De offi. ordi.
ꝯueniri corā abbate cū habeat iuriſditōeꝫ. pōt etiā ꝯiniri corā ep̄o. nec poterat dice̓ volo prius ꝯueniri corabbate qꝛ ep̄s ꝯcurrit in iuriſditōe exquo n̄ agit̉ ad corectionē. ⁊ idē dicit in alijs p̄latis inferioribꝰ habentibꝰiuriſditōeꝫ reſpectu ſubditoꝝ ſuoꝝ. Pro hac opi. facitl. fi. C. de iuriſ. om. iudi. vult ergo in ſūma Inno. ex omnibꝰ p̄dictis ꝙ ſi agit̉ ꝯͣ monachū ad correctionē ẜm regulā pͥmo loco correctio ſpectat ad abbatē. ſed ſi accuſatur monachꝰ crimīalit̓ debꝫ accuſari corā ep̄o. Si ꝟcauſa ē pecuniaria vel al̓s ciuilis ⁊ ſpectat pͥncipalit̓ amonaſteriū nō cognoſcit abbas. ſed ſi ſpectat ad aliudmonaſteriū ſubiectū abbati tūc vterqꝫ eſt iudex abbas.ſ. ⁊ ep̄s ⁊ dat̉ optio actori coram quo iſtoꝝ velit monachum ꝯuenire. ego ꝟo in aliquibꝰ limitaui ⁊ diſcreparab opi. Inno. ⁊ idē Io. de lig. vnde vide qd̓ dixi in. c. cab eccleſiaꝝ. sͣ. e. cū ſuis remiſſionibꝰ. ¶ Cōtra tex. opp.videt̉ em̄ ꝙ archiep̄s nō poſſit ſe impedire de religioſisqui ſunt in dioceſi ſui ſuffraganei nec de clericis ſecularibus. vt in. c. paſtoralis. jͣ. eo. Sol. dic ꝙ iſte tex. pōt in hͦintelligi duplicit̓. primo ꝙ iſti religioſi erāt in dioceſi archiepi ⁊ tūc ceſſat ꝯtrariū quia archiep̄s eſt ep̄us in ſuadioceſi. ⁊ tūc expone tex. ſi p̄lati eoꝝ .ſ. regulares vt abpoſt monibates pͥores ⁊ ſil̓es. nam ſi iſti ſunt negligētetionē archiep̄s tanqͣꝫ ordinariꝰ in ſua dioccedit ineligioſis exiſtēſua iuriſditionē. Si ꝟo tex. intelligit̉ ⁊⁊ tūc vertibꝰ in ꝓuincia archiep̄i extra dioceſim ꝓh ⁊ ep̄is ſibum p̄lati debet intelligi ⁊ exponi ꝓ abbatimul qꝛ ſi abbas eſt negligēs ſuccedit ep̄s non archiep̄s.vn̄ debet archiep̄s priꝰ mone̓ abbatē ⁊ ſic eſt negligenss ipſe archiep̄sdebet admone̓ ep̄m loci ⁊ ſi ep̄s ē negꝭpoterit coherce̓ ẜm Hoſti. ⁊ bn̄ niſi crimīa eſſent notoria. nam in notorijs archiep̄s iuriſditōeꝫ pōt exercere inſubditos ſuffraganeoꝝ ſuoꝝ. vt in. c. romana. §. notoria de cēſi. li. vj. Ego tn̄ in regularibꝰ ſeruarē vt pͥus firet monitio ip̄is platis regularibꝰ vt corrigāt ꝑ iſtū tequi hͦ videt̉ velle aꝑte. naꝫ h̓ p̄ſupponebat̉ ꝙ iſti diſcurrebant ꝑ curias pͥncipū qd̓ nō poterat eſſe nō notoriū.arg. in. c. quāto de trāſla. prela.Ab vno epiD reprimedaM. copo excōitatus ab alijs eſt vitādus et archiep̄s ꝑ que relāaditus nō abſoluet niſi pͥmo remittat. Et duo facit. primo p̄mittit generale exordiuꝫ ex quo poſtea infert̉ ſpeciale mādatū. ibi ideoqꝫ. ¶ Nota primo ꝙ ꝑ appoſitionem pene ꝗs ꝯprimit̉ a malicia ſua. pena ergo indirectegit hoīem ad virtuteꝫ. ⁊ vide tex. no. xxiij. q. vj. §. exnam timore pene quis deſiſtit a malo ⁊ aſſumit poſtmodū bonū in ꝯſuetudine ⁊ humani moris eſt conſuetadiligere. ¶ Nota ſcd̓o ꝙ excoīcatus in vna dioceſi ē excōīcatus in qͣlibet ꝑte orbis. excoīcatio em̄ afficit ꝑſonā⁊ eam ſequit̉ quocūqꝫ ſe vertit ſicut lepra leproſuꝫ. .j. q.cito turpē. ⁊. iiij. q. v. quiſqͥs. ⁊ in. c. j. ⁊. c. ij. de tre. ⁊ pa.idem eſt in omni ſnīa corꝑis afflictiua ſeu corꝑis parificatiua. ad hͦ qd̓ no. Inno. in. c. cāꝫ qͥ fi. ſint legit. ¶ Tercio nota ꝙ archiep̄s nō debet indiſtincte abſolue̓ ſubditum excōicatū a ſuffraganeo ſuo. debet em̄ archiep̄s pͥmo eū remittere abſoluēdū ad excoīcatorē ſuū vt h̓ niſiꝑiculū eſſet in mora vel excoīcatio eēt euidēt̓ iniuſta venulla. vt in. c. ſollicitudinē in fi. jͣ. de appel. In hͦ tn̄ inſtathoſti. h̓ ſed dicit Io. an. materiā iſtius remiſſionis ſe credere hodie expeditaꝫ per. c. venerabilibꝰ de ſen. ex. li. vj.Ego hunc articulū examīaui plene in. c. ab excoīcato dereſcrip. ⁊ dic vt ibi. ¶ Itē nota ꝙ excoīcatus abſoluitpreſtita prius iuratoria cautōe ⁊ ſic videt̉ ꝙ nō teneturpreſtare fideiuſſores. qd̓ dicit Uin. verū dūmodo talisſit ꝑſona ꝙ de ip̄iꝰ iuramēto ſit ꝯfidendēdū al̓s dꝫ exigidonea cautio. arg. in. c. lr̄as de p̄ſump. qd̓ verbū no. ſedlimita primū dictuꝫ ⁊ tex. ꝓut habes bonā glo. in. c. quafronte de app. ⁊ ibi tetigi ꝑ tex. ⁊ doct. in. c. ex ꝑte el. j. de
ad vtilitatem partis. ⁊ ſic bene facit iſte tex. ꝙ iudex pōtſtipulari ꝓ priuato. de quo vide qd̓ dixi poſt Innoc. inc. dudū de ꝯuer. ꝯiug. ¶ Ultimo nota ꝙ ſi abſolutꝰ nōvult ſatiſfacere ẜm ꝙ iurauit in abſolutōe nō reinciditipſo facto in excoīcationē ſed debet de nouo excoīcari.allit in caſibꝰ qui habentur in. c. eos qui de ſen. ex. li. vj.¶ In glo. ij. nota glo. ⁊ plures alias penas ponit hoſti.ieqͥparat penas iuris civer. nō ſuuilis ad penas iuris canonici. ¶dant̉ in fi. nota plura ex glo. ⁊ pͥmo quare excoīcatioſuſpēdit̉ ꝑ appellatōeꝫ. hoc em̄ ꝯtingit ex eo qꝛ ſecū trahit executōeꝫ ẜm glo. hoc dictū nō eſt verū. nam ſnīa lata in cauſa furti trahit ſecū executōeꝫ qꝛ incōtinenti infamat ꝯdēnatū. l. nō pōt. ff. de his qui no. infa. ⁊ tamē ꝑ.ff. eo. Iteſellationē ſuſpendit̉ effectꝰ ſnīe. vt. l. ſnis ſnīa abſolutoria trahit ſecū execinē ⁊ tamppellationē. nā appellatio facit vt nſuſpendideo ꝙ leges dicūt ꝙ ꝑ appelladeaturī fi. ff. ad turpil. ⁊. l. ij. ff. de peni.scoīterꝙ ſuſpendit̉. vt in. c. veniētes des in. §. preterea ⁊ in. c. fi. de offi.iur. ⁊ in. c. paria dic̄ vt pleniꝰ dixi poſt glo. ⁊Ideo de hacin. c. paſtoralis de appel. ¶ Scd̓o nota ex glo. ꝙ ſicoīcationis nō trāſeat in rem iudi. quo ad affectū irretractabilem pōt retractari etiā poſt mille annos. ⁊ īqualibet ſnīa cenſure. vt in ſuſpēſione ⁊ interdhoc. c. fi. de peni. quinīmo ſi excoīcatus ex diuturno tꝑeefficeret̉ deterior deberet iudex ex officio illā ſetentiā relaxare. vt nō. Io. an̄. poſt beatū Tho. in. c. j. de ſen. ex. li.vj. dixi in. c. ab excoīcato de reſcrip. ⁊ ratio eſt qꝛ iſte ſententie cenſure dirigunt̉ in aīam ꝓpter peccatū ⁊ ſeꝑationē a gratia dei. ſed non pōt quis inuitus ſeꝑari ꝑpetuo a gratia dei qꝛ deus nunqͣꝫ claudit gremiū redeuntivn̄ in quacunqꝫ hora ingemuerit peccator ⁊cͣ. vt habet̉l. di. ponderet. Ideo eoīp̄o ꝙ peccatorē penituit recōciliatur deo. de peni. di. j. dixi ideo ꝑ ꝯn̄s debet recōciliari ꝑ eccl̓iam que nō debet claude̓ gremiū redeunti. vt inc. ſuꝑ eo de here. li. vj. ⁊ in epl̓a inter claras. C. de ſū. tri.ſed quo ad alios effectꝰ dic ꝙ iſta ſnīa trāſiuerit in remiudicatā quēadmodū ⁊ alie ſnīe. debet eī appellari infrax. dies al̓s poſt decēdiuꝫ nō audit̉ excoīcatus appellādovt voluit ſingularit̓ iſta glo. quā coīter ſequunt̉ doct.eſt ſemꝑ mēti tenēda. Audiet̉ ergo excoīcatus poſt decendiū nō ꝑ viam appellatōis ſed ꝑ viam querele. Ex qͦinfert̉ ꝙ infra. x. dies nō pōt querulare apud eū iudiceꝫqui nō pōt adiri niſi ꝑ appellationem ⁊ ideo ſi ep̄s tulitſnīam ad petitioneꝫ alterius ſubditi nō pōt excoīcatuspoſt decēdiū querulare apud archiep̄m qꝛ archiep̄s nōeſt iudex in ſubditos ep̄i regularit̓ niſi ꝑ appellatōeꝫ. vtin. c. paſtoralis. jͣ. eo. ⁊ in. c. venerabilibꝰ in pͥn. de ſen. ex.li. vj. Item ſequit̉ ꝙ ſuꝑ eo ſuꝑ quo fuit excoīcatus nōaudiet̉ poſt decēdiū. tranſit em̄ quo ad illū effectū in reꝫiudicatā. vnde ſiqͥs fuit excoīcatus ꝓ ꝯtumacia non audietur poſt decendiū volens ſe defendere ſuꝑ ꝯtumaciaſeu ſuꝑ expenſis que debent̉ ratione ꝯtumacie. videturem̄ acqͥeuiſſe ſnīe nō appellādo. ad hoc em̄ allego ſingulare dictuꝫ Io. an. in. d. c. venerabilibꝰ in glo. querimonia. ꝓbat̉ ratione. nam vt dixi ſpāle eſt in excoīcationevt nō trāſeat in rem iudicatā qꝛ ſnīe natura eſt retractabilis rōne p̄dicta. ergo quo ad alios effectꝰ vbi ceſſat illaratio ſortit̉ naturas aliaꝝ ſnīaꝝ. argumētū. l. p̄cipimusin fi. C. de appel. Iteꝫ etiā ſequit̉ ꝙ quēadmodū in alijsſententijs nō licet tercio appellare. vt in. c. ſua de appel.ita nec in ſnīa excoīcationis. ⁊ idem dicendū in alijs ſententijs que nō tranſeūt in rem iudicatā. ad hoc glo. no.in. c. fraternitatis de frigi. in ꝟ. fornicarios in fi. Quidergo oꝑatur appellatio in ſnīa cenſure exqͦ nō ſuſpēditvinculū ſnīe. dic̄ ꝙ oꝑatur effectū deuolutiuū qꝛ deuol