De offi. or.

excedat̉. al̓s aūt ſecus. ¶ No. in. §. exceſſus. qꝛ licꝫ nōvaleat ꝯſuetudo correctōis īpeditiua valet tn̄ inquātū eſt ptātis trāſlatiua vt qꝛ deuoluit ptātem ad aliuꝫꝑiorē. ⁊ ſic debes reducere hūc tex. ad ꝯcordiā qͥ vitur pͥma fronte ſibi ꝯͣriꝰ. nā in primo rn̄ſo tollit ꝯſuetudine in ſcd̓o eā admittit. ⁊ ꝑ hͦ tollit̉ vnū dictuꝫ doAn. h̓ hui dixit ꝑ iſtū tex. ꝙ papa tollēdo general̓r cōſuetudinē. nō videt̉ tollere ꝯſuetudinē ꝑ quā ius ē ajſitū priuato. vt in. §. exceſſus. vt dixi hͨ lr̄a hͦ nōuia primo tollit ꝯſuetudinem quatenus impedirectionē. ſcd̓o admittit quatenus trāſfert ptātem īum. Item per ꝯſuetudinē nūqͣꝫ acquirit̉ ius priuatem̄ ꝗdam lex publica ⁊ ī hoc differt a p̄ſcriptōe. vt dixi plene in. c. fi. de ꝯſue. ſꝫ bene fateor. ꝙ tollēdo ꝯſuetudinē nō tollit p̄ſcriptōem qꝛ p̄ſcriptio eſt quid diu̓ſum a ꝯſuetudine. vt in. d. c. fi. ¶ Itē no. ⁊ tene mēti qinferior p̄ſcribendo ꝯͣ ep̄m videt̉ acere iuriſditionem inquātū eſt ſollicitus ⁊ vigil in ea exercēda ſꝫ dataipſius negligētia pōt ep̄s ſuā iuriſditionē generercere qd̓ eſt valde nō. Idē dic vbi lex dat in ſpecie iuriſditionē alicui adimēdo eā ab ordinario generali. videt̉ .n. eā illi ꝯferri inquātū ē vigil ⁊ ſollicitꝰ in exercens aūt ip̄e ordinariꝰ pōt illā exercere. tex. ē no. ī. c.de iudi. vbi pꝫ ꝙ ſi dn̄s feudi ē negligēs ī exerdo iuſticiam int̓ vaſallos ordinariꝰ loci pōt ſu¶ Itē no. ꝙ in dubio inferior p̄ſcribēdo ꝯͣ ſuipar ꝯͣ parē videt̉ p̄ſcribere iuriſditioneꝫ excluſiiip̄m ſuꝑiorē. ⁊ hͦ videt̉ in iudicio meo caſus ꝯͣpral̓. sͣ. eo. lꝫ doct. intellian. in. c. pay h̓ fuit ita p̄ſcriptū lꝫ iudicō meo diuināt. nā tex. h̓ ſolū dicit ꝙ exceſſus canonicoꝝ qui ꝯſueuerūt corrigi ꝑ capl̓ꝫ dn̄tip̄m capl̓m ⁊ nō ꝑ ep̄m corrigi niſi capl̓m ſit negligengo in dubio exqͦ ſolū capl̓m correxit exceſſus canoniꝑ tp̄s qd̓ ſufficit ad p̄ſcriptōꝫ videt̉ p̄ſcripſiſſe nōmulatiue ad ep̄m ſꝫ excluſiue. ⁊ facit. c. auditꝭ. ⁊. d.c. cū olim de p̄ſcrip. ⁊ dixi ī. d. c. paſtoral̓. ¶ Ultīo noā ꝯuincēdi inferiorē de negligētia. dꝫ .n. ſibi ſt.tui terminꝰ ꝑ ſuꝑiorē ad actū faciēdū qͦ elapſo poteritſuperior ſupplere. Et ſic no. ꝙ ſi archidiaconꝰ vel aliꝰcitra ep̄m p̄ſcripſit iuriſditōꝫ ep̄alem in quibuſdā caſibꝰ ⁊ ille eſt negligēs in exercēdo poterit ep̄us illā iuriſditionem exercere. nec eſt neceſſe recurrere ad aliuꝫ ſuperiorē videt̉ .n. eā ꝑdidiſſe inquātū p̄ſcribēs velit vtiqd̓ bn̄ nō. ¶ Potes etiā collige̓ ꝙ vniuerſitas poteſtpreſcribere iuriſditionem in ſingulos de vniuerſitate ⁊ꝙ ipſum corpus ſeu collegiū nō dicit̉ ſuſpectū in correctione ſinguloꝝ ⁊ ꝙ ip̄m collegiuꝫ ꝑ ſe pōt exercerehāc iuriſditionē. Ex quo infert̉ ꝙ cuꝫ capl̓m ſucceditin iuriſditōe ſede vacāte nō tenet̉ ſi nō vult ꝯſtituerevicariū ſꝫ pōt ꝑ ſe iuriſditiōꝫ exerce̓. ē tn̄ vtile ẜm Hoſti. ꝓpter difficultatē ⁊ ꝯͣdictōnē ⁊ abſentiā aliquoꝝ vtcapl̓m ꝯmittat vni vel duobꝰ. eſt gͦ vtile ſꝫ nō neceſſarium. ¶ In glo. j. in fi. ⁊ dic̄ ꝙ tūc excuſat̉ p̄latꝰ qn̄ fecit qͥcquid potuit ad inquirendū ⁊ corrigendū ſubditoꝝ exceſſus. ⁊ hoc caſu habꝫ locū aucͣtas apl̓i ī fi. glo.¶ Sed exͣ glo. querit̉ quid intendit lr̄a dū dicitguis eoꝝ de ſuis manibꝰ. So. doct. exponūt dupliciter. primo vt ſanguis h̓ capiat̉ ꝓ aīa. naꝫ dicit̉ ꝙaīa hꝫ ſedē in ſanguīe qꝛ nō pōt habitare ī ſicco. xxxij.q. ij. moyſes. qd̓ tn̄ qͥdā reprobāt in aīa intellectiua qꝛanima eſt tota in toto ⁊ tota in qualibet eius ꝑte. ſcd̓omodo exponitur vt ſanguis capiat̉ h̓ ꝓ peccato. namgrauatur p̄latus ex peccato ſubditoꝝ ſuoꝝ ſi nonrrigit ꝓut dꝫ quantūcūqꝫ ipſe ſit bonus ī ſe. vt in. c.lꝫ heli de ſymo. in pͥn. ⁊ quelibet expoſitio in ſe eſt bonanā ſenſus litere in effectu eſt ꝙ ſi platus eſt negligenspuniet̉ apud deum de peccato ⁊ ꝑditione ſubditorum⁊ dic de manibus ſuis .i. de operibus prelatoruꝫ. ¶ Inglo. ij. ibi non preſcribitur contra ep̄um. aduerte quihͦ videt̉ prima fronte ꝯͣ tex. in. §. exceſſus. vbi capl̓m p̄

ſcribit ꝯͣ ep̄m. ſꝫ dic glo. ꝓcedere qn̄ ſubditus vult preſcribere vt non corrigatur vel vt nō obediat ⁊ ſic actiue intendit p̄ſcribere. ſecus ſi paſſiue vt quia aliꝰ vultſcribere ptātem corrigendi in ipſis ſubditis ꝯͣ ep̄rꝓcedit p̄ſcriptio qꝛ hoc caſu non p̄ſcribit̉ oldientia nec impedit correctio ſꝫ ptās tranſfert̉ in aliū⁊ ſic intellige qd̓ glo. jͣ ſubijcit de archidiacono. ¶ In1ꝟ. ꝑ capl̓m ibi ſꝫ quilibet eſt iudex. Inno. dic̄ ets ꝙ nullus canonicoꝝ eſt iudex vel cōiudex ſꝫ iuriſditio eſt penes capl̓m ⁊ ſic ipſum corpus collegi⁊ idē eſt in oī alio collegio ſeu vniudex dumiſitate vt iuriſditio non ſit penes ſingulos ſꝫ penes icorpus collegij. nam aliud ſinguli alid̓ vnii. ij. c. quimittit̉. ⁊ in. l. ſicut. ff. qd̓ cuius. vniglo. dicit no. ꝙ ſi hoīes vnius vniuerſitatꝭ vl̓ciuitatis aliquem inſultum fecerint non dicitur vniu̓ſitas feciſſe niſi fuerint ꝯgregati vt vniuerſitas ⁊ cōicato ꝯſilio hoc fecerint al̓s vident̉ feciſſe vt ſinguli. adidem vide quod no. Inno. in. c. cum non ignores. jͣ.p̄ben. ⁊ in fi. glo. ꝯclude mentē glo. ꝑ verba pauciorclariora cum querit̉ de deuolutiōe fienda deep̄m ꝙ aūt ptās eligendi ſeu corrigendi de iriure ſpeciali pertinet ad ep̄m vel capl̓m ſimul ⁊ tūc poteſtas in caſu negligentie non deuoluit̉ ad ep̄um ſꝫ acarchiep̄m. qꝛ cum ep̄s eſt negligens non debet ipſe ſuꝑplere ipſius negligentiam. ad hoc quod le. ⁊ no. ī. c.ſtulaſti de ꝯceſſ. preben. ⁊ in. c. ij. e. ti. Aut hec potepertinet principaliter ad capl̓m ⁊ tunc ſi ep̄s nullo mōintereſt in capl̓o ptās deuoluitur ad ipſum ep̄m qpſe eſt ſuperior īmediatus capituli. ⁊ hoc caſu lociſte tex. ⁊ tex in. c. ij. de ꝯceſſ. p̄ben. Aut ep̄s intereſt capitulo vt canonicus ex ſpeciali conſuetudine ⁊ tūc ſerua quod habetur in. d. c. poſtulaſti. Aut poteſtas ēcipaliter penes ep̄m tm̄ ⁊ tunc reſpectu iuriſditiōisercende poteſtas deuoluitur ad ſuperiorē non ad capipitulū. vt in. c. quanto. sͣ. eo. qꝛ regularit̓ inferior nonntiam ſuꝑioris ſꝫ ecōtra. vt nō. Inno. inſupplet neglic. quia diuerſitatē de ꝯceſſ. p̄ben. ſꝫ reſpectu collatōisbeneficioꝝ tunc poteſtas deuoluit̉ ad capl̓m. vt in. dc. ij. Et ratio diuerſitatis eſt qꝛ maior eſt cōio int̓ ep̄m⁊ capl̓m in collatōe beneficioꝝ ꝙͣ in exercenda iuriſditionē qꝛ ep̄s ⁊ capitulū de iure dn̄t ſimul bn̄ficiā ꝯferre de qͦ tn̄ dic vt plene no. in. c. cū eccleſia vulterana deelect. ſed iuriſditio ꝑtinet principal̓r ad ep̄m ſolū licꝫdebeat requirere conſilium capituli. ⁊ hodie cōiter ep̄ip̄ſcripſerūt ꝯͣ capitula vt abſqꝫ eoꝝ ꝯſilijs poſſint punire ſb̓ditoꝝ exceſſus ⁊ alia iuriſditionalia exerce̓ nectalis p̄ſcriptio ſeu ꝯſuetudo improbat̉. vt ī. c. iij. d̓ cōſue. li. vj. dic̄ tn̄ Hoſti. h̓ ꝙ in caſu iſtius. c. non ꝓpriefit deuolutio de capitulo ad ep̄m ſꝫ ſolum ꝓpter negligentiam capituli tollit̉ impedimētū conſuetudinis. nāꝯſuetudo impediat ep̄m cum ipſe habeat hanc iuriſditionem. vt in. c. de ꝑſona. xj. q. j. ¶ Itē no. ex fi. glo.ꝙ ep̄s de iure debet requirere conſilium capituli nō ſolum in iuriſditione que ad eum ꝑtinet de iure naturali ſed etiā ī ea q̄ ad eū deuoluit̉ per negligētiā inferioris qui p̄ſcripſerat ꝯͣ ep̄m. ¶ Opp. ꝯͣ p̄dicta. videt̉ em̄ꝙ ſi capl̓m fuit negliges ⁊ ep̄s int̓erat capitulo vt canonicus ꝙ ipſe ep̄s nō poſſit cognoſcere tanqͣꝫ ſuſpectus. arg. in. l. pretor. ff. de iuriſdi. om. iudi. vbi diciturꝙ ſi is qui fuit aduocatus in cauſa aſſumitur in iudicēnon debet ipſe iudicare ſed alteri cōmittere. Idem ergo dicendum in ep̄o qui fuit negligens dū eſſet de capitulo. So. dicit Inno. ꝙ illa. l. procedit in aduocatoqui propalauerat intentionem ſuam circa deciſionemillius cauſe. merito redditur ſuſpectus in iudicando. ſꝫſi ep̄s fuit negligens vt canonicus non redditur ī hocin aliquo ſuſpectus. ⁊ no. hoc dictū quia quotidie allegatur pro intellectu illius. l. pretor. vt procedat ī illoaduocato qͥ ꝓpalauit intentionem ſuā. Ex qͦ infertur