De offi. or.46

ꝙ ſi aduocatꝰ fuit ꝯſultꝰ in aliquā cām ⁊ nōdum deditrn̄ſum ꝙ ſi aſſumit̉ ī iudicē pōt iudicare. Do. an. hͦ impugnat dicēs ꝙ exqͦ iſti ſūt reuelata ſecreta cauſe pōtvt ſuſpectꝰ recuſari. ſꝫ pͥmū dictū puto veriꝰ. et allegoad hͦ glo. ordinariā ī. c. dilecti. jͣ. de teſti. q̄ dic̄ ꝙ nō dꝫs remoueri a iudicando qꝛ reuelauit ei ſecreta cauſem̄ nō hꝫ iudicare ẜm ꝯſciētiā ſeu ẜm reuelata ꝑ ꝑteꝫſꝫ ẜm legitīas ꝓbatōnes.Si canonici ſine manifeſta ⁊ rōnabiCętev. li cā maxīe in ꝯtēptū ep̄i ceſſant a diuinis ep̄s ceſſatōeꝫ nō ſeruabit ⁊ metroolitanus vicepape de hoc cognoſcet h̓ primo. Prelatus in impoſitione pene cauere debet a queſtu pecunie ⁊ ab oī aliograuamine hͦ ſcd̓o vſqꝫ ad finē. ⁊ duo ſunt dicta principalia. ſcd̓m ibi pronideant. ¶ No. primo ꝙ vbi caę ꝯſuetudine facultas ceſſandinonicis cōpetitnc ceſſationē facere abſqꝫ manifenis non debēt hrationabili cauſa qd̓ ſi fecerint ep̄s nō tenet̉ illā ceſſationē obſeruare. ⁊ hodie qualiter debeant fieri iſte ceſſationes? dic vt le. ⁊ no. in. c. ſi canonici. ⁊. c. qͣꝫuis. jͣ. eo.li. vj. ¶ No. ſcd̓o caſum in quo archiep̄us pōt punirecanonicos ſuffraganei ſui. ¶ Tercio no. ꝙ prelatꝰ nōdꝫ de facili in correctione exceſſuum imponere penampecuniariā. oritur em̄ ꝯͣ eos ex hoc p̄ſumptio.ctōꝫ faciāt nō ꝓpter deū ſꝫ ꝓpter queſtū pecunquid aūt poſſint p̄lati imponere penā pecuniariā: dic̄Hoſti. ꝙ ſi vident illā penā magis timeri qͣꝫ ſpūalempoterunt illam imponere ſꝫ nō dn̄t eā conuertere ī vtlitatem ꝓpriam ſed in vſus pios niſi euidenter indigeant. ⁊ ſic pōt intelligi. jͣ. eo. dilectus. fabetur in. l. iij. C. de mō mulct. vbi dicit̉ ꝙ iudexariam penapplicare ad opera pubintiū ⁊ ſimiliū. ⁊ ſi ſpecictionē muroica ſed ſimpliciter mulctat ſeu ꝯdēnattat ad oꝑsat̄ fiſco ⁊ nō ipſi iudici. ita no. dic̄ illaꝯmodumlex quā no. lꝫ Hoſti. aliter h̓ allegat. ⁊ vide ad materiam quaꝫ nō. Io. an̄. poſt Hoſti. in. cvbi dicit ꝙ prelatus pōt mulctare ⁊e mulcta⁊materiā in. c.nere. vt. sͣ. dixi ⁊ pleniſſime tētide penis ⁊ dic vt ibi. ⁊ no. dictum Hoſti. ¶ In gl.ver. ceſſauerint in fi. Itē pōt aliter rn̄deri ẜm Inncanonici nō p̄cipiunt ſibipſis ſꝫ capl̓m precepit ſingulvt ceſſent a diuinis. nam vt patet in. §. exceſſus. sͣ. e.capl̓m pōt iudicare de exceſſibꝰ ſinguloꝝ. vel ẜm Hſti. capl̓m h̓ nō fert aliquā ſententia nec canoniciſuſpendūt eoꝝ organum donec fuerit ſatis factū.qꝫ ſo. bona ſꝫ prima ſubtilior. In glo. penul. hec glo. q̄rit. nunquid archiep̄s ſit delegatꝰ vel ordinariꝰ in iſtcaſu? ⁊ ꝯcludit ꝙ eſt ordinarius hn̄s hanc iuriſditōiab iſta ꝯſtitutōe ⁊ ideo expouit delegatus .i. datꝰ quaſi dicat archiep̄s fuit hic datus in iſta cā non aūt delegatus. qꝛ ſi fuiſſet delegatus expiraſſet ſua iuriſditio ꝑmortē illius pape qͥ hanc delegationē fecit. vt in. c. gtum ⁊ in. c. relatū de offi. dele. Inno. loquit̉ alternaue dicēs ꝙ iſte archiep̄s eſt delegatus. vel ponit̉ h̓ car̄ tenet eū eſſe delegatū etſus ſpecialis. Uin. ſimpliodicit ꝙ ideo fuit deputatꝰlegatꝰ qꝛ de iure nō poterat cognoſcere de cā quā habet ep̄s ꝯtra ſubditū ſuuꝫvt in. c. ſi clericus aduerſus clericū. xj. q. j. lꝫ totū ꝯciliūjͣ. iij. in. c. j. ⁊ no. hͦ dictum ꝙīalit̓ ⁊ ciuiliter ꝯuenire corāꝯcilio ꝓuinciali cui p̄eſt archiep̄s. vt in. c. ſicut. jͣ. d̓ accu. ſꝫ nō corā ipſo archiep̄o ſolo. Do. an. ſequit̉ illamopi. ꝙ ſit delegatus qꝛ hͦ exp̄ſſe dicit iſte tex. nec eſt aliqua ſpecialitas h̓ qꝛ ideo hec iuriſditio delegata nō expirat morte delegantis qm̄ fuit data ꝑ viā legis ⁊ nonab hoīe. vt in. d. c. gratum. ſed data a lege nō expirat ꝑmortē hoīs ⁊ bene loquit̉. ⁊ puto hanc eſſe diuerſitatꝭrōnem. nā homo morit̉ ⁊ eodē modo cū eo extinguit̉delegatio cum re integra non fixerit radiceꝫ in ꝑſonā

delegati ſed lex nunqͣꝫ moritur ſed ſemꝑ loquitur. vt īl. arriani. C. de heret. ꝓ hͦ bo. tex. in ſimili in. c. ſi gratioſe de reſcrip. li. vj. vbi patet ꝙ diſpoſitio facta nominedignitatis non perit per mortē hominis diſponentis.faciunt hec ad ſtatuta ꝑ quē qn̄qꝫ cauſa delegatur alicui vt ꝑ mortem ſtatuentiū nō expiret delegatio. Idēvidet̉ qn̄ exiſtentes in aliquo officio aliquid diſponūtꝑ viam ſtatuti vt ꝑ mortem ſeu remotionem illoꝝ officialium non expirat illa diſpoſitio. ſecūs ſi nō ꝑ viaꝫlegis vel ſtatuti. ſimile ſi ep̄s ſub ꝯditione fert ſnīaꝫ excōicationis extinguit̉ illa ſnīa ꝑ mortē ep̄i. ſecus ſi perviam ſtatuti illam ſnīam ꝓtulit. vt ꝓbat̉ in. c. ij. de cōft li. vj. iunctas erntaſſanglo. quent q̄re hꝫºcanobia el ij. d̓ ſen ēCanonicos ⁊ ep̄m ſuum cū ī iure ⁊nat̉ ꝙ ſibet cauſam contra ſubditū debeant eligi arbitrſi clericꝰ. xj. q. j. glo. reſpōdet ꝙ iſta eratilis in qua non aſſumunt̉. vt in. c. penult.inte. reſti. ⁊ in. l. non diſtinguemus. in. §. iulianuꝫariter duo ex hac ꝑticulaff. de arbi. ¶ Nllud. c. ſi clericus vt non ꝓcemo reſtrictionin cauſa criminali. debet ergo tunc ep̄s exͣ caſumditū ſuum coram papa vel corādixi. ⁊ hoc intellige niſi notorie ſubdit ꝯtra ep̄m qꝛ tūc pōt ep̄s eſſe iudex ī iniupria. vt no. ponit Inno. in. c. ex parte. jͣ. de verbone in. c. cum veniſſent. jͣ. de iudi. ⁊ limitaibi dixi. ¶ Scd̓o no. ⁊ ſemꝑ tene mēti ꝙ quēadmodūarbitri voluntarij nō poſſunt cognoſcere de cauſa crii ita nec arbitri iuris ⁊ ideo ſiſtatum ſimplicit̓ dit vt inter attinentes compellat iudex ꝑs non dꝫ ſtatutū intelligi inus criminaliter motis ſed in ciuilibꝰ vel ciuiſinam vt dino. ⁊ Io. an. h̓ ⁊ bene de cā criminali ciuiliter motaene poteſt compromitti. ⁊ idemno. in. c. penul. p̄alle. ſꝫ ego allego tex. aꝑtum in. c. quintauallis de iurbi ꝓbatur ꝙlum in arbitris ſeditti de cauſa crimietiam in arbitratooteſt ꝯpunt hͨ ad queſtionē. Quid ſi ſtanali ciuilit̓ mota. ⁊ faarbritri habeat executionemtuto cauētruit aſſumptus in cauſa iniuriaꝝ ciratam ⁊ arbter mota nunquid condemnatus per arbitrum efficietur infamis ⁊ indubie puto ꝙ non quia vt patet ex p̄dictis nedum in arbitro voluntario ſed etiam in arbitro iuris denegatur hec poteſtas circa grauia. Itē tex.r̄go in. §. ex ꝯpromiſſo. ff. d̓ his quividetur in. l. ono. infa. vbi tex. dicit ꝙ damnatus ꝑ arbitrū in accuſatione famoſa non efficit̉ infamis qꝛ nō ꝑ omnia dictūarbitri eſt ſnīa. vnde ad ꝓpoſitum lꝫ ſtatutum det excutionem dicto arbitri nō tn̄ ꝑ hoc facit illud dictureſſe ſnīam. non .n. dat ſibi iuriſditionē qꝛ nō ꝓbat hoceſſe qd̓ ab hoc ꝯtingat abeſſe. vt in. c. ij. de tranſſa. p̄la.⁊ in. l. neqꝫ natales. C de ꝓba. ſꝫ dictū arbitri pōt hare executionem abſqꝫ eo ꝙ ſit vera ſnīa vl̓ ꝙ arbit̓ hbeat iuriſditionē vtꝑuta ꝑ approbationē ꝑtium exp̄ſſam vel ꝑ taciturnitatem. x. dieꝝ vt in. l. pe. C. de arbiergo ſtatutū dando executione arbitro nō ꝑ hoc daiuriſditionē arbitro vel facit dictū ſuū eſſe merā ſenitiaꝫ. Itē ⁊ fortiꝰ vbi ſtatutū deuiat a iure cōi dꝫ reſtrigi quantū pōt. ⁊ ſatis eſt ꝙ aliquid operet̉. ⁊ ꝓbat̉ inl. ſi qn̄. C. d̓ in off. reſta. ⁊ ī. c. ī nr̄a d̓ iniur. ⁊ ī. l. iij. §. hecaūt ꝟba. ff. de neg. geſt. gͦ intelligēdū eſt ſtatutū vt habeat hūc effectū ius cōe .ſ. vt inuita ꝑte ⁊ ꝯͣdicēte hēatexecutōꝫ paratā ſic̄ hr̄ ꝑ emologatōem exp̄ſſam vl̓ tacitā. vn̄ nō dꝫ intelligi vt etiaꝫ ī alio deroget iuri cōi ꝑqd̓ diſponit̉ ꝙ ex ſnīa arbitri nemo infamat̉ vt. d. §. expromiſſo. cū pͥmū poſſit eē ſine iſto. vt ꝓbat̉ ī. d. l. peiul ¶ Sꝫ qͦ ad pͥncipale dictū glo. Io. an̄. pꝰ Hoſti.ſentit h̓ ꝯͣriū dicēs ꝙ arbitri bn̄ potuiſſēt h̓ eligi cū nōageret̉ crimīal̓r ſꝫ ciuilit̓ qͦ caſu arbiter aſſumi pōt. vt