De procura. bo

gociū deferre ad curiā tenebat̉ comparere ꝑ ſe vel ꝑ ꝓcuratorē ad totā cām. al̓s hr̄ ꝓ ꝯtumace̓ ſine alia citatione ſicut obſeruat̉ ī appellato qͥ facit vt tota cā deferat̉ad papā iuxta illud qd̓ hr̄ in. c. cordi. de appel. lib. vj. ſꝫ hͨlec. nō placet. qꝛ illud. c. loquit̉ qn̄ terminus fuit p̄fixusad appellationē ꝓſequendā qui hr̄ loco citatōis. vt ib⁊ in. c. ſepe de appel. hic aūt nullus terminus fuit p̄fixiPreterea is qͥ appellat deducit negociū ad ſuꝑiorē. vī. c. ſi a iudice. de appel. li. vj. ⁊ tn̄ cōtra eū abn̄te nō pt̄ꝓcedi ſine citatōe. vt in aut̓. ei qui. C. de tippel. et. ijda Innoq. vj. appellatōe. ideo placet mihi jvt p̄ſumamꝰ citationē gnaͣlē ad totā cam p̄ceſſiſſeglo. ī verbo ꝑuenerint ibi et extunc expectare incvult gͦ ꝙ ideo papa condēnauit illū ep̄m colubrien̄. ī expēſis. qͥa forte a tꝑe reuocatōis ꝑuente ad ꝓcuratoreꝫextūc aduerſarius ſuus incepit expectare ꝓ negocio pͥcipali expediēdo. ⁊ vt intelligas melius lr̄am ſcias ꝙ cāprincipalis erat h̓ ſuꝑ limitatione dioceſū q̄cmiſſa delegatis. ⁊ tandē ſuꝑ validitate ꝓceſſuū iſtoꝝ delegatoꝝ fuit altercatū inter ꝑtes. nā ep̄s egitaniēſis dicebat illos ꝓceſſus nullos fore ex defectu ordinis n̄uati. ⁊ papa reuocauit ad curiā tam negociū pͥncqͣꝫ illud p̄paratorium. ⁊ cum eſſet in curia cōcluſuſuꝑ nullitate proceſſuū lr̄e reuocatorie procuratlubrien̄. ꝑuenerūt ad ꝑtē. papa ꝟo nō obſtāte reuocatiōe cū eēt ī cauſa concluſū tulit ſnīam ſuꝑ nullitate ꝓceſſuū ⁊ cōdemnauit colubrien̄. ī expēſis factis tꝑereuocatio venit ad ꝓcuratorē ⁊ ad expēſas fienda:nec ip̄e colubrien̄. ꝑ ſe vel ꝑ procuratorē cōparuerit innegocio pͥncipali. nā ſuꝑ negocio prīcipali nō poteratprocēdi vigore illius citatōis gnaͣlis. de qua. sͣ.erat conteſtata. vt. jͣ. vt lit. nō cōte. ꝑ totū. ¶ſis op. ꝯͣ tex. ⁊ contra intellectū glo. exquo ēolubrien̄. proobſtante reuocatione ⁊ cōtumaciead ſnīam ſuꝑ nullitate proceſſuū nō debuit ip̄e colubrien̄ cōdemnari ī expēſis quas fecit aduerſarius illo tꝑqꝛ cōtumacia ſua nō fuit impeditiua proceſſus nec vlū damnū ſenſit aduerſarius pn̄s cū fuerit ꝓceſſuip̄a illū condoabſentia ſua nō obſtāte. debuit gͦextūc nō priꝰre tꝑe ſnīe late ſuꝑ nullitatē pꝫcepit fruſtra expectare. So. cōtrariū ē d̓hoc Io. an. reſtringit multū iſtum tex. inqn̄ reuocatio ꝑuenit ad ꝓcuratorē papa p̄fixerat t̓mīnū ꝑtibꝰ ad ſnīam audiendā ita ꝙ nullū vel modicū fuit interuallū inter pn̄tationem reuocationis ⁊ ſnnullitate. ⁊ ſic ī effectu ep̄s egitaniēſis extunc cepa ī ſe nō tn̄ ꝯgriſtra expectare. Hec lec. licenam ſi hͦ eſſet vſet ī expēſis factipapa cōeſnīe. Itē h̓ nō dicit̉ ꝙ incontinēti fuerit lata ſnīa. Do.cōdemnatus inan̄. ponit aliū intellectū ꝙ ideo fuit iſrien̄. ꝯparere qꝛẜ. qͥa interfuit aduerſarijmparuiſſet forte multa potuiſſet hr̄e ex confeſſiōeſua. hec lect. mihi mō placet ex duplici capite.erat in cā ꝯcluſū nō debet ad petitionē ꝑtis alirogari. vt in. c. cū Ioānes. ⁊ quod ibi no. de fi. īſtru. Imelius vbicūqꝫ nō obſtāte cōtumacia ꝓcedit̉ vl̓ proodi pōt in cā nō debet abſens cōdemnari ī expēſis. qͥa cōdēnatio abn̄tis nō affert damnū adu̓ſario pn̄ti. vt not.Cy. ī. l. ſancimꝰ. C. de iudi. ⁊ Spe. ī ti. de expēſis. §. iuxtꝟ. ꝙ ſi talis ex cā. ⁊ Io. an. limitādo glo. in. c. j. de elec. lvj. nā ibi glo. tenebat hoc dictū ꝙ abſens cōtumax dꝫcōdemnari in expēſis licet poſſet ꝓcedi ꝯtra eū ī cā propter rōem p̄dictā. qͥa potuiſſet multa hr̄e ex cōfeſſioneſua. Sed Io. an̄. ī nouella ibi dicit ꝙ illud ꝓcedit in fine cāe. vt victus cōdemnet̉ victori. nō aūt īmediate cūeſt cōtumax. Do. car. ponebat terciū intellectū dicens.ꝙ ep̄s egitaniēſis expectabat ī curia ꝓpter negociū pͥcipale. vn̄ eoip̄o ꝙ colubrien̄. reuocauit ꝓcuratorē īparatorio incepit fruſtra expectare. qꝛ nō ē curādū d̓ pͥparatorio exqͦ nō poterat procedi ſuꝑ prīcipali. hͨ lec.

eſſet vera ſi ex toto ꝑiret negociū principale. ſed hic nōexpectabat. finge em̄ ꝙ inter reuocationē ⁊ ſnīam int̓fuit menſis ⁊ ꝙ colubriēſis comparuit ſcd̓a die ſnīe. nācerte veꝝ eſt dicere ꝙ fruſtra nō expectabat egitaniēſis ꝑ mēſem. nā habuit ſnīam ꝓ ſe ſuꝑ nullitate ꝓceſſuūEt ideo dico ⁊ quarto ꝙ iſte colubriēſis nō fuit cōdēnatus in expēſis factis vſqꝫ ad ſnīam ꝓpter cōtumaciā.ſꝫ qꝛ ſuccubuit in illa ſnīa nullitatis. nam victus dꝫ cōdemnari victori in expēſis. vt in. c. calumniā. de penis. ⁊ꝓperandū. §. ⁊ ſiquidē. C. de iudi. vn̄ ⁊ poterat cōnari ī omnibꝰ expēſis factis in illa cā nullitatis. ſꝫ q̄forte habuit ꝓbabilē cām litigādi vſqꝫ ad reuocatiōerprocura. nō fuit vſqꝫ ad illud tp̄s in expēſis condemnaꝙͣ reuocatio ꝑuenit ad ꝓcuratorē ptꝫ q̄tus. Sedextūc temiigauit. nam cōtumax p̄ſumit̉ hr̄e malaꝫcauſā. ⁊ ſi quis in ꝑteʳ tꝑis habet iuſtā cām litigādi ſoū dꝫ cōdēnari ī expēſis a tꝑe quo temere vel calitigauit. vt notanter ꝓbat̉ in. l. ſi qͥs inficiatus. ff. de depoſiti. ⁊ ibi ꝑ Bar. quod noͣbis. dico ī. c. finē de do. ⁊ cōtu. ī expēſis ꝟo fiēdis iſte condēnat̉ ꝓpter contumaciibi h̓ iam cōſtabat. Aduēlo. habetius dictūbonū intellectū ſed clare nō explicat Innus. ⁊ ſic ꝙ aut obligatio nō ēſolet alleorta de pttex. in. l. j. ff. de vſu. vbi dic̄uro tꝑe. facit text. ijbet ſe impecꝙ iudex nōc. romana.aueāt de ſen. ex. li. vj. vbi dicit̉ ꝙ ꝓ firis culpis nō debet iudex aliquē excōicare etiā ſubditiōe. aut obligatio eſt orta de pn̄ti. ⁊ tūc poteſt iudexproſpicere ī futuꝝ. ⁊ in hoc caſu procedit iſte text. namdata cōtumacia obligat̉ cōtumax ad expēſas reſtituendas. vt in. d. l. ſancimus. ideo poteſt iudex dicere cōdēno talē abſentē cōtumacē ad oēs expēſas qͣs faciet donec legitīe cōparuerit. ⁊ in hͦ tene mēti iſtū tex. Nō obſi dicat̉ ꝙ hͨ ſnīa cōdemnatōis ſit incerta vt opponit̉ īglo. nā extra glo. poteſt dupl̓r rn̄deri ẜm Inno. pͦ ꝙ interlocutoria valet licet ſit incerta. qꝛ ſic̄ pōt reuocari ꝑofficiū iudicis. vt ī. c. cū ceſſante. de appel. ⁊ in. l. ꝙ iuſſit.de re iudi. ita ⁊ certificari. Et noͣ hͦ dictū ꝙ ꝑ interlocūtoriā pōt iudex cōdemnare gnaͣliter in expēſis. ⁊ ī ꝓceſſu negocij poterit taxare. facit qd̓ noͣ. idē Inno. ī. c. ſepeppel ¶ Scd̓o ſoluit ⁊ noͣbilius ꝙ vbi petitio pōtſcerta pt̄ ſeqͥ ſnīa etiā incerta. ſꝫ hͨ petitio pot̓it eincerta reſpectu futuri temꝑis. qͥa pars pōt ꝓbabilit.dubitare quas ⁊ quantas expēſas faciet in futuꝝ. iō debet admitti petitio generalis. vt in. c. conſtitutus. de inīte. reſti. ⁊ ī. l. j. ff. quoꝝ lega. ergo potuit hic ſequi ſnīagnaͣlis. ⁊ hͨ bn̄ notabis. ex quo habes cautelā. vt in libello ꝑs petat expēſas factas ⁊ fiēdas in futuꝝ. ⁊ admittit̉hͨ petitio incerta rōne p̄dicta. ⁊ multū valet petere expēſas ī libello. qͥa licet poſſit iudex condemnare ex offcio ſuo ſine petitōe. vt in. l. ediles. §. itē ſciendū. ff. d̓ edi.edic. ⁊ noͣ. ī. c. fi. de do. ⁊ cōtu. tn̄ ſi iudex cōdēnat vbi nōfuerūt expēſe petite nō tenet̉ reſarcire d̓ ſuo ꝑ. l. iij. ī. §.hͦ aūt iudiciū. ff. de dā. infec̄. ⁊ quod ibi noͣ. Nō glo. ī. c.fi. de reſcrip. ⁊ Cy. ī. d. l. ſancimus. ⁊ gnaͣliter de iſta condemnatōe expenſaꝝ dic vt noͣ. ī. d. c. finem. ⁊ in. c. j. d̓ ſequeſtra. poſſAbbas.Procura. ep̄i cās ep̄atꝰ agit ⁊ deCEICO. Fēdit licet n̄ fuerit datꝰ ſub nomīeſindici vel actoris. diuidit̉. nā pͦ ponit̉ petitio.Icd̓o rn̄ſio ⁊ ꝓuiſio ibi nos. ¶ No pͦ ꝙ ep̄s pt̄ cōſtituerealiqͦs ex ſuis canonicis vicarios ⁊ procuratouo infert̉ ꝙ plures pn̄t eſſe vicarij eiuſdē ep̄imni ſeu ꝓcuratores ¶ Nō ſcd̓o ꝙ ep̄s ī cōſtituēdo ꝓcuratorē ſeu iconomū gnaͣlē nō tenet̉ hr̄e capituli ꝯſēſū. ⁊ dicit hic Guil. naſo ꝙ ī caſibus in quibꝰ poſſꝫ ep̄sagere ſine capitulo poterit agere ipſius ꝓcura. in alijsſecus. qd̓ noͣ. ¶ Tercio noͣ ꝙ ī cōſtitutōe admīſtratocōſiderāda ē pͥncipalit̓ intētio cōſtituētꝭ. nec debemi