Druckschrift 
1 (1485)
Entstehung
Seite
153v
Einzelbild herunterladen
 

De offi. or.

dices hn̄tes meꝝ mixtū imperiū ꝓſequere taml̓aribꝰ qͣꝫ in eccl̓iaſticis. In ſecl̓aribꝰ dic poſt B iudex p̄eſt ꝓuincie vt olim erat p̄ſes haa que ſunt meri imperij. vt in. l. illicitas. §.vniu̓ſas. ff. de offi. p̄ſi. vn̄ totā ꝓuinciā habebat glaperat ciuitati iure cōi habeldij ptātēixti imperij. nec ea ſt̓ magne iuriſdea ſūt meritionis ſꝫ recurrebat̉ in iſtis maioribꝰ ad p̄ſidem ꝓuincie. vt in. d. auc. de defen. ciui. in. §. audient. in. §. iuraa quelibet ciuitas hꝫ regimer.ſꝫ hodie cōitolim habeluincia. ideo ptās habet hodie oīa iſta. ad hoc qd̓ noglo. in. l. fi. C. de p̄ſcrip. lon.tem. Sed dubiū eſt qͥd inp̄ſidet̉ alicui caſtro velciuitatippido. dic ſi caſtꝝ ēsciuitatē dn̄t rn̄dere in ciuitatē. dicūtio eſt pe.n. ciues illiꝰ ciuitatis cui ſubſunt ei cogunt̉ ſb̓ire oīaonera. l. incola.. l. qui ex vico. ff. ad munici. Sed ſolethodie mitti vicarius qui pōt dici inferior magiſtratusvn̄ ſolū poterit cognoſcere de leuibꝰ criminibꝰ de ſūma vſqꝫ ad. ccc. florenos vel aureos. vt in. d. auc̄. defen. ciui. In maioribꝰ aūt dꝫ remittere ad iudicem cirtatis in criminibꝰ grauibꝰ dꝫ caꝑe malefactoresmittere. vt in. d. §. audiēt. Itē ſcias illud qd̓ dixiex pn̄t delegari ea ſunt imperij dūmododat̉ ad vltimū ſuppliciū mēbri abſciſionem acolla. in. §. ad hec. lꝫ qͥdam ꝯͣ primū tn̄ cōiter tenetuvt no. glo. in. d. l. j. ſpecū. in. d. §. iteꝫ eſt delegatus glo. in. c. in archiepatu p̄all̓. princeps aūt pōt oīa delegare. vt no. glo. in. d. c. illud. Bar. in. d. l. j.. l. īperiū p̄al. p̄ſidens aūt collegio ſeu vniuerſitati facitciuitate ſeu caſtꝝ vt ſūt iſti rectores artis lane ſimiles hn̄t ea ſunt imperij ſꝫ ſolū cognoſcūt de hisuntur inter exercētes illā ꝓfeſſione occietatis ſeu ꝓfeſſiōis. vt in. l. fi. C. de irom. iudi. fallit in doctoerga ſcholares de iure cōi hꝫ ea que ſūtperij lꝫ ſeruet de ꝯſuetudine. vt eſt tex. in aucͣ. habita. C. ne fi. pa. ī ꝓe. ffoꝝ. no. bar. ī. d. l. j. In eccl̓iaſticis dic ep̄i ſuꝑiores legape hn̄t ea que ſūtaūt prelatis dic. eo. De infiimperij.ure cōi hn̄t ea que ſunt imperij niſregulariforte ea ſt̓ de minori imperio minimo vt leuiter co excōicatio eſt meri impeercere. Item pn̄t excōirij. vt. Inno. in. c. trāſmiſſam de elect. Hoſt. in. c.ſequentibꝰ. in excōicatione exercet̉ iuriſdicis nobili ad publicā vtilitatē qn̄qꝫtn̄ exercetur in fauorē priuatū tunc credo ſit miimperij ſupradicta ſic limitarē Inno. Itē falatis regularibꝰ. ipſi cognoſcunt de criminibꝰ ꝯͣ ſubiectos dūmodo ꝓcedat̉ ad depoſitōꝫ. vt dixi in. c. ab eccl̓iaꝝ.. eo. plenius dico. in. c. ꝯtīgat de fo.Abbas.5pe hec no.Aſtoralisqrchⁱeẜ̄s cauſā ad ſe. appellationē delatā ſuditis ſuffraganei ꝯmittere pōt illū tn̄ ad ſuſcipiendam delegationē ꝯpellere pōt. h. d. vſqꝫ ad. §p̄terea. in prima ponitur ꝯſultatio. in ſecunda reſponſio. ibi ad qd̓ No. primo duas regl̓as ex tex. ſprima epiſcopi exiſtentes in ꝓuincia archiep̄i ſubiecti ipſiarchiep̄o lege metropolitana ſic archiep̄s ē iudex ordinarius oīm ep̄oꝝ ſue ꝓuincie. de iure cōi quelibetuincia dꝫ habere vnū archiep̄m decē ep̄os. vt. vj.iij. in. c. ſcitote. tn̄ pōt ꝓcedere archiep̄s ꝯͣ ep̄m adepoſitōeꝫ qꝛ depoſitio ep̄oꝝ/i pape ē reſeruata. vtin. c. ij. de tranſla p̄la. Sed deninibꝰ ꝑuis pōt cogͦſcere ip̄os ep̄os punire. vt in. c. ſacro. de ſen. ex.. x. q.iij. qꝛ cognouimꝰ.. Io. an. in. c. vt litigantes.. eo. ti.li. vj. De cauſa ꝟo ciuili indifferenter cognoſcit etiamſi ſubditus ep̄i ꝯueniat ep̄m. nam dꝫ ꝯuenire coraꝫarchiep̄o. ſed ſi ep̄s habet cauſam ꝯtra ſubditū cō-

ep̄s debet eſſe iudex in cauſa ꝓpria ſꝫ debent eligi arbitri auctoritate iuris. hec ꝓbantur. in. c. ſi clericus aduerſus clericum. xj. q. j. hec no. Scd̓a regulachiep̄s ꝯcurrit ep̄o in dioceſanis ſuffraganetſuoꝝ īmo regulariter nullā ptātem pōt exercere in ſb̓ditos ep̄oꝝ niſi in caſibꝰ exceptis. ſic habes caſum in quis non eſt ſuꝑior ſubiectoꝝ ſui ſb̓iecti ſic habet locū iſta regula ſi vinco vincētē te. de qua in. c. auctoritate de ꝯceſſ. p̄ben. li. vj. archiep̄s ergo hꝫ iuriſditionē ep̄alem in ſua dioceſi dūtaxat ſed in ꝓuincia hꝫiuriſditionē archiep̄alem vt in ep̄os regulariter poſſitexercere iuriſditionē ſed in ſb̓ditos ep̄oꝝ niſi in caſibꝰ exceptis. No. t̓cio ordiuariꝰ pōt ſuo iure cāmad ſē ſpectantem delegare lꝫ multi allegēt impedimēo vid̓ duo ſpecialia primo quiatum de iure caindifferenter archiep̄o ꝑmittit̉ vt poſſit cauſam deleguit̉ vtꝝ ſit ardua vl̓ leuis. ſic videt̉are. nec diſty diſtinctio iuriiuilis ꝓcedit iure canonico vttm̄ leuia poſſint delegare que ꝯpetunt iure magiſtratvt dixi. s. c. ꝓxi. Scd̓m ſpeciale eſt cauſa aplationis pōt delegari de iure ciuili eſt ſeciad hec. C. de iudi. no. glo. in. c. ſuꝑ queſtiole. ſic videt̉ de iure canonico oīa ſunt delegabilvt plene dixi. s. c. ꝓxi. dixit tn̄ Hoſti. ſpeciale fate eſt in archiep̄is in alijs iudicibꝰ īmediate ſubiectispape vt ꝓpter remotionē locoꝝ poſſint delegareego puto idem in oībꝰ de iure canonico qꝛcitur aliqua ſpecialitas in archiep̄is īmo padet ad ꝯſultationē de tempo. or. c. ꝯſultatōi. Quarto no. cauſa pōt delegari ſubdito lꝫ ſubdituscogi poſſit ad acceptandū. ſic limita tex. in. l. vnC. qui ſua iuriſ. vbi dicit̉ dꝫ ſubdelegari ſuto. dꝫ .n. intelligi quo ad hoc vt ille poſſit cōpelli ad acceptandū delegationē. ſꝫ ſi vult acceptare pōt ſibi committi. vt no. ibi glo. ad hoc tex. ī. l. ſi p̄tor. ff. offi. eiusItē no. a ꝯͣrio ſenſu ſuꝑior pōt ſubdito inuito delegare aliquā cām eum cōpellere ad acceptādum. ratōeſt qꝛ iudicare eſt publici iuris vn̄ eſt munus acceſſorievt. in. l. muneꝝ. in. §. iudicandi neceſſitas. ff. de mune.ho. ad idē tex. in. d. l. vnica. C. ſua iuriſ.no. archiep̄s non tenet̉ cognoſcere in ſuaeſt in alijs cauſis que deferunt̉ ad iure metropolitico viam querele vt ſunt caſus excepti de quibꝰ inglo. ad p̄dicta vide bonū tex. in. d. c. vt litigātes. Inglo. prima no. bene iſtā glo. vſqꝫ ad fi. pōt ponere exemplū in abbate ſubiecto ep̄o vel in alio p̄lato ſeculariputa p̄poſito eccleſie collegiate. vel ſi archidiaconꝰſcripſit iuriſditionē in qͥbuſdā caſibꝰ vel in aliqua parochia dubitat̉ nūqͥd ep̄s poſſit cognoſcere de ſb̓ditisp̄latoꝝ ſibi ſubiectoꝝ: ponit glo. duas opi. Primafuit Hog.. Uin̄. ſic hac opi. ſeqͥt̉ La. Phi. Goff. etiā dicūt de antiqua approbata ꝯſuetudīe. Idē Hoſti. niſi ẜm de ꝯſuetudine vl̓ priuilegio alid̓ appareat. vult .n. Hoſt. ep̄s habeat īmediatam iuriſditōꝫ ī oēs de dioceſi lꝫ ſit aliꝰ p̄latꝰ ſpecial̓ etſic ꝯcurrit qͦlibet p̄lato inferiore in iuriſditōis exercitio. ſentit etiā ſi archip̄ſbyter eēt ſb̓iectꝰ archidiacono archip̄ſbytero appellaret̉ pōt appellari ad ep̄uꝫomiſſo archidiacono qͣi faciūt iſti gradū inter ep̄m ſb̓ditos. Scd̓a opi. fuit Io. hāc ſeqͥt̉ Ber. gloſator hꝫ oppoſitū vt ep̄s poſſit cogͦſcere de cauẜ ſb̓ditoꝝ p̄lati niſi appellatōꝫ. gradatim eſt appellādum. Io. an. dicit ſaluo iure ſpeciali credit iucōi inter ep̄m p̄latū ſibi ſubiectū locꝰ ſit p̄uentōi. rſi iuriſditio pape pōt p̄ueniri ordinariā. vt ī. c. vt debitꝰ appel. fortiꝰ iuriſditio ep̄i pōt p̄ueniri p̄latū ſibi ſubiectum nec debet poſſe ep̄s īmutare iſtam p̄uētioneꝫ ſicut non poteſt al̓s diſponere contra canones ſꝫ