De offi. ordi. 29

iuriſditōis ⁊ nihil aliud dic̄.pͥma opi. facit tex. ī. d. c.quā ſit. ſꝫ ꝓ ſcd̓a quā puto.riorem adduco bo. tex. īcle. j. ⁊. ij. de cenſi. vbi tex. vult ꝙ ad onera cōia dn̄t religioſi ꝯtribue̓ niſi ſint exempti ex pͥuilegio ſpāli vl̓ alialtima cāputa p̄ſcriptiōe. Et no. hoc vltimū ī eo qd̓ ibipbat̉ in tex. iucta gl. ꝙ valet p̄ſcriptio vt eccl̓ia ꝑticularis nō teneat̉ ꝯtribuere cū alijs eccl̓ijs in oneribꝰ cōmunibꝰ ⁊ iō imputiarū intēdo ſpecialiꝰ ⁊ latiꝰ cōſulere.¶ Decimo hoſpiciū ⁊ alia obſequia ſunt de leceſana ẜm gl. hͦ ⁊ Inn. in. d. c. j. ꝓ qͦ optīe facit. d. c. quāſit. Ex qͦ no. ꝙ monaſteria nō pn̄t cōpelli ꝑ ep̄m ad hoſpitandū aliquē p̄latū vel dn̄m vel ꝙ p̄ſtent aliqua obſequia. ¶ Undecīo vltra Inn. ⁊ gl. pōt dubitari vtꝝletanie et alie ꝓceſſiōes ſint de lege dioceſana ⁊ ꝑ cōſequēs vtrū monaſteria ad iſta teneant̉. nā de alijs clericis ſecularibꝰ nō ē dubiū. vt. xxxviij. di. ⁊. c. qn̄. ſed in religioſis ēt mēdicantibus nō reperio niſi vnū tex. qͥ de hͦloquit̉ qͥ hr̄ in. c. nimis. ij. de exceſ. p̄la. qͥ videt̉ velle qex cā leui nō p̄t ep̄s p̄cipere religioſis vt vadant cū ēꝓceſſionaliter. ſecus dicūt ibi doct. ſi ex magna cā fierꝓceſſio. vtputa in nouo introitu ep̄i vel legati vel imminente peſte vel alio flagello vel in generalibus letanijs q̄ appellant̉ rogationes q̄ fiūt ꝑ tres dies an̄ aſcenſionem. de quibus in. c. rogationes. de ꝯſe. di. iij. ⁊ hͦ nos vtilē materiā a qͥbus .ſ. monaſteriata ¶ Ex p̄dſint exempꝰn̄s q̄ ſint d̓ lege dioceſana. ⁊ ꝯcliꝙ exͣ caſus iure exp̄ſſos qͥcūqꝫ dicit aliqͥd eē de lege ⁊ī ⁊ ꝑ ꝯn̄s monaſteriū nō teneri ad hͦ dꝫ hoc ꝓbaꝫēt ꝯcludere ꝙ reliqua ſunt de lege iuriſditionisj. ff. de his qͥ ſūt ſui vel alie. iuris ad vnū tn̄ adu̓te in eo ꝙ glo. h̓ ⁊ Inn. ī. d. c. j. dicūt ꝙ collatio ordinūꝯſecratio ꝟginū ⁊ eccl̓iaꝝ ⁊ eoꝝ q̄ ſt̓ ordinis epiſcopaſunt de lege iuriſditionis. nam h̓ nō videtur poſſe ꝓcdere qꝛ ſi eſſent iuriſditionis poſſent delegari non hn̄tiordinem epiſcopalem. et incontrarium videtur tex. ī. c.aqua. jͣ. de ꝯſe. eccl̓. vel alta. vbi tex. aperte dicit ꝙ iſtanō ſunt iuriſditionis ſꝫ ordinis ep̄alis ⁊ ē hoc forte anō ſolutum ꝑ doct. ſed dicit ꝙ effectus iſtoꝝ ſacranꝓcedit ex ordine ep̄ali ⁊ nō ex iuriſditiōe. vn̄ legapape nō ep̄s nō poſſet iſta ꝯferre qͣꝫtūcūqꝫ habeatiuriſditionē ampliorē ep̄o. facit. c. ſuffraganei de elec⁊ qd̓ no. in. c. trāſmiſſā. e. ti. ſꝫ qͣtenꝰ iſta applicāt̉ ad ꝑſonā ſunt iuriſditiōis qꝛ ep̄s nō pōt ordinare niſi illuꝫin quē hꝫ iuriſditionē ⁊ ſi ꝯͣriū facit lꝫ īprimat̉ character qꝛ nō caret ptāte ꝯferēdi nō tn̄ dat̉ exercitiuꝫ. vtix. q. ij. ꝑ totū. ⁊ in. c. nullus. jͣ. de paro. īmo punit̉ ep̄s q̄ordinat nō ſubditū. vt in. c. fi. de tē. ordi. li. vj. ⁊ hͦ reſpectu iſta dicūtur de lege iuriſditiōis quare ꝓpter iuriditōnē quā hꝫ ep̄s in ſubditos ſuos dn̄t iſti ſubditi aeo ⁊ nō ab alio ep̄o reciꝑe iſta ſacr̄a niſi ſint exemptavt in. c. veniēs de p̄ſcrip. ¶ Exͣ glo. ꝯͣ tex. op. de. c. recolentes. jͣ. de ſta. reg. vbi ꝓbat̉ ꝙ religioſi nō dn̄t hr̄e villas vl̓ alia regalia ſed iuriſditio de qua in tex. eſt de reporali ⁊ ē exhortatio ẜm eos. Et no. hoc vltimum. iſtꝫꝟo. c. loquit̉ de alijs religioſis ⁊ de pecunia ꝓuenienteex iuriſditione ſpūali ſꝫ dic̄ ꝙ etiā in iuriſditione tēporali pōt ꝓcedere. nā tex. dicit ꝙ ꝓ eoꝝ exceſſibꝰ ſoluebāt iſti hoīes pecuniā nec reſtrigit ſe ad exceſſus eccl̓aſticos. ꝓ hoc tex. in. c. ij. de delic. pu. ⁊. c. fi. ne cle. vl̓ moli. vj. ⁊ in. c. j. iūcta ſupraſcriptiōe. jͣ. de ꝯſang. ⁊ affi. vbihr̄ de abbate caſſan̄. hn̄te iuriſditionem temporaleꝫ ⁊ſpiritualem in pluribus caſtris. Reliqua q̄ h̓ incidētetangunt̉ ꝑ doct. expediunt̉ in. c. lꝫ de penis. vbi dixi anuando eccleſiaſticus poſſit imponere penam pecuPer reſcpͥtū qͦ papa mādat orHAle. dinario vt corrigat clericos ſue

pͥma queſtio. In ſcd̓a ꝓuiſio. ibi mādamꝰ. ¶ No. pͦ ibiexn̄tes in tua dioceſi ꝙ eccl̓ie exēpte dicūt̉ eē ī dioce⁊ ſic ꝑ exēptōꝫ nō dicūt̉ eē exͣ dioceſim. nā nō ꝯfunditur termini dioceſis. he em̄ exn̄tie ꝯſiſtūt in facto qd̓ n̄pōt hr̄i ꝓ infecto niſi qͦ ad iuris effectū. l. ī bello. §. fct̄aff. de cap. ⁊ poſtil. reuer. ⁊ in. c. ſi paulus. xxxij. q. v. et hͦfaciūt ad queſtionē. Papa mādauit ep̄o ſenenſi vt ꝓuideret titio romano de bn̄ficio eccleſiaſtico in dioceſi ſua. dubitat̉ nūquid poterit ep̄s illi ꝓuidere in eccleſia exempta? Uin. tenuit ꝙ nō qꝛ mādatū generale faꝫ vt h̓. ſecctū ordinario nō extendit ad eccl̓ias exētꝯtrariū tenuit Io. an. poſt Cōpo. in. c. abbatē. sͣ. de re⁊ in. c. ſi ꝑꝑ. e. ti. li. vj. ⁊ vide qd̓ no. glo. in cle. frede exceſ. pla. ⁊ ī cle. ſi de bn̄ficio de ꝑben. ⁊ hec ꝑverior ē ꝓ qͣ pōt adduci iſte tex. qꝛ vt dixi bn̄ficia exꝰ tex. qꝛ h̓ mādabanec ob. decinario nō vt cuilibet aled excitando officium ſuū ita ꝙ ep̄s nō hēbat ptāexēptos. ſed incp̄dicto ſcribebat̉ ep̄o ſicut cuilibetxecutori.nō includiō nō apparet rō quare beneficia extur in mādato cū nullū bn̄ficiū ſit exetū a iuriſditioiec a delegatone pape. ix. q. iij. cūcta d̓ md̓it. gb ciegantis. vt. in. cip̄ius pape cū delegatꝰ gerit viceſane de offi. dele. ⁊ ī. l. j. ff. d̓ offi. eius. Et ex his potes⁊ qn̄ ī mandato ordinario fomere bonā theoricālant̉ nō ſubditi. ¶ Scd̓o no. ꝙ cl̓ici eccl̓iaꝝ exēin ſunt exempti. d̓ qͣ in. c. pēptōꝫ d̓ priui. liia dioceſi pn̄t ꝑ¶ No. tercio ꝙ eccl̓ie exn̄tes inpleno iure ad platū exn̄tē ī alia dioceſi ⁊ hoc iure ſpāli puta pͥuilegio vl̓ p̄ſcriptiōe. nā de iure cōi eccl̓ia exiſtentes in dioceſi ꝑtinēt ad ep̄m dioceſanū. xvj. q. vijoēs baſilice. ⁊ ī. c. cū venerabilis. jͣ. d̓ reli. do. ¶ Ultimeno. iuncta glo. fi. ꝙ ſnīa ēt cenſure lata in exēptū eſt ipſo iure nulla. nā ēt exēptꝰ ſi vellet nō poſſet ſe ſubmittēiuriſditioni ordinarie ſine licentia pape vel illiꝰ cui ſb̓eſt. vt in. c. ſignificaſti de fo. ꝯpe. ⁊ vide ꝑ Io. an. in rgula ſciēti. de reg. iur. li. vj. in mer. Sed pulchrū dubum eſt nūqͥd exemptus excōicatus a iure in caſu nō reſeruato pape poſſit abſolui ab ordinario loci. Fed. ī qͦdā ꝯſilio tenuit ꝙ ſic. In ꝯͣriū facit tex. iuncta glo. nōin cle. pe. de ſen. ex. plene hūc articulū examino in quadā diſputatione q̄ incipit duo clericali ordine inſigniti ⁊cͣ. ⁊ ꝓ hac ꝑte ꝯͣria ſatis bn̄ facit iſte tex. ibi nullā iuriſditionē hn̄s ⁊cͣ. ⁊. c. frat̓. xvj. q. j. abſolutio ꝟo nō p̄fieri a nō hn̄te iuriſditionē in abſoluēdū. vt in. c. oīspe. ⁊ re. ⁊ meliꝰ ī. c. paſtoralis. ī. §. p̄terea. sͣ. e. ¶ In gͦjͣ. ibi nō tāqͣꝫ delegatꝰ. ſentit ꝑ hoc gl. ꝙ ſi iſte ep̄s fuittꝰ a papa ꝙ potuiſſet ꝓcedere etiāſet deputarecitat Io. and. vr̄ ſentire hͦ foreꝯͣ exēptos. Heverū ſi fit mentio in reſcripto de exēptiōe al̓s in generali mādato nō venirēt̓ exēpti. Cōtrariū ego puto verius pͥmo ꝑ theoricā ſupra traditā cū hoc caſu ſcribat̉uilibet exͣneo nec eſt opus facere menordinario tāqͣꝫī nullo derogat̉ priuilegio exemtionē de exēptionep̄cedat vt delegatus pape et tanptiōis cū ordinap̄iudiciū exemptioni cū gerat viqͣꝫ delegatus n̄ces pape. vn̄ nō eſt aliqͣ rō qͣre exempti nō dn̄t cōprehēdi quīmo potius exempti qͣꝫ nō exēpti ꝯprehēdi debēt cū in exemptos habeat papa iuriſditionem immelo. ij. no. primo ex iſta glo. et tene meidiatam. ¶ Inimmediati exemptotiam prelati ꝙ ꝓpter negptas non deuoluitur ad ordinarium ſed ad ſuꝑioremillius prelati exempti. ⁊ ſic ſi abbas exemptus eſt remiſſus in corrigendo monachos ſuos ptās nō deuoluiturad ep̄m ſed recurrēdū ē ad papā. ⁊ idē in collatiōe bn̄ficioꝝ. ſi em̄ exemptꝰ ē negliges in ꝯferendo nō deuolt̉ ptās ad ep̄m ſed ad papa. vt in. c. ſicut all̓. in glo.Scd̓o no. ꝙ etiā ſūmota exēpti exēptiōe correctiomonachoꝝ pͥmo loco ſpectat ad abbatē. d̓ quo dic vtdixi. sͣ. e. c. qͣꝫto. ⁊ ī. c. cū ab eccl̓iarū. Sed pōt dubitari