De procurato.

eccl̓iaſtici ſuꝑiorꝭ hͦ faciat. aut mulier ē ſubiecta iudicil̓ari. ⁊ tūc corā eo dūtaxat ē accuſanda crimīalit̓. ⁊ ꝓte tex. hic qui ī accuſatōe criminaliter inſtituēmentionē de iudice ſeculari. ī accuſatōe ꝟo ciiter facta vel fiēda facit mentionē de iudice̓ eccl̓iaſtico. vide tu quod plene dixi ī. d. c. gaudemꝰ. ⁊ credo ibiꝯcluſiſſe ꝓ pͥma opi. qͥa cū hodie ꝓ adulterio nō imponat̉ pena mortis ꝙ etiā iudex eccl̓iaſticus pōt coſcere de hͦ crimine licet mulier nō lit de temꝑali focleſie. qͥa matrimoniū eſt vnū ex. vij. ſacramētis eccl̓ie.vt ī. c. debitū. de biga. vn̄ peccans ꝯtra matrimoniū cōmittit ſacrilegiū. vn̄ lex ciuilis appellat adulteros ſacrilegos. vt in. l. qͣꝫuis. C. de adultꝭ. ſacrilegiū ꝟo eſt mixtifori. vt in. c. cū ſit. ⁊ quod ibi no. de fo. ꝯpe. ad ideꝫ facitc. j. de offi. or. vbi bonus text. in. c. de bn̄dicto. xxxij. ꝙad iſtū tex. dic̄ ꝙ ꝓcedebat olim ẜm antiqua tempornā qͥa imponebat̉ pena vltimi ſupplicij nō poterat agicorā iudice eccl̓iaſtico. qͥa nō imponit hāc penā. vt ī. c.ſnīam ſanguīs. ne cle. vel mo. ⁊. xxiij. q. v. c. rex debet. ſꝫio ⁊ vltimo queriꝗa hodie ceſſat hͨ rō ideo ⁊cͣtur nūquid vxor poſſit accuſare maritū de adulterio ſicut ecōtra maritus accuſat vxorē. cōclude poſt doct. ꝙtripl̓r pōt agi de adulterio. Primo ad pnīaꝫ ⁊ ad hācadmittit̉ quilibet. ij. q. j. ſi peccauerit. ⁊. c. nouit d̓ iudi.cum ibi noͣ. ⁊ ad pnīam imponendā nō currit aliqua p̄ſcriptio. vn̄ ſi eſſent lapſi etiā centū anni pōt agi cōtracriminoſum ad pnīam. vide text. cū glo. noͣbile in. d. c.admonere. ſcd̓o pōt agi criminaliter ⁊ ad hāc admittit̉qͥlibet exͣneus. vn̄ maſculus punit̉ pena capitali. vt ī. lqͣꝫuis. C. de adult̓. Sed reſpectu vxoris maritꝰ p̄ferturalijs volētibꝰ eā accuſare. l. ſi maritus. ff. e. Sed dubiūeſt reſpectu vxoris nūquid poſſit accuſare maritū d̓ adilterio criminaliter. ⁊ dixerūt quidā ꝙ hodie pt̄ vt imponat̉ pena detruſionis. cōiter tenet̉ oppoſitū. vt ī di.l. publico. canonizata. xxxij. q. j. nā lex indiſtincte prohibet. vt in. d. l. publico. C. d̓ adul. ⁊ diuerſitatis rō intermaritū ⁊ vxorē eſt. qꝛ maritus ē caput vxoris ⁊ nō ecōtra. vt. c. continebat̉. de deſpon. impu. Itē maiusdiciū generat̉ marito ex adulterio vxoris ꝓpter dꝓlis qͣꝫ vxori ex adulterio mariti. ⁊ vide glo. in. d. l. publico. ¶ Tercio pōt agi de adulterio ciuiliter vt ſeꝑet̉mr̄imoniū quo ad thoꝝ vt accuſator lucret̉ dotē vl̓ donationē ꝓpter nuptias. ⁊ ad hāc accuſationē admittuntur ſolū coniugēs. ad hoc. c. quemadmodū. de iureiu. ⁊c. quanto. ⁊. c. gaudemus. de diuor. ⁊ quēadmodū maritus accuſat vxorē vt lucret̉ dotē ⁊ ſeꝑetur matrimoniū quo ad thoꝝ ita ecōuerſo vxor pōt accuſare maritū ciuiliter de adulterio vt ſeꝑetur matrimoniū ⁊ lucretur donationē ꝓpter nuptias ſibi factas a marito. vt īnō cōte. ⁊ legit̉ ⁊ noͣ. ī. c. plerūqꝫ. de dona. interNi. abbas.Qui de mādato dn̄iUI PrO CA. cāꝫ ꝓcurauit ab eo repetit expēſas ꝓpter hoc factas. Prima ꝑs ponit deciſſt ꝑtis querelā. ſcd̓a dat iudices ibi diſcretioniEt incipe caſū lr̄alē ꝙ inter iſtū. g. qui erat ꝓcura. capituli ⁊ archidiaconū erat contentio ſuꝑ expēſis factis ꝑiſtū archidiaconū ī cā quā ſuſceꝑat ꝓmouendā de mādato capituli ⁊ papa ꝓnūciauit. vt habet̉ in lr̄a. pōt tn̄caſus figurari ⁊ alijs modis ſed nō ē vis. ¶ No pͦ ꝙ nedū extraneus ſed etiā qͥlibet de eccl̓ia pōt repetere expēſas a capitulo quas fecit ꝓ vtilitate ipſius capitiidē eſt in eccl̓ia. nam ſi rector vel alius expēdit d̓ ꝓppatrimonio aliqͥd ad vtilitatē eccl̓ie pōt illud repete̓ ⁊de eo ī morte teſtari. xij. q. iiij. in. c. quicūqꝫ ¶ Nō ſcd̓oꝙ ſuſcipiēs ſponte mandatū licet nihil fuerit dictū deexpēſis pōt poſtmodū repetere expēſas quas fecit pronegocio ſibi iniūcto. ¶ Tercio noͣ ꝙ ſi ꝓcura. abſentatſe de certo loco pͥncipaliter ꝓ negocijs ſuis licet ī ꝯn̄tiā

fecit ī eundo vel etiā in ſtādo niſi quatenus fuiſſꝫ ꝓ negocio dūtaxat ſibi iniūcto. Sed querit̉ ꝓ declarationēlr̄e. dicit̉ hic ꝙ archidiaconus iſte hꝫ ꝓbare mandatuꝫſibi factū a capl̓o quō ꝓbabit hoc mandatū. Sol̓. Io.an̄. poſt Hoſt. dicit ꝙ poterit ꝓbare ꝑ vnū teſtē cū ꝓprio iuramēto. ar. jͣ. eo. ex inſinuatiōe. Et noͣ ex hͦ dictoſingl̓r duo. pͦ ꝙ ſaltē contra dn̄m admittit̉ ꝓbatō mādati ꝑ teſtes. nam hoc caſu ceſſant ꝑicula. de quibus dixi in. c. j. sͣ. eo ¶ Scd̓o nō ꝙ ꝓbatio mādati ſaltē ꝯtradn̄m ip̄ius ꝓcuratoris ita ꝓbat̉ quemadmodū reuocatio mādati. vt ī. d. c. ex inſinuatiōe ¶ Scd̓o querit̉ qͥdter latrones dū iret ꝓ facto dn̄i ⁊ſi ꝓcurator incidis vel in via fuit infirmitate opp̄ſab eis fuerit ſpoliſus nūquid poſſit hmōi damna ſeu expēſas factas im5. ⁊ videt̉ ad hoc text. in. l. int̓putare dn̄o?adati. rō quia hͨ ſunt extrinſecauſas. §. nō qca a mādato. ⁊ potius ſunt imputāda caſui fortuito. ſecus ē in duobꝰ ſocijs. qͥa vnus imputat alteri damna q̄fuit paſſus occaſione ſocietatis. vt in. l. cū duobꝰ. ī. §. qͥdā. ff. ꝓ ſocio. Qualiter aūt ꝓcura. ꝓbabit expēſas factas. dic̄ vt noͣ. in. c. dilecti. d̓ fo. ꝯpeIn glo. j. ⁊ ſi nōalia occaſioninterueniſſet mandatū tūc tn̄ nō reꝑſi p̄ceſſit mandatū agit̉ actōe mādati. Si ꝟo nō p̄ceſſit mandatū agit̉ actōe negociorū geſtoꝝ. vt de negoge. ꝑ totū. ⁊ no. in regula ratū. de re. iurꝭ. i. vj. ¶ Sꝫ circa hͦ querit̉ quid ſi geſſi negocia tua te pn̄te ⁊ tacente.quā actionē habeo: dic ꝙ actionē mandati. naꝫ tacēdodū res ſua vtiliter agit̉ videt̉ dari mādatū. vt ī. l. ſi remunerādi. §. qui paſſus. ff. mādati. ⁊ in. l. ſi ꝓ te. tunc ergo cōpetit actio neg. geſ. cū dn̄s ē ignorās ⁊ res ſua vtiliter gerit̉ ī abſentia. ⁊ ī hac vtilitate ꝯſiderāda reſpicitur initiū. nā ſi vtiliter incepi gerere negociū tuū licꝫ p̄habuerit bonū exitū ſine culpa mea nihilominꝰ repetoſūptus. vt in. l. ſed an vltro. ff. de negSed ī dubioexqͦ qͥs ſuccūbit nō p̄ſumit̉ vtiliter gͦvt in. l. iā tn̄§. ī hac allegata ī glo. ſe. ⁊ cū hac limitatōe ītellige glo.ſequentē. ⁊ de maͣ ꝑ Bar. in. d. §. ī hac. ſed qn̄ interuenit mandatū ſemꝑ repetit ꝓcura. expēſas exquo deprehēdit̉ in aliqua culpa ⁊cͣ.Uniu̓ſitas em̄ ſcholariū pt̄ ad agOla. dū ⁊ defēdēdū ꝓcuratore cōſtitue̓.¶¶ In pͥma ꝑte ponit̉ petitō. ī ſcd̓a ipſiꝰ admiſſioibi licet igit̉ ¶ Nō pͦ iūcta ſup̄ſcriptōe ꝙ ſcholares faciūt vniuerſitatē approbatā quod alibi nō ita bn̄ ꝓbat̉⁊ de hͦ. jͣ. latius. ¶ Nō ſcd̓o ꝙ vniuerſitas pōt ꝯſtituereſindicū ſeu ꝓcuratorē in cauſis agendis vel defendēdisvn̄ nō tenent̉ ꝯparere oēs de vniuerſitate. ¶ Noͣ t̓ciofruſtratoriū eē id impetrare qd̓ iure cōi ꝯcedit̉. ꝯcor. l.vnica. C. depeſaurꝭ. li. x. Qn̄qꝫ tn̄ vt mos gerat̉ poſtuiure cōi ꝯceſſū ē ꝓut h̓ fecit papa. ad idēuerſus. jͣ. de here. ¶ In glo. j. noͣ pͦ ex hac glo. ꝙargo mō pōt procuratorē cōſtituere etiaꝫde iure ciuili. qꝛ licet ꝓcura. ꝓprie ſūptus dicat̉ ille quiꝯſtituit̉ a vero dn̄o. vt in. l. j. ff. e. tn̄ vniuerſitas habetur loco dn̄i. ꝓprie tn̄ ⁊ ſtricte vniu̓ſitas ẜm leges n̄ cōſtituit ꝓcuratorē ſꝫ ſindicū ⁊ actorē. vt in. l. j. ⁊ i. l. itē eoruꝫ. ff. qd̓ cuiuſqꝫ vniuerſi. ⁊ dicit̉ ſindicus qn̄ ꝯſtituit̉ad oēs cās vniuerſitatis ſic dictus. qꝛ ſingulas cās vniuerſitatis dicit .i. promouet. Actor ꝟo dr̄ cū ꝯſtituiturad vnā cām. pōt tn̄ actor ꝯſtitui ab alio qͣꝫ ab vniuerſitate. put a a tutore vel curatore. iſti em̄ cū nō ſint dn̄i n̄pn̄t ꝯſtituere procuratorē ante litē ꝯteſta. vn̄ conſtituunt actorē cū aucͣte ſuꝑioris. vt in. l. neqꝫ tutores. C. e.ſꝫ de iure canonico nō curamꝰ de diuerſitate voc abulorū. vt ī. c. petitio. ⁊ ibi noͣ. jͣ. e. bonū tamē ē vti vocabul̓ꝓprijs ¶ Noͣ ſcd̓o ex glo. ꝙ ſcholares faciūt vniuerſitatē approbatā ⁊ ꝙ p̄nt iuridice ſibi eligere rectorem.l. tn̄ fi. quā glo. allegat nō loquitur de ſcholaribus ſꝫ deexercentibus aliqua profeſſionē licitā. vt ſunt lanificesſutores. cerdones ⁊ ſimiles. nā iſtis cōceditur a iure cōi