De offi. or. 23
iuriſditio q̄ exercet̉ officio iudicis nobili priuatā vtatē reſpiciēs. Iuriſditio ꝟo vt ſpēs ſumpta eſt iuditio q̄ expedit̉ officio iudicis mercēnario pͥuatā vtatē reſpiciens. Dicit̉ aūt imperiūqꝛ mere collatū in principē nec alicui neceſſitati ſubiectū. namdit iudex ex officio ſuo ad publicā vtilitatē ſine īꝑmento alicuiꝰ. ꝓ hͦ. c. j. sͣ. e. dū dicit̉ hēant ep̄i liberamptātem inquirendi ⁊cͣ. vel dicit̉ meꝝ qꝛ non habet aliquam mixturā ꝯiunctionū pecuniariā. vel tercio dicit̉meꝝ quia in nullo ꝑticipat cum iuriſditione. vn̄ naliquam mixturā iuriſditionis. vnde parimeꝝ imperium ⁊ ꝑtim ad iuriſditionē. ſicidicit̉ ꝑtiin capit a nomine ⁊ ꝑtem a verbo. namcipiuꝫ quiain eo ꝙ mixiimperiū exercet̉ officio iudicis nobilꝑticipat cum mero imperio ſed in eo ꝙ tendit ad vtilitatem priuatā ꝑticipat cum iuriſditionē. Facit ergotres regulas ꝙ ea q̄ expediūtur officio iudicis nobili ⁊ad publicā vtilitatē dicūtur meri imperij. Scd̓a reguue exercentur officio iudicis nobili ad vtilitateꝫam dicunt̉ mixti imperij. Tercia reſunt ſimplicis iuriſditionis. Et diſtit Bar. merūimperium ſex modis. primū eſt imperiū meꝝ maximū.ſcd̓m meꝝ imperiuꝫ maiꝰ. terciū meꝝ imperiū maquartū eſt merū imperiū paruū. quintū merū impeminꝰ. ſextū minimū. Imperiū meꝝ maximūprincipi vt facere legē vniuerſalē diſtinguerbem. Merū imperium maius eſt animaduerte in facinoroſos hoīes inferendo vltimū ſuppliciū vel membriabſciſionē vel mortem ciuilē cum quis ꝑdit libertateꝫ⁊ ſimilia. Meꝝ imperiū magnū eſt cum quis ꝑdit ciuitatem ſine libertate puta deportatus. Meꝝ imperiuꝫparuū eſt relegare vel corpus acriter afficere ⁊ iſta nōideſt cuilibet hn̄ti ordinariā iuriſditionē. nam iuriſditio quaſi nulla eſſet ſe modica coertōe. vt in. c.alis. e. ti. ⁊. l. magiſtratibꝰ. fide offi. dele. ⁊. c. paſteriſ. om. iudi. ⁊. l. fi. ff. de offi. eius. vnde eo ipſo ꝙ qͥs reepit ptātem ordinariam vel delegatam hꝫ hanc modiam coertionē ex qua dependet vt poſſit cognoſcereſummare de leuibꝰ criminibꝰ ⁊ leuiter caſtigare verberibꝰ. vt in. l. leuia. ff. de accu. ⁊. d. l. magiſtratibꝰ. Et mrum imperiū minimū ꝯſiſtit in leuit̓ mulctādo. ad hol. fi. C. de mō mulct. ⁊. l. ij. C. de ſpor. ⁊ iſta duo vltimapn̄t delegari de iure ciuili qꝛ cōpetūt cuilibet magiſtratui ⁊ ea q̄ ꝯpetunt iure magiſtratꝰ ſunt delegabilia deiure ciuili. vt in. l. j. ff. d̓ offi. eius. Suꝑiora ꝟo cōiter tenēt̉ ꝙ nō ſunt delegabilia de iure ciuili ꝓpter grauitatem piudicij niſi ꝓpter neceſſariaꝫ abſentiā de loco. dquo dicendū vt i.p̄alle. ⁊ in aucͣ. de colla. §. ad he⁊ plene vide in ſpecū. de iuriſ. om. iudi. §. j. ꝟ. notandū⁊ ſeq. De iure ꝟo canonico poſſumꝰ reperire oīa heimperia. nā habemꝰ imperiū maximū qꝛ papa facit cōſtitutionē vniuerſalē. vt in. c. j. ⁊ fi. deHabemusimperiū maius ſaltē ſimilitudinare. nam degradare aliſia detrudit in ꝑpetuū carcerē ⁊ eqͥparat̉ illa pena dnato in metallum. Habemꝰ imperiū magnū. nā eccl̓iapōt deportare lꝫ non ſit in vſu. vt in. c. j. de calū. Itemreperit̉ in eccl̓a imperiū paruū. nā pōt relegare ⁊ afficere quē verberibꝰ. l. di. accedens. ⁊ in. c. j. de calū. ⁊ ī. d.c. in archiep̄atū d̓ rapto. De mero imperio minori habes in. c. ex lr̄is p̄alleg. vbi dicit̉ ꝙ coertio tranſit. Deminimo .ſ. de mulcta dixi in. c. de cauſis. ⁊ in. c. j. de offidele. vbi ꝯcluſi poſt Inno. ꝙ delegatus pōt mulctare⁊ vide Hoſti. in. c. j. de homi. li. vj. vbi d̓ ordinario idēdicit. an aūt iſta pn̄t delegari de iure canonico. cōmunis opi. eſt ꝙ ſic licꝫ aliqui dicant ꝙ hec ꝯmunis opi-
nio Inno. improbat̉. qꝛ. d. c. in archiep̄atu. qd̓ magisſtringit in materia loquitur in rege ſicilie qui cū nō recognoſcat imperatorē hꝫ ius principis. Princeps aūtpōt oīa delegare. vt no. in. d. c. illud. ſed hec rn̄ſio noplacet quia ſi nō recognoſcit imperatorē recognoſcipapam. vt in cle. paſtoral̓ d̓ re iudi. gͦ nō hꝫ iura principis .ſ. imꝑatoris niſi aliter p̄ſcripſerit Sed allego qͣicaſu cle. j. de hereti. vbi pꝫ ꝙ cauſa hereſis eſt delegabilis ⁊ nemo dubitat ꝙ eſt meri imperij. Ad idē. c. lꝫ. deoffi. vica. li. vj. vbi dicit̉ ꝙ ep̄us pōt ꝯmittere vicarioquiſitionē criminū qd̓ ē meri imperij ⁊ iō trāſetac opi. ⁊ facit tex. in. c. fi. ne cleri. vl̓ moͣ. li. vj. vbiyſi ꝑſona eccca hꝫ iuriſditionē tꝑalem pōtere ⁊ in ſpecie ꝯmittere cām criminalem ⁊ ſic ibieſt caſus inquantū dicit in ſpecie. Sed dubiū eſt quidrincipis n̄quid poſſit ſb̓delegare eameri imperij al̓s indelegabilia de iure ciuili?cu. in. ti. j. §. fi. ꝟ. item ꝙ eſt delegatus. tenet ꝙ nō. ſeqͥtur do. An. dicens ꝙ ex grauitate facti videt̉ papad hoc. c. fi. d̓ offi. dele. Cgiſſe induſtririum ego ten⁊ primo allego tex. quaſi expreſſum inc. venerabili de offi. dele. ⁊ ibi dixi poſt Inno. ad idē. d̓c. fi. aliter indicendo. nam ibi nō pōt ſubdelegare inqͥſitionem criminū quia fuit dictū vt ꝑſonaliter exequatur. ergo ſecꝰ ſi ſimpliciter fuiſſet ꝯmiſſa. ad idē adduco tex. de iure ciuili in l. vnica in fi. C. qͥ ꝓ ſua iuriſ. v.tex. dicit ꝙ ſine deletu cauſaꝝ pōt delegatus principſubdelegare. ⁊ ꝑ illū tex. hoc tenet ibi glo. ⁊ Bar. etiāde iure ciuili ⁊ hoc bene notabis. ⁊ hec ꝓcedūt in his q̄ſūt meri imperij vel qͣi. nā regulariter delegari nō p̄n̄tde iure ciuili qꝛ nō ꝯpetunt iure magiſtratꝰ iō delegari nō pn̄t. l. j. ff. de offi. eius. ⁊. l. ea que. ff. ad munic. fallit in his que ꝯpetunt iure magiſtratꝰ. vt ſunt ea q̄ expediuntur iudicis officio nobili ad priuatā vtilitatemſine cognitione cauſe vel cū modica cognitiōe. exemplum in. l. cognitio. §. vt bonoꝝ. ff. de offi. eius cui. nſicut dixi in his que ſunt meri imperij vt leuia ꝯpetāiure magiſtratꝰ ita in his que ſunt mixti imperij ſꝫ aliamaiora nō ꝯpetunt. ⁊ quemadmodū dixi in mero imperio ita ⁊ mixtum imperium diſtinguit̉. naꝫ quoddāē maximū quod ꝯpetit ſoli principi vt dare veniā etatiC. de his qui ve. eta. impe. ꝑ totū. vel legitimare ſeu fame reſtituere ⁊ ſimilia. iſta .n. ſūt mixti imperij maximi.⁊ ꝓſequere vt no. in. d. l. imperium. an aut ea que ſunſimplicis iuriſditionis poſſint indifferenter delegariiure ciuili? dic ꝙ nō ſꝫ ſolū ea q̄ ꝯpetūt iure magiſtratus. vt. in. d. l. j. ⁊. ij. C. de peda. iu. ⁊ vſqꝫ ad ſūmaꝫ. ccc.aureoꝝ pōt fieri delegatio qꝛ vſqꝫ ad illam ſūmaꝫ pōcognoſcere inferior magiſtratꝰ ⁊ nō vltra vt in aucͣ. dedefen. ciui. in. §. ⁊ iudicare. ⁊ ibi glo. ⁊ id dr̄ ꝯpetere iure magiſtratus qd̓ ꝯpetit alicui eo ipſo ꝙ hꝫ magiſtratum .i. offi. iudicandi lꝫ viliſſimū. vt no. glo. ⁊ Bar. ī. d.l. j. vn̄ ſciratꝰ eſt nomē generale ꝯp̄hēdensomnē hiem̄ officiiudicādi. vt in. l. eum qͥ. ff. de iuriſ.om. iudi. Sed diſtinguit̓ poſtea in ſpecies. nam ēim illuſtres qͥdam ſpectabilſunt ſuꝑilluſtres qͥclariſſimi alij magiſtratꝰ ⁊ iſti ſunt inferiores. vnde dehis q̄ poſſunt iſti inferiores magiſtratꝰ cognoſcere pōtfieri delegatio. De alijs ꝟo ſiue ſint meri imperij ſiuemixti ſiue iuriſditōnis nō pōt regulariter fieri delegatio. fallit vt dixi ī neceſſaria cauſa abſentie. vt ſi oꝑtetneceſſario iudicem ordinariū alibi ꝓficiſci vel ſi nōdūvenit ad ꝓuinciam. vt in. d. l. j. Idem cōiter ꝯcluduntdoct. in. d. l. ſi ordinariꝰ detineretur infirmitate vl̓ eētoccupatus circa ml̓tas cās ſimiles ita ꝙ nō pōt oībusintendere. nā tūc lꝫ lege nō ſit cautū tn̄ ex idētitate rōnis hͦ cōiter recipit̉ quēadmodū obſeruat̉ in cā abſentie. nā vbi eadē ratio idē ius dꝫ eſſe etiā in caſibꝰ exceptis. vt no glo. ī. l. j. C. de ꝯdi. inde. ⁊ eſt tex. in. c. cū dilecta de ꝯfir. vti. vel inuti. ¶ Ultimo querit̉ qͥ ſūt iſti