De offi. or.

to p̄ſtito ꝙ non reuelet. nam nō obſtāte illo iuramentoſi ꝓducit̉ in teſtē debet dicere veritatē. ratio eſt. qꝛ illudiuramentū nō extendit̉ ad illū caſuꝫ cū .ſ. ꝓducit̉ in teſtem. ⁊ ſi intēdebat iurans ad hūc caſum ſe extendere iuramentū fuit temerariū ⁊ ideo nō ſeruandū. ita noͣ. ſertit Inno. in. c. qͣliter ⁊ qn̄. jͣ. de accu. vbi vide ⁊ tenemti. Item dic ꝙ non ſemꝑ dicit̉ ſacerdos ſcire vt deuscet is qui ſibi reuelauit dixerit ꝙ ſibi dicebat in peniicit̉ peccatū detectuꝫ in penitētia vttia. tūc em̄ ſoluiime ſue. ſecus auteꝫ ſideo: qn̄ peccedixerit quis peccatuꝫcauſa libidinis ſeu ratōeſacerdoti. qꝛ tūc non dicit̉ in penitētia: licꝫ ille dicat dico in penitētia. quia ille non tenet locū dei in hoc exqad eū non recurrit vt ad deū. hoc no. ſentit Inno. in.Quero ꝓc. omnis. ⁊ tene mēti. quia multi decipitit excōmudeclaratōe lr̄e: nūquid quilibet ſacerdonicare? videt̉ primo ꝙ ſic. ar. huiꝰ tex. nam hic fit mentio de ſimplici ſacerdote. Hoſti. intellexit tex. in ſacerdote curato. ⁊ ſic videt̉ velle ꝙ ſacerdos habens curamarochianū ſuū. ꝓ quo etiaꝫ facitpoſſit excōmunicareꝯtrariū. Pe. ⁊ Abb. ꝯcordandotex. in. c. ſe. alij dixerūdicūt ꝙ aut hoc habꝫ ꝯſuetudo ⁊ poteſt ſacerdos excōmunicareⁱ etiā cum cauſe cognitōe iuxta cōſuetudineꝫ.ex hoc primo mēbro nota ꝙ cōſuetudo poteſt daoteſtatē excōmunicādi. qd̓ an ſit veꝝ indiſtincte vilim. d̓ reſti. ſpo. ⁊ qd̓ ibi le. ⁊ no.delatius e Into. ll̓i. ꝓe. . an teneat excōicatio ratiocū ꝯtingat. de fooſſeſſiōis tm̄: vid̓ qd̓ nō. Io. an̄. ī. c. auaricie. d̓ elec.Ceſſante ꝟo ꝯſuetudine poteſt ſacerdos curatusm excōicare parochianū in genere ⁊ ſine cauſe cognitōe. cum cauſe ꝟo cognitōe vel certā ꝑſonam excō⁊non eſt iudex. ⁊ ſic iſtuꝫ tex. ītellunicare nō pōtqn̄ ſacerdoratus fert excōicationē in genereoc intellectu tranſeūt hic Io. an. ⁊. do. An. Et noſingularit̓ ꝓpter aucͣtem iſtoꝝ doc. Sꝫ eper tenui indiſtincte. ꝙ ceſſante cōſuetudine ſaccuratus nec in genere nec in ſpecie excōicare poteſt. pleue hūc articulū explicaui in. c. ſiquis ꝯͣ. de fo. ꝯpe. ī repetitōe. Et ꝓbat̉ ſic. excōicatio eſt iuriſditiōis cōtentioſeque nō debet ferri niſi cum cauſe cognitōe ⁊ fertur ī inuituꝫ. ij. q. j. nemo ep̄us. ſꝫ ſacerdos curatus non habetiuriſditōem fori cōtentioſi: ſꝫ penitētialis tm̄. ꝓ hoc. xj.j. in. c. de ꝑſona. Item excōmunicatio eſt meri impeij. vt no. Inno. in. c. trāſmiſſam. de elec. ſimplex aūt curatus non habet ea que ſunt meri imperij. Iteꝫ iura tm̄a iudicibꝰ dicūt excōmunicationē eſſe ferendaꝫ. vt in. c.j. de ſen. ex. li. vj. vbi ter repetit̉ verbū iudex. Ad idem. c.querēti. de ver. ſigni. ⁊ in. c. archidiaconis. de offi. archidia. non ob. iſte tex. debꝫ em̄ intelligi de ſacerdote al̓s ordinario. nam et epiſcopi olim appellabant̉ ſacerdotesxcv. di. c. omniū. nam ſacerdos eſt nomen dignitatis ⁊honoris. xxj. di. cleros. ⁊ hoc ſentit Uin. hic. ⁊ hoc etiaꝫpatꝫ ex rubro. Naꝫ hic tractat̉ de officio iudicis ordinarij. ergo vt iſta decretalis cōueniat rubro debet intelligi de ſacerdoce al̓. iudice ordinario. debꝫ em̄ nigrū cōrubro. vt no. glo. in. c. tibi qui. de reſcript̉. li. vj. eton. de cōfir. vti. vel īuti. ⁊ in. c. ſi ſuꝑ gratia. d̓ of.deleg. li. vj. hoc etiam ꝓbat iſta lr̄a ibi: niſi iudiciali ordine ⁊cͣ. ⁊ ibi petijt iuſticiam. certuꝫ eſt ꝙ a ſimplici curato nō petitur iuſticia ꝯtra damnū inferentē: nec ꝓceditur coram eo ordine iudiciario. Ex his cōcludit̉ ꝙ hͨ litera non ꝓbat opi. iſtoꝝ doc. ⁊ ꝓ hoc vide bo. glo. in. c.ſe. vbi dicā. ⁊ in. c. nemo ep̄us. ij. q. j. ⁊ ad. c. ſequens dicibi dicet̉. ⁊ hanc opi. ꝙ non poſſit ſentit collecta. hic.Secūdo querit̉: nūquid hec generalis excōmunicatio ſit ferenda p̄cedente cōpetēti monitione? dic̄ ꝙ ſic.vnde nec in genere nec in ſpecie debet ferri excōmunicatio niſi precedente trina monitione. vt in. c. romana.in ver. ſed nec. de ſent̓. excō. li. vj. ¶ In glo. j. ⁊ ponderaglo. quam inducit do. An. ad ſaluanduꝫ teſtem qui di-

cit aliquid ꝓ certo ſcire ⁊ interrogatus de cauſa ſcientie reſpōdet quia ille fuit ſibi cōfeſſus. ſed certe hoc dictum non probat̉ in tex. ſed potius oppoſituꝫ. vt ſupradixi in primo no. ⁊ dic vt ibi. ¶ In glo. ij. ibi quod liciegulariter illud quod litum eſt in genere. nota gͦtra. ⁊ ideꝫ tenent hic cōcet in genere licet in ſpecmuniter doc. Et nota glo. ſequētem ⁊ ex ea ⁊ ex tex. colge ꝙ excōmunicatio generalit̓ lata ligat delictū quanoccultū ſeu delinquētem. ⁊ ſic iudicio meo hiceſt tex. pro glo. no. in cle. j. de heret̓. vbi examīat an̄ corſtitutio militantis eccleſie liget delictum om̄ino occultum. ⁊ cōcludit ꝙ ſic. ⁊ tene menti illam glo. ⁊ iſtum tex.ad hoc. ¶ In glo. pe. in fi. concludit ergo glo. ꝙ nullusiſtorum erit excōmunicatus. ⁊ idem tenet Goff. dicensꝙ exquo non conſtat de intentōe excōmunicantilus vigore ſententie erit excōmunicatus. conſulitvterqꝫ ſe faciat abſolui ad cautelam. Hoſtiē. dicit ꝙterqꝫ eſt ligatus. quia deus non curat de verbis ſicut ⁊al̓s eccleſia non curat de verbis ſi conſtat de intergni. Mihi placet opi. glo. cōvt in. c. ijracriqria opi. facit pro haucit pro con?? a item. l. iij. §. ſi duobus.opi. Goff. f.vt nullus ſit ligatus. nam ibi in fi. dicit̉ ꝙ ſ⁊ non apparet de quo titiouerit factiur legatuꝫ. Item excōmuntor ſenſerit nulli detra intentiōem excōmunicantis. naꝫnon debet ligpoteſtas ⁊ voluntas debent cōcurrere ad expletōem cui. l. muliuſcūqꝫ rei. vt in. c. cum ſupcr. de offic̄. delegtum intereſt. C. ſiquis ſibi vel alteri. iſte exnon habuit animuꝫ excōmunicādi niſi vnum. ergo nōdebet eſſe vterqꝫ excōmunicatus. nec aliter exquo neſcitur de quo ſenſerit. nam preſertim in iſtis ſpiritualibus pura recta ⁊ certa debet eſſe ſententia ⁊cͣ. de conſe.di. iiij. retulerūt. ⁊. c. ſolent. Et faciunt iſta ad. q. ſacerdos in die forte paſche volebat cōmunicare populum⁊ habebat ante ſe hoſtias. xj. quas tamē putabat. x. pronpliciter verba conſecratōis: queritur vtruꝫ omſint conſecrate vel .x. tm̄ vel nulla ⁊ ſalua determinatione eccleſie concludit hic Cal. ꝙ ſi habebat animuꝫ conſecrandi. x. ⁊ non plures nulla erit conſecrata.quia incertitudo viciat. nam vt dixi recta ⁊ certa debeteſſe intentio in iſtis ſpiritualibus. ⁊ intentio eſt neceſſaria ad perficiendū opus. vt in iuribus p̄alleg. ⁊ pro hacopi. facit iſta glo. in fi. nō enim apparet quas ex illis. xj.voluerit cōſecrare.FSi. or.Im ab eceleſiat l. dinariis ſubiectus epiſcopo cōfert in ſibi ſubiectumiuſtam cenſuram eccleſiaſticam epiſcopus illam ſeruare debet ⁊ eam ſine ſatiſfactione ⁊ conſcientia proferentis relaxare non debet. Primo ponitur exordiū. ex quoſecundo infert mandatū: ibi quapropter. ¶ Nota primo ex ſupraſcriptione ꝙ appellatione prelatorum veniunt non ſolum epiſcopi ⁊ ſuperiores: ſed etiam inferiores habentes iuriſditōnem. quod clarius probatur inc. j. de eta. ⁊ qualita. quinīmo. dixit hic Hoſtien̄. ꝙ etiam ſimplex curatus dicitur prelatus: vt patꝫ hic in plebano. ſed dic tu melius ꝙ ex lata ſignificatione ſacerdotes parochialium eccleſiarum poſſunt dici prelati. quiapreſunt parochianis in foro anime. ⁊ hoc reſpectu plebanus poteſt dici prelatus. hoc probat tex. in. c. tuade cleri. egrotan. et probatur ab alluſione vocabuli vethymologia vocabuli. nam dicitur prelatus quaſi prealijs ditatus vel antelatus. ſed ſtricte illi ſoli dicunturprelati qui habent iuriſditionem aliquaꝫ fori contentioſi. ad hoc tex. iuncta glo. in. c. decernimus. d̓ iudi. ⁊ ibidixi. ad idem tex. in cle. dudum. de ſepult̓. vbi per ſe fit̉mentio de prelatis per ſe de ſacerdotibus curatis. ⁊ hoc