De offi. or.
dices hn̄tes meꝝ ⁊ mixtū imperiū ⁊ ꝓſequere taml̓aribꝰ qͣꝫ in eccl̓iaſticis. In ſecl̓aribꝰ dic poſt Bꝙ iudex qͥ p̄eſt ꝓuincie vt olim erat p̄ſes haa que ſunt meri imperij. vt in. l. illicitas. §. ꝙvniu̓ſas. ff. de offi. p̄ſi. vn̄ ꝑ totā ꝓuinciā habebat glaperat ciuitati d̓ iure cōi nō habeldij ptātēixti imperij. nec ea q̄ ſt̓ magne iuriſdea q̄ ſūt meri ⁊tionis ſꝫ recurrebat̉ in iſtis maioribꝰ ad p̄ſidem ꝓuincie. vt in. d. auc. de defen. ciui. in. §. audient. ⁊ in. §. iuraa quelibet ciuitas hꝫ regimer.ſꝫ hodie cōitolim habeluincia. ⁊ ideo ptās habet hodie oīa iſta. ad hoc qd̓ noglo. in. l. fi. C. de p̄ſcrip. lon.tem. Sed dubiū eſt qͥd inp̄ſidet̉ alicui caſtro velciuitatippido. ⁊ dic ꝙ ſi caſtꝝ ēsciuitatē ⁊ dn̄t rn̄dere in ciuitatē. dicūtio eſt pe.n. ciues illiꝰ ciuitatis cui ſubſunt ⁊ ei cogunt̉ ſb̓ire oīaonera. l. incola. ⁊. l. qui ex vico. ff. ad munici. Sed ſolethodie mitti vicarius qui pōt dici inferior magiſtratusvn̄ ſolū poterit cognoſcere de leuibꝰ criminibꝰ ⁊ de ſūma vſqꝫ ad. ccc. florenos vel aureos. vt in. d. auc̄. d̓ defen. ciui. In maioribꝰ aūt dꝫ remittere ad iudicem cirtatis ⁊ in criminibꝰ grauibꝰ dꝫ caꝑe malefactores ⁊ r̄mittere. vt in. d. §. audiēt. Itē ſcias ꝙ illud qd̓ dixiex cā pn̄t delegari ea q̄ ſunt imperij dūmodo nōdat̉ ad vltimū ſuppliciū ⁊ mēbri abſciſionem ꝑ acolla. in. §. ad hec. ⁊ lꝫ qͥdam ꝯͣ primū tn̄ cōiter tenetuvt no. glo. in. d. l. j. ⁊ ſpecū. in. d. §. iteꝫ ꝙ eſt delegatus⁊ glo. in. c. in archiepatu p̄all̓. princeps aūt pōt oīa delegare. vt no. glo. in. d. c. illud. ⁊ Bar. in. d. l. j. ⁊. l. īperiū p̄al. p̄ſidens aūt collegio ſeu vniuerſitati q̄ nō facitciuitate ſeu caſtꝝ vt ſūt iſti rectores artis lane ⁊ ſimilesnō hn̄t ea q̄ ſunt imperij ſꝫ ſolū cognoſcūt de hisuntur inter exercētes illā ꝓfeſſione occietatis ſeu ꝓfeſſiōis. vt in. l. fi. C. de irom. iudi. fallit in doctoerga ſcholares de iure cōi hꝫ ea que ſūtperij lꝫ nō ſeruet de ꝯſuetudine. vt eſt tex. in aucͣ. habita. C. ne fi. ꝓ pa. ⁊ ī ꝓe. ffoꝝ. no. bar. ī. d. l. j. In eccl̓iaſticis dic ꝙ ep̄i ⁊ ſuꝑiores ⁊ legape hn̄t ea que ſūtaūt prelatis dic ꝙsͣ. eo. De infiimperij.ure cōi nō hn̄t ea que ſunt imperij niſregulariforte ea q̄ ſt̓ de minori imperio ⁊ minimo vt leuiter co⁊ excōicatio eſt meri impeercere. Item pn̄t excōirij. vt nō. Inno. in. c. trāſmiſſam de elect. ⁊ Hoſt. in. c.ſequentibꝰ. nā in excōicatione exercet̉ iuriſdicis nobili ad publicā vtilitatē qn̄qꝫtn̄ exercetur in fauorē priuatū ⁊ tunc credo ꝙ ſit miimperij ꝑ ſupradicta ⁊ ſic limitarē Inno. Itē falatis regularibꝰ. nā ipſi cognoſcunt de criminibꝰ ꝯͣ ſubiectos dūmodo nō ꝓcedat̉ ad depoſitōꝫ. vt dixi in. c.cū ab eccl̓iaꝝ. sͣ. eo. ⁊ plenius dico. in. c. cū ꝯtīgat de fo.Abbas.5pe ⁊ hec no.Aſtoralisqrchⁱeẜ̄s cauſā ad ſe. appellationē delatā ſuditis ſuffraganei ꝯmittere pōt illū tn̄ ad ſuſcipiendam delegationē ꝯpellere nō pōt. h. d. vſqꝫ ad. §p̄terea. in prima ponitur ꝯſultatio. in ſecunda reſponſio. ibi ad qd̓ ¶ No. primo duas regl̓as ex tex. ſprimaꝙ epiſcopi exiſtentes in ꝓuincia archiep̄i ſubiecti ipſiarchiep̄o lege metropolitana ⁊ ſic archiep̄s ē iudex ordinarius oīm ep̄oꝝ ſue ꝓuincie. de iure cōi quelibet ꝓuincia dꝫ habere vnū archiep̄m ⁊ decē ep̄os. vt. vj.iij. in. c. ſcitote. nō tn̄ pōt ꝓcedere archiep̄s ꝯͣ ep̄m adepoſitōeꝫ qꝛ depoſitio ep̄oꝝ/i pape ē reſeruata. vtin. c. ij. de tranſla p̄la. Sed de qͦninibꝰ ꝑuis pōt cogͦſcere ⁊ ip̄os ep̄os punire. vt in. c. ſacro. de ſen. ex. ⁊. x. q.iij. qꝛ cognouimꝰ. nō. Io. an. in. c. vt litigantes. jͣ. eo. ti.li. vj. De cauſa ꝟo ciuili indifferenter cognoſcit etiamſi ſubditus ep̄i ꝯueniat ep̄m. nam dꝫ eū ꝯuenire coraꝫarchiep̄o. ſed ſi ep̄s habet cauſam ꝯtra ſubditū nō cō-
ep̄s debet eſſe iudex in cauſa ꝓpria ſꝫ debent eligi arbitri auctoritate iuris. hec ꝓbantur. in. c. ſi clericus aduerſus clericum. xj. q. j. ⁊ hec no. ¶ Scd̓a regula ꝙchiep̄s nō ꝯcurrit cū ep̄o in dioceſanis ſuffraganetſuoꝝ īmo regulariter nullā ptātem pōt exercere in ſb̓ditos ep̄oꝝ niſi in caſibꝰ exceptis. ⁊ ſic habes caſum inqͦ quis non eſt ſuꝑior ſubiectoꝝ ſui ſb̓iecti ⁊ ſic nō habet locū iſta regula ſi vinco vincētē te. de qua in. c. auctoritate de ꝯceſſ. p̄ben. li. vj. archiep̄s ergo hꝫ iuriſditionē ep̄alem in ſua dioceſi dūtaxat ſed in ꝓuincia hꝫiuriſditionē archiep̄alem vt in ep̄os regulariter poſſitexercere iuriſditionē ſed in ſb̓ditos ep̄oꝝ nō niſi in caſibꝰ exceptis. ¶ No. t̓cio ꝙ ordiuariꝰ pōt ſuo iure cāmad ſē ſpectantem delegare lꝫ multi allegēt impedimēo vid̓ duo ſpecialia primo quiatum ⁊ de iure caindifferenter archiep̄o ꝑmittit̉ vt poſſit cauſam deleguit̉ vtꝝ ſit ardua vl̓ leuis. ⁊ ſic videt̉are. nec diſty diſtinctio iuriiuilis nō ꝓcedit d̓ iure canonico vttm̄ leuia poſſint delegare que ꝯpetunt iure magiſtratvt dixi. s. c. ꝓxi. ¶ Scd̓m ſpeciale eſt hͦ ꝙ cauſa aplationis pōt delegari de iure ciuili eſt ſeciad hec. C. de iudi. no. glo. in. c. ſuꝑ queſtiole. ⁊ ſic videt̉ ꝙ de iure canonico oīa ſunt delegabilvt plene dixi. s. c. ꝓxi. dixit tn̄ h̓ Hoſti. ꝙ ſpeciale fate eſt in archiep̄is ⁊ in alijs iudicibꝰ īmediate ſubiectispape vt ꝓpter remotionē locoꝝ poſſint delegareego puto idem in oībꝰ de iure canonico qꝛcitur aliqua ſpecialitas in archiep̄is īmo padet ad ꝯſultationē de tempo. or. c. ꝯſultatōi. ¶ Quarto no. ꝙ cauſa pōt delegari nō ſubdito lꝫ nō ſubdituscogi nō poſſit ad acceptandū. ſic limita tex. in. l. vnC. qui ꝓ ſua iuriſ. vbi dicit̉ ꝙ cā dꝫ ſubdelegari ſuto. dꝫ .n. intelligi quo ad hoc vt ille poſſit cōpelli ad acceptandū delegationē. ſꝫ ſi vult acceptare pōt ſibi committi. vt no. ibi glo. ad hoc tex. ī. l. ſi p̄tor. ff. d̓ offi. eiusItē no. a ꝯͣrio ſenſu ꝙ ſuꝑior pōt ſubdito inuito delegare aliquā cām ⁊ eum cōpellere ad acceptādum. ratōeſt qꝛ iudicare eſt publici iuris vn̄ eſt munus acceſſorievt. in. l. muneꝝ. in. §. iudicandi neceſſitas. ff. de mune. ⁊ho. ad idē tex. in. d. l. vnica. C. qͥ ꝓ ſua iuriſ. ¶ ⁊no. ꝙ archiep̄s non tenet̉ cognoſcere in ſua d̓eſt in alijs cauſis que deferunt̉ ad eū iure metropolitico ꝑ viam querele vt ſunt caſus excepti de quibꝰ h̓ inglo. ad p̄dicta vide bonū tex. in. d. c. vt litigātes. ¶ Inglo. prima no. bene iſtā glo. vſqꝫ ad fi. ⁊ pōt ponere exemplū in abbate ſubiecto ep̄o vel in alio p̄lato ſeculariputa p̄poſito eccleſie collegiate. vel ſi archidiaconꝰ p̄ſcripſit iuriſditionē in qͥbuſdā caſibꝰ vel in aliqua parochia dubitat̉ nūqͥd ep̄s poſſit cognoſcere de ſb̓ditisp̄latoꝝ ſibi ſubiectoꝝ: ⁊ ponit glo. duas opi. Primafuit Hog. Tā. ⁊ Uin̄. ꝙ ſic ⁊ hac opi. ſeqͥt̉ La. Phi.⁊ Goff. qͥ etiā dicūt hͦ eē de antiqua ⁊ approbata ꝯſuetudīe. Idē Hoſti. niſi ẜm eū de ꝯſuetudine vl̓ priuilegio alid̓ appareat. vult .n. Hoſt. ꝙ ep̄s habeat īmediatam iuriſditōꝫ ī oēs de dioceſi lꝫ ſit aliꝰ p̄latꝰ ſpecial̓ etſic ꝯcurrit cū qͦlibet p̄lato inferiore in iuriſditōis exercitio. ſentit etiā ꝙ ſi archip̄ſbyter eēt ſb̓iectꝰ archidiacono ⁊ archip̄ſbytero appellaret̉ pōt appellari ad ep̄uꝫomiſſo archidiacono qͣi nō faciūt iſti gradū inter ep̄m⁊ ſb̓ditos. ¶ Scd̓a opi. fuit Io. ⁊ hāc ſeqͥt̉ Ber. gloſator qͥ hꝫ oppoſitū vt ep̄s nō poſſit cogͦſcere de cauẜ ſb̓ditoꝝ p̄lati niſi ꝑ appellatōꝫ. ⁊ ꝙ gradatim eſt appellādum. Io. an. dicit ꝙ ſaluo iure ſpeciali credit ꝙ d̓ iucōi inter ep̄m ⁊ p̄latū ſibi ſubiectū locꝰ ſit p̄uentōi. rſi iuriſditio pape pōt p̄ueniri ꝑ ordinariā. vt ī. c. vt debitꝰ d̓ appel. fortiꝰ iuriſditio ep̄i pōt p̄ueniri ꝑ p̄latū ſibi ſubiectum nec debet poſſe ep̄s īmutare iſtam p̄uētioneꝫ ſicut non poteſt al̓s diſponere contra canones ſꝫ