta. ad iſtuꝫ īꝙ lꝫ cōicans ꝑ mētū incurrat excōicatiōem: nihilnor pena ſibi imponit̉ qͣꝫ ſi cōtꝑe abſolutōinoͣ. in. c. fi. xj. q. iij. ¶ In glo. ij. in fi. velẜm Hoſt. cōicans excōicato ꝑ metu ſi nō ꝯſenſerit inius apud deū nulluꝫ detrimentum incurrit. ⁊quitati īſic poſſit intelligi. c. qd̓ p̄deceſſor. et. c. anteceſſor alle. inglo. ſꝫ quo ad eccl̓iam militantē ꝯͣhit excōicatōis vinculum vt hic. No. hͦ dictū Hoſt. ꝙ agens aliquid ꝑ metum ſi non ꝯſentit iniqͥtati nō peccat quo ad deū. Sedꝯͣ hoc facit iſte tex. in eo ꝙ dicit iſtā culpā ꝯtrahꝰ⁊ ꝙ dixi ꝙ cōicans excōicatemētꝰ ip̄am etintellige minorē: nō autem maioiſſet excōicato in crimīe ꝓquo fuitbant̉ in. c. iīcipātibus ſibi. heiſſet excōiin. c. fi. dper. ⁊. c. ſi cōcubine. de ſen. ex. ⁊. xj. q. iij.is excōicato minori excōicaticle. ex. mi. Anꝙ non. qꝛ excōicatio nōcōicatōepne incurIn glo. fi.trāſit in terciā ꝑſonāicat tex. rebaptiꝫite vel ꝑ meibi eos. ibi paſte tacere vetum. ⁊ in. c. quiſqͥs. qd̓ ſequit̉iuriū tacenritatem ſpōte vel metu. vn̄ teſtisdo veritatē ſi ſponte fecit ſicutan. ⁊ bn̄ ꝙ metus nō excuſat ab excōicab irregularitate rebaptizatōis. vt ī. d̓iurio. vt ī. d. c. quiſqͥs. tn̄ minꝰ peccat.ninor pena velꝑ mētum. ⁊ d̓ni. vt eſt tex. in. d. c. fi. xj. q. iij. ⁊. ij.glo. opp. videt̉ em̄ ꝙ mētꝰ dotem cum excōmunicato aterram excōviator ſeu ꝑegmus em̄licat proptej. et. c. inter. de ſen. emis. vt in. c. qͣcreditor excōicati licite ſibi cōicat ꝓ recuꝑatvt in. c. ſi ꝟo. de ſen. ex. no. in. c. ītelrum vl̓ ſibi deneceſſitas vite ſeruande cōtraleximꝰ. de iudic̄. Snicationeceſſitatem.ſat a ſentētia.gladij deandi contranis: fortius neceſſittē cum excōmunicato. Sol̓beret excuſaꝯteſt ſolui tribus modis. Pricontrariū eſtcōmunione in crimīe. et ſic qn̄mo ꝙ loquitieccatum mortale ſeu maquis per cōmtunc eniꝫ ceſſant cōtraria. naꝫiorem excōmire excōmunicato in crimīe.non eſt licitineceſſitateꝫ bomis ſtringit lia hec ſoat̄ tex. in metuvano qui regulariter non excuſat. ſecus autem ſi metusfuiſſet talis qui potuiſſet cadere in ꝯſtantē virū. hec etiam ſolutio nimis reſtringit tex. īmo lr̄a videtur innuere contrariū duꝫ dicit ꝙ ꝓ nullo metu ⁊cͣ. ⁊ ſic includitmētum etiā ſufficientē. ⁊ facit hec lr̄a ꝯtra opi. Cy. in. l.j. C. vn̄ vi. in pe. q. vbi formauit q̄ſtionē notabilē. qͥdaꝫhabēs vxorē ſuſpectā de adulterio p̄cepit ẜuo ſeu familiari ſuo vt eā īterficiat al̓s mīabat̉ ſibi mortē ẜuꝰ timere mortis ꝓpͥe occidit vxorē: q̄rit̉ nūqͥd ẜuꝰ ſit excuſatꝰab homicidio; et tandem concludit poſt pe. ꝙ ſic. quia