De offi. iudi. o
nina dꝫ em̄ qͦs dilige̓ ꝓximū ſic̄ ſe ip̄m. Mat. xxij. c. depe. di. ij. c. ꝓxīos. nec poſſet alit̓ ſaluari vt ſētit Gregī homel̓. ſuꝑ Math̓. xxv. c. nā vr̄ hͦ cāu aduocatus abſcōde̓ talētū ſibi tradituꝫ a deo. ⁊ quāqͣꝫ aduocati ſineſūptū nō ſtudēt tn̄ ſūptꝰ ⁊ ſcīa adminiſtrāt̉ a deo quiaoē datū optimū a deo ē Iaco. j. ⁊. ij. q. j. gr̄a. ⁊ maxīe hͦdn̄t facere clerici qͥ viuunt de pr̄imonio ih̓u xp̄i. ¶Ino. hͦ dictū. hēs em̄ duas ꝯcluſiōes pͥma ꝙ ex cauſis ꝑdictis pōt iudex cōpellere aduocatū ad procinādū. ſecunda ꝙ data inopia partis pōt ꝯpelli vt gratis exhibeat prociniū. vide ad maͣꝫ. c. nō ſane. xiiij. q. v. ⁊ putoꝙ iudex poſſit aduocato iniuſte reſiſtenti introducereprociniū. ar. l. morꝭ. ff. de pe. ⁊ ī. l. j. ff. de offi. prefe. vr̄.¶ In gl. fi. idē ẜm Inn. ī illo. c. ex inſinuatiōe. nō dr̄ ꝙilla exceptio fuerit admiſſa. Sꝫ ꝯͣ gl. ⁊ ꝯͣ tex. op. ⁊ vr̄ ꝙhec exceptio debuit admitti. nā pōt iudex recuſari ſi edn̄s adu̓ſe ꝑtis. vt in. c. inſinuāte. ⁊. c. cām de offi. deleggͦ idē ſi ē dn̄s aduocati adu̓ſe ꝑtis. vt in. c. inſinuāte. ēc. cām p̄dictis. nā aduocatꝰ hꝫ affectōꝫ ad cām ad̓o ꝙetiā in cā appellatōis nō pōt eē teſtis. vt in. c. fi. d̓ teſtili. vj. So. dic̄ Hoſt. ꝙ nō ē tāta ſuſpicio ꝯͣ iudicē ſi aduocatus ē ſibi domeſticus ſicut cū ꝑs ē familiaris ſuūsnā cā nō ē aduocati ſed ꝑtis cū cōmodū ⁊ incōmodumſpectat ad ꝑtē ⁊ nō ad aduocatū. ij. q. vj. biduū ī. ꝟ. palā. Itē familia magis intercedit ī cā ꝯfamiliaris qͣꝫ ꝓ cāquā familiaris aſſūpſit ꝓmouēdā. Cōcludit tn̄ Hoſt.ꝙ ſi aduocatus eēt verſutus vel malicioſus ⁊ nimis improbe ꝓmoue̓t pr̄ociniū ⁊ aſſiſteret ſꝑ iudici tūc ꝯſiderata ꝑſona iudicis ⁊ aſtucia aduocati pot̓it ſuꝑior arbitrari an h̓ ſit ltīma cā recuſandi. ¶ Scd̓o op. d̓. c. fi.iiij. q. iiij. vbi dr̄ ꝙ teſtis nō ē ꝓducendꝰ d̓ domo iudicꝭgͦ nec aduocatꝰ cū aduocatꝰ atteſtet̉ in iure ⁊ in facto.Sol. ẜm Hoſt. aut loqͥmur ī teſte facti cui credit̉ ⁊ hꝫlocū ꝯͣriū aūt in teſte iuris ꝓut eſt aduocatꝰ cui nō credit̉ niſi inqͣꝫtū iuris on̄dat. ⁊ ꝓcedit iſte tex. vel ẜm eūvtroqꝫ caſu admittūt̉ dicte ꝑſone in ſubſidiū al̓s nō ⁊no. hͦ dcm̄. Ego in teſte aīadu̓terem vtrū iudex habeat aliquā affectionē ad cauſam? puta qꝛ ꝓcedit ex officio ⁊ tūc nō dn̄t admitti teſtes de familia ſua ſalteꝫ vtfaciāt plenā ꝓbationē al̓s iudex de facili poſſet ꝯdēnare quemcunqꝫ. aut nō habet affectionem ad cauſam ⁊ꝓcedit dictum Hoſti. ¶ Ultimo queritur quid ſi adlocatus eſt dn̄s iudicis? ſentit Hoſti. ꝙ poſſet tunc recuſari iudex quia facilius cōmouetur iudex ad petitionē ſui domini qͣꝫ dn̄s ad petitōnē ſubiecti. arg. in. c. viſis. xvj. q.Breue eſt ⁊ ꝑUdicis officiū. alia ꝟba pocſic ſūmari. In officio iudicis qḋ principal̓r loco actionis ꝓponit̉ fit litꝭ ꝯteſtatio. ſecꝰ ſi n̄ pͥncipvel ꝑ alia ꝟba ſic. Cū īplorat̉ officiū nobile fit litꝭſtatio ſecꝰ ī mercēnario. pͦ ponit vnū dcm̄ cū exemplo.ſcd̓o aliud ibi vel an̄ ¶ No. pͦ ꝙ officiū iudicis qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ actiōe. ex qͦ infert̉ ꝙ ip̄m officiū nō ē ꝓprie idem.qḋ actio. nā actio ꝯpetit ꝑti ⁊ ē ius ꝓſequēdi ī iudicioqd̓ ſibi debet̉. inſti. de acti. ī pͥn. no. glo. in. c. dilecti de iudi. ſꝫ officiū nō cōpetit ꝑti ſꝫ iudici. nec p̄ſupponit aliquā obligatōeꝫ. vn̄ vt dic̄ Bar. poſt antiquos in. l. j.de iuriſ. om. iu. officiū nō ē idē qd̓ actio ſꝫ hꝫ ſil̓itudicū actōe qꝛ ꝓcedit̉ ī cā ſicut ꝓcedit̉ actiōe intētata tn̄adu̓tere dꝫ libellās. nā ſi cōpetit ſibi actio dꝫ narrareꝯcludūt ꝑtē ſibi obligatā. ſꝫ in officio iudicis exͣinario dꝫ ꝯclude̓ ꝙ iudex pōt ſeu dꝫ face̓ ⁊ intellige de officio iudicis exͣordinario vt qn̄ īplorat̉ reſtitutio ī integrū. ſecꝰ ī officio iudicis latiſſimo qd̓ pōt corcurre̓ cū q̄libet actiōe. vt. d. l. j. nō. Io. an. s. ti. ꝓxi. ꝯcrēte. hīc dixit ſpe. ī ti. de ſen. execu. §. breuit̓. ꝟ. ſi q̄raꝙ executio ſnīe p̄t fieri officio iudicꝭ licꝫ ꝯpetat actio.ſ. ī actū. l. actori. C. de iureiur. ⁊ hͨ no. ſcd̓o no. duas re-
reqͥrit̉ litis ꝯteſtatio. ſcd̓a ꝙ ī officio īplorādo incide̓t̉nō ē neceſſe litē ꝯteſtari. Itē ꝙ officiū iudicis pōt incident̓ implorari an̄ ingreſſū litis ⁊ poſt .i. an̄ litis ꝯteſt. ⁊poſt. exempla videbis in glo. ¶ In gl. j. ibi circa rē petitā. no. glo. ꝙ ea q̄ accidūt circarē petitā pendēte iudicio veniūt officio iudicis lꝫ ī libello nō ſūt petita. ſecusſi accedūt an̄ iudiciū. nā tūc niſi petant̉ in libello nō p̄tiudex de his ad ſnīam ducere. pone exemplū vendicaui ancillā que peperit iudicio cepto. poſſu em̄ īplorareofficiū iudicis vt etiā ſuꝑ fetu ꝓnūciet ſecꝰ ſi peꝑiſſetan̄ iudiciū. Et aduerte qꝛ glo. ponit multa exempla ī qͥbus poſtulat̉ iudicꝭ officiū ſꝫ nō loqͥtur ordīate. vn̄ addeclaratiōꝫ totiꝰ materie p̄mittēdū ꝯcluſiue ē qͦtuplexſit iudicis officiū de qͦ inſti. de acti. in. §. pe. ⁊ in. l. iiij. qdepoſi. mā aliqͥ dixerūt ꝙ ē triplex de qͦ ꝑ Azo. in ſunma eo. ti. ⁊ ꝑ ſpe. e. ti. in. §. j. vbi plene videas per Bar.iu. Qn̄qꝫ dr̄ ꝙ quoddā ē officiūin. d. l. j. ff. de iuriſ. oriudicis ꝑ ſe ſtans nō deſeruiens alicui qd̓ exercet̉. Qn̄qꝫ ex mero iudicis facto vt cū iudex ꝓcedit inquirēdoQn̄qꝫ ad inſtantiā partis vt cū petit̉ reſtitutio in integrū vel implorat quis officiū iudicis cōtra validitateꝫaduerſarij vt in. c. niſi cum pͥdem ⁊. c. ſane de renū. et illud appellat̉ officiū nobile. Quoddā ē officiū ꝑ ſe nōſtans ſed actioni deſeruiens vt qꝛ iudex mouet̉ ad actionē ꝓpoſitā ꝑ partē ⁊ illud appellat̉ mercēnariū qꝛ deſeruit actioni ſicut mercēnariꝰ deſeruit dn̄o. Primuꝫ.ſ. officiū nobile qn̄qꝫ implorat̉ pͥncipal̓r loco actiōisindeficientis. exemplū in reſtitutione in integrū. Qn̄qꝫ ꝟo implorat̉ incident̓. vtputa cū implorat̉ ſuꝑ aliqͥlite pēdente. exēplū in gl. vel cū implorat̉ nō ꝓpt̓ ſe ſedꝓpter aliud vt cū poſtulat̉ aduocatꝰ. Idē cū poſtulat̉nō ꝓpter ſe ſed rōne alterius rei habēde. vt in. l. j. C. vtin poſ. lega. vt cū petit̉ mitti ī poſſeſſionē rei legate ꝓpter ꝯtumaciā heredis ⁊ ita ī ſil̓ibus. An aūt īdiſtīctreqͥrat̉ litis ꝯte. ⁊ libelli oblatio cū implorat̉ iudicis oficiū ꝯclude ꝙ ſi petit̉ ꝯͣ certā ꝑſonā ⁊ exigit̉ plena cāecognitio tunc reqͥrit̉ libellus et litis cōteſ. vt hic. ⁊ in. l.papinianꝰ. §. vlti. ff. de mino. Aut poſtulat̉ nō ꝯͣ certāꝑſonā ⁊ nō exigit̉ ꝯteſtatio qꝛ nō ē cū quo lis ꝯteſtarid̓bebit in aucͣ. ſi oēs. C. vt ſe ab here. abſti. Si em̄ mīorpetit reſtitutionem aduerſus aditionē hereditatis nōagit ꝯͣ certā ꝑſonam vocari tn̄ dn̄t creditores ꝓ eorintereſſe ⁊ ſi nemo cōparet nihilominus dꝫ ꝓcēdi in c.dicit tn̄ ibi Bal. ꝙ ſi creditores cōparēt dꝫ cū eis fierilitis ꝯteſt. arg. eoꝝ que no. gl. ī. c. ꝑ venerabilē. qͥ fi. ſintlegi. nā ſi agit̉ de ꝯiugio pōt ꝓcedi li. nō ꝯtē. ꝯͣ abn̄teꝫꝑs ꝯparꝫ fit ꝯteſtatio ⁊ videt̉ dictū ſatis no. Qnīplorat̉ officium ⁊ nō exigitur cauſe cognitio necmploratur ꝯͣ certā ꝑſonā ⁊ tunc nō exigit̉ libellus neqꝫ ꝯteſtatio vt ſi petit̉ tutor pupillo. l. ſcire oꝫ. ff. de excu. tu. Et multa. in hoc poſſent dici ſed vide pleniꝰ inlocis p̄alle. pōt em̄ dari hec regula breuis ꝙ vbi officium iudicis imploratur pͥncipaliter ⁊ cōtra certā ꝑſonā⁊ reqͥrit̉ plenarie cāe cognitio dꝫ dari libellus ⁊ fieri litis ꝯteſt. ſi aūt implorat̉ incidenter nō fit litis ꝯteſt. etpone̓ exemplū vt ī gl. fi. ⁊ multis modis pōt implorariincident̓ vt colligit̉ ex glo. ⁊ melius ꝑ Bar. in. d. l. j.¶ In glo. ij. ibi nō ꝑpetuat̉ ꝑ litis ꝯteſtationē no. gl.⁊ idē repetit. sͣ. ꝓpe finē ⁊ ſenſꝰ gl. ē ꝙ ꝑ litis ꝯteſtatōꝫnō cōpetit maius tp̄s ad implorādū iudicis officiuꝫ qͣꝫpͥus ꝯpetebat. exēplū in reſtitutōe in ītegrū que dꝫ peti. jͣ. qͣdrienniū. vt ī. c. j. ⁊. ij. de in inte. reſt. li. vj. ⁊. l. petēdi. ⁊. l. fi. C. d̓ tē. ī inte. reſti. ſecūs aūt ē in alijs actiōibꝰ.nā actio tꝑalis ꝑpetuat̉ ꝑ litē ꝯtē. de qͦ dicendū. vt hr̄in. l. fi. C. de p̄ſcp̓. xxx. vel. xl. an ¶ In eadē glo. ibi ſꝫ ꝯͣ vr̄no. bn̄ iſtā ꝑticulā gl. vſqꝫ ad ꝟ. itē ē arg. nā qͦtidie allegat̉ ⁊ effectꝰ ꝯſiſtit ī hͦ ꝙ aut implorat̉ iudicis officiūpͥncipal̓r ꝯͣ certā ꝑſonā ⁊ nō p̄t ꝓcedi lite nō cōteſtataſed data ꝯtumacia ꝑtis ꝯtra quā īplorat̉ dꝫ ꝓcēdi admiſſionē ex pͥmo ⁊ ſcd̓o decreto vel ad excōmunicatōꝫ