42De offi. or.

poterat ire vt. sͣ. dixi. ⁊ no. gl. ſeq̄ns. Un̄ ſcias ꝙ duoſūt effectꝰ notabiles ⁊ pͥncipales appellatōis. pͥmꝰ ī eo ꝙſuſpēdit iudicatū vl̓ extinguit vt .sͣ. dixi. ſcd̓s caſus ineo ꝙ deuoluit cām ad ſuꝑiorē. vt in. c. nō ſolū. ⁊ in. c. ſa iudice̓ de appell. li. vj. do. an̄. ponit alios duos effectꝰſꝫ iudicio meo cōp̄hēdūt̉ ſub p̄dictis. nā terciꝰ eſt effectꝰ ẜm eū qui ſuſpēdit iuriſditionē iudicis a qͦ. ſꝫ iſte eſfectꝰ ꝯp̄hēdit̉ in ſcd̓o qꝛ ſi deuoluit cām ad ſuꝑioremergo ſuſpēdit iuriſditionē iudicis inferioris. vt in. c. lꝫde offi. lega. ⁊ in. c. paſtoral̓ in. §. p̄terea de offi. dele. qͣr̄tus effectꝰ ẜm eum qꝛ impedit tranſitū ī rem iudicata.ſꝫ iſte effectus ꝯprehendit̉ ſub pͦ. qꝛ ſi appellatio extinguit vel ſuſpedit iudicatū. ergo impedit ne tranſeatrem iudicatā. vt in. c. qd̓ ad ꝯſultationē p̄al. duo ergoprincipales ſunt effectus appellatōis de quibꝰ. sͣ. Un̄redeundo ad principale q̄dico ꝙ appellatō ī ſententia cenſure nō operat̉ primū effectū qꝛ nō ſuſpēditvinculū ſnīe ſed ſed oꝑatur ſcd̓m qꝛ deuoluit cām adſuꝑiorem vt hic ⁊ in. c. ꝑ tuas de ſen. ex. pōt ergo appellatio habere vnū effectu ſine reliquo. ⁊ ꝑ hoc dixit hicdo. an. notabile dictū ſi eſſet veꝝ ꝙ ſi ꝑ ſtatutū tolletur appellatio p̄ſuppoſita validitate ſtatuti. nā nōlet hͦ ſtatutū ī terris recognoſcentibꝰ ſuꝑiorē. vt dixi īc. veniētes de iureiū. ⁊ no. Bar. in. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti.⁊ iur. ꝙ appellatio videt̉ remota ſolū reſpectu pͥmi effectus ⁊ nō ſcd̓i. Sꝫ ego hoc dictū nullo mō puto verum qꝛ a quo remouet̉ genꝰ remouet̉ ⁊ quelibet eiusſpecies. vnde ſi inhibet̉ alicui ne poſſit donare oīs ſpecies denationis eſt interdicta. vt in. l. filiuſfa. ff. d̓ dona.remota ergo appellatōe ꝑ ſtatutū intelligit̉ remotusoīs effectus appellatōis. hoc etiā ꝓbo ꝑ dictū. §.rea vbi patet ꝙ remota appellatōe ꝑ reſcriptunteſt appellari ad effectū deuoluēdi cam ad ſuꝑiorē niſiſuperior ex certa ſcīa recipiat appellationē. vt ibi ⁊ ī. c.paſtoral̓ de appel. nec ob. tex. noſter qꝛ nō eſt ſimplter ab excōicatōe remota appellatio. hoc .n. nullibinet̉ īmo ꝯͣrium habet̉ in. d. c. ꝑ tuas. ſed ſolū diſponivt vinculū nō ſuſpendat̉ ꝑ appellationē ⁊ ſic ſolū tollit ius vnū effectū appellatōnis. vn̄ ꝑ ꝯn̄s videt̉ ꝑmittere alios effectus. vt in. c. nōne do preſump. ⁊ xxv. di.qualis. Sꝫ dubiū eſſet qͥd ſi ſtatutū diceret ꝙ ſnīa poteſtatis nō ſuſpēdat̉ ꝑ appellatōꝫ nūqͥd poterit appellari quo ad effectū deuolutiuū? ⁊ videt̉ ꝑ ꝙ ſic. arIrium ꝯcludit do. an. h̓ in alio articulo qꝛ cū ſnīa relariter nō retractat̉ niſi appellatōis via dicendo ꝙ nōpoſſit ſuſpendi ꝑ appellatōem videt̉ interdixiſſe retractationē q̄ pōt ſequi ex appellatione. ſed in ſnīa cenſure aliud ē qꝛ natura ſui eſt retractabil̓. Et aduerte qͥain hoc videt̉ do. an. ſibi ꝯͣrius. nā in p̄cedenti caſu vbierat minꝰ dubiū tenuit ꝙ poterit appellari qͦ ad ſcd̓meffectū ⁊ in iſto articulo tenet ꝯͣrium. Et ego tenerē iniſto articulo oppoſitum qꝛ vt dixi remouēdo vnū effectū applleationis videt̉ ꝑmittere alios. potuit .n. ſtatutum diſponere vt nō ſuſpēdat̉ ꝑ appellatōꝫ que fruſtratorie qn̄qꝫ fit ad impediēdam executionē ſnīe cuifraudi obuiat̉ ꝑ tale ſtatutū ſꝫ appellari poterit qͦ ad hͦvt ſuperior cognoſcat an̄ iuſte vl̓ in iuſte fuit excōicatus. arg. h̓ ⁊ cū ſimꝰ in odioſis dꝫ fieri ſtrictiſſima int̓p̄tatio. l. iij. §. hec aūt verba. ff. de neg.⁊ in. c. in nr̄aIltimo notab̓de iniur. ⁊ in. c. ſtatutū de elect. li. vj. ¶ex glo. ⁊ ex p̄dictis ꝙ a ſententijs qͥ nō trāſeunt in remiudicatā dꝫ nihilominꝰ appellari infra. x. dies al̓s nonaudiet̉ qͥs ꝑ viā appellationis ſꝫiam q̄rele vt. sͣ. dixi de excōicatōe que ſingularit̓ nōIn glo. in ꝟ. cōus in fi. c. cordi. adde li. vj. Et videt̉ glo ꝯcludeodie itineris arreptio nō habeat vim appellatōs. ſed tu dic melius vt nō in. c. dilecti d̓ appel. ⁊ ibi di¶ In glo. fi. no. primo ex pͥncipio referendo glo. adad tex. ꝙ ꝓ ſnīa etiā excōicatōis nō p̄ſumit̉ rōne ꝓceſſus. In alijs ſententijs a ſententia excōmunicatiōis ꝗͥd

tenēdū: dicēdū eſt vt plene no. in. c. qm̄ ꝯͣ falſam de ꝓba. ⁊ ꝑ Inno. in. c. cū in iure de offi. dele. ſꝫ in ſententiaexcōicationis eſt dubiū nunqͥd p̄ſumat̉ ꝓ iuſticia? ettenet h̓ do. an. in duplici loco ꝙ p̄ſumit̉ ꝓ iſta ſnīa exquo nō ſuſpēdit̉ vinculū ꝑ appellatōeꝫ. ⁊ dicit ꝑ hͦ limitandū qd̓ no. Inno. in. d. c. cū in iure. vbi dicit ꝙ ꝓſnīa p̄ſumit̉ poſtqͣꝫ trāſiuit in rē iudicatam ſꝫ ante nō.nā vt vides ex cōicatio nō tranſit in rē iudicatā ⁊ tn̄ ꝓea p̄ſumit̉. Sꝫ adu̓te qꝛ do. an. nō fuit recordatꝰ de nōtabili dicto Inno. in. c. bone el. j. de elec. vbi dic̄ ꝙ quēadmodū ꝓ alijs ſententijs nō p̄ſumit̉ ſi fuit appellatūita nec ꝓ ſnīa excōicationis ſed onus ꝓbādi excōicationē fuiſſe iuſtā incūbit adu̓ſario. ſecus ſi nō fuit appellatū. ⁊ ad hoc allegat iſtum tex. ⁊ hoc dictū Inno. ſeqͥtur idē do. an. in. d. c. qͥqͥnimo plꝰ credo ꝙ citra appellationē ſi excōicatꝰlerit̉ infra decendiū de iniuſta excōicatione nō p̄ſumit̉ ꝓiuſticia niſi ꝓbet̉ qꝛ exqͦimpugnat ſnīam infra decendiū nō videt̉ acquieuiſſeſnīe ⁊ ſic dꝫ excōicator eam ꝓbare iuſtā. Aj. de re iudi. li. vj. ⁊ rō. c. qd̓ ad ꝯſultationeꝫno. Inno. in. c. ſollicitudinē de appel. Sed nūqͥd podecendiū p̄ſumat̉ ꝙ iudex citauerit ſeu monuerit excōicatū: iſta glo. facit ꝙ nō ſꝫ vide tu tex. notabilē in. c.ſacro de ſen. ex. in pͥn. vbi ꝓbat̉ excōicatorem deberebare ꝙ monuerit. Et idē ſentit Fe. ꝯſilio. clxv. vbi netanter dicit ꝙ ſi ꝯͣ primū ⁊ ſcd̓m decretum opponit̉ ꝙnō ꝓceſſerit citatio dꝫ adu̓ſariꝰ hͦ ꝓbare etiam poſt lapſum. x. dieꝝ. tū qꝛ ꝑs negat fuiſſe pn̄tem. tum qꝛ pͥmū⁊ ſcd̓m decretū interponūt̉ ꝯtra abſentē ⁊ ſic ſingulariter ſentit ꝙ nō p̄ſumit̉ ꝑtem fuiſſe pn̄tem in ſnīa vecitationem p̄ceſſiſſe ſaltē in illis ſententijs que ferūt̉:abſentē de quaꝝ natura eſt excōicatio. v hͦ idē approbat do. an. in. d. c. qm̄ ꝯͣ. Et generaliter an ſnīa p̄ſumatur lata ꝯͣ pn̄tem vide ꝑ ſpe. in ti. de ſen. §. vt aūt. ver. ⁊no. ⁊ ꝑ Inno in. d. c. cū in iure. ¶ Ultimo no. finē gl.ꝙ ꝓbatōes recepte ad vnū effectū faciunt fidē ad alium effectū inter eaſdē ꝑſonas. de quo dic vt plene dixi in. c. veniēs el. ij. de teſti.¶ De cauſis ſubditoꝝ arSO IIMV l. chiep̄oꝝ ⁊ ep̄oꝝ ſuoruꝫpatriarcha nō cognoſcit niſi ꝑ appellationeꝫlegitima aut vigore ꝯſuetudinis ſeu priuilegij. In prima ponit̉ deciſa ꝯſultatio. In ſcd̓a rn̄ſio. ibi ꝯſultationi. No. primo ꝙ quēadmodū ſe habent ſubditi ep̄oꝝad archiep̄m ita ſe habent ſubditi archiep̄oꝝ ad patriarcham ſicut archiep̄s nō ſe impedit de ſubditis ep̄oniſi per appellationē. vt in. c. paſtoralis. jͣ. e. ita nec patriarcha impedit ſe de ſubditis archiep̄oꝝ niſi ꝑ applationem vel alio iure ſpeciali. Et ex hoc ⁊ ex tex. no.ſicut ab ep̄is appellat̉ ad archiep̄m metropolitanum.jͣ. e. paſtoralis. ita ab archiep̄o appellat̉ ad patriarchāqui eſt iudex archiep̄oꝝ. Nā ſicut multe dioceſes ſuntſub cura archiep̄i ita ꝙ archiep̄s eſt metropolitanus⁊ ſuperior omniū illoꝝ ep̄oꝝ dioceſum ita multe ꝓuincie ſunt ſub cura cuiuſcunqꝫ patriarche ita ꝙ patriarcha eſt iudex ordinarius oīm archiep̄oꝝ qui ſunt ī ſuopatriarchatu. Et ſcias quatuor eſſe in ordine principaliores patriarchas quos enūerat tex. in. c. antiqua d̓ pͥuile. alij ꝟo preter illos nō ſunt de iſtis principalioribꝰ¶ No. ſcd̓o ꝙ patriarche non habent plus iuriſditionis qͣꝫ habeant archiep̄i vel ep̄i niſi quatenꝰ in canonibus cauetur expreſſum. dignitas tn̄ eoruꝫ eſt maior. vtin. c. antiqua prealleg. ¶ Cercio no. tria ex quibꝰ competit iuriſditio ordinaria ex lege ex ꝯſuetudine ⁊ ex pͥuilegio principipis. conſuetudo ergo dat ordinariā iuriſditionem. vt h̓ ⁊ in. c. cum contingat. iuncta glo. defo. compe. ⁊ in. c. conqueſtus. ix. q. iij. ¶ Iteꝫ noͣ. ibi eccleſiam vel rectorem. ꝙ qn̄qꝫ priuilegiū conceditur ip̄ieccleſie qn̄qꝫ p̄lato ipſius eccleſie. Inſpicienda ſunt gͦverba priuilegij. ⁊ ex priuilegio dicit̉ quis honorari a