De offi. or.

orare. ⁊ iō alibi dicit̉ ꝙ princepspͥncipe vt ptꝫ ibi hon videt̉ eū nobilitare. vt ī. c. j. qͥsꝯcedendo vni feuddica. dux vl̓ marchio col. x. ⁊ ibi ꝑ Bal ¶ In glo. ijfi. vl̓ ſolue al̓s ẜm Hoſti. ꝙ tp̄s nō eſt modus inducigationē vel tollendi. vt in. l. obligatōnū. §. plae act. ⁊ oblig. ſꝫ bn̄ ex tꝑe cauſat̉ ꝯſuetudo. Ip̄ſcriptio ex qͥbꝰ ius q̄rit̉ vt. jͣ. de p̄ſcrip. ꝑ totuꝫ.apſus tꝑis inducit p̄ſcriptōeꝫ. vt in. c. ꝑuevendi. ⁊ in. l. cū de in rē ꝟſo. ff. de vſu ¶ Itē dicpſcriptio nō cauſat̉ ex ſolo tꝑe nec ꝯſuetudo ſed exegligētia dn̄i ⁊ poſſeſſiōe poſſidētis accedēte iurꝭ diſpoſitōe. Cōſuetudo ꝟo cauſat̉ ex tacito ꝯſenſu. ⁊ ſicpprie ſolū tp̄s nō inducit ꝯſuetudinē vl̓ p̄ſcriptioneꝫ.vn̄ vbi ꝯſuetudo vl̓ p̄ſcriptio nō hꝫ ſuos comitepōt induci ⁊ ſic loquūt̉ ꝯͣria ſignata in glo. ⁊ d̓ haa plene dicēdū vt no. in. c. fi. de ꝯſue. ¶ In gͦpeciali priuilegio in fi. no. glo. hꝫ .n. ꝓ indubitpapa poſſit detrahere iuri vnius eccleſie ⁊ dare alteri. hoc .n. ꝯtingit quotidie cū papa eximit vnā eoſiam a iuriſditione ſuꝑioris ſui. ſꝫ vide tu glo. xxj. q̄ dicit ꝙ papa ſine cā nō dꝫ de vna eccl̓ia tolleteri dare. Ad idē glo. x. di. c. j. ⁊ qd̓. le. ⁊. no. xij. q. ij. ī. cnō liceat pape. ⁊ ꝓfecto ſine cā facere nō dꝫ qꝛ nō eſvni ꝯſulendū cū iactura alterius. nā papa dꝫ facere ſcut bonus pater familias qͥ diſpenſat ẜm merita ⁊ exigentiā ꝑſonaꝝ. nā ſi prorſus nō ſb̓eſt cā videt̉ ꝙ aeū eſt acceptō ꝑſonaꝝ qd̓ eſſe nō dꝫ. vt in. c. nouitiudi. ſꝫ ſi papa. faceret toleraret̉ in eccl̓ia militāti. ſictellige qd̓ no. ſpe. in ti. d̓ lega. ī. §. nūc. on̄dēdū. ꝟ. lv⁊ meliꝰ ver. xcix. ⁊ in. §. nūc breuiter ante fi. ſub rubricad̓ diſpenſatōe. ⁊ ꝑ Io. an. in addi. ſuꝑ. d. ꝟ. lvij. d̓ ep̄oꝟo nunquid poſſit tollere vni eccl̓ie ⁊ dare alteri? dic.c. ꝯſtitutꝰ. jͣ. d̓ re. do. in glo. pe. in fi. vult ergoglo. ꝙ h̓ vacet arg. a ꝯtrario ſenſu. ⁊ hͦ clariꝰ tenet Ineſt ī ptāte ſb̓ditoꝝ vtꝝ velit rn̄dere corā ep̄ep̄o. nā iudiciū reddit̉ in inuitū. l. interſtipilantē. §. ſi ſtichū. ⁊. §. ſacrā. ff. de verbo. obli. ⁊ ī. c. intelleximꝰ de iudi. nec pn̄t ſb̓diti ꝯſentire in aliū iudicē ſine licētia ꝓprij ep̄i. vt in. c. ſignificaſti de fo. cōpe. etiaꝫſi fit ep̄s. vn̄ dicit notāter Hoſti. sͣ. c. ꝓxi. ꝙ ſicut clericus ſb̓iectus ep̄o nō pōt ꝯſentire in alienū iudicē ſineꝯſenſu ſui ep̄i. d. c. ſignificaſti. ita nec ep̄s ſine ꝯſenſuſui archiep̄i. ⁊ eadē rōne idē videt̉ dicenduꝫ in archiep̄o vt n̄ poſſit ſe ſb̓ijcere alieno iudici ſine ꝯſenſu ſuipatriarche. ⁊ hͨ ſunt notāda. Io. an. hͦ dic̄ ꝙ ſi volumꝰtenere arg. hͦ a ꝯͣrio ſenſu debemꝰ ſupple̓ h̓ ad lr̄am ꝙarchiep̄s h̓ requiſitus vult iuſticiā facere qͣi dicat ꝙ ſiarchiep̄s requiſ. tꝰ nō vult reddere ius ſb̓ditꝭ ſuis tūcpoter̄t ſb̓diti ꝯueniri corā patriarcha. ⁊ idē eadē rōneeſſet dicēdū cū ep̄s eſt negligēs ī exhibēdo iuſticiā deſuis ſubditis vt tūc poſſit adiri archiep̄s. Et adu̓te ꝙhͦ dictū ē fundatū ſuꝑ illa opi. ꝙ negligēte ep̄o vel archiep̄o ſemꝑ ſuccedit ſuꝑior in iuriſditōe ⁊ ml̓ti tenuerūt illā opinionē. ſed an ſit vera dicā. jͣ. eo. paſtoralisAbbas.vbi tangit̉ ꝑ glo.Archie p̄s impeditꝰUod ſedes. pōt ꝯſecratōem ſuſuffraganei alteri ꝯmittere ⁊ ꝯſecrandus tenetur ab illo ꝯmiſſario munus ꝯſecrationis recipere. cōisdiuiſio. ſcd̓a ibi ꝯſultatōi. ¶ No. pͥmo ꝙ ep̄s ſeu archiep̄s pōt cōmittere ea que ſūt ꝯſecratōis ſeu ordinisep̄alis ⁊ ſic cōmittit ea que ſūt meri imperij cū in ea ēerceat̉ iuriſditio ex officio nobili ⁊ ad publicā vtilitatad idem. c. aqͣ de ꝯſecra. eccle. vel alta. ⁊. c. ſuffraganeisde elec. ¶ No. ſcd̓o ꝙ ep̄i ſubiecti archiep̄o dicunturipſius ſuffraganei. Suffragant̉ .n. ſibi in ꝯſecratiōe ⁊in alijs. nā requirit ꝯſilium ep̄oꝝ in ordinatōe ꝓuincieix. q. iij. c. j. ⁊. ij. ⁊ cum ꝯſecrat ep̄m dꝫ habere ſecum alios ep̄os. lxv. di. quaſi ꝑ totū ſaltē duos ex eis. vt in. c.ſi archie p̄s de temp. or. ¶ Tercio no. ꝙ ea. que ſūt or-

dinis nō ſunt aſſumēda niſi a catholico ⁊ ab eo cui gratia ſedis apl̓ice nō eſt ſubtracta. ¶ Itē no. ibi ab eo ꝙrincipalis in conſecratione ep̄i .ſ. ipſe archivnus eſtep̄s vel eius ꝯmiſſarius alij non ſunt principales ſꝫ aſſiſtunt. ¶ Ultimo no. ar. ꝙ ſubditus tenet̉ litigare coraꝫ delegato ſui ſuꝑioris. ſꝫ h̓ querit̉ vtꝝ archiep̄s peſit compellere ep̄m ad acceptandū ꝯmiſſionē iſtā doꝙ ſic. intelligo ſi cōmittit vni ex ſuffraganeis ſuior ꝯpellere ſubditū ad acceptandū delevnica. C. qui ꝓ ſua iuriſ. Sed ſi cōmittitnō ſubdito valet cōmiſſio ſꝫ ille nō cōpellit̉ acceptare.vt in. c. ſeq̄nti ⁊ in. l. ⁊ ſi p̄tor. ff. de offi. eiꝰ cui ma. eſt iuriſ. ¶ In glo. j. ibi tenet̉ reciꝑe cōſecratōnē ab eo. ſedcirca hͦ ⁊ circa tex. eſt dubiū quid ſi archiep̄s nō eſt inpeditꝰ nunqͥd ex ſola voluntate poſſit cōmittere altri iſtaꝫ ꝯſecrationē: tex. hic a ꝯtrario litere facit ꝙ nōſed ꝯtrariuꝫ tenuit Hoſt. nam iure ſuo pōt archiep̄scōmittere. vt. jͣ. c. ꝓxi. vnde de honeſtadit tex. inſpedimento. In ꝯriuiō pōt ꝯſecrari ſine archichiep̄s dꝫ poſſe facereIxitdec.primū tn̄ dictū cōitaliuꝫ ꝯſecrari ſineis iſtud ſingulariter ex qͣrir ſequi docͣ. ⁊ nōtam ea que ſunt iuriſditiōis qͣꝫ ea quenis pōt archieps ſeu ep̄s cōmittere ꝓ libito voluntatꝭtex. tn̄ iſte videt̉ aliquantulū reſiſtere ſꝫ primū dictū ēverius exquo indifferenter ꝯmittit. nam de iure eſt vquilibet ordinarius poſſit in aliquibꝰ ſe releuare ꝑ cōmiſſionem alteri fiendā. vt in. c. ſequenti. ⁊ in. d. l. vnica. C. qͥ ꝓ ſua iurꝭ. Et ī fi. glo. no. bn̄ finē glo. qꝛ qͦtidieallegat̉ ꝙ de iure canonico pn̄t delegari oīa q̄ ſūt meri imperij. ⁊ idē tenet glo. in. c. archiep̄atū. jͣ. de rap. ⁊ ī.c. illud. xxiij. q. iiij. ⁊ in. c. his ea. ca. ⁊. q. viij. vide etiaꝫglo. notabilem. xcv. di. c. ꝑuenit in fi. glo. magne. q̄ dicit ꝙ nihil hꝫ ep̄s qd̓ ſit meri imperij. qd̓ nō ſit delegabile p̄ter vſum pallij qꝛ palliū archiepale nō hꝫ alteriꝯcedere. eſt .n. ꝑſonale. vt ī. c. ex tuaꝝ d̓ aucͣ. ⁊ vſu pal.⁊ in. c. ij. eo. ti. vbi melius ꝓbat̉. ſꝫ dubiū ē q̄ dicūt̉ meri imperij vel mixti vel iuriſditiōis. Et ꝓ intellectu vocabuloꝝ ne ignorentur prorſus termini dicā aliqͥd cōcluſiue ſeq̄ndo Bar. in. l. imperiū. ff. de iuriſ. om. iu. deiuriſditio generaliter ſumpta cōprehenbes .n. ſciredit in ſe ea que ſūt meri ⁊ mixti imperij ⁊ ſimplicis iuriſ.ff. de iuriſ. om. iu. ⁊ qd̓ ibi noͣ. ⁊ tex. iūctadā in cle. vnica de fo. ꝯpe. vbi dicit tex. ꝙexercet ī loco vicino iuriſditionē ordinariam. ⁊ ꝑ illud verbū oīmodā dicit ibi glo. ꝙ tex. noluitꝯp̄hendere ea q̄ ſūt meri ⁊ mixti imperij ⁊ ſimplicis iuriſditōis ⁊ iuriſditio ſic general̓r ſūpta diffinit̉ ſic. Iuē iuris ptās de publico introducta cū neceſſitauitate ſtatuēdi. ita diffinit glo. in. dte iuris dicēdi ⁊petēs alicui vt publice̓ ꝑſone. ⁊ hācl. j. bar. addit ibiadditōꝫ fecit vt euitaret ꝯͣriū qd̓ poſſet fieri de patre ⁊de tutore. nā iſti hn̄t de iure ptātem in filiū ⁊ in pupillū ⁊ hn̄t ptātem ius dicendi .i. faciēdi in eos qd̓ iuris ē ⁊equitate ẜuandi. ſꝫ certe ſine illa additōe Bar. pōt ſuſtineri diffinitio glo. qꝛ pater vel tutor nō dic̄ ꝓprie iusn̄ filiū vel pupillū lꝫ habeat ptātem exͣiudicialē. ⁊ diciditio qͣi iuris ditio ⁊ ditio idē eſt qd̓ ptās. vndetio qͣi ptās ius dicēdi. Sꝫ iuriſditio ſic generaliter ſumpta diſtinguitur in imperium ⁊ in iuriſditionē⁊ tunc iuriſditio capit̉ vt ſpecies diſtincta ab imperioImperiū ꝟo general̓r ſumptū eſt iuriſditio que exercetur officio iudicis nobili. nā duplex ē officiū iudicisnobile ⁊ mercennariū. nobile qd̓ nō deẜuit alicui actōiſꝫ iudex ex ſe ꝓcedit. mercēnariū ꝟo dr̄ qd̓ deẜuit actoni intētate ꝑ ꝑtē. vt dicā latius ī. c. ij. de offi. iudi. Imperiū ꝟo diuidit̉ in meꝝ ⁊ mixtū. verū imperiū diffinitur ſic. Eſt .n. iuriſditō que exercetur officio iudicꝭ nobili publicam vtilitatē reſpiciens. Imperiuꝫ mixtū eſt