Druckschrift 
1 (1485)
Entstehung
Seite
159v
Einzelbild herunterladen
 

De offi. iudi.

quid ſi papa dedit iuriſditionē alicui prelato inferioricirca aliqͣs eccl̓ias clericos earūdē nūqͥd data negligtia iſtiꝰ poſſit ordinarius loci ꝓcede̓: vr̄ ar. huglo. iūcto tex. abbas habebat iuriſditionē in iſtaeccl̓ias tn̄ ẜm gl. ep̄s ſuccedit. ꝯͣriū ego putarē verius. c. ceterū. qd̓ ibi dico de iudicꝭ. imꝑator dedit iuriſditōꝫ dn̄o feudi in cāis feudalibꝰ vt in. l. imꝑia. ī. §. p̄t̓ea. ꝓhi. feu. alie. fe. colla. x. tn̄ ſi dn̄s feui ē negligens ordinarius ſuccedit vt in. d. c. ceterum.Itē p̄ſcpͥtio dat ordinariā ſicut pͥuilegiū vt ī. c. duoſil̓ .s. e. tn̄ iuriſditio q̄ſita exp̄ſcpͥtōe excludit ep̄m in p̄ſcribēs ſit diligēs. vt ī. d. §. exceſſus. ergo idē dice ī iuriſditiōe tributa ex pͥuilegio vl̓ alio iure ſpāli. etde iudicio meo tex. ē cauillādo lr̄am. gl. ſupplet maxīe ex capite ſuo. vn̄ intelligo tex. ꝓpͥe et dabit̉lectu. noua ad tex. vt data negligētia iſtiꝰ plati īmediate ſuccedit ordinariꝰ. ſecꝰ puto in exēptis qꝛ tūc papa ſit iudex exēptoꝝ dꝫ ad recurri data negꝭp̄lati exēpti īmediati. iſte tn̄ tex. aꝑit iure iſtibiecte iſti abbati ſi ītelligit̉ ex p̄ſcriptōe caſus lr̄a ibi ſtat ꝓpͥe corrigaratꝰ ⁊cͣ. vt ī. d. §.exceſſus. In glo. i.. corrigedic vt ibi no. ī. c.penitētes. lv. di. ī. c. noſti. elec. de re. ecc. alie. c.lo. fi. in fi. hec glo. redit ad pͥmū itenuerit.. relaxes referat̉ acc intellectū ſequūt̉. tex. ibi nullā inonē hn̄s ⁊cͣ. illudulla excludit̉ iuriſomediata im pͥncipalis acceſſoria ẜm Iooc infero ꝯͣ cōem opi. in. c. paſtan. no. dcm̄qralis in prī.. e. vbi tex. dicit archiep̄s nullā ptātemhꝫ exceptis qͥbuſdā caſibꝰ ī ſubditos ſuffraganeoꝝ ſuorū. ergo etiā data negligētia ſuffraganeoꝝ pōt illos punire qꝛ illud. nullū excludit̉ iuriſditō mediata īmediata. itē pͥncipal̓ acceſſoria. Scd̓o no. expͥe ſūptū p̄ſuppōit validitatē actus ſꝫī ex maͣ ſubiectparet actꝰ ē nullꝰ tūc refert̉ adfactū. ſil̓e no.. vt lit. ꝯte. .i. c. accedēs el. j. ī. caſſauive atitoo. coectatrectio d̓mo ITercio no. ex gl. p̄ſuppoſito cortiā tulit excōmunicatōeꝫ ī ſpdi trſt ep̄s an netos abbatꝭ tꝫ excōlꝫ ſit iniuſta dꝫ relaxari ſine difficultate colligit̉ex ſcd̓o intellectu tn̄ vr̄ placere do. An. qꝛ autex ꝯſuetudine pͥmoco ſpectat ad abbatē tūc dene̓ ſnīa ep̄i an̄ negligētiā. arg. d. §. exceſſus. no.uꝫ. aut loqͥmur de iure cōi ſpectabat ad iſtumabbatē tūc debuiſſet relaxare iſtā ſnīam. vr̄ ī tenere opi. cōem ep̄s poſſit ꝓcedere ꝯͣ monachos exgligētia abbatis. ſꝫ ego teneo opi. gl. vt dixipectatarin iuribus ſuperius alle.Ordinariꝰ cui cōpetitIS quibus. abſolue ab excōicatōepōt alijs abſolutionē demādare. No. pͥmo ptās abſoluēdi ab excōicatiōe ē delegabilis hn̄teꝫptātē ordinariā. lꝫ iſte tex. loqͣtur ī abſolutiōe ab excōicatōe lata a canonē ſiqͥs ſuadēte. xvij. q. iiij. tn̄ idē etfortiꝰ ē dicēdū in alijs excōicatiōibꝰ. ar. in. c. dilect. ꝯfir. vti. vel inuti. in. l. illud. ff. ad. l. aqͥ. Scd̓oar. ſacerdos parochialis pōt ꝯmittere alicui p̄ſbytero vt audiat ꝯfeſſionem ſubditi ſui illum abſoluat. Tercio no. nudū miniſteriū eſt delegabile ordinariū. quid in delegato dic vt in glo. Et noͣ. delegantur ea cōpetūt ex officio nobili. ſic vr̄ poſſe collegi ar. cae meri imperij pn̄t delegari de iure canonico ſicut excommunicatio qn̄qꝫ eſt meri qn̄qꝫ eſt mixtiimperij vt dixi.. e. c. paſtoralis. ita abſolutio. par miniſteriū cōpetēs alicui ex priuilegio eſt delegabile pͥuilegiatū lꝫ ergo pͥuilegiū excedat ꝑſona pͥuilegiati. vt ī. c. ſane de pͥui.. vij. q. j. qꝛ frater. in regu-

ip̄uilegiū ꝑſonale de reg. iur. li. vj. tn̄ ꝯmiſſioneꝫo ꝯmittit̉ alteri p̄iudiciū ꝯmiſſariꝰ gerat vices delegātis ita ipſe delegās vr̄ face̓ vt regula aliū li.vj. dꝫ iſte ꝓhiberi minꝰ poſſit ſubdelegare. hācopi. ſeqͥt̉ Io. an̄. dic̄ ẜuari ī practica Scd̓o no.x fi. gl. delegatꝰ pōt cōmitte̓ abſolutionē dūmō ipabeat iuriſditionē puta qꝛ fuit delegatꝰ in qua tilit̓ excōicatōꝫ. ſecꝰ āt vbi ſibi fuiſſet delegata nuda dtaxat ptās abſoluēdi. ſi loqͥt̉. c. fi. §. vlt.. de offi. del̓.De officio iudicis. Rubrica.Sup̄ viſū ē de officijs ſingulariū dignitatū ſingularū iudicū nūc ꝯgruo ordine ſubijcit indet̓minate deqͦdā offō qd̓ ordinario delegato ꝯmune et cetera.dofficiū iudicꝭ ētXliteris:legati ſpectataduocatū ꝑti pōt hr̄e et poare domeſticū. Cōis diuiſio. ſcd̓aibi mādamꝰ No. monaſterepōt agere rebꝰ iuribꝰ monaſterbi ſubiectis. em̄ ꝯtēdebat̉ ſuꝑ qͥbuſdā poſſeſſionibusmonaſterij ſctī petri qd̓ qͥdē monaſteriū īmediate ple iure ꝑtinebat ad monaſteriū foſſe noue vt pꝫ ī antiqua. ſic̄ em̄ ep̄s agit eccl̓ia ſibi ſb̓iecta. vt ī. c. fi. ſucceſ. ab īteſ. bo. tex. i. l. ſancimꝰ. C. ſa. ſā. ec. qͥdē tex.jͣꝫ. d. c. fi. qꝛ ī. c. fi. tex. loqͥt̉ eccl̓ia infevacat ſꝫ. l. ſancimꝰ. loqͥt̉ ēt ſi vacat. nam quēadmodū dicimꝰ ī ep̄o idē ī p̄lato īferiori dicēdū vt poſſitge̓ eccl̓ijs ſibi ſubiectꝭ. ad qd̓ cle. j. de reſcpͥ. Scd̓oo. ꝑs debꝫ ꝯpelli ad rn̄dēdū ſi hꝫ aduocatū.ad qd̓ vide bo. tex. gl. in. c. j. vt li. ꝯtē. pōt qͥs implorare officiū iudicis vt ꝓuideat ſibi valēti hr̄e aduocatū ꝓcedit ſolū ī ordinario vt qͥdā dixerūtſed ēt in delegato. qd̓ aꝑte ꝓbat̉ in iſta lr̄a vr̄m ſuꝑimplorādo officiū ⁊cͣ. incta ſupraſcriptiōe. eratcorā delegatis. de qͥbꝰ ī ſupͣſcriptiōe. fac̄ qd̓ in ſil̓i hr̄ īc. ſi annū de iudi. li. vj. ī decre. fac̄ ad ti. No. tercio ibi frat̓. S. cauēſis monachus. monachꝰ pōt īiudicio monaſterio. intelligo de mandato abbatisdi. vbi dr̄ monaſteriū dꝫ ꝓmoue̓ cām ſindicū loqͥtur de honeſtate non de neceſſitate vt etiā ibi nota. Ultīo no. domeſticꝰ ꝯmēſal̓ iudicis pōt aduocatus alterius partis. nec ex hoc iudex iudicandꝰ eſtſuſpectus de.. latiꝰ In gl. in. officiū no. gl. idēpetat̉ vt ſūt pupilli feīe ꝑſone debiles. Itē hi ſuamte cōpotes ſūt vel ſi potētiā aduerſarij valenhr̄e aduocatū dꝫ em̄ iudex ꝓuidere ne inferior ꝑſonaafficiat̉ potētia aduerſarij. vt in. l. illicitas. §. ne potentiores. ff. de offi. p̄ſi. illū tex. ꝓuidet̉ minꝰ potētibusnēdū de aduocato ſed ēt iudex interponit officiū ſuuꝫvt cōpellat alterā ꝑtē ad cauendū ne offēdat aliā ꝑtē. dicendū vt ibi pleniꝰ no. Bar. lꝫ ad pͥmū pͥncipaledcm̄ ē tex. in. l. j. in. §. ait p̄tor. ff. de poſtu. l. ne qͥcqꝫ. §circa aduocatos de offi. ꝓcō. verſat̉ em̄ vtilitas publica ī ꝯſulēdo p̄dictis ꝑſonis. facit. iiij. di. in. c. facte ſt̓ ātleges. reliqͥs ꝟo ꝑſonis p̄nt pecunia aīcitia inuenire aduocatū iudex ꝓuidet ſꝫ eoꝝ induſtria dn̄t ſibq̄rere. Sꝫ q̄ro nūqͥd p̄dictis ꝑſōis poſſit iudex ꝯpellere aduocatum ad procinādū. Goſ. ſic. dic̄ tn̄ ꝙauocatꝰ ꝯpellit̉ pr̄ocinari gͣtis ſꝫ dꝫ iudex ſibi ꝯſtiere ſalariū ẜm facūdiā aduocati litis ꝯſuetudinis pr̄ie. vt ī. l. j. in. §. ī honorarijs. ff. va. exͣor. cog.ꝯoſt. dic̄ aut ꝑs petēs aduocatū ē potēs ad ſoluēum ꝓcedit dictū Goſ. aut ē īpotēs tunc tenet̉ indici obedire ēt ſine ſalario ad tenet̉ lege naͣli di-