De offi. iudi.
quid ſi papa dedit iuriſditionē alicui prelato inferioricirca aliqͣs eccl̓ias ⁊ clericos earūdē nūqͥd data negligtia iſtiꝰ poſſit ordinarius loci ꝓcede̓: vr̄ ꝙ nō ar. huglo. iūcto tex. nā abbas h̓ habebat iuriſditionē in iſtaeccl̓ias ⁊ tn̄ ẜm gl. ep̄s nō ſuccedit. ꝯͣriū ego putarē verius ꝑ. c. ceterū. ⁊ qd̓ ibi dico de iudicꝭ. nā imꝑator dedit iuriſditōꝫ dn̄o feudi in cāis feudalibꝰ vt in. l. imꝑialē. ī. §. p̄t̓ea. d̓ ꝓhi. feu. alie. ꝑ fe. colla. x. ⁊ tn̄ ſi dn̄s feui ē negligens ordinarius ſuccedit vt in. d. c. ceterum.Itē p̄ſcpͥtio dat ordinariā ſicut pͥuilegiū vt ī. c. duoſil̓ .s. e. tn̄ iuriſditio q̄ſita exp̄ſcpͥtōe excludit ep̄m intū p̄ſcribēs ſit diligēs. vt ī. d. §. exceſſus. ergo idē dicedū ī iuriſditiōe tributa ex pͥuilegio vl̓ alio iure ſpāli. etde hͦ iudicio meo tex. ē h̓ nō cauillādo lr̄am. nā gl. ſupplet maxīe ex capite ſuo. vn̄ intelligo tex. ꝓpͥe et dabit̉lectu. noua ad tex. vt data negligētia iſtiꝰ plati īmediate ſuccedit ordinariꝰ. ſecꝰ puto in exēptis qꝛ tūc cū papa ſit iudex exēptoꝝ dꝫ ad eū recurri data negꝭp̄lati exēpti īmediati. iſte tn̄ tex. nō aꝑit qͦ iure iſtibiecte iſti abbati ⁊ ſi ītelligit̉ ex p̄ſcriptōe caſus⁊ lr̄a ibi ſtat ꝓpͥe corrigaratꝰ ⁊cͣ. vt ī. d. §.exceſſus. ¶ In glo. i. ꝟ. corrigedic vt ibi no. ⁊ ī. c.penitētes. lv. di. ⁊ ī. c. noſti. d̓ elec. ⁊ de re. ecc. nō alie. c.lo. fi. in fi. hec glo. redit ad pͥmū itenuerit. ⁊ ꝙ ꝟ. relaxes referat̉ acc intellectū ſequūt̉cͣ. ꝑ tex. ibi nullā inonē hn̄s ⁊cͣ. ꝑ illudulla excludit̉ iuriſomediata ⁊ imtē pͥncipalis ⁊ acceſſoria ẜm Iooc infero ꝯͣ cōem opi. in. c. paſtan. ⁊ no. hͦ dcm̄qralis in prī. sͣ. e. vbi tex. dicit ꝙ archiep̄s nullā ptātemhꝫ exceptis qͥbuſdā caſibꝰ ī ſubditos ſuffraganeoꝝ ſuorū. ergo etiā data negligētia ſuffraganeoꝝ nō pōt illos punire qꝛ ꝑ illud ꝟ. nullū excludit̉ iuriſditō mediata ⁊ īmediata. itē pͥncipal̓ ⁊ acceſſoria. ¶ Scd̓o no. expͥe ſūptū p̄ſuppōit validitatē actus ſꝫī ex maͣ ſubiectparet ꝙ actꝰ ē nullꝰ tūc refert̉ adfactū. ſil̓e no. jͣ. vt lit. nō ꝯte. .i. c. accedēs el. j. ī ꝟ. caſſauive atitoo. coectatrectio d̓mo ITercio no. ex gl. ꝙ p̄ſuppoſito ꝙ cortiā tulit excōmunicatōeꝫ ī ſpdi trſt ep̄s an netos abbatꝭ tꝫ excōlꝫ ſit iniuſta ⁊ dꝫ relaxari ſine difficultate ⁊ hͦ colligit̉ex ſcd̓o intellectuqͥ tn̄ nō vr̄ placere do. An. qꝛ autex ꝯſuetudine pͥmoco ſpectat ad abbatē ⁊ tūc nō dene̓ ſnīa ep̄i an̄ negligētiā. arg. d. §. exceſſus. ⁊ no.uꝫ. aut loqͥmur ꝙ de iure cōi ſpectabat ad iſtumabbatē ⁊ tūc debuiſſet relaxare iſtā ſnīam. ⁊ vr̄ ī hͦ tenere opi. cōem ꝙ ep̄s poſſit ꝓcedere ꝯͣ monachos nō exgligētia abbatis. ſꝫ ego teneo opi. gl. vt dixipectatarin iuribus ſuperius alle.Ordinariꝰ cui cōpetitIS quibus. abſolue ab excōicatōepōt alijs abſolutionē demādare. ¶ No. pͥmoꝙ ptās abſoluēdi ab excōicatiōe ē delegabilis ꝑ hn̄teꝫptātē ordinariā. ⁊ lꝫ iſte tex. loqͣtur ī abſolutiōe ab excōicatōe lata a canonē ſiqͥs ſuadēte. xvij. q. iiij. tn̄ idē etfortiꝰ ē dicēdū in alijs excōicatiōibꝰ. ar. in. c. cū dilect.d̓ ꝯfir. vti. vel inuti. ⁊ in. l. illud. ff. ad. l. aqͥ. ¶ Scd̓o nōar. ꝙ ſacerdos parochialis pōt ꝯmittere alicui p̄ſbytero vt audiat ꝯfeſſionem ſubditi ſui ⁊ illum abſoluat.¶ Tercio no. ꝙ nudū miniſteriū eſt delegabile ꝑ ordinariū. quid in delegato dic vt in glo. Et noͣ. ꝙ delegantur h̓ ea q̄ cōpetūt ex officio nobili. ⁊ ſic vr̄ poſſe collegi ar. ꝙ cae meri imperij pn̄t delegari de iure canoniconā ſicut excommunicatio qn̄qꝫ eſt meri qn̄qꝫ eſt mixtiimperij vt dixi. sͣ. e. c. paſtoralis. ita ⁊ abſolutio. nā pardū miniſteriū cōpetēs alicui ex priuilegio eſt delegabile ꝑ pͥuilegiatū lꝫ ergo pͥuilegiū nō excedat ꝑſona pͥuilegiati. vt ī. c. ſane de pͥui. ⁊. vij. q. j. qꝛ frater. ⁊ in regu-
ip̄uilegiū ꝑſonale de reg. iur. li. vj. tn̄ cū ꝑ ꝯmiſſioneꝫo ꝯmittit̉ alteri p̄iudiciū cū ꝯmiſſariꝰ gerat vices delegātis ita ꝙ ipſe delegās vr̄ face̓ vt regula qͥ ꝑ aliū li.vj. nō dꝫ iſte ꝓhiberi qͦ minꝰ poſſit ſubdelegare. ⁊ hācopi. ſeqͥt̉ Io. an̄. ⁊ dic̄ eā ẜuari ī practica ¶ Scd̓o no.x fi. gl. ꝙ delegatꝰ pōt cōmitte̓ abſolutionē dūmō ipabeat iuriſditionē puta qꝛ fuit delegatꝰ in cā qua tilit̓ excōicatōꝫ. ſecꝰ āt vbi ſibi fuiſſet delegata nuda dtaxat ptās abſoluēdi. ⁊ ſi loqͥt̉. c. fi. §. vlt. sͣ. de offi. del̓.De officio iudicis. ¶ Rubrica.Sup̄ viſū ē de officijs ſingulariū dignitatū ⁊ ſingularū iudicū nūc ꝯgruo ordine ſubijcit indet̓minate deqͦdā offō qd̓ ẜ ordinario ⁊ delegato ꝯmune et cetera.dofficiū iudicꝭ ētXliteris:legati ſpectat ꝓaduocatū ꝑti q̄ nō pōt hr̄e et poare domeſticū. Cōis diuiſio. ſcd̓aibi mādamꝰ ¶ No. pͦ ꝙ monaſterepōt agere ꝓ rebꝰ ⁊ iuribꝰ monaſterbi ſubiectis. h̓ em̄ ꝯtēdebat̉ ſuꝑ qͥbuſdā poſſeſſionibusmonaſterij ſctī petri qd̓ qͥdē monaſteriū īmediate plenō iure ꝑtinebat ad monaſteriū foſſe noue vt pꝫ ī antiqua. ſic̄ em̄ ep̄s agit ꝓ eccl̓ia ſibi ſb̓iecta. vt ī. c. fi. d̓ ſucceſ. ab īteſ. ⁊ bo. tex. i. l. ſancimꝰ. C. d̓ ſa. ſā. ec. qͥ qͥdē tex.jͣꝫ. d. c. fi. qꝛ ī. c. fi. tex. loqͥt̉ cū eccl̓ia infevacat ſꝫ. l. ſancimꝰ. loqͥt̉ ēt ſi nō vacat. nam quēadmodū dicimꝰ ī ep̄o idē ī p̄lato īferiori dicēdū vt poſſitge̓ ꝓ eccl̓ijs ſibi ſubiectꝭ. ad qd̓ cle. j. de reſcpͥ. ¶ Scd̓oo. ꝙ ꝑs nō debꝫ ꝯpelli ad rn̄dēdū ſi nō hꝫ aduocatū.ad qd̓ vide bo. tex. cū gl. in. c. j. vt li. nō ꝯtē. ⁊ pōt qͥs implorare officiū iudicis vt ꝓuideat ſibi nō valēti hr̄e aduocatū ⁊ hͦ ꝓcedit nō ſolū ī ordinario vt qͥdā dixerūtſed ēt in delegato. qd̓ aꝑte ꝓbat̉ in iſta lr̄a vr̄m ſuꝑ l̓implorādo officiū ⁊cͣ. incta ſupraſcriptiōe. nā hͨ cā eratcorā delegatis. de qͥbꝰ ī ſupͣſcriptiōe. fac̄ qd̓ in ſil̓i hr̄ īc. ſi annū de iudi. li. vj. ⁊ ī hͦ hͨ decre. fac̄ ad ti. ¶ No. tercio ibi frat̓. S. cauēſis monachus. ꝙ monachꝰ pōt eē īiudicio ꝓ monaſterio. intelligo de mandato abbatis ⁊di. vbi dr̄ ꝙ monaſteriū dꝫ ꝓmoue̓ cām ꝑ ſindicū loqͥtur de honeſtate non de neceſſitate vt etiā ibi nota.¶ Ultīo no. ꝙ domeſticꝰ ⁊ ꝯmēſal̓ iudicis pōt eē aduocatus alterius partis. nec ex hoc iudex iudicandꝰ eſtſuſpectus de qͦ. jͣ. latiꝰ ¶ In gl. in ꝟ. officiū no. gl. ⁊ idēpetat̉ vt ſūt pupilli feīe ꝑſone debiles. Itē hi qͥ ſuamte cōpotes nō ſūt vel ſi ꝑ potētiā aduerſarij nō valenhr̄e aduocatū dꝫ em̄ iudex ꝓuidere ne inferior ꝑſonaafficiat̉ potētia aduerſarij. vt in. l. illicitas. §. ne potentiores. ff. de offi. p̄ſi. ⁊ ꝑ illū tex. ꝓuidet̉ minꝰ potētibusnēdū de aduocato ſed ēt iudex interponit officiū ſuuꝫvt cōpellat alterā ꝑtē ad cauendū ne offēdat aliā ꝑtē.⁊ dicendū vt ibi pleniꝰ no. ꝑ Bar. lꝫ ad pͥmū pͥncipaledcm̄ ē tex. in. l. j. in. §. ait p̄tor. ff. de poſtu. l. ne qͥcqꝫ. §circa aduocatos de offi. ꝓcō. verſat̉ em̄ vtilitas publica ī ꝯſulēdo p̄dictis ꝑſonis. facit. iiij. di. in. c. facte ſt̓ ātleges. reliqͥs ꝟo ꝑſonis q̄ p̄nt pecunia ⁊ aīcitia inuenire aduocatū iudex nō ꝓuidet ſꝫ eoꝝ induſtria dn̄t ſibq̄rere. Sꝫ q̄ro nūqͥd ꝓ p̄dictis ꝑſōis poſſit iudex ꝯpellere aduocatum ad procinādū. Goſ. ꝙ ſic. dic̄ tn̄ ꝙauocatꝰ nō ꝯpellit̉ pr̄ocinari gͣtis ſꝫ dꝫ iudex ſibi ꝯſtiere ſalariū ẜm facūdiā aduocati ⁊ ꝓ mō litis ⁊ ꝯſuetudinis pr̄ie. vt ī. l. j. in. §. ī honorarijs. ff. va. ⁊ exͣor. cog.ꝯoſt. dic̄ ꝙ aut ꝑs petēs aduocatū ē potēs ad ſoluēum ⁊ ꝓcedit dictū Goſ. aut ē īpotēs ⁊ tunc tenet̉ indici obedire ēt ſine ſalario qͥ ad hͦ tenet̉ lege naͣli ⁊ di-