De procurato.

vt poſſint ſil̓ ꝯuenire rōe ꝓfeſſiōis licite quā exercent ⁊ꝯſtituere collegiū ſeu vniu̓ſitatē ⁊ eligere ſibi rectorē. qͥquidē rector hꝫ iuriſditionē ī ſingulos de vniu̓ſitate inhis dūtaxat q̄ cōcernūt exercitiū illius artis ſeu ꝓfeſſionis. vt legit̉ ⁊ noͣ. ī. d. l. fi. C. de iur̄. om. iud̓. ⁊ ꝑ Inno. inc. cū ab eccl̓iaꝝ. de offi. or. vn̄ glo. hic voluit comp̄hire ſcholares ſub ꝟbis illis quaſi exerceāt ꝓfeſſtonētā. Sed glo. in. d. l. fi. tenet cōtrariū dicēs ꝙ cū ip̄i ſchoſcipuli pilliparioꝝ uel alioꝝ artificū. nam nō ipſi ſꝫ magiſtri faciūt vniuerſitatē ſeu collegium. ⁊ dicit̉ illā glo.ſeruari pariſius. Sed contrariū ſentit ip̄emet accius in. l. j. ff. ꝙ cuiuſqꝫ vni. ⁊ Bar. in vtroqꝫ loco. ⁊no. ī. d. c. cū ab eccl̓iaꝝ. vn̄ cōis opi. legiſtaꝝ ⁊ canōiſtarū hodie eſt ꝙ ſcholares faciūt ꝑ ſe vniuerſitatē approbatā. ⁊ vt dixi in pͦ notabili nō cauillādo lr̄am tex. eſt h̓Nā ſcribit̉ ſcholaribus pariſiēſibus. et tn̄ poſtea dr̄ ꝙde iure cōi faciunt vniuerſitatē. ⁊ qͣꝫqͣꝫ qͥdā dixerunt ꝙforte appellat ſcholares doctores artiū q̄ ſtudebant ī iure canonico vel theologia. hoc tamē mihi nō placet. q̄eſto ꝙ ſunt ibi vt diſcipuli nō debuiſſent facere vniueſitatē ſi ꝯtraria opi. eſſet vera. ⁊ dico ꝙ alia eſtſcholaribꝰ liberaliū artiū iuriſtis qͣꝫ in diſciartificū. nā iſti nō habēt ꝓ aliquibusdis ſimul conuenire. qͥa om̄ia expediſecus ī ſcholaribus. nam ⁊ in moduꝫquas habēt facere occaſione ſtudij. ⁊ irneceſſitatē ſimul cōueniēdi. ideo deblegiū. vt in. l. j. ff. de colle. illi. quinīmī. d. l. j. pͦ rn̄ſo ꝙ ſi tres vel plures ſcholares ꝯueniūt ineadē domo ꝙ pn̄t facere collegiū. ⁊ idē ſētit Inno. ī. d.c. cū ab eccl̓iaꝝ. ⁊ facit. l. fi. ff. de coll̓. illi. nā ꝯueniunt iſtiꝓ ꝯmodiori exercitio ꝓfeſſionis qd̓ noͣ. ¶ ⁊ē ex glo. vnā drīam inter ſindicū ⁊ ꝓcuratoſindicus .i. conſtitutus ab vniuerſitate iurat de calumnia ſine mādato. ſꝫ ꝓcurator cōſtitutus a ꝑticulari ꝑſona nō iurat de calumnia ſed dn̄s. dic niſi habuerit ſpāle mandatū. vt habet̉ hodie in. c. fi. de iura. calum. li. vj.et eſt diuerſitatis rō qꝛ ille debet hoc iuramentū p̄ſtareqͥ eſt melius de negocio infolatus. vt ī. c. ī ꝑtractādis.de iura. calū. Sed ſindicꝰ vniu̓ſitatꝭ meliꝰ ē informatꝰ defactis vniuerſitatis qͣꝫ ip̄a vniuerſitas q̄ caret ſenſu velſꝫ ſinguli de vniuerſitate. qꝛ naͣlit̓ ſolent negligi q̄ cōiident̓. vt in. l. j. C. quādo ⁊ quibus quarta ꝑs debet̉ li. x. Sedſi cā ꝓpria dn̄s p̄ſumit̉ melius ſcire veritatē qͣꝫ ꝓcurator. vt in. l. fi. C. eo. ti. ¶ Ni. abbas.Si poſt ꝯcluſionē cauſe appaUdIEIS. ret ꝓcuratorē reuocatū nihilominus fert̉ ſnīa ita cōiter ſūmat̉. ſꝫ ſūma alit̓qͦ ad intellectū. Si citatus ad totā cām cōſtituit ꝓcuratorē quē poſtea reuocat pōt nihilominus ꝯͣ eū ꝓcedi inqͣꝫtum ſtatus cauſe patit̉ ſine alia citatōe. Diuidit̉. nāpͦ fert ſnīam ſuꝑ ꝓceſſibus ⁊ ſoluit obſtaculū. ſecūda ibiceteꝝ. in expēſis ꝯdemnat. ¶ No pͦ ꝙ reuocatio ꝓcuratoris poſt cōcluſionē in cā nō impedit qͦ minus poſſitꝓcedi ad ſnīam. nā poſt cōcluſionē liquet iudici de meritis cāe. iō reuocatio ꝓcuratoris poſtea facta nō p̄ſtatimpedimentū qͦ minus poſſit ꝓcedi ad ſnīam. ⁊ ad hͦ qͦtidie allegat̉ iſte tex. ¶ Scd̓o noͣ ꝙ valet ꝯdēnatio facta ꝓ futurꝭ expēſis abſqꝫ aliena determinatōe ⁊ ē ī hociſte tex. multū noͣbilis. qd̓ declara vt. jͣ. latiꝰ dicet̉. ¶ Tercio noͣ ar. ẜm Goſ. ꝙ paria ſunt aliqͥd nō fieri vl̓ tardefieri. pōt tn̄ h̓ colligi argumentū ī ꝯͣriū. ¶ Nō ibi ex eisvel ob eos drīam int̓ dictōeꝫ ex ⁊ ob. nam vna denotatcām mediatā alia cām īmediatā. de qͦ pleniꝰ ꝑ Bar. ī. l.lib̓oꝝ. ff. de ꝟ. ſig. In glo. iij. ibi nihil poſſet obijce̓. vultglo. ꝙ iō potuit ferri ſnīa ꝯtra abn̄tē reuocatōe ꝓcutoris nō obſtāte. qꝛ exqͦ erat in cā concluſū nihil poterat obijci. nā poſt concluſionē nō admittūt̉ aliq̄ ſnīe ſi

ue cōſiſtāt in facto ſiue ī iure ſꝫ ſolū reſtat ferre ſnīam.paſtoral̓. ⁊ qd̓ ibi noͣt. Inno. jͣ. de cā poſ. ⁊ ꝓprie.d ꝯͣ hāc ſolutiōꝫ ſic opponit̉ licet poſt ꝯcluſiornō poſſit ī cā aliqͥd allegari. tn̄ ꝑs debet citari ad audidū ſnīam vt poſſit opponere vel appellare ⁊ reqͥrit̉ trina citatio vel vnica ꝑemptoria. vt ꝓbat̉ ī cle. ſepe iuncta glo. de ꝟ. ſig. nā ſpāle ē ī cauſis ſūmarijs vt ſufficiatcitatio ad ſnīam vt ibi legit̉ ⁊ noͣ. ad idē. c. ꝯſibi dixi de offi. dele. ⁊ ſi ſnīa fert̉ ſine citatiōnet. iij. q. ix. in. c. caueant. ⁊. c. oīa. ⁊ ī. l. j. §. itē cū ex edio. ff. q̄ ſen. ſine app. reſcin. So. duplex ẜm Inno. pͥmꝙ cōtrariū ꝓcedit ī ſentētijs diffinitiuis. ſecus ī interlcutorijs. qꝛ in illis nō requirit̉ ordo iuris. Et ex hͦ noͣ ꝙſnīa int̓locutoria pt̄ ferri ꝯtra ꝑtē nō citatā. Idē notauit ip̄e Inno. ī. c. q̄relā. sͣ. e. Sed hͨͦ ſolutio nō placet exīplici capite. pͦ ꝗͥa vbicūqꝫ interlocutoria affert p̄iuciū ſaltē graue abn̄ti debet ſemꝑ p̄mitti citatio. ꝗͥa inp̄iudiciuꝫ abn̄tis nihil eſt fiendū. vt in. c. inter qͣtma. ⁊ ob. ⁊ ī. c. j. de cau. poſſ. ⁊ ꝓprie. ⁊. d. c. oīa. ⁊. ⁊ueant tenet Bar. in. l. nec qͥcqͣꝫ. §. vbi decretū. ff. deꝓcō. ſed vbi nō afferret p̄iudiciū abn̄ti tūc pōt ferterlocutoria ꝑte nō citata. ar. in. l. diē ꝓferre. ff. d̓Et in hͦ caſu intellige dictū Inno. ⁊ ita etiā voluitin. d. §. vbi decretū. ⁊ tene mēti hāc ꝯcluſionē. ¶ Ex ſeio Inno. impugnari qͥa hͨ ſucūdo capite pt̄ ſolifuit interlocutoria ſed diffinullitate ꝓcvel ſaltē hēbat vim diffinititquo adj. de ſeque. poſſ. ⁊ fruc. ⁊ ī cle.cit qd̓ nicat̉ diffinitiua ⁊ q̄ int̓locufi. de apluit Inno. forte de pͥma ſofuit citatio a pͥncipio ad tolutōe nōis ꝓceſſuū qͣꝫ reſpectu naū ex eo qꝛ papa h̓ reuocaip̄a ſolet citauit ad curiāocationendā. iſte gͦ ep̄sre ꝑtes)vel ꝑ ꝓcuratocolubrien̄. cūdeſſe in currē fuit ꝯtuiido ꝓcuratorē ⁊ aliū nō ꝯſtituenꝙ denuo citaret̉ ad ſnīam. ſecusdo. ideo nō exicta ad certū articulū. qꝛ tūc etiamaūt ſi citintercedcia debetlios articulosꝯtumax ī vnopoſtmodū exos. qꝛ nō ſeqꝛarticulo gͦ in alio.noͣ. glo. in. c. ij. ī ꝟ. nō tenerꝭ. de do.⁊ contu. li. vj. qua⁊ ex his dictis Inno. no plura.Et pͦ ꝙ pōt qͥs citari ad totam cām qn̄ citatio ſaltē fitde lōginqͦ qd̓ plenius examino ī. c. fi. d̓ dila. ¶ Scd̓o noͣꝙ citatio ad totā cām nō tollit̉ ꝑ cōparitōeꝫ ad certosarticulos ſaltē quo ad hͦ vt nō debeat ꝑs a loco iudicijrecedere ſeu ꝓcuratorē reuocare ⁊ neminē in iudicio ꝓſe dimittere. ⁊ hͦ multū limitat dictū Fede. qd̓ plene tārcium ingo in. d. c. fi. Do. an. ponitlectū ad iſtumtex. dicēs ꝙ ꝓcurator hic fuit citatus. nam potuit citare nō obſtante reuocatione. qͥa illa reuocatio habet̉nō facta exquo erat cōcluſum ī cauſa nihil allegat. ?udet hec lr̄a in pͥmo aſpectu ⁊ mſatis huic lect. are iſtum tex. ſed contra hanc lec. multuꝫti ſolent allefacit quod dixi in principio. nam nō apparet ratio quare etiā poſt concluſionē nō poſſit ꝓcurator reuocari ſicut an̄. ſſaluādo hanc lect. nō tamē ī ꝓprijs terminispoſſumus dicere ꝙ poſt litē ꝯteſtatā nō potuit reuocari ꝓcura. ſine cā contradicēte aduerſario. intereſt eniꝰaduerſarij vt ꝓcura. ſine cā nō reuocet̉ ne variet̉ iudiciū mutatōe ꝑſonaꝝ. vt ꝓbatur in. l. poſt litē iuncta. l. q̄omnia. ⁊ ibi glo. ff. eo. ti. ⁊ vide glo. in. c. ij. jͣ. eo. li. vj. hecergo reuocatio cū nō apparet de cauſa legitima nō valuit aduerſario cōtradicēte. ⁊ ideo potuit ferri ſnīa procuratore reuocato. ⁊ in eo ꝙ text. facit mentionē ꝙ eratn cā cōcluſum dicit ꝙ in hoc narrat factū. nā idē fuiſſet qn̄qꝫ poſt litē cōte. qd̓ ſentiunt hic Uinc̄. et Io. aſupplētes ad tex. maxime. ¶ Quartā lect. poſuit h̓d